บทที่ 44 แกยังจะมาพูดเรื่องวางดาบ กลับตัวเป็นเซียนกับฉันอีกเหรอ
บทที่ 44 แกยังจะมาพูดเรื่องวางดาบ กลับตัวเป็นเซียนกับฉันอีกเหรอ
เมียวซูอิงหันไปมองหน้าจอถ่ายทอดสด ถามขึ้นเสียงนิ่งว่า
“ท่านอาจารย์ เขาคนนี้...จะไม่มีวันมีลูกไปตลอดชีวิตเลยใช่ไหมคะ”
“ใช่”
ซูหานพยักหน้าอย่างไม่ลังเล
ความจริงแล้ว หากเขายังพอมีจิตใจสำนึก ทำความดีสะสมบุญต่อไป ก็อาจจะมีความหวังอยู่บ้าง
แต่คนอย่างหลิวจื่อหมิงน่ะหรือคิดจะไปทำความดี ขอแค่มันไม่ก่อกรรมใหม่ก็ยังนับว่าโชคดีแล้ว จะหวังให้ไปช่วยคนอื่น...ฝันไปเถอะ
สำหรับซูหาน เขาไม่รู้สึกแม้แต่เศษเสี้ยวของความเห็นใจและแน่นอน เขาไม่มีทางเตือนอะไรทั้งนั้น
แฟนๆในไลฟ์สดต่างพากันสะใจแบบสุดๆ
【เฟิ่งหวงตานฉง】: “ดีแล้วล่ะ คนเลวแบบนี้ก็สมควรได้รับผลกรรม ไม่งั้นผู้หญิงที่ถูกเขาหลอกคงน่าสงสารเกินไป”
【พิน็อกคิโอ】: “โอ๊ยย ขนลุกเลย แบบนี้ต้องจริงจังกับความรักแล้ว อย่าเป็นผู้ชายเลวเด็ดขาด”
【อู๋เยี่ยนจู่แห่งเจียงตง】: “ไม่เห็นต้องกลัวเลย ฉันไม่คิดจะมีลูกอยู่แล้ว จะเป็นคนเลวต่อไปก็ไม่มีอะไรต้องเสีย”
【กลิ่นมะลิหอม】: “คนข้างบนนี่...ตายด้านได้ใจจริงๆ!”
【แสงอาทิตย์ของตุ๊กตาขนฟู】: “สมควรแล้ว คนเลวแบบนี้ต้องได้รับบทเรียน”
...
“แกพูดบ้าอะไร”
หลิวจื่อหมิงโกรธจัดจนหน้าดำหน้าแดง
“คนเลวในโลกนี้มีตั้งเยอะ ทำไมพวกเขายังมีลูกกันได้เล่า”
แววตาของซูหานพลันเย็นเยียบ
“บาปกรรมมันก็มีระดับของมัน”
ซูหานกล่าวเสียงเรียบ
“ถ้าเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ผลกรรมก็อาจไม่ร้ายแรง แต่แกลองคิดดูดีๆนอกจากนอกใจเมียตอนแต่งงานแล้ว ก่อนหน้านั้น แกเคยทำให้ผู้หญิงต้องทำแท้งไปกี่คน”
สีหน้าของหลิวจื่อหมิงพลันซีดเผือด
เพราะสิ่งที่ซูหานพูด...ล้วนเป็นความจริงทุกคำ
“ตอนที่แกมีแฟนหลายคน แกหลอกลวงพวกเธอว่าไม่จำเป็นต้องป้องกันด้วยเหตุผลร้อยแปด”
เสียงของซูหานเย็นเฉียบ “ไม่ใช่แค่คบซ้อน แกยังทำให้ผู้หญิงห้าคนตั้งท้อง”
“แล้วก็ใช้คำพูดหวานๆกับข้ออ้างสารพัด ให้พวกเธอไปทำแท้ง”
“หนึ่งในนั้นต้องทำแท้งถึงสามครั้ง เพราะแก จนตอนนี้ไม่สามารถมีลูกได้อีกแล้ว”
“ที่ฉันพูดมา...ผิดตรงไหนไหม”
หลิวจื่อหมิงหน้าซีดเผือดราวคนไร้เลือด
สิ่งที่ซูหานเปิดโปงออกมา ล้วนเป็นความจริงที่เขาไม่เคยบอกใคร แม้แต่พ่อแม่ก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ
“แก...แกเป็นคนแบบนี้เองเหรอ”
เมียวซูอิงฟาดหน้าหลิวจื่อหมิงอย่างแรง ก่อนจะกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง
“พรุ่งนี้ฉันจะไปฟ้องหย่า”
“แล้วบ้านนี้ ฉันก็ช่วยผ่อนนะ ฉันจะให้ศาลจัดการแบ่งทรัพย์สิน”
ที่ผ่านมาซูอิงรู้สึกผิดอยู่บ้าง ที่ไม่สามารถมีลูกได้เอง จึงเคยคิดจะยอมออกจากชีวิตเขาโดยไม่เอาอะไรเลย...
เธอเคยเป็นผู้หญิงเรียบง่าย ใจดี และอ่อนโยน
แต่ตอนนี้...หลังได้รู้ความจริงอันชั่วร้าย เธอเกลียดเขาจนอยากฉีกเนื้อเป็นพันชิ้น
เรื่องแบ่งสมบัติน่ะเหรอ ไม่มีทางยอมอีกต่อไปแล้ว
ผู้ชมในไลฟ์พากันปรบมือรัว
【ผัดกุ้ยช่ายกับมันฝรั่ง】: “สุดยอดเลยพี่สาว ต้องเด็ดขาดแบบนี้สิ หาให้ได้เลย ทนายเก่งๆแล้วฟ้องให้หมดตัว”
【หยินหยางฝันร้าย】: “โอ๊ยย สะใจทุกครั้งที่เห็นพวกเลวโดนกรรมตามสนอง”
【ฉลามกัดเจ็บ】: “ผู้ชายคนนี้มันแย่จริงๆ ไม่ใช่แค่เจ้าชู้ แต่ยังไม่รับผิดชอบชีวิตคนอื่นอีก”
【ซุปเก๋ากี้ตุ๋นไตหมู】: “คนแบบนี้คิดแต่จะเอาสะดวกเข้าตัว ไม่สนใจสุขภาพของผู้หญิงเลย แล้วพวกดีๆอย่างฉันล่ะ มือผู้หญิงยังไม่เคยจับ”
...
“ซูอิง...ขอร้องล่ะ ยกโทษให้ฉันเถอะ”
หลิวจื่อหมิงอ้อนวอนเสียงสั่น
“ทุกคนก็เคยทำผิดกันทั้งนั้น ขอแค่ให้โอกาสฉันได้แก้ตัวบ้าง”
“เราก็อยู่กันมาตั้งสี่ปี...เธอจะไม่ให้โอกาสเลยเหรอ”
พอได้ยินว่าเมียตั้งใจจะหย่า แถมยังจะแบ่งทรัพย์สินด้วย
หลิวจื่อหมิงก็เริ่มร้อนรน รีบเล่นบทอ้อนวอน หวังเรียกคะแนนสงสาร
“ฉันไม่เชื่อแกอีกแล้ว”
เมียวซูอิงมองเขาด้วยสายตาขยะแขยง
น้ำเสียงของเธอแน่วแน่และเด็ดขาด
หลิวจื่อหมิงทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างสิ้นหวัง
เขาหันไปทางกล้องไลฟ์สด หลั่งน้ำตาอย่างเวทนา
“ท่านอาจารย์ ผมสำนึกผิดแล้ว”
“คนเราย่อมผิดพลาดกันได้”
“อย่างที่เขาว่ากัน...วางดาบเชือด กลับตัวก็เป็นเซียน ผมหันหลังกลับมาแล้ว ช่วยผมด้วยเถอะ ผมไม่อยากไม่มีลูก”
【อธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับสํานวณ วางดาบเชือด กลับตัวก็เป็นเซียน 】
【แปลว่า คนเราต่อให้เคยกระทำชั่วหรือผิดพลาดแค่ไหนแต่หากสำนึกผิดและเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ ก็สามารถเป็นคนดีหรือบรรลุทางธรรมได้ในที่สุด】
เขาร่ำไห้อย่างน่าสมเพช
แฟนๆในไลฟ์พากันด่าเละ
【ไฟแช็กเย็นๆ】: “อย่าไปหลงกลนะท่านอาจารย์ นั้นแค่น้ำตาจระเข้”
【กุ้งเผ็ดซี๊ดๆ】: “ใช่เลย เมื่อกี้ยังยโสอยู่เลย ตอนนี้มาร้องไห้ จะตลกไปไหน”
【แพะภูเขาดำ】: “ขอร้องล่ะท่านอาจารย์ อย่าใจอ่อนนะ ถ้าช่วยหมอนี่ ผมจะเลิกติดตามทันที”
【ชานมหวานหอม】: “เชื่อเถอะค่ะ ท่านอาจารย์ไม่มีทางช่วยคนแบบนี้หรอก”
...
ทุกคนในไลฟ์ต่างพากันลุ้น กลัวว่าซูหานจะใจอ่อนให้คนแบบนี้
แต่ดูจากสีหน้าของเขาแล้ว...ก็คงไม่ต้องห่วงอะไร
“น้องชาย...ร้องผิดศาลแล้วมั้ง”
ซูหานถอนหายใจ
“ฉันเป็นคนของลัทธิเต๋า แกจะพูดอะไร วางดาบ กลับตัวเป็นเซียน กับฉันไม่ได้หรอกนะ”
“รีบไสหัวไปได้แล้ว”
น้ำเสียงของเขาไม่แยแสแม้แต่น้อย
คนเลวที่ทำลายผู้หญิงถึงขนาดนั้น ไม่มีทางได้รับความเมตตาใดๆจากเขาแน่นอน
แฟนๆในไลฟ์โล่งใจ พากันกดไลก์สนั่น
“เยี่ยมเลยท่านอาจารย์ คนเลวแบบนี้ปล่อยให้มันเน่าตายไปเองนั่นแหละ”
“ฮ่าๆยังจะมาเล่นมุกกลับตัวเป็นเซียนอีก ตลกสิ้นดี ทำบาปไว้ตั้งเท่าไหร่ แค่พูดคำเดียวจะล้างได้เหรอ”
“ถูกต้อง คนเลวทั้งชีวิต แค่ยอมวางดาบก็ได้ขึ้นสวรรค์ งั้นก็ไม่ต้องมีนรกแล้วมั้ง”
“ท่านอาจารย์สุดยอด สมแล้วที่ฉันติดตาม”
...
คำพูดของหลิวจื่อหมิงถูกสังคมถล่มยับ
ใครๆก็รู้ว่า “วางดาบ กลับตัวเป็นเซียน” นั้นเป็นแค่คำลวง
ใครทำกรรมไว้ ก็ต้องได้รับผลของกรรมนั้น
และนั่น...ก็ตรงกับสิ่งที่ซูหานเชื่อมาตลอด
เมื่อเห็นความไม่ยุติธรรม เขาจะยื่นมือช่วย...
แต่ถ้าคนๆนั้นเป็นคนชั่ว เขาจะไม่เพียงไม่ช่วยแต่พร้อมลงมือเติมดาบให้ด้วยซ้ำ
เมียวซูอิงไม่แม้แต่จะฟังคำขอร้องจากหลิวจื่อหมิงและแม่ผัว
เธอเปิดประตูแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับ
ทันทีที่ก้าวออกจากตึก น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก็ไหลพราก
เธอทรุดตัวลงข้างทาง ร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างสุดกลั้น...
แม้ผู้คนที่เดินผ่านจะมองมาอย่างสงสัย เธอก็ไม่สนใจอีกแล้ว