ตอนที่ 482 รางวัลหลังทำภารกิจสำเร็จ

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อ หลินเจียง ตื่นขึ้นมาก็ได้ยินเสียง เสิ่น ชิงชิว ทำอาหารอยู่ในครัว

หลังจากลุกขึ้นมา เขาเห็นเธอกำลังเตรียมมื้อเช้าอยู่ พอเห็น หลินเจียง เดินออกมา เสิ่น ชิงชิว ก็ขยับจมูกเล็กๆ แล้วยกกำปั้นเล็กๆ ของเธอโบกใส่เขาเบาๆ

“ไปล้างหน้าแล้วมาทานข้าวสิค่ะ”

หลินเจียง ยิ้มกว้างแล้วไปล้างหน้า พอเสร็จก็กลับเข้ามาในครัว เสิ่น ชิงชิว ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องเมื่อคืนอีก ราวกับว่าเกมเล็กๆ ที่แสนจะคลุมเครือนั้นผ่านพ้นไปแล้ว

“ทำไมถึงตื่นเช้าจัง อาหารยังไม่เสร็จดีเลยนะคะ”

“ผมมีธุระ ต้องแวะไปบริษัทก่อน แล้วเราค่อยไปเจอกันที่โรงแรม”

พูดจบ หลินเจียง ก็หยิบตะเกียบคู่หนึ่งขึ้นมา คีบไข่ดาวขึ้นมายักเข้าปากทันที

“ถ้าคุณมีธุระก็ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงฉัน ฉันคนเดียวก็รับมือเขาได้”

“จะได้ยังไงกัน ผมเห็นแล้วนี่ แบบนี้ผมก็ต้องช่วยจัดการเรื่องนี้ให้แน่นอน จะไม่ยอมให้เขาเข้ามาใกล้คุณแม้แต่ก้าวเดียว”

คำพูดนั้นของ หลินเจียง ทำให้ เสิ่น ชิงชิว เข้าใจขึ้นมาในทันที ใบหน้าแดงจัดในทันใด

“ยังจะพูดอีก เดี๋ยวฉันจะจัดการคุณแน่”

“อย่าเพิ่งจัดการผมเลย ชุดนอนคุณด้านหลังด้ายแตกหมดแล้วนะ เห็นหมดเลย”

“หา?”

เสิ่น ชิงชิว รีบหันไปมอง แต่ชุดนอนกระโปรงของเธอก็ไม่ได้ขาดหรือด้ายหลุดเลยสักนิด และไม่ได้โป๊อะไรเลยด้วยซ้ำ พอรู้ตัว หลินเจียง ก็เดินออกไปแล้ว ทิ้งให้แก้มของเธอแดงยิ่งกว่าเดิม ราวกับลูกพีชสุกจัด

หลังจากเก็บของเล็กน้อย หลินเจียง ก็แต่งตัวเสร็จและยืนรออยู่ที่หน้าประตู

“ผมไปก่อนนะครับ คราวหน้าค่อยมาชิมมื้อเช้าฝีมือคุณอีก”

“เดี๋ยวสิค่ะ” เสิ่น ชิงชิว เดินเข้ามาพร้อมในมือถือจานที่มีไข่ดาวอีกฟอง “ทานอีกหน่อย จะได้อยู่ท้อง”

“ก็ได้”

หลินเจียง ยื่นมือจะหยิบ แต่ถูก เสิ่น ชิงชิว ตีเบาๆ ก่อนจะหยิบตะเกียบคู่หนึ่งมาป้อนถึงปากเขา หลินเจียง ชะงักไปนิดหนึ่ง แต่ก็กินเข้าไป

“ไข่ดาวอันนี้อร่อยกว่าฟองแรกอีกนะ”

“จะเป็นไปได้ยังไง ทำเหมือนกันเป๊ะๆ เลย”

“ก็คุณป้อนเองนี่ รสชาติมันก็ต้องไม่เหมือนสิ”

“ปากหวานจริงๆ เรื่องเมื่อคืนยังไม่ทันได้เอาเรื่องกับคุณเลยนะ”

หลินเจียง เปิดประตูออก แต่ยังไม่ก้าวออกไป แค่ยืนหันมาพูดว่า: “เอาเรื่องอะไรล่ะ ผมพูดจริงทั้งนั้น และสัมผัสก็ดีจริงๆ…”

“คุณ!” ยังไม่ทันให้ เสิ่น ชิงชิว ได้พูดอะไรต่อ หลินเจียง ก็ปิดประตูไปแล้ว

เสิ่น ชิงชิว ยืนอยู่กับที่ ในมือยังถือตะเกียบไม้ ทำอะไรไม่ถูกเพราะทั้งโมโหทั้งขำ

กริ๊งๆๆ—

ในตอนนี้เอง โทรศัพท์มือถือของ เสิ่น ชิงชิว ดังขึ้น

“ฉันอาจจะไปถึงช้านิดหน่อยนะคะ เสร็จธุระแล้วจะเลี้ยงข้าวเธอเอง”

“อืมม เลือกที่ไหนก็ได้ในจงไห่”

………………………

เมื่อออกจากบ้าน หลินเจียง ก็โทรศัพท์ไปบอกล่วงหน้าแล้วก็ขับรถไปที่บริษัทของ ชิว อวี่หนง เหมือนทุกครั้ง พอมาถึงบริษัทแล้ว ชิว อวี่หนง ก็จะมายืนรอเขาอยู่ที่หน้าลิฟต์

“ปะป๋าสปอนเซอร์~ มาหาฉันแต่เช้า มีเรื่องด่วนเหรอคะ”

“มีเรื่องนิดหน่อยจริงๆ ไปที่ห้องทำงานของเธอก่อนแล้วกัน”

พอเห็นสีหน้าจริงจังของ หลินเจียง ชิว อวี่หนง ก็พาเข้าห้องทำงานแล้วล็อกประตูทันที บนโต๊ะมีชาที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว

“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ ถึงกับรีบมาหาฉันเช้าๆ แบบนี้เลย” พูดพลาง ชิว อวี่หนง ก็รินชาให้ หลินเจียง สีหน้าก็เต็มไปด้วยความสงสัยเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น

“คืนวันพรุ่งนี้ ใช่วันเปิดตัวไลฟ์สดของ ม่อ เสี่ยวหยาง ใน ‘ชาวซุปเปอร์เพลย์’ ใช่ไหม”

ชิว อวี่หนง พยักหน้า “ใช่คะ แล้วทำไมล่ะค่ะ หรือว่ามีอะไรอยากให้เพิ่มอีกเหรอ”

“ผมอยากให้เธอขึ้นเป็น GMV อันดับหนึ่งของทั้งแพลตฟอร์ม”

“หืม?” เมื่อได้ยินคำพูดของ หลินเจียง ชิว อวี่หนง ก็เงียบไป สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจังทันที

ก่อนหน้านี้เตรียมการไว้มากมาย แค่ให้ได้ตัวเลขที่สวยงามก็พอทำได้ แต่ถ้าจะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของ GMV ทั้งแพลตฟอร์มล่ะก็… มันยากมาก

“พี่เจียง… อยากจะสร้างการเปิดตัวที่ยิ่งใหญ่สินะ”

“ใช่ ยากแค่ไหนกัน”

“อื้ม มีความยากไหม”

“ยากมากคะ…” ชิว อวี่หนง ตอบ พร้อมอธิบายว่า: “ตอนนี้สตรีมเมอร์คนที่มียอดขายสูงสุดในวงการคือ อวี่ฮุยถงสิง ไลฟ์แต่ละครั้งทำยอดได้เกิน 30 ล้าน ยอดนี้ถือว่าสูงมากแล้วค่ะ”

“30 ล้าน…” สำหรับ ชิว อวี่หนง ตัวเลขนี้ถือว่าใหญ่มาก แต่กลับต่ำกว่าที่ หลินเจียง คิดไว้มาก

“แต่ผมเคยเห็นข่าวบอกว่า บางสตรีมเมอร์ทำยอดเกินร้อยล้าน หรือสองร้อยล้าน ทำไมแค่ 30 ล้านถึงได้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง GMV แล้วล่ะ”

“ยอดขาย GMV เกินร้อยล้านส่วนใหญ่จะเกิดในเทศกาลใหญ่ๆ อย่างวัน 11.11 หรือ 6.18 หรือวันพิเศษอื่นๆ แถมตัวยอดนั้นยังมีตัวเลขบิดเบือนอยู่บ้าง จะเชื่อทั้งหมดก็ไม่ได้” ชิว อวี่หนง นั่งลงบนตักของ หลินเจียง พลางลูบใบหน้าของเขาเบาๆ “สำหรับคุณ 30 ล้านอาจดูเล็กน้อย แต่สำหรับสตรีมเมอร์ มันไม่ง่ายเลยนะค่ะ ตอนนี้เศรษฐกิจกำลังตกต่ำ คนธรรมดาก็ลำบาก การจะทำยอดถึงระดับนั้นถือว่าเยอะแล้ว”

หลินเจียง เลื่อนมือลงไปโอบเอวของ ชิว อวี่หนง “ถ้าอย่างนั้น ถ้าทำยอด GMV ได้สัก 40 ล้าน ก็คงน่าจะพอแล้วสินะ”

ชิว อวี่หนง ส่ายหน้าเล็กน้อย “ก็ไม่แน่หรอกค่ะ ถึงแม้ อวี่ฮุยถงสิง จะเก่ง แต่ก็เคยถูกสตรีมเมอร์คนอื่นแซงเหมือนกัน ถ้าเราทำได้สัก 50 ล้าน ก็น่าจะพอแล้วค่ะ”

“ตอนแรกวางแผนไว้ว่าจะไลฟ์กี่ชั่วโมง”

“สี่ชั่วโมงค่ะ ตั้งแต่สองทุ่มถึงเที่ยงคืน”

“แล้วสตรีมเมอร์คนอื่นๆ ปกติโดยทั่วไปไลฟ์กันนานแค่ไหน”

“ไม่แน่นอนค่ะ อย่าง อวี่ฮุยถงสิง บางทีไลฟ์ทั้งวัน บางคนก็ไลฟ์เป็นช่วงๆ เหมือนเรา” ชิว อวี่หนง กล่าวว่า: “แต่พวกที่ไลฟ์ทั้งวันจะมีทีมงานผลัดกันขึ้น แต่เราไม่มี อีกอย่างนี่เป็นการไลฟ์ครั้งแรกของ เสี่ยวหยาง ด้วย ประสบการณ์ยังน้อย ไลฟ์สี่ชั่วโมงก็เหมาะแล้ว”

“แต่การจะทำยอด GMV ให้ได้ 50 ล้านภายในเวลาแค่นี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสินะ”

“ใช่ค่ะ ตอนแรกเป้าหมายของฉันก็แค่ 20 ล้านเท่านั้นเอง พอพี่มาบอกจะเอาอันดับหนึ่ง ความยากมันก็เพิ่มขึ้นเยอะ”

“แต่แบบนี้แหละถึงจะเรียกว่าท้าทาย อีกอย่าง นี่คือการไลฟ์เปิดตัว ถ้าไม่ทำผลงานให้ออกมาสวย จะถูกหัวเราะเยาะแน่” หลินเจียง พูด ก่อนจะเสริมว่า: “ผมจะเรียก ถังหว่าน กับเหอ เหวินอี๋ ให้มาช่วยไลฟ์ด้วย เธอไปจัดทำโปสเตอร์โปรโมตเรื่องนี้เถอะ”

ดวงตาของ ชิว อวี่หนง เป็นประกายทันที “ถ้ามีสองคนนั้นช่วย ก็คงไม่มีปัญหา ทั้งคู่เป็นท็อปสตาร์ในตอนนี้อยู่แล้ว แถมยังได้โปรโมตภาพยนตร์เรื่อง ‘Hello Mr. Billionaire’ ไปด้วยในตัว”

“นั่นแหละที่ผมต้องการ”

“ต่อไปก็เหลือเรื่องสต็อกสินค้าแล้วค่ะ หลายอย่างเป็นสินค้าลิขสิทธิ์เฉพาะของบริษัท ถ้าเตรียมปริมาณสต็อกไว้มากพอ โอกาสก็มากขึ้น”

“เรื่องในด้านนั้นผมได้ให้ทีมงานบริษัทจัดการแล้ว ไม่น่ามีปัญหา”

หลินเจียง ก้มดูเวลา เมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว เขาควรจะต้องไปหา เสิ่น ชิงชิว

หลินเจียง ตบก้น ชิว อวี่หนง เบาๆ แล้วพูดว่า: “เอาแบบนี้แหละ ผมมีธุระต่อ ขอตัวก่อน เธอไปจัดการตามนี้เลยแล้วกัน”

“จะไปแล้วเหรอคะ” ชิว อวี่หนง พูดด้วยแววตาออดอ้อน

“ทำไม อยากโดนซึ้งๆ อีกครั้งรึไง?”

ชิว อวี่หนง พยักหน้าอย่างไม่ปิดบัง “อืมม~”

“งั้นตั้งใจทำงานก่อน ถ้าไลฟ์ขึ้นเป็นที่หนึ่งของทั่วทั้งแพลตฟอร์มได้ ผมจะมาทำให้สมหวังอย่างเต็มที่…”

“สัญญาแล้วนะ ห้ามคืนคำด้วย”

“ผมเคยหลอกเธอสักครั้งไหม?”

“ไม่เคย~”

ชิว อวี่หนง ยอมลุกจากตักของ หลินเจียง ส่งเขาไปถึงหน้าประตูลิฟต์ ก่อนจะเขย่งจูบแก้มเขาเบาๆ “บ๊ายบายค่ะ คุณปะป๋าสปอนเซอร์~”

“ไปเถอะ ตั้งใจจัดการศึกนี้ให้ดี”

“อืมๆ”

หลินเจียง จากไป เขากลับเดินออกไปขึ้นรถ มุ่งหน้าไปยังโรงแรมเบย์วิว

ระหว่างขับ หลินเจียง ครุ่นคิดถึงแผนเมื่อครู่ ยิ่งคิดก็ยิ่งมั่นใจว่ามีโอกาสสูง อีกทั้งยังมีช่องโหว่เล็กๆ ให้ใช้ได้ เพราะกำหนดการไลฟ์อยู่ระหว่าง 20.00–24.00 น.

ถ้าระหว่างนั้นมีการแจ้งเตือนว่าขึ้นอันดับหนึ่งแล้ว ก็ถือว่าภารกิจสำเร็จทันที แต่ถ้าไม่มี ก็สามารถงัดไม้เด็ดออกมาในช่วงใกล้เที่ยงคืน เช่น ปล่อยสินค้าตัวท็อปราคาพิเศษ เพื่อดันยอด GMV ขึ้นไปปิดท้าย

เมื่อรวมทุกปัจจัยเหล่านี้เข้าด้วยกันแล้ว โอกาสที่จะทำภารกิจนี้สำเร็จก็สูงมากทีเดียว

………………………

ด้านหน้าของโรงแรม รถทยอยเข้ามาจอด แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช่รถหรู มีทั้งแท็กซี่ รถเรียกผ่านแอป แม้กระทั่งจักรยานเช่าสาธารณะ เรียกว่าหลากหลายกันไปหมด เมื่อเปรียบเทียบแล้ว รถเบนซ์ C-Class ของ เสิ่น ชิงชิว ก็ดูโดดเด่นกว่ามาก

ผู้คนเริ่มทยอยมาถึง ส่วนใหญ่แต่งตัวเรียบง่าย สุภาพ ให้ความรู้สึกสุขุมและมีการศึกษา

“อาจารย์เสิ่น มาแล้วเหรอครับ”

เสิ่น ชิงชิว เพิ่งลงจากรถ มือยังถือโทรศัพท์ กำลังคุยกับ หลินเจียง อยู่ ประโยคยังพิมพ์ไม่เสร็จ ก็ได้ยินเสียง หลี่ จื้อเฉิง ดังขึ้น

เมื่อพอเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นเขาวิ่งเหยาะๆ ตรงมาหา คิ้วที่เรียวสวยของเธอขมวดเล็กน้อยทันที

“รอเธอตั้งนานแล้ว เราไปกันเถอะ วันนี้มีคนมาเยอะมากนะ อย่าช้าเลยครับ”

เสิ่น ชิงชิว ดูนาฬิกาแล้วพูดว่า: “ฉันยังรออีกคนอยู่ค่ะ ถ้าอาจารย์หลี่รีบก็ไปก่อนได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันตามไปทีหลัง”

หลี่ จื้อเฉิง ชะงักไปเล็กน้อย คำที่จะพูดค้างในใจกลืนกลับลงไปทันที “ผมได้ยินตอนคุณคุยโทรศัพท์ บอกว่าจะมีเพื่อนร่วมชั้นมาด้วยใช่ไหม งั้นผมรอกับอาจารย์เสิ่นก็ได้ครับ ยังไงก็ต้องไปงานพร้อมกันอยู่แล้ว”

“เพื่อนร่วมชั้นคนนั้นของฉันเข้าไปในงานแล้วค่ะ แต่นี่ฉันกำลังรออีกคนหนึ่งอยู่ค่ะ” พูดจบ เสิ่น ชิงชิว ก็เสริมทันทีว่า: “ก็คือคนที่ทานข้าวกับฉันเมื่อวานนี้นั่นแหละค่ะ”

พอได้ยิน เสิ่น ชิงชิว พูดแบบนั้น สีหน้า หลี่ จื้อเฉิง ก็เปลี่ยนไปทันที แต่ในใจกลับรู้สึกโล่งขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยเธอก็เรียกอีกฝ่ายว่า ‘เพื่อน’ แสดงว่ายังมีโอกาสอยู่

“แต่การประชุมครั้งนี้เป็นงานวิชาการ คนนอกเข้าไม่ได้ ต่อให้คุณรอเขาก็เปล่าประโยชน์นะ”

“ฉันก็แค่อยากรอ” น้ำเสียงของ เสิ่น ชิงชิว ทั้งดื้อรั้นและจริงใจ

หลี่ จื้อเฉิง อึ้งไปอีกครั้ง จะถอยก็ไม่อยาก จะอยู่ต่อก็รู้สึกอึดอัด

ระหว่างที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดอยู่ รถของ หลินเจียง ก็ขับเข้ามาพอดี เสิ่น ชิงชิว รีบก้าวไปยืนตรงที่จอดรถฝั่งตรงข้ามของรถตัวเอง เพื่อกันที่ไว้ให้

หลินเจียง ในรถเผยยิ้มออกมา สำหรับเขา ต่อให้ไม่ต้องกังวลเรื่องที่จอด แต่การกระทำเล็กๆ ของ เสิ่น ชิงชิว กลับทำให้เขารู้สึกทั้งเอาใจใส่และน่าประทับใจ

…ดีจริงๆ