บทที่ 80: ซูเฉินโมโหจนหัวแทบระเบิด (ฟรี)

บทที่ 80: ซูเฉินโมโหจนหัวแทบระเบิด

ภายในห้องนั่งเล่นอันหรูหราของคฤหาสน์ เหลยเจิ้นเทียนขมวดคิ้วมุ่น กล่าวขึ้นทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ทำไมซูเฉินถึงได้อยากจะเทขายทรัพย์สินของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในเครือของเขากะทันหันล่ะ? สถานะทางการเงินของเขาไม่ได้มีปัญหาไม่ใช่เหรอ?”

จงโป๋ไห่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ เขาจะทำแบบนั้นไปทำไมกัน? มันดูไม่สมเหตุสมผลเลย”

ขณะที่ทุกคนกำลังคาดเดาถึงแรงจูงใจที่แปลกประหลาดของซูเฉินกันไปต่างๆ นานา โจวหานกลับนั่งนิ่งอย่างสงบ เขายกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆ ก่อนจะหลับตาลง ปล่อยให้จิตใจจมดิ่งลงสู่ความว่างเปล่า

“ระบบ ใช้คำใบ้เนื้อเรื่อง”

ในห้วงความคิดของเขา พลันปรากฏหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าขึ้นมา พร้อมกับตัวอักษรที่ไหลผ่านอย่างรวดเร็ว

【เมื่อซูเฉินจนตรอก เขาตั้งใจจะเทขายทรัพย์สินของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในเครือเพื่อฟื้นตัว พยายามเปลี่ยนเงินทุนมหาศาลให้กลายเป็นพลังฝีมือ เพื่อให้ตนเองบรรลุถึงระดับราชันย์ยุทธ์ให้เร็วที่สุด หลังจากนั้น เขาตั้งใจจะหาโอกาสที่คุณไม่อยู่ในคฤหาสน์ แล้วแอบลอบเข้าไปในคฤหาสน์ของคุณเพื่อขโมยศิลาหยดน้ำและขวดกระเบื้องเคลือบใบเล็กกลับคืนไป】

โจวหานลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยัน... นี่มัน...

แกเป็นบุตรแห่งสวรรค์ผู้สูงส่งนะ! จะลดตัวลงไปเป็นขโมยจริงๆ เหรอ? ยางอายของแกหายไปไหนหมด? แล้วศักดิ์ศรีในฐานะบุตรแห่งสวรรค์ของแกล่ะ?

ฉันที่เป็นตัวร้าย ไม่สนใจยางอายก็ช่างเถอะ แต่แกที่เป็นตัวเอกผู้เจิดจรัส จะเริ่มหน้าด้านไร้ยางอายแล้วอย่างนั้นเหรอ?

ในตอนนั้นเอง เจี่ยงเยว่จ้งที่สังเกตสีหน้าของโจวหานอยู่ตลอดเวลาก็หัวเราะเหอะๆ ออกมาด้วยท่าทีประจบประแจง

“ประธานโจวครับ ในเมื่อมันร้อนรนอยากจะใช้เงินขนาดนั้น พวกเราจะถือโอกาสนี้ปล่อยข่าวออกไป ปิดล้อมซูเฉินทุกช่องทาง ทำให้เขาอยากจะขายก็ขายไม่ได้ อยากจะซื้อก็ซื้อไม่ได้ ทำให้เขาทรมานเล่นดีไหมครับ!”

โจวหานโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้น มันดูโจ่งแจ้งเกินไป คุณแค่ทำแบบนี้... แบบนี้ก็พอ...” เขาโน้มตัวเข้าไปกระซิบแผนการที่แยบยลกว่านั้นที่ข้างหูของเจี่ยงเยว่จ้ง

หลังจากที่เจี่ยงเยว่จ้งฟังจบ ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความนับถืออย่างสุดซึ้ง เขายกนิ้วโป้งให้โดยไม่รู้ตัว “สุดยอด! ท่านนี่สุดยอดจริงๆ ครับ! แผนซ้อนแผนแบบนี้ ซูเฉินต้องโดนเล่นงานจนโงหัวไม่ขึ้นแน่!”

เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาลูกน้องคนสนิททันที

“คุณรีบไปติดต่อทางฝั่งของซูเฉิน บอกเขาไปว่าฉัน... เจี่ยงเยว่จ้ง... สนใจจะซื้อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของเขา... ใช่ ซื้อทั้งหมดเลย!”

...

ครึ่งวันต่อมา ณ เซิ่งซื่อไท่เหอกรุ๊ป ประธานอวี๋ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในเครือของซูเฉิน ก็เดินทางมาถึงด้วยท่าทีร้อนรน

“ประธานเจี่ยง? คุณจะซื้อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของเราทั้งหมดจริงๆ เหรอครับ?” ประธานอวี๋ทั้งประหลาดใจและเต็มไปด้วยความสงสัย

ช่วงนี้ซูเฉินร้อนใจเหมือนไฟลนก้นที่อยากจะขายทรัพย์สิน แต่กลับไม่มีใครในเมืองกล้ารับซื้อเลยแม้แต่คนเดียว เรื่องนี้ทำให้ซูเฉินหัวเสียอย่างยิ่ง และก็ทำให้เขาร้อนใจไปด้วย ดังนั้น เมื่อเจี่ยงเยว่จ้งซึ่งเป็นคู่แข่งคนสำคัญติดต่อมาว่าสนใจจะซื้อ ประธานอวี๋จึงรีบร้อนวิ่งมาทันที

แต่ว่า... เจี่ยงเยว่จ้งไม่ใช่คนของโจวหานหรอกเหรอ? จะตั้งใจซื้อจริงๆ หรือว่ามีกับดักอะไรรออยู่?

เจี่ยงเยว่จ้งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ กล่าวอย่างไม่พอใจ “บารมีของคุณอวี๋ยังไม่พอ เรียกซูเฉินมาคุยกับฉันต่อหน้า”

ประธานอวี๋หัวเราะแห้งๆ พลางเช็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นบนหน้าผาก “ประธานเจี่ยงครับ คุณก็รู้ว่าตอนนี้ประธานซูของเรากลัวพวกคุณขนาดไหน...”

“ประธานซูบอกว่า ถึงแม้ตัวเขาจะไม่มา แต่สามารถติดต่อทางโทรศัพท์ได้ตลอดเวลา ให้ผมมาเป็นตัวแทนในการเจรจาทุกอย่าง คุณว่าได้ไหมครับ?”

เจี่ยงเยว่จ้งแค่นเสียงเย็นชาในใจ ‘ดูท่าซูเฉินคนนี้ คงจะถูกประธานโจวขู่จนขวัญหนีดีฝ่อไปแล้วจริงๆ!’

‘คงจะกลัวว่าที่นี่จะเป็นงานเลี้ยงเลือดสินะ กลัวว่าจะถูกจงจ้งจีฆ่าตาย เลยไม่กล้ามาด้วยตัวเอง?’

เจี่ยงเยว่จ้งกล่าวส่งๆ “เขาไม่มาก็ได้ แต่ว่าราคานี้... ก็คงต้องกดลงไปอีกหน่อย”

“อย่างนี้แล้วกัน ถ้าเขามาด้วยตัวเอง ฉันจะซื้อในราคา 80% ของราคาตลาด แต่ถ้าเขาไม่มา ฉันคงต้องซื้อในราคา 60% ของราคาตลาดแล้วล่ะ”

เปลือกตาของประธานอวี๋กระตุกอย่างรุนแรง!

ต่ำกว่าราคาตลาดถึง 40%! นี่มันปล้นกันชัดๆ! นี่ไม่ใช่ว่าเห็นว่าตอนนี้ไม่มีใครกล้าทำธุรกิจกับประธานซู เลยจงใจฉวยโอกาสกดราคาหรอกเหรอ? แล้วถ้าประธานซูไม่มา ยังจะกดราคาลงไปอีก 20% อีก?!

ยี่สิบเปอร์เซ็นต์นี่... มันต่างกันหลายหมื่นล้านเลยนะ! ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ก็ขาดทุนย่อยยับจนไม่เหลือซาก!

ประธานอวี๋รีบโทรหาซูเฉินทันที เขาพยายามพูดจาหว่านล้อมอย่างสุดความสามารถ แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่กลับมาด้วยรอยยิ้มแห้งๆ

“ประธานเจี่ยงครับ ประธานซูของเรายังคงยืนยันว่าจะไม่มา... ท่านบอกว่าราคา 60%... เขาก็ยอมรับได้ครับ” ประธานอวี๋พูดจบก็แทบอยากจะกระอักเลือด!

60%! เขาทุ่มเททำธุรกิจให้ซูเฉินมานานหลายปี ครั้งนี้เท่ากับว่าคืนทั้งต้นทั้งดอกออกไปจนหมด!

เจี่ยงเยว่จ้งแทบจะหัวเราะออกมาดังๆ ดูท่าซูเฉินคนนี้คงจะถูกประธานโจวขู่จนขวัญหนีดีฝ่อไปแล้วจริงๆ! แม้แต่เรื่องสำคัญขนาดนี้ก็ยังไม่กล้ามา หลายหมื่นล้านบอกว่ายอมเสียก็เสียไปเลย

“ถ้าอย่างนั้น เรามาเซ็นสัญญา โอนเงินกัน”

เจี่ยงเยว่จ้งโบกมือครั้งใหญ่ ก็รับซื้อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในเครือของซูเฉินมาทั้งหมด

ครั้งนี้ เขาได้กำไรมหาศาล! โครงการและที่ดินที่ซูเฉินกักตุนไว้ ล้วนอยู่ในพื้นที่วางแผนสำคัญและทำเลทองของเมืองฮวา รอให้สร้างเสร็จสมบูรณ์ ก็จะทำให้เขาทำกำไรได้อย่างมหาศาล!

ก็เพราะซูเฉินคนนี้ รีบร้อนจะขายเกินไป แล้วก็ขี้ขลาดเกินไป ถึงทำให้เขาได้ลาภลอยก้อนใหญ่ขนาดนี้

“ประธานโจวนี่ควบคุมซูเฉินคนนี้ไว้ในกำมือได้อย่างสมบูรณ์จริงๆ!”

“คาดการณ์ได้แม่นยำเกินไปแล้ว! เขารู้ได้อย่างไรว่าซูเฉินยอมที่จะขาดทุนย่อยยับ แต่ก็ไม่ยอมมาด้วยตัวเอง?”

“ทำให้ฉันได้กำไรมาฟรีๆ ตั้งเยอะแยะ เฮะๆ”

...

เมื่อซูเฉินเห็นเงินทุนก้อนโตโอนเข้ามาในบัญชี ในใจก็ดีใจขึ้นมาทันที ก่อนจะเผยรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก

“หึ! ยังโอนเงินมาให้ฉันจริงๆ ด้วย”

“โจวหาน... แกนี่มันเลี้ยงศัตรูชัดๆ รู้ตัวไหม?”

“เงินก้อนนี้มาอยู่ในมือฉันแล้ว... แกจะต้องเสียใจ!”

เมื่อเขาเห็นเงินก้อนใหญ่นี้ ในใจก็โล่งอกไปเปลาะหนึ่ง!

“คราวนี้แหละ! มีเงินไปซื้อสมุนไพร มีเงินไปเพิ่มพลังฝีมือแล้ว!”

“การเลื่อนระดับไปถึงราชันย์ยุทธ์ขั้นต้น มีความเป็นไปได้สูงมาก!”

ซูเฉินรีบนำเงินก้อนนี้ มุ่งหน้าไปยังร้านยาที่เขาไปประจำ ร้านยานี้ไม่เหมือนกับร้านยาทั่วไป แต่เป็นร้านยาที่เปิดขึ้นเพื่อผู้ฝึกยุทธ์โดยเฉพาะ ข้างในล้วนเป็นสมุนไพรราคาแพงและหายาก

ซูเฉินก้าวเข้าไปในร้านอย่างมั่นใจ “เถ้าแก่หลิว ผมมาซื้อสมุนไพรระดับสูงหน่อย อย่างน้อยต้องระดับ 3 ขึ้นไป ทางที่ดีที่สุดคือมีระดับ 4 สัก 2 ต้น คุณมีของไหม?”

เถ้าแก่หลิวที่กำลังจัดของอยู่ข้างในเงยหน้าขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเป็นซูเฉิน สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปอย่างมาก จากเป็นมิตรกลายเป็นเย็นชาในทันที

“ไป! ไป! พวกเราไม่ทำธุรกิจกับแก!”

“หืม?” ซูเฉินยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว ก็ถูกพนักงานสองคนช่วยกันดันออกมาจากร้านแล้ว

ปัง!

ในวินาทีต่อมา บานประตูของร้านยาก็ถูกปิดลงอย่างแรงต่อหน้าต่อตาเขา

“หมายความว่ายังไง?”

วันนี้ตอนที่ขายอสังหาริมทรัพย์ ก็เจอกับการปิดประตูใส่หน้าไปรอบหนึ่งแล้ว ดังนั้นในตอนนี้ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ทันที

‘คงจะไม่ใช่... ไอ้โจวหานมันแกล้งฉันอยู่ใช่ไหม?’

‘มันจงใจซื้อบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของฉันไปในราคาถูก แล้วก็ปิดล้อมฉันจริงๆ? ทำให้ร้านยาทั้งเมืองไม่ยอมขายสมุนไพรให้ฉัน?’

“เวรเอ๊ย!”

ซูเฉินสัมผัสได้ถึงแผนการที่ลึกล้ำในทันที! เขาโดนเล่นงานเข้าแล้ว!

โจวหานวางแผนซื้อบริษัทของเขาไปในราคาถูกก่อน แล้วก็ทำให้เขาถึงแม้จะได้เงินมา ก็ซื้อสมุนไพรไม่ได้!

ด้วยความกังวลใจ ซูเฉินก็รีบไปลองดูอีกสองสามร้าน แน่นอนว่า ทั้งหมดล้วนปิดประตูใส่หน้า!

มีร้านหนึ่งที่เจ้าของมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขามาก ก็แอบกระซิบบอกกับเขาตรงๆ เลยว่า ร้านค้าที่เกี่ยวข้องกับสมุนไพรทั้งเมือง วันนี้ล้วนได้รับคำสั่งปิดล้อม! ปิดล้อมซูเฉิน! ไม่อนุญาตให้ร้านยาใดๆ ขายสมุนไพรให้ซูเฉินแม้แต่ต้นเดียว!

ในตอนนี้ ใครจะยังกล้าฝ่าฝืนคำสั่ง? ไม่มีใครกล้าหาเรื่องคุณโจว เบื้องหลังของคุณโจวมีทั้งสำนักยุทธ์อัสนี ตระกูลจงแห่งเมืองหลวงมณฑล และเซิ่งซื่อไท่เหอกรุ๊ปผู้ยิ่งใหญ่ ล้วนไม่ใช่พวกที่พวกเขาจะไปเล่นด้วยได้

“เวรเอ๊ย! เวรเอ๊ย!!”

“ไอ้โจวหานที่น่าตาย!”

“แกมารอดักเล่นงานฉันอยู่ที่นี่เหรอ?!”

ซูเฉินที่ซื้อสมุนไพรไม่ได้ โมโหจนหัวแทบระเบิด! เส้นเลือดที่ขมับของเขาเต้นตุบๆ!

“โจวหานคนนี้ รู้ได้อย่างไรว่าฉันขายอสังหาริมทรัพย์เพื่อจะมาซื้อสมุนไพร?”

“ถึงกับออกคำสั่งปิดล้อมไว้ล่วงหน้า!”

‘หรือว่า... มันรู้ทันแผนการใช้ปัญญาของฉันแล้ว?’

‘ไม่... คงจะไม่ใช่’

‘แผนการนี้ ฉันไม่ได้บอกใครเลย แค่คิดอยู่ในใจของฉันเอง มันจะรู้ได้อย่างไร?’

‘ต้องเป็นมันคาดเดาแน่ๆ! เป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้น!’

‘มันน่าจะแค่คาดเดาได้ว่าฉันต้องการเงินเพื่อจะซื้อสมุนไพรเพิ่มพลังฝีมือ แต่คงไม่คิดว่าฉันจะตั้งใจไปใช้ปัญญาชิงศิลาหยดน้ำ... ใช่ ต้องเป็นแบบนี้แน่’

ซูเฉินพยายามสงบสติอารมณ์ลง “ฉันยังมีหนทางสุดท้ายอีกทางหนึ่ง... ที่น่าจะซื้อสมุนไพรได้”