บทที่ 30 พรสวรรค์ใหม่
บทที่ 30 พรสวรรค์ใหม่
“อีกไม่นานก็จะได้เห็นฉากที่น่าตื่นเต้นที่สุดแล้ว”
“โลหิต จะเบ่งบานราวกับดอกไม้ เผยความงามอันนองเลือดที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง”
“น่าเสียดายเสือโคร่งไซบีเรียตัวนี้จริง ๆ มันคือตัวตนที่เอาชนะหมีกริซลีซานดรูได้”
“ถ้าคู่ต่อสู้ไม่ใช่เฮอร์ลาส มันคงจะมอบการต่อสู้ที่น่าตื่นเต้นให้พวกเราได้อีกหลายครั้งก่อนตายอย่างแน่นอน”
“แปลกจริง ๆ ทำไมเสือโคร่งไซบีเรียตัวนี้ถึงได้เจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ติด ๆ กัน?”
“ฉันก็ไม่กล้าพูด ฉันก็ไม่กล้าถาม”
“เรื่องของสถาบันวิจัยอิสมาเอลแกอย่ามายุ่ง!”
“พวกแกกำลังเสียดายอะไรกัน?”
“เสือโคร่งไซบีเรียขยะแบบนี้ ถูกกำหนดมาให้เป็นเพียงวัตถุดิบในการจุดพลุโลหิตของเฮอร์ลาสเท่านั้น”
“การที่มันได้มอบการแสดงอันงดงามเช่นนี้ให้พวกเราได้ชม ถือเป็นเกียรติของมันแล้ว”
…
ในสังเวียนสัตว์ร้าย
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีถึงตายที่เฮอร์ลาสกำลังจะเปิดฉากขึ้น
หลินเทียนเวยที่ดูเหมือนจะจนตรอก แท้จริงแล้วก็กำลังรอคอยอยู่เช่นกัน
รอคอยโอกาสที่ดีที่สุดในการโจมตี
ในตอนนี้ เขารู้สึกขอบคุณอย่างยิ่งที่ตัวเองสังหารเฮยซาและได้รับความสามารถในการฟื้นฟูตัวเอง (ระดับกลาง)
ทุกสรรพสิ่งล้วนข่มกันเอง!
คลื่นเสียงความถี่สูงของเฮอร์ลาสดูเหมือนจะร้ายกาจ แต่กลับมีจุดอ่อนที่ถึงตายอยู่หนึ่งอย่าง
นั่นก็คือการโจมตีต้องใช้เวลาในการเตรียมการอยู่บ้าง
ราวกับต้มกบในน้ำอุ่น ค่อย ๆ สร้างความเสียหายที่ไม่อาจแก้ไขได้ให้แก่อวัยวะภายในของศัตรู
ทักษะสร้างความเสียหายที่ต้องใช้เวลาสะสมเช่นนี้ กลับถูกความสามารถในการฟื้นฟูตัวเอง (ระดับกลาง) ของหลินเทียนเวยข่มไว้อย่างพอดิบพอดี
เฮอร์ลาสเพิ่งจะสร้างความเสียหายได้เพียงเล็กน้อย ก็ถูกหลินเทียนเวยฟื้นฟูตัวเองด้วยความเร็วที่เร็วกว่าหักล้างไปจนหมดสิ้น
พูดอีกอย่างก็คือ ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ หลินเทียนเวยไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย
ที่ร่วมแสดงไปกับเฮอร์ลาส ก็เพื่อที่จะโจมตีมันอย่างถึงตายในจังหวะที่สำคัญที่สุด
ก็อย่างเช่นตอนนี้!
เฮอร์ลาสดูเหมือนจะกัดเข้าที่คอของหลินเทียนเวย
แต่ก็เผยจุดอ่อนที่ถึงตายที่สุดของตัวเองอย่างศีรษะ ให้อยู่ในระยะโจมตีของหลินเทียนเวยเช่นกัน
โอกาสดี ๆ แบบนี้ ไม่คว้าไว้ก็โง่แล้ว!
หลินเทียนเวยเปิดฉากโจมตีที่รวบรวมพลังมานาน
อุ้งเท้าเสืออันทรงพลัง ตบออกไปอย่างรวดเร็ว โจมตีเข้าที่หัวของเฮอร์ลาสอย่างแรง
ราวกับค้อนยักษ์ ในทันทีก็ทุบเฮอร์ลาสจนมึนงงไป
ไม่เพียงเท่านั้น หลินเทียนเวยที่เชื่อมั่นในหลักการตาต่อตาฟันต่อฟันก็อ้าปากกว้างของตัวเองออกเช่นกัน
กัดเข้าที่หัวของเฮอร์ลาสอย่างแรง
อยากจะกัดคอฉันดูดเลือดฉันงั้นเหรอ?
ก็ลองดูสิว่าคอของแกจะแข็งแกร่งทนทานเหมือนกันไหม!
ร่างกายของเฮอร์ลาสดูเหมือนจะใหญ่โต แต่ก็มีข้อเสียของสิ่งมีชีวิตที่บินได้อย่างครบถ้วน
นอกจากปีกขนาดมหึมาคู่นั้นแล้ว ร่างกายของมันกลับเล็กอย่างน่าสงสาร
หัวค้างคาวเล็ก ๆ แค่นั้น หลินเทียนเวยสามารถกลืนลงไปได้ในคำเดียว
แคว่ก
เสียงที่คมชัดดังผ่านโดรน ส่งไปยังห้องถ่ายทอดสดทั้งหมด
เพียงคำเดียว หลินเทียนเวยก็กัดหัวของเฮอร์ลาสขาด
ผู้ชมได้เห็นกุหลาบโลหิตจริง ๆ
เพียงแต่ตัวเอกได้เปลี่ยนเป็นเฮอร์ลาสที่พวกเขาคิดว่าจะชนะอย่างแน่นอนแล้ว
เลือดจำนวนมากพุ่งออกมาจากบาดแผลที่คอ ภายใต้แสงแดด ก่อตัวเป็นน้ำพุโลหิตที่สวยงาม
หลินเทียนเวยที่อาบอยู่ในสายฝนโลหิต ดูน่าสะพรึงกลัวราวกับจอมมาร
ทำให้ผู้ชมหน้าจอถึงกับหวาดกลัว ถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว เกือบจะสะดุดล้มลง
“เป็นไปได้ยังไง นี่มันเป็นไปได้ยังไง?”
“เฮอร์ลาสจะแพ้ได้ยังไง?”
“นี่มันไม่เป็นวิทยาศาสตร์เลย ต้องเป็นการล้มมวยแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นเฮอร์ลาสจะแพ้ได้ยังไง?”
“ฉันไม่เชื่อ สถาบันวิจัยอิสมาเอลต้องให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผล”
“ไม่อย่างงั้น ฉันไม่ยอมรับภาพที่เห็นตรงหน้านี้ได้!”
…
เมื่อได้สติกลับคืนมา ผู้ชมเหล่านี้ก็ต่างแสดงความคิดเห็นของตัวเองออกมา
เพียงแต่ความคิดเห็นเหล่านี้กลับเป็นไปในทิศทางเดียวกันอย่างน่าเหลือเชื่อ
มีแต่คำพูดที่ตั้งคำถามถึงความแข็งแกร่งของหลินเทียนเวยทั้งสิ้น
เมื่อมองดูคอมเมนต์ที่หลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด พิธีกรก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา
ก่อนหน้านี้ก็เคยมีเหตุการณ์พลิกล็อกแบบนี้เกิดขึ้น แต่ก็ไม่เคยพร้อมเพรียงกันขนาดนี้
เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก ก่อนหน้านี้หลินเทียนเวยไม่เคยแสดงพลังที่น่าสะพรึงกลัวอะไรออกมาเลย
แต่กลับสามารถจัดการเฮอร์ลาสที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนั้นได้ในครั้งเดียว มันช่างเหลือเชื่อจริง ๆ
ไม่ต้องพูดถึงผู้ชมเหล่านั้น แม้แต่พิธีกรเองก็ยังตกใจ
ตกใจจนคางแทบหลุด ห้อยลงมาอย่างน่าขบขัน
โชคดีที่กล้องถ่ายทอดสดจับภาพอยู่ที่สังเวียนสัตว์ร้ายตลอดเวลา ไม่มีใครเห็นสีหน้าของพิธีกร
มิฉะนั้นพวกเขาคงจะร้องออกมาว่าตลกสิ้นดี
เช็ดเหงื่อที่หน้าผาก พิธีกรก็รีบอธิบายว่า “ทุกท่านใจเย็น ๆ ก่อนครับ”
“เป็นที่รู้กันดีว่า สถาบันวิจัยอิสมาเอลของเราไม่เคยมีการล้มมวย”
“ที่เกิดความเข้าใจผิดขึ้นมา ส่วนใหญ่เป็นเพราะทุกท่านยังไม่เข้าใจความแข็งแกร่งของเสือโคร่งไซบีเรียตัวนี้ดีพอ”
“ให้เขาต่อสู้อีกสักสองสามครั้ง ทุกท่านก็จะรู้ว่านี่คือความแข็งแกร่งปกติของเขาโดยสิ้นเชิง”
“เอาล่ะ ขอเสียงปรบมือให้แก่ผู้ชนะด้วยครับ!”
“ขอบคุณเขาที่มอบการต่อสู้ที่น่าตื่นเต้นเช่นนี้ให้แก่พวกเรา!”
แม้พิธีกรจะพยายามปลุกเร้าอารมณ์ของผู้ชมอย่างเต็มที่ แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นที่น่าพอใจนัก
ผู้ชมเหล่านี้ บ้างก็จมอยู่ในความเจ็บปวดจากการเสียเงิน บ้างก็ยังคงจมอยู่ในความจริงอันน่าขันที่เฮอร์ลาสแพ้
ไม่มีอารมณ์จะปรบมือเลยแม้แต่น้อย
—
ในสังเวียนสัตว์ร้าย
หลินเทียนเวยที่สังหารเฮอร์ลาสได้ ก็ได้รับการแจ้งเตือนที่เขาต้องการอย่างราบรื่น
“ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สังหารเป้าหมายใหม่สำเร็จ”
“ติ๊ง สกัดพรสวรรค์สำเร็จ โฮสต์ได้รับพรสวรรค์: คลื่นเสียงความถี่สูง (ธรรมดา)”
“ติ๊ง กรุณายืนยันว่าจะใช้พรสวรรค์นี้หรือไม่”
“คลื่นเสียงความถี่สูง (ธรรมดา): พรสวรรค์ระดับธรรมดา ทำให้โฮสต์ได้รับความสามารถในการใช้คลื่นเสียงความถี่สูง ความรุนแรงของความสามารถ สูงสุดไม่เกินระดับธรรมดา”
คลื่นเสียงความถี่สูง เป็นคลื่นเสียงความถี่สูงจริง ๆ พรสวรรค์ที่แข็งแกร่ง น่าสะพรึงกลัว และมีประโยชน์อย่างยิ่งนี้
ไม่ลังเล หลินเทียนเวยก็ใช้พรสวรรค์นี้ทันที
ในทันที หลินเทียนเวยรู้สึกว่าคอ จมูก และหูของเขาเริ่มคันยุบยิบ
ราวกับมีมดนับพันตัวกำลังไต่ยั้วเยี้ย กัดกินเลือดเนื้อของเขาอย่างต่อเนื่อง
ความรู้สึกคันจนทนไม่ไหวนี้ กระทั่งยังทำให้เสืออย่างเขาเจ็บปวดยิ่งกว่าคลื่นเสียงความถี่สูงของเฮอร์ลาสเสียอีก
โดยเฉพาะเพื่อไม่ให้แสดงความผิดปกติออกมา หลินเทียนเวยยังต้องแสร้งทำเป็นเพลิดเพลินกับอาหารที่ล่ามาได้อย่างไม่รู้ไม่ชี้
เฮอร์ลาส ค้างคาวตัวมหึมาตัวนี้
พูดตามตรง รสชาติของเฮอร์ลาสนั้นไม่ดีเอาเสียเลย
เพื่อที่จะได้รับความสามารถในการบิน ค้างคาวต้องสูญเสียอะไรไปมากมายในกระบวนการวิวัฒนาการ
เลือดเนื้อยิ่งน้อยอย่างน่าสงสาร
ราวกับซี่โครงไก่ กินก็ไม่อร่อย ทิ้งก็เสียดาย
น่าเสียดายที่ก่อนหน้านี้เพื่อต้านทานความเสียหายที่เกิดจากคลื่นเสียงความถี่สูง หลินเทียนเวยต้องใช้พลังงานที่เก็บไว้ในเซลล์ไปเป็นจำนวนมาก
ตอนนี้ก็ไม่เลือกกินแล้ว เริ่มกินอย่างตะกละตะกลาม
ไม่นาน เขาก็กินเฮอร์ลาสจนเหลือเพียงส่วนที่เคี้ยวยากบางส่วน
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลินเทียนเวยก็เริ่มเลียขนของตัวเอง
ไอ้ค้างคาวเหม็นตัวนี้ ตายก็ตายไปสิ ยังจะสาดเลือดใส่เขาทั้งตัวอีก
ตอนนี้อากาศก็ร้อน ปล่อยไว้เฉย ๆ คงจะหมักหมมจนเหม็นเน่า?
ไม่ว่าจะเป็นเสือหรือตัวหลินเทียนเวยเอง ก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ไม่รักความสะอาด
เพียงแต่สถาบันวิจัยดูเหมือนจะไม่ได้ตั้งใจจะให้เวลาหลินเทียนเวยเลียขน
กระสุนยาชานับไม่ถ้วนก็ยิงเข้ามาอีกครั้ง โจมตีเข้าที่ร่างกายของหลินเทียนเวยในทันที
ไร้ซึ่งน้ำใจนักกีฬาโดยสิ้นเชิง!
“ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ผ่านการปรับตัวอย่างหนัก สกัดพรสวรรค์ใหม่สำเร็จ: ความต้านทานยาชา (ธรรมดา)”
“ติ๊ง กรุณายืนยันว่าจะใช้พรสวรรค์นี้หรือไม่”
“ความต้านทานยาชา (ธรรมดา): พรสวรรค์ระดับธรรมดา เพิ่มความต้านทานต่อยาชา”
คนดีจริง ๆ เป็นคนดีจริง ๆ
ใช้กระสุนยาชาจำนวนมาก ก็เพื่อที่จะช่วยให้ตัวเขาอัปเกรด
มาอีกเยอะ ๆ สิ มาอีกเยอะ ๆ หน่อย กระสุนยาชาแค่นี้ ให้คนต่างชาติดูแล้วยังนึกว่าฉันทนไม่ไหว
[จบบท]