บทที่ 41: ระเบิดสุสานบรรพชน?

บทที่ 41: ระเบิดสุสานบรรพชน?

เหลียงหม่านอวิ๋นสะบัดผมสีแดงกระจุกหนึ่ง พูดต่อ: "สามปีก่อน ซูเฉินได้รับการไหว้วานจากคนใหญ่คนโตท่านหนึ่งให้ไปที่ทะเลสาบต้องห้ามเมืองฮวา คุกเกาะอสูรที่อยู่กลางทะเลสาบ ปราบปรามคุกเป็นเวลาสามปี ถึงได้มีสมญานามที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรว่า 'จ้าวคุก'"

"ได้ยินมาว่าในคุกแห่งนั้น ทุกคนล้วนเป็นคนชั่ว ยังมีคนชั่วระดับราชันย์ยุทธ์อีกด้วย แต่กลับถูกซูเฉินซ้อมจนยอมสยบ"

"เขาเห็นได้ชัดว่ามีพลังขนาดนี้ แต่กลับไม่ท้าทายยอดฝีมือวรยุทธ์อันดับหนึ่งของเมืองฮวาอย่างเหลยเจิ้นเทียน แต่กลับซุ่มซ่อนบ่มเพาะพลัง พัฒนาขุมกำลังของเขาอย่างเงียบๆ"

"โอ้? อดทนเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?"

นี่ก็ทำให้โจวหานนึกถึงสภาพของเย่หยางในช่วงเริ่มต้น

ก็อดทนเก่งเป็นพิเศษเหมือนกัน จนกระทั่งทะลวงขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์ เย่หยางรู้สึกว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้ว สามารถเริ่มก่อเรื่องได้แล้ว ถึงได้เปิดเผยธาตุแท้โดยสิ้นเชิง เริ่มทำตัวโดดเด่น

ซูเฉินคนนี้ สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักกัน

แต่ว่า ซูเฉินได้ผ่านช่วงเวลาแห่งการซุ่มซ่อนไปแล้ว ตอนนี้ที่เขากลับมา ก็เริ่มเปิดเผยธาตุแท้โดยสิ้นเชิงแล้ว ถึงช่วงเวลาที่จะต้องทำตัวโดดเด่นแล้ว

เหลียงหม่านอวิ๋นพยักหน้า: "ดังนั้นตระกูลเหลียงของเราจึงประเมินว่าซูเฉินคนนี้ น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง"

"ไม่เพียงแต่จะเป็นเพราะจิตใจที่เหี้ยมโหดของเขาที่พอโมโหก็ฆ่าคน ที่สำคัญยังอยู่ที่ขุมกำลังที่เขาแอบสร้างขึ้นมาตลอดหลายปีมานี้มันใหญ่มาก!"

"ตอนนี้ในชื่อของเขา ไม่เพียงแต่จะมีบริษัทที่ทำกำไรได้ดีมากหลายแห่ง แต่ยังมีบริษัทรักษาความปลอดภัยอีกแห่งหนึ่ง ในนั้นรวบรวมยอดฝีมือที่แข็งแกร่งไว้มากมาย"

"ที่สำคัญที่สุดคือเบื้องหลังของเขา มีผู้มีอิทธิพลสายขาวที่ลึกลับอย่างยิ่งคนหนึ่ง นั่นแหละคือที่พึ่งพิงที่แท้จริงของเขา"

"สามปีก่อน ก็คือผู้มีอิทธิพลสายขาวคนนั้นที่ให้เขาไปปราบปรามคุกเกาะอสูรเป็นเวลาสามปี บุญคุณนี้ก็เป็นไพ่ตายที่แข็งแกร่งของซูเฉินเช่นกัน"

โจวหานเข้าใจแล้ว

ซูเฉินคนนี้ ก็คือตัวเอกประเภทผู้แข็งแกร่งออกจากคุก ราชันมังกรกลับมาอย่างสมบูรณ์แบบ

มีไพ่ตายประเภทเส้นสายมากมาย และของล้ำค่าต่างๆ นานา แถมยังมีขุมกำลังและบริษัทในเครืออีกด้วย

เทียบกับเย่หยางที่ยากจนแล้ว ซูเฉินนับว่าเป็นตัวเอกเวอร์ชั่นสุดหรูเลยทีเดียว

"ไม่เลว ข้อมูลของคุณมีประโยชน์มาก"

"มา รับรางวัล"

โจวหานโยนของชิ้นหนึ่งไปให้

เหลียงหม่านอวิ๋นรับไว้โดยไม่รู้ตัว แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เธอมาจากตระกูลใหญ่เหลียงแห่งเมืองหลวงมณฑล ของดีอะไรบ้างที่ไม่เคยเห็น?

แต่พอเธอเห็นของในมือชัดเจน ทั้งร่างก็ถึงกับยืนตะลึง!

"ยาฟื้นฟูชีวันชั้นเลิศ?"

"เฮือก!"

เหลียงหม่านอวิ๋นอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ!

ยาเทวดาช่วยชีวิตประเภทนี้ ถึงแม้เธอจะมาจากตระกูลสูงศักดิ์ ก็เคยเห็นแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น!

นี่มันคือยาเทวดาที่ถูกขนานนามว่า "ชีวิตที่สอง" เชียวนะ!

ขอแค่เป็นระดับที่ต่ำกว่ามหาปรมาจารย์ ไม่ว่าจะบาดเจ็บหนักแค่ไหน ก็สามารถฟื้นคืนชีพได้!

"นี่...มันล้ำค่าเกินไปแล้วรึเปล่าคะ?"

เหลียงหม่านอวิ๋นรู้สึกว่ามันล้ำค่าเกินไป ไม่กล้ารับแล้ว

"ก็แค่ของเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น คุณเก็บไว้เถอะ" โจวหาน: "ลุงหลิว ส่งแขก"

...

สุดท้ายเหลียงหม่านอวิ๋นก็ยังคงนำของขวัญกลับไป ออกจากคฤหาสน์ตระกูลโจว

เพื่อนซี้ผู้ช่วยเจียงเสี่ยวเสวี่ยสงสัย: "พี่หม่านอวิ๋นคะ คุณไปเปิดเผยข้อมูลให้เขามากขนาดนั้นทำไมคะ? ข้อมูลพวกนั้นไม่ใช่ว่าพวกเรายากลำบากกว่าจะสืบมาได้เหรอคะ? มันล้ำค่ามากเลยนะคะ!"

เหลียงหม่านอวิ๋นกรอกตาอย่างสวยงาม: "ตอนนี้พวกเรากำลังพัฒนาอยู่ที่เจียงเฉิง ถ้าหากไม่มีคนตัวสูงอย่างท่านประธานโจวคอยค้ำไว้ หรือจะให้พวกเราไปเผชิญหน้ากับซูเฉินโดยตรงล่ะ? เธอกล้าเหรอ?"

เจียงเสี่ยวเสวี่ยหน้าซีดเผือด รีบส่ายหน้า

เธอกลัวที่จะเผชิญหน้ากับฆาตกรบ้าคนนั้น

"ตอนนี้ ก็ต้องดูแล้วว่าท่านประธานโจวจะต้านซูเฉินอยู่รึเปล่า"

"แถมคนคนนี้ยังใจกว้างมาก แม้แต่ของอย่างยาฟื้นฟูชีวันชั้นเลิศยังมอบให้ฉันง่ายๆ เลย เหมือนกับไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย"

"ข้อมูลของพวกเราถึงแม้จะคุ้มค่า แต่เทียบกับยาฟื้นฟูชีวันชั้นเลิศเม็ดหนึ่งแล้ว ยังห่างไกลกันมาก"

"ท่านประธานโจวคนนี้ เกรงว่าคงจะลึกลับและล้ำลึกกว่าที่พวกเราคาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้!"

"พวกเราอาจจะต้องประเมินพลังและศักยภาพของเขาใหม่แล้ว"

...

หลังจากที่เหลียงหม่านอวิ๋นจากไปแล้ว โจวหานก็ถามว่า:

"ระบบ ข้อมูลที่เหลียงหม่านอวิ๋นให้มา ทั้งหมดเป็นความจริงไหม?"

【ทั้งหมดเป็นความจริง】

โจวหานพยักหน้าเล็กน้อย ดูท่าว่าเหลียงหม่านอวิ๋นคนนี้ยังพอจะไว้ใจได้

"งั้นข้อมูลที่สำคัญขนาดนี้ ระบบแกทำไมไม่บอกฉัน?"

"หรือว่าอยากจะให้ฉันถูกบุตรแห่งสวรรค์ฆ่าตาย? แล้วแกจะได้ไปหาโฮสต์คนใหม่?"

【ไม่ใช่ครับ หลังจากที่ระบบผูกมัดกับโฮสต์แล้ว ก็จะอยู่ร่วมเป็นร่วมตายกับโฮสต์เท่านั้น ถ้าหากโฮสต์ตาย ระบบก็จะสลายไปโดยสิ้นเชิงเช่นกัน】

"งั้นแกยังจะอู้งานอีกเหรอ?"

"ถ้าแกยังเป็นแบบนี้อีก ฉันก็จะไม่ไปทรมานบุตรแห่งสวรรค์แล้ว"

ระบบร้อนรนขึ้นมาทันที ระบบตัวร้ายไม่ไปทรมานตัวเอก แล้วจะยังมีความหมายอะไรในการดำรงอยู่อีก? ดังนั้นระบบจึงรีบส่งข้อมูลสำคัญมาให้ทันที

【บุตรแห่งสวรรค์ซูเฉิน จริงๆ แล้วมีตัวตนสองอย่าง อย่างแรกเขาไม่เพียงแต่จะเป็นศิษย์เอกของหมอเทวดา แต่จริงๆ แล้วยังเป็นลูกชายแท้ๆ ของหมอเทวดาอีกด้วย ดังนั้นถึงได้ได้รับความรักใคร่เป็นพิเศษจากหมอเทวดา ให้ความสำคัญกับเขามากกว่าเย่หยาง】

เฮือก!

ที่แท้ยังมีพื้นเพที่น้ำเน่าขนาดนี้อีก!

"งั้นตัวตนที่สองล่ะ?"

【ซูเฉินจริงๆ แล้วเป็นผู้ข้ามมิติ วิญญาณเดิมได้หลอมรวมกับผู้ข้ามมิติแล้ว ผู้ข้ามมิติซูเฉิน จริงๆ แล้วคือจักรพรรดิยุทธ์กลับชาติมาเกิด】

จักรพรรดิยุทธ์?!

ฟังดูก็เก่งกว่าราชันย์ยุทธ์อีก

ที่แท้ซูเฉินคนนี้ก็เป็นผู้ข้ามมิติเหมือนกัน แถมยังเป็นจักรพรรดิยุทธ์กลับชาติมาเกิดอีก!

เก่งกว่าโจวหานเยอะเลย โจวหานตอนนี้ยังเป็นแค่ราชันย์ยุทธ์ขั้นกลาง

"ระบบ เหนือกว่ามหาปรมาจารย์ ระดับแบ่งกันยังไง?"

【การแบ่งระดับวรยุทธ์: นักสู้, ปรมาจารย์, มหาปรมาจารย์, ราชันย์ยุทธ์, จักรพรรดิยุทธ์, เทพยุทธ์...】

ซูเฉินคนนี้ เก่งกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

จักรพรรดิยุทธ์กลับชาติมาเกิด สูงกว่าโจวหานหนึ่งระดับใหญ่ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงมีไพ่ตายมากมาย แถมยังสืบทอดมรดกส่วนใหญ่ของหมอเทวดาอีกด้วย เกรงว่าของล้ำค่าในมือคงจะนับไม่ถ้วน

"บุตรแห่งสวรรค์คนนี้แข็งแกร่งมาก ดูท่าว่าฉันต้องเอาจริงสักสามส่วนแล้ว"

เขานึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้คำใบ้เนื้อเรื่องบอกว่าซูเฉินคนนี้กลับมาที่เจียงเฉิงหลังจากที่ตั้งหลักได้แล้ว สถานีแรกก็คือตั้งใจจะไปเคารพหลุมศพของพ่อแม่ และยังจะได้รับโอกาสครั้งใหญ่อีกด้วย

ก็คือมรดกชิ้นสุดท้ายที่พ่อแท้ๆ ที่ตายไปแล้วของเขาหมอเทวดาทิ้งไว้ให้

"โอกาสครั้งนี้ ก็เป็นของฉันแล้ว"

โจวหานรีบเรียกเหลยเจิ้นเทียน: "ไป เสี่ยวเหลย ไปชนบทชานเมืองใต้กับฉันหน่อย"

เหลยเจิ้นเทียน: "ครับอาจารย์ พวกเราจะพาคนไปเท่าไหร่ครับ?"

โจวหาน: "พาไปเยอะหน่อย ในเมื่อเป็นตัวร้าย พวกเราก็ต้องทำตัวโอ้อวดหน่อยสิ นี่สิถึงจะสมกับสไตล์ของตัวร้าย!"

ครู่ต่อมา ชนบทชานเมืองใต้ของเจียงเฉิง

ช่องว่างระหว่างภูเขาแห่งหนึ่ง

ที่นี่เต็มไปด้วยภูเขาและที่ราบ มีแต่สุสานร้างอยู่ทุกที่

โจวหานพาคนมาร้อยกว่าคน พรั่งพรูเข้ามาในสุสาน

ทำให้สุสานร้างที่ดูน่ากลัวนี้พลันเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

โจวหาน: "เสี่ยวเหลย ระเบิดที่ให้เตรียมไว้ล่ะ? เตรียมพร้อมรึยัง?"

เหลยเจิ้นเทียนพยักหน้า ตื่นเต้นกล่าวว่า: "อาจารย์ครับ พวกเราจะไประเบิดสุสานบรรพชนของใครเหรอครับ?"

คังไท่เป่าและศิษย์น้องคนอื่นๆ ในแววตาก็ทอประกายแห่งความตื่นเต้น

พวกเขาเล่นอะไรมาก็เยอะแล้ว แต่เรื่องระเบิดสุสานบรรพชนของคนอื่นนี่ ยังไม่เคยเล่นเลย...

อาจารย์ปู่นี่เล่นอะไรแผลงๆ จริงๆ!

"ระเบิดสุสานบรรพชนของคนอื่นอะไรกัน?" โจวหานพูดอย่างจนใจ: "พวกเราจะระเบิดสุสานปลอม!"