บทที่ 28: สั่นสะท้านไปทั้งร่าง

บทที่ 28: สั่นสะท้านไปทั้งร่าง

หญิงสาวผู้เพ้อฝันอีกมากมาย ยิ่งทุ่มสุดตัวอยากจะคว้าโอกาสนี้ไว้

"ข่าววงใน! ได้ยินมาว่าท่านประธานโจวหนุ่มมาก แถมยังโสดอีกด้วย! พี่น้องทั้งหลาย โอกาสมาแล้ว ลุยเลย!"

"ถ้าใครสามารถเกาะท่านประธานโจวได้ ก็เท่ากับว่าได้แต่งเข้าบ้านเศรษฐีกลายเป็นหงส์เลยนะ!"

"พี่น้องทั้งหลาย การก้าวข้ามชนชั้น อยู่ในวันนี้แล้ว!"

"ใครหาบัตรเชิญงานเลี้ยงหรูมาให้ฉันได้บ้าง? ฉันสูง 178! 36D! ผิวขาวสวย! ใครหาบัตรเชิญมาให้ได้ รางวัลคือรูปสวยๆ ของฉันหนึ่งใบ! รออยู่นะ! ด่วนมาก!!"

บ้านตระกูลหวัง เศรษฐีอันดับหนึ่ง

หวังหมิงกวานกล่าว: "หว่านถิง งานเลี้ยงครั้งนี้ท่านประธานโจวยังขาดคู่ควงอยู่คนหนึ่ง หลานต้องคว้าโอกาสนี้ไว้นะ"

หวังหว่านถิงลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม กล่าวว่า: "คุณปู่คะ หนูรู้ค่ะ คุณปู่อยากจะให้หนูไปขอบคุณบุญคุณช่วยชีวิตของท่านประธานโจวต่อหน้าใช่ไหมคะ?"

ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะเป็นท่านประธานเจี่ยงที่ลงมือ แต่สมุนไพรนั้นเป็นของท่านประธานโจว เรื่องก็เป็นท่านประธานโจวที่สั่งการ ผู้มีพระคุณช่วยชีวิตที่แท้จริงคือท่านประธานโจว

หวังหมิงกวานสำหรับเรื่องแบบนี้ ก็ได้แต่ชี้แนะเพียงเท่านี้: "บุญคุณช่วยชีวิตแน่นอนว่าต้องขอบคุณ แต่ว่าท่านประธานโจวยังโสด ตอนนี้ไม่รู้ว่ามีคนกี่คนที่จ้องตำแหน่งคู่ควงของท่านประธานโจวอยู่ หลานสาว ปู่เอาใจช่วยนะ"

หวังหว่านถิงพยักหน้า: "ทราบแล้วค่ะคุณปู่"

หลังจากที่หวังหมิงกวานจากไป ในใจของหวังหว่านถิงก็รู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย

"ฉันเคยแอบสาบานไว้ว่า ใครที่สามารถรักษาโรคของฉันให้หายได้ ฉันจะแต่งงานกับคนคนนั้น"

"ไม่นึกเลยว่าเจ้าชายขี่ม้าขาวคนนี้ จะเป็นท่านประธานโจวที่ทั้งรวยทั้งหล่อ"

"นี่จะเป็น...พรหมลิขิตที่สวรรค์ประทานให้ฉันรึเปล่านะ?"

ใบหน้าของหวังหว่านถิงแดงขึ้นเล็กน้อย

...

ในขณะที่ทั้งเมืองเจียงเฉิงกำลังคลั่งไคล้เพื่อที่จะให้ได้บัตรเชิญงานเลี้ยงและพิธีเปิดมาครอง

ในตึกสำนักงานใหม่แห่งหนึ่งในเจียงเฉิง

"พี่หม่านอวิ๋นคะ! มัวชักช้าอยู่ได้ยังไงคะเนี่ย!"

"ครั้งนี้โอกาสดีมากเลยนะคะ ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นโอกาสให้เพื่อนซี้อย่างเราได้ทะยานขึ้นฟ้า คุณทำไมถึงไม่ร้อนใจเลยสักนิดล่ะคะ?"

เหลียงหม่านอวิ๋นในชุดสูทสีแดงสดพร้อมกับส้นสูงสีแดง ราวกับดอกกุหลาบแดงที่บานสะพรั่งอย่างโดดเดี่ยว

ในมือของเธอถือแก้วไวน์แดง สง่างามและสงบนิ่ง พูดเสียงเบา: "คนอื่นรีบร้อนก็เพราะอยากจะเป็นคู่ควงของท่านประธานโจวคนนั้น แต่ฉันไม่มีความคิดแบบนั้น"

"ฉันขอแค่ได้บัตรเชิญก็พอแล้ว สำหรับพวกเราแล้ว นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยหรอกเหรอ?"

เหลียงหม่านอวิ๋นยิ้มเบาๆ: "แทนที่จะพูดเรื่องนี้ สู้มาคิดดีกว่าว่าคืนนี้จะกินอะไรดี"

เพื่อนซี้เจียงเสี่ยวเสวี่ย ซึ่งก็คือเลขาของเหลียงหม่านอวิ๋น ทั้งร้อนใจทั้งจนปัญญา: "พี่หม่านอวิ๋นคะ คุณไม่อยากจะเป็นคู่ควงของท่านประธานโจวเหรอคะ? ว่ากันตามจริงแล้วทั้งเมืองเจียงเฉิงนี้ ผู้หญิงทุกคนถ้าหากจะจัดลำดับกันแล้ว ก็มีแต่คุณเท่านั้นที่เหมาะสมที่สุดไม่ใช่เหรอคะ?"

"คุณคือตระกูลเหลียงผู้ยิ่งใหญ่จากเมืองหลวงของมณฑล มาที่เมืองเจียงเฉิงเล็กๆ นี่เพื่อฝึกฝนหาประสบการณ์ สถานะของใครจะสูงส่งเท่าคุณได้?"

เหลียงหม่านอวิ๋นส่ายหน้า: "ในเมื่อมาเพื่อฝึกฝนหาประสบการณ์ ก็อย่าไปพูดถึงพื้นเพเลย ตระกูลให้ฉันมาพัฒนาตัวเอง ก็จะยังไม่ให้ความช่วยเหลือฉันชั่วคราว"

"เอาล่ะ เธอไปหาบัตรเชิญมาสักใบ พวกเราไปร่วมงานพอเป็นพิธี ไปให้ท่านประธานโจวหนุ่มคนนี้เห็นหน้าสักหน่อยก็พอแล้ว"

...

ชุมชนเก่า

หลังจากที่เย่หยางฝึกยุทธ์เสร็จสิ้นทั้งวัน ก็กลับมาที่ห้องเล็กๆ ด้วยความเหนื่อยล้า แช่ตัวลงในอ่างน้ำยา

"เฮือก!"

ความเจ็บปวดที่เสียดแทงถึงกระดูก ทำให้เย่หยางแทบจะเจ็บจนสลบไป!

สมุนไพรเกรดต่ำนานาชนิดเหล่านี้ ทำให้ทุกครั้งที่เขาแช่น้ำยา ก็ราวกับถูกลงทัณฑ์! และสารเจือปนเกรดต่ำเหล่านั้น ก็แทรกซึมเข้าสู่เส้นลมปราณผ่านทางรูขุมขนของเขา สร้างความเสียหายที่ไม่อาจย้อนกลับให้กับร่างกายของเขา

แต่เพื่อที่จะแก้แค้น ทั้งหมดนี้เขาทนได้!

"พี่จิ่นอวี๋ รอผมก่อนนะ"

"ขอแค่ผมช่วยท่านสวี่กลายเป็นประมุขของสมาพันธ์การค้าได้ ผมก็จะรุ่งเรืองแล้ว ถึงตอนนั้นผมจะไปช่วยคุณให้พ้นจากทะเลทุกข์!"

เขาเพิ่งจะพูดจบ ก็ได้ยินข่าวที่กำลังออกอากาศในโทรทัศน์ที่เปิดอยู่

"เจี่ยงเยว่จ้งกับโจวหาน จะจัดพิธีเปิดกับงานเลี้ยงเหรอ?"

"บริษัทจื้อฮุ่ย ก็จะได้รับเชิญด้วย?"

"ในงานเลี้ยง โจวหานยังจะมีคู่ควงอีก?"

ในใจของเย่หยางเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้นมา: "คงจะไม่ใช่ว่าพี่จิ่นอวี๋ก็จะเข้าร่วมด้วยใช่ไหม?"

"คงจะไม่ใช่ว่าพี่จิ่นอวี๋จะไปเป็นคู่ควงของโจวหานใช่ไหม?"

เย่หยางยิ่งคิด ในใจก็ยิ่งหวาดกลัว!

"ไม่หรอกๆ ถึงแม้ว่าพี่จิ่นอวี๋จะพูดกับผมแรงขนาดนั้น แต่เธอก็ทำไปเพื่อความปลอดภัยของผม เป็นห่วงผม ไม่ใช่ว่าชอบโจวหานจริงๆ แล้ว คงจะไม่ไปเป็นคู่ควงหรอก"

"โจวหานไม่มีโอกาสหรอก!"

เขาปลอบใจตัวเองแบบนี้ แต่ในใจก็ยังคงมีความรู้สึกที่ไม่ดีอย่างยิ่ง

ถ้าหากโจวหานบังคับพี่จิ่นอวี๋จะทำยังไง?

...

ในคืนก่อนวันเริ่มพิธี

ที่บ้านของเศรษฐีอันดับหนึ่งหวังหมิงกวาน มีคนใหญ่คนโตที่มาพร้อมกับขบวนแห่ที่ยิ่งใหญ่มาเยือน

"ท่านประมุขเหยียนครับ คุณมีเรื่องอะไรโทรมาสั่งได้เลยครับ ทำไมถึงต้องมาด้วยตัวเองแบบนี้ล่ะครับ"

หวังหมิงกวานโค้งคำนับ รีบเชิญเหยียนเติงขุยคนนี้เข้ามา

สมาคมการค้าใหญ่เล็กของเจียงเฉิงทั้งหมด ล้วนอยู่ภายใต้การปกครองของสมาพันธ์การค้า และประมุขของสมาพันธ์การค้า ก็คือเหยียนเติงขุยคนนี้

ตำแหน่งนี้ ไม่ใช่ว่าคนธรรมดาจะสามารถคุมอยู่ได้ ก็มีแต่มหาปรมาจารย์ท่านนี้เท่านั้นถึงจะมีบารมีพอ

ยิ่งใหญ่เกรียงไกรทั่วทั้งเมือง!

"ท่านเศรษฐีหวังครับ เรื่องที่ผมพูดกับคุณในโทรศัพท์ คุณพิจารณาดูเป็นยังไงบ้างแล้วครับ?"

"จะสามารถโน้มน้าวให้ท่านประธานโจวกับท่านประธานเจี่ยงสองคนเข้าร่วมสมาพันธ์การค้าเจียงเฉิงของเราได้ไหม?"

หวังหมิงกวานเผยสีหน้าลำบากใจ: "นี่..."

เหยียนเติงขุยพูดโดยตรง: "เรื่องนี้ไม่มีการต่อรอง"

"ในเมื่อเขาจะมาเปิดถนนการค้าในเมืองของเรา ก็ต้องปฏิบัติตามกฎของเจียงเฉิงของเรา"

"ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นมังกรข้ามถิ่นจากเมืองฮวา แต่มาถึงเจียงเฉิงแล้ว ก็ต้องนอนหมอบให้ฉัน"

"ไม่อย่างนั้น ต่อไปสมาพันธ์การค้านี้ ตำแหน่งประมุขของฉันจะยังมั่นคงอยู่เหรอ?"

"เรื่องนี้ พรุ่งนี้ในพิธีเปิด ฉันจะเสนอขึ้นมาโดยตรง คุณก็คอยช่วยพูดเสริมอยู่ข้างๆ"

หลังจากที่เหยียนเติงขุยจากไป หวังหมิงกวานก็เผยรอยยิ้มอย่างขมขื่น

ฝั่งหนึ่งคือประมุขสมาพันธ์การค้าเจียงเฉิง เป็นมหาปรมาจารย์! อีกฝั่งหนึ่งคือเจ้าของไท่เหอแคปปิตอล ล้วนเป็นคนใหญ่คนโตที่เขาท่านเศรษฐีหวังมีเรื่องด้วยไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น โจวหานยังมีบุญคุณช่วยชีวิตหลานสาวของเขา เขายิ่งไม่อยากจะไปเป็นคนเลวคนนี้

"เฮ้อ คงต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้ ค่อยว่ากันไปทีละขั้นแล้วล่ะ"

...

วันต่อมา

พิธีเปิด

พิธีเปิดที่ยิ่งใหญ่และหรูหรา ธงประดับพลิ้วไสวราวกับคลื่นทะเล ดอกไม้บานสะพรั่ง ผู้คนนับไม่ถ้วนยืนรอคอยด้วยความคาดหวัง

"ตัวแทนบริษัทจื้อฮุ่ยมาถึง! มอบกระเช้าดอกไม้มงคล!"

"ตัวแทนฮุยหวงกรุ๊ปมาถึง! มอบกระเช้าดอกไม้มงคล!"

"ตัวแทนสมาคมการค้าอ่าวความมั่งคั่งมาถึง! มอบกระเช้าดอกไม้มงคล!"

ตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าถึงสิบโมงเช้า บริษัท องค์กร ผู้ผลิต ตระกูลใหญ่ที่มาร่วมพิธีเปิดไม่มีขาดสาย

"ท่านประธานเจี่ยงกับท่านประธานโจว นี่มันมีหน้ามีตาจริงๆ นะ! แทบจะเรียกได้ว่าสังคมชั้นสูงของเจียงเฉิงทั้งหมดมากันหมดแล้วใช่ไหม?"

"นี่น่าจะเป็นพิธีเปิดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเจียงเฉิงแล้ว! ยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว อลังการเกินไปแล้ว!"

"คนพวกนี้ เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์คงจะมาเพื่อหวังจะได้รู้จักท่านประธานโจว"

"ท้ายที่สุดแล้วท่านประธานโจวคือนักลงทุนในตำนานเชียวนะ! ใครบ้างที่ไม่อยากจะไปข้องเกี่ยวกับท่านประธานโจว?"

ท่ามกลางเสียงอุทานของผู้คน ก็มีคนตะโกนเสียงดัง: "ท่านประมุขเหยียนมาถึง! ท่านเศรษฐีหวังมาถึง!"

สายตาของทุกคนพลันหันไปมอง

ท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วน เศรษฐีอันดับหนึ่งหวังหมิงกวานและเหยียนเติงขุยก็มาถึงหน้าเจี่ยงเยว่จ้งและโจวหาน

"ท่านประธานโจวครับ ท่านประธานเจี่ยงครับ ขอให้ผมได้แนะนำหน่อยนะครับ"

"ท่านนี้คือท่านประมุขเหยียน เป็นประมุขสมาพันธ์การค้าของเจียงเฉิงเรา"

เหยียนเติงขุยหยิ่งผยอง จองหอง

วันนี้เขามา ตั้งใจจะมาสั่งสอนโจวหานสักหน่อย

แต่ทว่า เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงพลังปราณบนร่างของโจวหาน...ทั้งร่างก็พลันสั่นสะท้านขึ้นมา!