บทที่ 3: โฮสต์ ได้โปรดใจเย็นๆ

บทที่ 3: โฮสต์ ได้โปรดใจเย็นๆ

อึก!

ลุงหลิวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก... คุณชายเป็นคนเรียกเขามาเองเหรอครับ?

นั่นมันประธานเจี่ยงเยว่จ้งผู้ยิ่งใหญ่แห่งกลุ่มบริษัทยักษ์ใหญ่เชียวนะ! แค่กระทืบเท้าทีเดียว ทั้งเมืองเจียงเฉิงก็สะเทือนเลื่อนลั่นแล้ว!

แล้วเขาจะมาฟังคำสั่งของคุณชายไปเพื่ออะไรกัน?

ลุงหลิวเดินลงบันไดมาด้วยความรู้สึกมึนงง เขาเอ่ยกับเจี่ยงเยว่จ้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นคง "คุณชายของผม... เชิญท่านขึ้นไปพบครับ..."

ขณะที่พูด เขาก็ไม่มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย

ในใจก็นึกไปว่าเจี่ยงเยว่จ้งต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แล้วตบหน้าเขาสักฉาดแน่ๆ

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ เจี่ยงเยว่จ้งกลับแสดงท่าทีตื่นเต้นดีใจสุดขีด "ดี! ดีมาก! ในที่สุดประธานโจวก็ยอมให้ผมเข้าพบ!"

"พวกแกทุกคน รออยู่ตรงนี้"

"แล้วก็อีกอย่าง... ลุงหลิวท่านนี้เป็นคนสนิทของคุณชายโจว พวกแกต้องให้ความเคารพให้มากๆ!"

"รับทราบครับ!"

ประธานโจว?

ลุงหลิวงงเป็นไก่ตาแตก... นี่กำลังพูดถึงคุณชายอยู่เหรอ?

แล้วทำไมเจี่ยงเยว่จ้งถึงได้มีท่าทีเคารพนอบน้อมต่อคุณชายขนาดนี้? แถมยังเผื่อแผ่ความเคารพมาถึงตัวเขาด้วย?

สมองของเขาหมุนคว้างขณะที่เดินตามขึ้นไปชั้นบน

และเมื่อเขาได้เห็นการกระทำต่อไปของเจี่ยงเยว่จ้ง ขอบตาของเขาก็ถึงกับกระตุกอย่างรุนแรง นึกว่าตัวเองตาฝาดไปแล้ว!

ภาพที่เห็นคือเจี่ยงเยว่จ้งก้มโค้งคำนับอย่างนอบน้อมที่สุด ศีรษะแทบจะจรดพื้น พร้อมกับกล่าวด้วยความเคารพสูงสุด "สวัสดีครับท่านประธานโจว!"

ลุงหลิวถึงกับยืนตัวแข็งทื่อ!

นี่ฉันกำลังเห็นอะไรอยู่?

ฉันฝันไปรึเปล่า?

ประธานเจี่ยงกำลังโค้งคำนับคุณชายบ้านเราเนี่ยนะ? ใครก็ได้ช่วยหยิกฉันที ปลุกฉันให้ตื่นจากฝันบ้าๆ นี่ที!

ส่วนเจี่ยงเยว่จ้งที่กำลังก้มโค้งอยู่นั้น ในใจมีแต่ความตื่นเต้นยินดี

ในที่สุดก็ได้พบกับประธานโจวผู้ลึกลับแล้ว! ก่อนหน้านี้ท่านประธานไม่เพียงแต่ให้เงินลงทุน แต่ยังชี้แนะแนวทางธุรกิจที่สำคัญอย่างยิ่งยวดให้เขาอีกด้วย แม้จะมีเพียงไม่กี่ครั้ง แต่ทุกครั้งล้วนเป็นการตัดสินใจที่ชี้เป็นชี้ตาย! และสุดท้ายก็พิสูจน์ให้เห็นว่า ทิศทางการลงทุนของประธานโจวนั้นแม่นยำอย่างหาที่ติไม่ได้ทุกครั้ง!

สำหรับเขาในตอนนี้ ไม่ได้เป็นแค่ลูกน้องผู้ภักดีของโจวหานเท่านั้น แต่ยังเป็นแฟนคลับตัวยงและติ่งผู้คลั่งไคล้อีกด้วย!

"ลุกขึ้นเถอะ" โจวหานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

ลุงหลิว: โลกนี้มันเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไปแล้ว ขอเวลาฉันทำใจแป๊บ!

เขาค่อยๆ ถอยออกไปปิดประตูให้อย่างรู้งาน

ในหัวยังคงดังอื้ออึงไม่หยุด

...

วันนี้ทั้งเมืองเจียงเฉิงต้องสั่นสะเทือนด้วยข่าวใหญ่ข่าวหนึ่ง!

"ได้ยินรึยัง? ที่เจี่ยงเยว่จ้งมาที่เจียงเฉิงของเราน่ะ ที่แท้เขามาเพื่อพบกับคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง!"

"ล้อเล่นน่า? คนใหญ่คนโตที่ไหนกัน จะทำให้คนระดับประธานเจี่ยงต้องเดินทางมาคารวะด้วยตัวเองได้?"

"เมืองเจียงเฉิงของเรา...มีสุดยอดฝีมือซ่อนอยู่ขนาดนี้เลยเหรอ?"

"เรื่องจริง! ได้ยินมาว่า...เป็นประธานกรรมการที่อยู่เบื้องหลังของไท่เหอแคปปิตอล!"

พอประโยคนี้หลุดออกมา ทุกคนต่างก็สูดหายใจเข้าลึกๆ!

"เฮือก!"

"ประธานกรรมการผู้ลึกลับของไท่เหอแคปปิตอล... อยู่ที่เมืองเจียงเฉิงของเรานี่เองเหรอ?"

"พระเจ้า นี่มันข่าวใหญ่ระดับประเทศเลยนะ!"

"โอ้โห มิน่าล่ะประธานเจี่ยงถึงต้องมาที่เจียงเฉิง! ที่แท้ก็เพราะมีคนระดับนี้อยู่นี่เอง! ถึงว่าสิ ถึงว่า!"

บรรดาบริษัทเล็กๆ ในเจียงเฉิงที่ได้รับการลงทุนจากไท่เหอแคปปิตอลต่างก็ตกตะลึง!

"ที่แท้ประธานของไท่เหอแคปปิตอลที่ลงทุนในบริษัทเราก็มาที่เจียงเฉิงเหรอ?"

"แบบนี้จะรอช้าอยู่ทำไม? ต้องรีบไปเข้าพบสิ!"

ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลใหญ่และผู้มีอิทธิพลนับไม่ถ้วนต่างก็เริ่มเคลื่อนไหวกันอย่างลับๆ: "นี่มันโอกาสทองหล่นลงมาจากฟ้าชัดๆ! ต้องรีบไปเข้าพบ! ถ้าเกิดไปเข้าตาท่านผู้นั้นได้ล่ะก็... ก็เท่ากับได้เกาะขาใหญ่ที่แข็งแกร่งที่สุดแล้วไม่ใช่รึไง?"

ขาของไท่เหอแคปปิตอลนั้น...ใหญ่เกินไปแล้ว!

ใครๆ ก็อยากจะเกาะทั้งนั้น!

...

คฤหาสน์ตระกูลโจว

โจวหาน: "เรื่องฆ่าคน นายว่ายังไง?"

เจี่ยงเยว่จ้งเผยจิตสังหารออกมาพร้อมกับพูดอย่างดูแคลน: "ท่านประธานโจว แค่กำจัดเย่หยางตัวเล็กๆ คนหนึ่ง มันจะไปยากอะไรกันครับ?"

"ทางเลือกแรก ผมจะหาทางแย่งชิงตำแหน่งและสถานะทั้งหมดของมันมา ทำให้มันตายทั้งเป็นในสังคม!"

"ทางเลือกที่สอง ผมจะจับมันยัดเข้าโรงพยาบาลบ้า!"

"หรือทางเลือกที่สาม ผมจะหาคนไปจัดการมันทางกายภาพซะ!"

"ท่านต้องการแบบไหนล่ะครับ?"

ในฐานะตัวร้ายช่วงท้ายเรื่อง เจี่ยงเยว่จ้งย่อมไม่รังเกียจที่จะใช้วิธีการสายมืดอยู่แล้ว แถมในด้านนี้ เขายังมีช่องทางพิเศษของตัวเองอีกด้วย

โจวหาน: "กำจัดทางกายภาพไปเลยแล้วกัน"

"เย่หยางคนนี้ค่อนข้างพิเศษ นายต้องหาคนที่เก่งและไว้ใจได้หน่อย"

ยังไงซะอีกฝ่ายก็เป็นบุตรแห่งสวรรค์ มีโชคชะตาคุ้มครอง คงไม่ง่ายที่จะกำจัด

เจี่ยงเยว่จ้งพยักหน้า: "ในเมื่อท่านประธานโจวสั่งการด้วยตัวเอง งั้นผมจะไปหานักฆ่าที่เก่งที่สุดในประเทศมาเลยครับ!"

"ผมมีคนที่ไว้ใจได้อยู่คนหนึ่งชื่อหลงซาน เขาไม่ค่อยรับงานง่ายๆ คนอื่นแค่ใช้เงินอย่างเดียวจ้างเขาไม่ได้หรอกครับ"

"พอดีเขาติดหนี้บุญคุณผมอยู่ ต้องใช้ทั้งบุญคุณและเงิน ถึงจะมีสิทธิ์เชิญเขาออกจากเขาได้"

...

เลิกงานแล้ว!

เย่หยางรู้สึกว่าช่วงนี้โชคดีสุดๆ ทุกอย่างราบรื่นไปหมด!

ถึงเวลาแล้วสินะ ที่จะไปเหยียบย่ำไอ้ทายาทเศรษฐีโจวหานคนนั้นให้จมดิน!

ที่สำคัญคือทรัพย์สินของตระกูลโจว... รอให้กำจัดโจวหานทิ้งได้เมื่อไหร่ ก็จะฮุบเอาทรัพย์สินของตระกูลโจวมาเป็นของตัวเอง เพื่อใช้เป็นทุนก้อนแรกในการสร้างตัว!

ขณะที่เขากำลังคิดฝันหวานอยู่นั้น...

ระหว่างทางกลับบ้าน เขาเดินผ่านซอยเล็กๆ ที่ค่อนข้างมืดซอยหนึ่ง

ฉึก!

ร่างหนึ่งพลันปรากฏขึ้นราวกับภูตผี ในมือถือมีดสั้นที่แทงเข้าลำคอของเย่หยางอย่างรวดเร็ว แม่นยำ และเฉียบขาด

เย่หยางยังไม่ทันได้ทันได้ตั้งตัว ไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ ก็สิ้นใจตายคาที่...

ด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ

บุตรแห่งสวรรค์, สิ้นชีพ!

"เจ้านาย เห็นแล้วใช่ไหม? ภารกิจเสร็จสิ้น โอนเงินมาได้เลย" หลงซานพูดกับโทรศัพท์ที่กำลังวิดีโอคอลอยู่

อีกฝั่งของโทรศัพท์ โจวหานและเจี่ยงเยว่จ้งกำลังนั่งไขว่ห้างแทะเมล็ดก้วยจี๊ มองดูภาพเหตุการณ์อย่างสบายอารมณ์

"ไม่เลว ไม่เลว"

โจวหานพูดกับเจี่ยงเยว่จ้งที่อยู่ข้างๆ: "เพื่อนของนายนี่ใช้ได้เลย ให้ค่าจ้างเขาสองเท่าไปเลย"

【บุตรแห่งสวรรค์เสียชีวิต!】

【รัศมีแห่งโชคชะตาของบุตรแห่งสวรรค์ลดลงหนึ่งพันแต้ม เหลืออีกหนึ่งหมื่นเก้าพันแต้ม】

【ท่านได้รับชุดของขวัญ *1】

ทันทีที่เย่หยางตาย โจวหานก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ

【เดี๋ยวก่อน! โฮสต์! ได้โปรดใจเย็นๆ!】

【ท่านกำลังจะฆ่าบุตรแห่งสวรรค์แล้วนะครับ! ใจเย็นๆ!】

โจวหานขมวดคิ้ว: "ตายไปก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ? หรือว่าแกเป็นระบบที่พวกตัวเอกส่งมากันแน่?"

【ระบบคือระบบจอมวายร้ายครับ แค่ต้องการจะชี้นำให้โฮสต์ได้รับชุดของขวัญจำนวนมากจากการทรมานตัวเอกอย่างต่อเนื่อง เพื่อที่จะได้เปิดเจอดวงชะตาจอมอิทธิพล และรับลูกน้องระดับพระกาฬมาเพิ่ม】

โจวหาน: "ที่แท้ดวงชะตาจอมอิทธิพลก็เปิดได้จากชุดของขวัญนี่เองเหรอ?"

【...】

ระบบ: ดูเหมือนจะหลุดปากไปซะแล้ว...

โจวหานพูดอย่างไม่ใส่ใจ: "แกก็พูดเองไม่ใช่เหรอว่าบุตรแห่งสวรรค์ยังเหลือรัศมีโชคชะตาอีกตั้งหนึ่งหมื่นเก้าพันแต้ม? ในเมื่อเป็นแบบนี้ เขาก็คงไม่ตายง่ายๆ หรอกน่า ไม่งั้นเขาก็ไม่คู่ควรที่จะเป็นบุตรแห่งสวรรค์แล้ว"

เจี่ยงเยว่จ้งที่กำลังจ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่ข้างๆ พลันร้องออกมาด้วยความตกใจ!

"ท่านประธานโจว, ดูเร็วเข้าครับ!"

ภาพที่เห็นคือเย่หยางที่ควรจะนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น จู่ๆ เลือดก็หยุดไหล มือที่สั่นเทาของเขายกขึ้นมาปักเข็มเงินสองสามเล่มลงบนคอของตัวเอง แล้วก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง!

ในขณะเดียวกัน ขวดหยกเล็กๆ ขนาดนิ้วหัวแม่มือที่ห้อยอยู่บนคอของเขาก็ปรากฏรอยร้าวขึ้นมาหนึ่งเส้น

"ฟู่! ไม่นึกเลยว่าจะมีศัตรูระดับสูงขนาดนี้มาลอบฆ่าฉัน..."

เย่หยางมองไปที่หลงซานด้วยความตกตะลึง

เขาสัมผัสได้ว่าคนตรงหน้านี้แข็งแกร่งเกินไป! แข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาในตอนนี้จะไปต่อกรได้!

ในเมืองเจียงเฉิงเล็กๆ แห่งนี้ จะมียอดฝีมือระดับนี้ปรากฏตัวขึ้นมาได้อย่างไร?

เย่หยางคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก

เขาลูบรอยร้าวบนขวดยาเล็กๆ ในใจก็รู้สึกเจ็บปวด

นี่คือไพ่ตายใบสุดท้ายที่อาจารย์หมอเทวดาผู้ล่วงลับทิ้งไว้ให้เขา ข้างในบรรจุโอสถชีวภาพเข้มข้น ใช้ไปครั้งหนึ่งก็หมดไปครั้งหนึ่ง ถ้าขวดยานี้แตกสลายเมื่อไหร่...เขาก็จบเห่จริงๆ

หลงซานเองก็ชะงักไปเล็กน้อย...เป้าหมายนี่มันมีสกิลชุบชีวิตด้วยเหรอ?

แต่หลงซานก็คือนักฆ่ามืออาชีพชั้นแนวหน้า เมื่อโจมตีครั้งแรกไม่สำเร็จ เขาก็พุ่งทะยานออกไปราวกับเสือดาวอีกครั้ง แทงมีดสั้นเข้าไปในหัวใจของเย่หยาง!

"เชี่ย!"

แม้ว่าครั้งนี้เย่หยางจะพยายามหนีสุดชีวิต แต่ก็ยังถูกนักฆ่าระดับพระกาฬอย่างหลงซานตามทัน และสังหารได้ในดาบเดียว

บุตรแห่งสวรรค์, สิ้นชีพอีกครั้ง!