บทที่ 5 - ขุนพลนำโชค

บทที่ 5 - ขุนพลนำโชค

◉◉◉◉◉

เฉิงเหย่าจินเข้าร่วมหมู่บ้านเทียนเค่อ ในที่สุดหมู่บ้านเทียนเค่อก็มีขุนพลแล้ว

หลี่เฉียนสามารถดูหน้าต่างข้อมูลขุนพลของเฉิงเหย่าจินได้ที่ตัวเลือก 【ข้อมูลขุนพล】 ในหน้าต่างข้อมูลดินแดน

【ตัวละคร】: เฉิงเหย่าจิน

【ชื่อรอง】: ยังไม่มี

【ระดับ】: ชั้นสอง

【เลเวล】: 50

【ชื่อเสียง】: 0

【ตำแหน่ง】: ไม่มี

【การนำทัพ】: 70

【พลังรบ】: 83+5

【สติปัญญา】: 55

【การเมือง】: 35

【เสน่ห์】: 69

【ทักษะ】: ผ่ากะโหลก [รบ] แคะฟันผี [รบ] แคะหู [รบ]…

【อุปกรณ์】: ขวานผ่าภูผาปากว้าเซวียนฮวา (พลังรบ+5)

【คุณสมบัติพิเศษ】: ทหารม้าองครักษ์ [ทหาร] (ระดับ B สามารถรับสมัครหน่วยรบพิเศษ “ทหารม้าองครักษ์ค่ายหว่ากัง” พลังรบของทหารม้า+10%) สามกระบวนขวาน [รบ] (ระดับ A ผ่ากะโหลก แคะฟันผี แคะหู สามกระบวนท่านี้มีโอกาสติดคริติคอลสูง หากติดคริติคอล ความรุนแรง+100% แต่หากฝ่ายตรงข้ามเคยเห็นสามกระบวนท่าของเฉิงเหย่าจินแล้ว คุณสมบัติพิเศษนี้จะไม่มีผล) ขุนพลนำโชค [เสน่ห์] (ระดับ S โชคดี+100%)

【หน่วยรบพิเศษ】: ทหารม้าองครักษ์ (ทหารม้าขั้นห้า หลี่มี่คัดเลือกนักรบแปดพันคนจากในกองทัพ ตั้งเป็นทหารองครักษ์ และกล่าวว่า “แปดพันคนนี้เทียบเท่ากับทหารล้านคน”)

【เรื่องราว】: ปลายปีต้าเย่ของราชวงศ์สุย เฉิงเหย่าจินรวบรวมศิษย์หลายร้อยคน ร่วมกันปกป้องบ้านเกิด ป้องกันโจรผู้ร้าย ต่อมาสวามิภักดิ์ต่อหลี่มี่ ได้รับตำแหน่งทหารม้าองครักษ์ ตัวละครระดับ 80 สามารถปลดล็อกเรื่องราวและความสามารถช่วง [กองทหารม้าเกราะดำ] ได้ ระดับ 100 สามารถปลดล็อกเรื่องราวและความสามารถช่วง [หอหลิงเยียน] ได้

…

เมื่อรวมอาวุธ “ขวานผ่าภูผาปากว้าเซวียนฮวา” เข้าไปด้วย พลังรบของเฉิงเหย่าจินสูงถึง 88 แต้ม ในช่วงแรกถือเป็นขุนพลที่แข็งแกร่งอย่างแน่นอน

พลังรบ 52 แต้มของหลี่เฉียนก็สามารถยิงธนูสังหารหัวหน้ากองโจรโพกผ้าเหลืองได้แล้ว หากเปลี่ยนเป็นเฉิงเหย่าจิน แค่คนเดียวกับขวานหนึ่งเล่มก็สามารถทำลายหมู่บ้านได้

หน่วยรบพิเศษของเฉิงเหย่าจินนั้น กลับเป็น ทหารม้าองครักษ์ ซึ่งเป็นหน่วยรบที่หลี่เฉียนไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน

คาดว่าเมื่อเฉิงเหย่าจินถึงระดับ 80 ได้รับความสามารถช่วง [กองทหารม้าเกราะดำ] แล้ว หน่วยรบพิเศษถึงจะเปลี่ยนเป็นกองทหารม้าเกราะดำ

เฉิงเหย่าจินในช่วง [ค่ายหว่ากัง] ความสามารถที่ยิ่งใหญ่ที่สุดน่าจะเป็นสามกระบวนขวานและค่าโชคดีที่สูงมาก

หลี่เฉียนมอบหมายให้เฉิงเหย่าจินรับผิดชอบการฝึกทหารโจรโพกผ้าเหลืองสามสิบนายของหมู่บ้านเทียนเค่อ ฝึกทหารโจรโพกผ้าเหลืองสามสิบนายให้เป็นพลโล่ดาบสิบนายและพลทวนยาวยี่สิบนาย

หากไม่มีแม่ทัพโจรโพกผ้าเหลือง กองโจรโพกผ้าเหลืองก็เป็นหน่วยรบที่ไม่สามารถขึ้นโต๊ะได้ จำเป็นต้องฝึกให้เป็นหน่วยรบปกติ

เวลาว่าง เฉิงเหย่าจินยังต้องนำชาวบ้านไปตัดไม้อีกด้วย

แม่ทัพชื่อดังในตำนาน กวัดแกว่งขวานผ่าภูผาปากว้าเซวียนฮวาตัดต้นไม้ เร็วปรื๋อ

ช่วยไม่ได้ หมู่บ้านเทียนเค่อกำลังก่อสร้างครั้งใหญ่ ขาดแคลนทรัพยากรทุกอย่าง แม้แต่แม่ทัพชื่อดังมาแล้วก็ยังต้องช่วยกันสร้างหมู่บ้าน

แม้แต่หลี่เฉียนที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านก็ยังต้องนำนายพรานในหมู่บ้านออกไปล่าสัตว์ด้วยตนเอง และถือโอกาสรวบรวมข้อมูลของหมู่บ้านรอบๆ และโจรป่า

“ไม่คิดว่าโจรป่ากลุ่มนี้ จะมีม้าศึกด้วย”

ขณะที่หลี่เฉียนล่าสัตว์ เขาได้พบกับโจรป่ากลุ่มหนึ่ง โจรป่ากลุ่มนี้มีประมาณหกสิบเจ็ดสิบคน

สิ่งที่ทำให้หลี่เฉียนตาลุกวาวคือ โจรป่ากลุ่มนี้มีม้าศึกห้าตัว

ม้าศึกเป็นทรัพยากรที่หายาก ใน ‘โกลบอลวอร์ริงสเตท’ ราคาม้าศึกมีตั้งแต่หลายหมื่นเหรียญไปจนถึงหลายแสนเหรียญ ม้าดีที่ขุนพลใช้มีราคาสูงถึงหลายล้านเหรียญ นอกจากนี้ อาหารที่ม้าศึกแต่ละตัวกินเข้าไปนั้น ประมาณเท่ากับทหารปกติ 12 คน

ไม่ว่าจะเป็น “กองทหารม้าเกราะดำ” ที่หลี่เฉียนสามารถรับสมัครได้ หรือ “ทหารม้าองครักษ์” ที่เฉิงเหย่าจินสามารถรับสมัครได้ ล้วนเป็นทหารม้า ทหารม้า ทหารม้า แน่นอนว่าต้องมีพาหนะก่อน

หลังจากที่หลี่เฉียนสำรวจจำนวนของโจรป่ากลุ่มนี้อย่างชัดเจนแล้ว เขาก็กลับไปที่หมู่บ้าน เรียกเฉิงเหย่าจินที่กำลังผ่าฟืนอยู่มา

“นายท่านโปรดช่วยรบอยู่ข้างๆ ข้าคนเดียวกับขวานหนึ่งเล่ม สามารถทำลายทัพโจรได้”

เมื่อเฉิงเหย่าจินได้ยินว่าในที่สุดก็ไม่ต้องผ่าฟืนแล้ว เขาก็รีบตบอกรับประกัน

หลี่เฉียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ที่แคว้นชิงโจวมีผู้นำผู้เล่นถูกแม่ทัพโจรโพกผ้าเหลืองก่วนไฮ่คนเดียวฆ่าล้างหมู่บ้าน เฉิงเหย่าจินก็น่าจะมีความสามารถนี้เช่นกัน จึงกล่าวว่า “ข้าจะนำคนสามสิบนายคอยดูอยู่ข้างๆ เจ้าไปท้าทายโจรป่ากลุ่มนี้ พยายามยึดม้าของพวกมันมาให้ได้มากที่สุด”

“ไม่มีปัญหา นายท่าน เราออกเดินทางกันเลย”

เฉิงเหย่าจินเตรียมพร้อมแล้ว กำลังอยากจะลองฝีมือ

หลังจากรับสมัครเฉิงเหย่าจินนักรบผู้แข็งแกร่งคนนี้มาแล้ว หลี่เฉียนก็ไม่ได้ใช้ “ระบบฝู่ปิง” เพื่อเรียกระดมชาวนาออกรบอีกต่อไป เขานำทหารออกรบเพียงสามสิบนายเท่านั้น

โจรป่าที่ค่ายโจรเห็นทหารกลุ่มหนึ่งเข้ามาใกล้ มีประมาณสามสิบนาย ตั้งแถวนอกค่าย ก็รีบวิ่งไปรายงานหัวหน้าโจรทันที

ไม่นาน โจรป่าหกสิบกว่าคนก็ทยอยกันออกมาจากประตูค่าย

“คนมีแค่ครึ่งเดียวของเรา ไม่มีทหารม้าสักคน ยังกล้ามาตีค่ายเราอีกเหรอ”

หัวหน้าโจรขี่ม้าตัวสูงใหญ่ บนบ่าแบกง้าวจันทร์เสี้ยว มองดูหลี่เฉียนและพวกที่ เข้ามา ท้าทายถึงหน้าประตูอย่างดูถูก

กำลังทหารของเขาเป็นสองเท่าของหลี่เฉียน จะแพ้ได้อย่างไร

ฝ่ายของหลี่เฉียน พลโล่ดาบสิบนายยืนเรียงแถวหน้า พลทวนยาวยี่สิบนายยกทวนยาวเฉียงขึ้น ทำท่าเตรียมป้องกัน

เฉิงเหย่าจินคนเดียวแบกขวานผ่าภูผาปากว้าเซวียนฮวาเดินออกมา ตะโกนใส่หัวหน้าโจรอย่างไม่เกรงกลัว “ปู่ของเจ้าเฉิงเหย่าจินมาแล้ว ยังไม่รีบลงจากม้ายอมจำนนอีกเหรอ”

หัวหน้าโจรโกรธมาก สั่งให้หัวหน้ากองทหารราบโจรคนหนึ่งออกไปรบ

“ไปจัดการมันซะ”

หัวหน้ากองทหารราบตัวเล็กนำพลโล่ดาบโจรอีกสิบนายกรูเข้ามา หมายจะสับเฉิงเหย่าจินที่พูดจาโอหังให้เป็นชิ้นๆ

“รับขวานของปู่เจ้าไปซะ”

ขวานผ่าภูผาในมือของเฉิงเหย่าจินกวัดแกว่งขึ้นลง ดุจดั่งผีสาง ปรากฏตัวและหายไปอย่างรวดเร็ว กระบวนท่าพิสดาร เปลี่ยนแปลงได้ไม่สิ้นสุด ขวานเดียวสังหารโจรหนึ่งคน

โล่ไม้ของพลโล่ดาบโจรไม่สามารถต้านทานน้ำหนักของขวานผ่าภูผาปากว้าเซวียนฮวาได้ ถูกฟันขาดเป็นสองท่อน

ไม่ถึงชั่วถ้วยน้ำชา พลโล่ดาบโจรอีกสิบนายพร้อมกับหัวหน้ากองทหารราบตัวเล็กก็ถูกสังหารจนหมดสิ้น

เฉิงเหย่าจินยังไม่หนำใจ ถือขวานมุ่งหน้าไปยังหัวหน้าโจร

หัวหน้าโจรเริ่มตื่นตระหนกแล้ว ตะโกนสั่งลูกน้องโจร “จัดการมัน”

“ฆ่า”

พลโล่ดาบโจร พลทวนยาวโจร กัดฟันเข้าต่อสู้กับเฉิงเหย่าจิน

“มาคนเดียว ตายคนเดียว”

เฉิงเหย่าจินเปิดฉากสังหารหมู่ ขวานผ่าภูผาพาเอาสายลมปราณฟันลงไปทีหนึ่ง พลโล่ดาบโจรก็ล้มลงไปในทันที

ทวนยาวของพลทวนยาวโจรก็ถูกขวานผ่าภูผาฟันขาด ขวานใหญ่ฟันขวางมา ศีรษะก็หลุดจากบ่า

หัวหน้าโจรเห็นแล้วขนหัวลุก

เฉิงเหย่าจินคนเดียว ฆ่าจนค่ายของพวกเขาทิ้งเกราะทิ้งอาวุธหนีตาย

หัวหน้าโจรสูดหายใจเข้าลึกๆ ขี่ม้าศึก มุ่งตรงไปยังหลี่เฉียน

เขามองออกแล้วว่าหลี่เฉียนคือเจ้านายของขุนพลผู้นี้

“หรือว่าเขาสู้เฉิงเหย่าจินไม่ได้ เลยคิดจะจับหัวหน้าก่อน”

“เตรียมตัวรบ”

หลี่เฉียนเห็นหัวหน้าโจรพุ่งเข้ามา ก็หยิบธนูไม้เบิร์ชขึ้นมา เล็งไปที่หัวหน้าโจร

พลังรบของหลี่เฉียนแม้จะยังสู้เฉิงเหย่าจินไม่ได้ แต่ก็มีความสามารถที่จะยิงหัวหน้าโจรคนหนึ่งได้

ยิ่งไปกว่านั้น ข้างหน้าหลี่เฉียนยังมีแนวกำแพงทวนยาวที่สามารถขวางการบุกของม้าศึกได้

ขณะที่หลี่เฉียนคิดว่าหัวหน้าโจรกำลังจะบุกเข้ามา ไม่คาดคิดว่าหัวหน้าโจรจะมาถึงหน้ากองกำลังของหลี่เฉียน แล้วพลิกตัวลงจากม้า คุกเข่าลงต่อหน้าหลี่เฉียน “ข้าจางต้าหู่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ต่อกรกับท่าน หากท่านไม่รังเกียจ ข้ายินดีรับใช้ท่าน ขึ้นภูเขาดาบ ลงทะเลเพลิง ไม่ว่าอะไรข้าก็ยอม”

หัวหน้าโจรก็คิดได้แล้ว สู้ไม่ได้ ก็เข้าร่วมซะ ไม่เสียหน้า

[จบแล้ว]