บทที่ 30: ขอเต้นรำกับคุณสักเพลงได้ไหม

บทที่ 30: ขอเต้นรำกับคุณสักเพลงได้ไหม

ในขณะนั้นเอง การปรากฏตัวของร่างหนึ่งก็ทำให้หญิงสาวคนอื่นๆ ต้องหยุดชะงัก

"อ๊ะ หลานสาวของท่านเศรษฐีหวัง หวังหว่านถิงเดินไปแล้ว"

"พอเธอเดินไปแบบนั้น โอกาสในการแข่งขันของเราก็ริบหรี่แล้วสิ!"

"พวกเราจะไปเทียบกับหวังหว่านถิงได้อย่างไร เธอคือหลานสาวของเศรษฐีอันดับหนึ่งเชียวนะ!"

หวังหว่านถิงท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วน รู้สึกเขินอายเล็กน้อย ใบหน้าแดงระเรื่อ เดินมาถึงหน้าโจวหาน ยื่นมือขาวผ่องราวกับหยกออกมา

"ท่านประธานโจวคะ ขอบคุณสำหรับบุญคุณช่วยชีวิตค่ะ"

"ถ้าหากไม่ใช่เพราะคุณ ตอนนี้ฉันอาจจะไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้วก็ได้ค่ะ"

โจวหานมองไปยังหวังหว่านถิง บนตัวของหญิงสาวคนนี้ มีเสน่ห์แบบลูกคุณหนูอย่างแท้จริง การแต่งกายดูเรียบง่ายแต่กลับหรูหรา เห็นได้ชัดว่าผ่านการเลือกสรรมาอย่างพิถีพิถัน กิริยาท่าทางก็เหมาะสมและสง่างาม

"ฉัน...ขอเชิญคุณเต้นรำสักเพลงได้ไหมคะ?"

หวังหว่านถิงกระพริบตา ดวงตาคู่นั้นราวกับจะพูดได้ ส่งสายตาหวานซึ้ง เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

ไม่ไกลออกไป ในใจของหลินจิ่นอวี๋กระตุกวูบ

วันนี้เพื่อที่จะเป็นคู่ควงที่ดี เธอยังอุตส่าห์เลือกชุดราตรีที่แพงที่สุดและสง่างามที่สุด ก็เพื่อที่จะได้คู่ควรกับโจวหานในงานเต้นรำ

ผลสุดท้ายตอนนี้ กลับถูกคนอื่นตัดหน้าไปแล้วเหรอ?

แบบนี้ไม่ได้!

นี่มันเป็นโอกาสที่เธอยากลำบากกว่าจะได้มา

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินจิ่นอวี๋ก็รีบวิ่งเข้าไป รีบเอ่ยปากกล่าวว่า: "ท่านประธานโจวที่เคารพคะ ฉันเองก็ชื่นชมในตัวคุณมานานแล้ว ขอเรียนถามว่าฉันจะขอเชิญคุณเต้นรำสักเพลงได้ไหมคะ?"

เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้คนต่างก็ฮือฮา!

"สาวงามระดับท็อปสองคนกลับเชิญท่านประธานโจวเต้นรำพร้อมกัน? ทุกคนอยากจะเป็นคู่ควงของเขาเหรอ?"

"ไม่รู้เลยว่าดอกไม้จะตกไปอยู่ในมือใคร"

"คนหนึ่งคือหลานสาวเศรษฐี อีกคนหนึ่งคือท่านกรรมการสาวผู้เย็นชา ล้วนเป็นสาวงามที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเจียงเฉิงของเรา นี่มันเลือกยากจริงๆ นะ"

"ถ้าหากสองคนนี้แค่คนใดคนหนึ่งมาเชิญฉัน ฉันคงจะมีความสุขจนสลบไปแล้ว!"

"ท่านประธานโจวนี่มันเป็นที่อิจฉาของผู้ชายทุกคนจริงๆ!"

ภาพนี้ แน่นอนว่าก็ถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์เช่นกัน

ในชุมชนเก่า

วันนี้เย่หยาง จิตใจสับสนวุ่นวาย ไม่มีอารมณ์จะฝึกยุทธ์เลยแม้แต่น้อย

เขานั่งเฝ้าอยู่หน้าโทรทัศน์ สีหน้าดูไม่ดีนัก

เพราะว่าบนหน้าจอโทรทัศน์ กำลังฉายภาพที่หลินจิ่นอวี๋เชิญโจวหานอยู่พอดี

"พี่จิ่นอวี๋กลับไปเชิญโจวหานเต้นรำได้อย่างไร? นี่มันไม่เหมาะสมเลยนะ?"

"ความสงวนท่าทีของหญิงสาวหายไปไหน? ความเย็นชาที่ผ่านมาของเธอหายไปไหน? ท่าทีที่ไม่แยแสดูถูกฉันหายไปไหน?"

"ไม่สิ นี่อาจจะเป็นเพราะโจวหานบังคับก็ได้"

"พี่จิ่นอวี๋ไม่ใช่คนแบบนั้น!"

เย่หยางกัดฟัน แอบพูดในใจ: "เดี๋ยวสิ พี่จิ่นอวี๋จะต้องสะบัดหน้าใส่ ไม่เล่นกับโจวหานแน่!"

เขาด้วยความหวังสุดท้าย จ้องเขม็งไปที่หน้าจอโทรทัศน์

ไม่รู้ตัวเลยว่า ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงแล้ว

บนหน้าจอโทรทัศน์ หลินจิ่นอวี๋และหวังหว่านถิง ต่างก็มองไปยังโจวหานด้วยความคาดหวัง

ทั้งสองคนก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า ระหว่างสาวงามสองคน ท่านประธานโจวจะเลือกใคร

"เลือกยากจริงๆ นะ"

โจวหานพูดเรียบๆ: "เอาแบบนี้แล้วกัน ผมตกลงทั้งสองคน เพียงแต่ว่าผมรู้จักกับหลินจิ่นอวี๋ก่อน ก็ขอตกลงกับเธอก่อนแล้วกัน"

ในแววตาของหวังหว่านถิง ทอประกายแห่งความผิดหวัง แต่ในไม่ช้าก็ยอมรับได้ ใครใช้ให้เธอรู้จักโจวหานช้าไปก้าวหนึ่งล่ะ? หรือแม้แต่วันนี้ก็เพิ่งจะได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของท่านประธานโจวเป็นครั้งแรก ก็ได้แต่รออยู่ข้างๆ ไปก่อน

แต่อย่างน้อย เธอก็ได้ต่อคิวแล้วนะ!

หญิงสาวคนอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วน ยังไม่มีสิทธิ์ต่อคิวเลยด้วยซ้ำ!

เมื่อได้ยินว่าเลือกตัวเอง ในใจของหลินจิ่นอวี๋ก็ดีใจจนเนื้อเต้น!

เธอตื่นเต้นจนริเริ่มยื่นมือออกไปย่อตัวลง นี่เดิมทีเป็นท่าที่ผู้ชายใช้เชิญผู้หญิงเต้นรำ แต่กลับถูกหลินจิ่นอวี๋นำมาใช้

แต่ผู้คนในงานทุกคนกลับไม่รู้สึกขัดเขินเลยแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม ในตอนนี้ทุกคนต่างก็ยอมรับโดยปริยายแล้วว่าโจวหานคือที่ต้องการของทุกคนในงาน

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ในที่สุดก็ตาสว่าง ในฐานะตัวร้าย ไม่เพียงแต่จะต้องบดขยี้บุตรแห่งสวรรค์ แต่ยังต้องแย่งผู้หญิงของมันมาด้วย! รางวัลพิเศษให้โฮสต์ เชี่ยวชาญทักษะการเต้นวอลทซ์!】

【รางวัลให้โฮสต์ เชี่ยวชาญทักษะการเต้นแทงโก้!】

【รางวัลให้โฮสต์ เชี่ยวชาญทักษะการเต้นลีลาศมาตรฐานสากล!】

【รางวัลให้โฮสต์ เชี่ยวชาญทักษะการเต้นรำในสังคม!】

【รางวัลให้โฮสต์ เชี่ยวชาญทักษะการเต้นโมเดิร์น!】

【ขอให้โฮสต์คว้าโอกาสไว้ พิชิตใจนางเอกให้ได้เร็วๆ!】

...

ระบบรางวัลมาเป็นชุด ทักษะการเต้นต่างๆ โปรยปรายออกมาเหมือนของฟรี

โจวหาน: "..."

ไอ้ระบบหมาเอ๊ย แกอยากจะให้ฉันพิชิตใจนางเอกขนาดนั้นเลยเหรอ?

นางเอกคนนี้ถึงกับต้องให้ฉันใช้ความพยายามไปพิชิตใจเลยเหรอ? นี่ไม่ใช่ว่าริเริ่มมาเสนอตัวให้แล้วเหรอ?

"ท่านประธานโจวคะ...คุณเต้นเก่งจริงๆ ค่ะ" หลินจิ่นอวี๋อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม

ไม่รู้ว่าทำไม ตั้งแต่ที่ใจไม่ได้อยู่กับเย่หยางแล้ว หลินจิ่นอวี๋ก็ยิ่งรู้สึกว่าโจวหานที่อยู่ตรงหน้านี้มีเสน่ห์เป็นพิเศษ

นี่คือการแสดงออกที่รัศมีตัวเอกถูกบั่นทอนลงเรื่อยๆ อิทธิพลต่อคนรอบข้างลดลง แถมหลินจิ่นอวี๋ยังเป็นผู้หญิงที่ชื่นชมในความแข็งแกร่ง โจวหานยิ่งแข็งแกร่งเธอก็ยิ่งชอบ

เธอใช้หางตามองก็เห็นได้ว่าหญิงสาวผู้เพ้อฝันรอบๆ แต่ละคนต่างก็มองมาที่เธอด้วยสายตาที่อิจฉา

ในตอนนี้ เธอราวกับเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก!

ชุมชนเก่า หน้าโทรทัศน์

กร๊อบ! กร๊อบ!

เย่หยางหน้าตาบิดเบี้ยว! ข้อนิ้วบีบจนดังกร๊อบๆ แทบจะบีบจนแตก!

"เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้!"

"พี่จิ่นอวี๋จะริเริ่มไปเต้นรำกับโจวหานได้อย่างไร?"

"รอยยิ้มที่มีความสุขบนใบหน้าของเธอนั่นมันอะไรกัน? เธอไม่ได้ถูกบังคับเหรอ?"

"หรือว่า...เธอจะริเริ่มเอง?"

เย่หยางพบว่า ในตอนนี้เขาไม่สามารถหลอกตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว!

ถ้าหากถูกบังคับให้เต้นรำ แล้วจะเผยรอยยิ้มที่มีความสุขแบบนั้นออกมาได้อย่างไร?

"ปู๊!"

เย่หยางพลันกระอักเลือดออกมาคำโต!

สติแตกแล้ว!

"เย่หยาง คุณเป็นอะไรไป?" ข้างนอก สวี่โยวโยวที่ได้ยินเสียงผิดปกติก็รีบวิ่งเข้ามา

"ไม่เป็นไรใช่ไหม อยู่ดีๆ ทำไมถึงกระอักเลือดล่ะ?"

เย่หยางเช็ดเลือดที่มุมปาก ปิดโทรทัศน์ "ไม่เป็นไร ผมก็แค่ฝึกยุทธ์ใจร้อนไปหน่อย"

สวี่โยวโยวกล่าว: "อย่ารีบร้อนสิคะ ใจร้อนกินเต้าหู้ร้อนไม่ได้ คุณปู่ของฉันบอกแล้วว่าจะต้องช่วยคุณแก้แค้นได้อย่างแน่นอน"

แก้แค้น ใช่ แก้แค้น!

ในแววตาของเย่หยาง ทอประกายแห่งเจตนาฆ่าฟัน!

โจวหานคนนี้ เขาจะต้องฆ่ามันด้วยมือตัวเองให้ได้!

【สภาพจิตใจของบุตรแห่งสวรรค์พังทลายจนกระอักเลือด รัศมีแห่งโชคชะตาลดลงหนึ่งพันแต้ม เหลืออีกสี่พันแต้ม】

【ท่านได้รับชุดของขวัญ *1】

โจวหานได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะยกขึ้น

เดาไม่ผิดจริงๆ ด้วย สามารถรีดชุดของขวัญจากระยะไกลได้จริงๆ

ดูท่าว่าตอนนี้ สภาพความเป็นอยู่ของเย่หยางจะไม่เลวเลยนะ ยังสามารถดูโทรทัศน์ได้อีก

เขาโบกมือเรียกเหลยเจิ้นเทียน: "เป้าหมายที่ฉันให้แกหา คงจะไม่ได้อยู่ในป่าลึกหรอก เขามีไฟฟ้าใช้ แถมยังมีอินเทอร์เน็ตหรือสัญญาณโทรทัศน์อีกด้วย"

เหลยเจิ้นเทียนพยักหน้า นี่ก็จะสามารถจำกัดวงการค้นหาให้แคบลงได้มากแล้ว เขาโบกมือเรียกศิษย์ วางแผนขอบเขตการค้นหาใหม่

เย่หยางไม่รู้เลยว่าเขาไม่ได้ทำอะไร แต่กลับทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายมากขึ้น

หลังจากที่เต้นรำกับหลินจิ่นอวี๋เสร็จ โจวหานก็เต้นรำกับหวังหว่านถิงอีกเพลงหนึ่ง

ทักษะการเต้นที่ยอดเยี่ยมและเป็นมืออาชีพของเขา ทำให้หญิงสาวผู้เพ้อฝันเหล่านั้นอาการคลั่งไคล้กำเริบ

"ท่านประธานโจวคือชายในฝันที่ยอดเยี่ยมที่สุดจริงๆ! ไม่เพียงแต่จะหนุ่มหล่อรวย ยังจะเต้นเก่งขนาดนี้อีก!"

"ไม่เพียงแต่จะเป็นมืออาชีพ ยังดูแลคู่เต้นรำอีกด้วย เมื่อกี้หวังหว่านถิงเต้นผิดไปตั้งหลายครั้ง ก็ยังเป็นท่านประธานโจวที่ช่วยไว้ได้!"

"ผู้ชายดีๆ!"

"เรียกได้ว่ารุ่นสมบูรณ์แบบ!"

"อ๊าๆๆ ฉันจะต้องคว้าท่านประธานโจวมาให้ได้! ถ้าไม่ได้จริงๆ เป็นแค่กิ๊กก็ยังดี ไม่รู้ว่าท่านประธานโจวจะยอมรับฉันรึเปล่า!