ตอนที่ 404 ไม่หวั่นการตรวจสอบ

“วันนี้แม่ขอไม่ออกกำลังกายนะ ถ้าอยากซ้อมจริงๆ ก็ไปซ้อมกับพี่เจียงของลูกเถอะ”

ปกติแล้วแม่ลูกสองคนจะออกกำลังกายในห้องนั่งเล่นที่บ้าน แต่เมื่อ หลินเจียง มาที่นี่ เจียง หรงหมิ่น ก็เกรงใจ ไม่อยากฝึกซ้อมพร้อมลูกสาว จึงตัดสินใจพักไปวันหนึ่ง

“ถ้างั้นหนูก็ไปออกกำลังกายในห้องกับพี่เจียงแล้วกันนะคะ”

ฉิน โยวโยว พูดพลางคว้ามือ หลินเจียง กลับเข้าห้องของเธอ โดยไม่สนใจสีหน้าของพี่สาวเธอแม้แต่น้อย

หลินเจียง ตบเบาๆ ที่เอวตัวเอง คืนนี้ดูท่าจะเป็นอีกคืนที่หนักหน่วงและเร่งรีบจริงๆ

เมื่อเข้าห้องแล้ว ฉิน โยวโยว เปลี่ยนเป็นกางเกงโยคะกับสปอร์ตบราทันที หุ่นเพรียวโค้งเว้าเผยออกมาเต็มตา

ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของ หลินเจียง ก็สั่นขึ้นมา เป็นข้อความจาก ฉิน ยางยาง

ฉิน ยางยาง: พักนี้น้องสาวฉันอ้วนขึ้นหน่อยนะ ท่านประธานหลินต้องใช้ความถนัดของคุณช่วย ‘สอน’ เธอให้หนักหน่อยแล้วล่ะ [มีดทำครัว.JPG]

หลินเจียง: สอนเธอเสร็จ เดี๋ยวตอนกลางคืนผมก็จะไปสอนคุณต่อนะ

ฉิน ยางยาง: [หยิกให้ตายเลย.JPG]

ระหว่างนั้น ฉิน โยวโยว ก็ปูเสื่อโยคะบนพื้น เตรียมพร้อมจะออกกำลังกายจริงจัง

ทุกอย่างพร้อมสรรพ เธอก็อยากจะให้ หลินเจียง ช่วยชี้แนะ แต่พอเห็น หลินเจียง นอนสบายอยู่บนเตียง เธอก็เปลี่ยนใจทันที รีบปีนขึ้นไปนอนข้างๆ และซุกไซ้เข้ามาในอ้อมอกของเขา

มือของ หลินเจียง เลื่อนมาวางบนสะโพกกลมเด้ง บีบเบาๆ เล่นสนุก สัมผัสได้ถึงความนุ่มเด้ง

“ไหนเมื่อกี้ยังบอกว่าจะออกกำลังกายอยู่เลย ทำไมเปลี่ยนใจเร็วแบบนี้ล่ะ” หลินเจียง ยิ้มถาม

ฉิน โยวโยว เม้มปาก “ก็เพราะพี่อยู่ตรงนี้ไงคะ หนูเลยไม่อยากซ้อมแล้ว แค่อยากซุกในอ้อมกอดพี่เท่านั้น”

หลินเจียง ตบก้นนุ่มๆ เด้งๆ ของเธออีกสองที “นอกจากซุกแล้ว ยังอยากทำอะไรอื่นอีกไหม?”

“ฮึ ไม่บอกหรอก~”

ฉิน โยวโยว ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ แค่เอนกายลงนอนในอ้อมอก มือเลื่อนไปลูบซิกซ์แพ็กของเขาเล่นไม่หยุด สำหรับเธอแค่นี้ก็นับว่ามีความสุขมากแล้ว

แต่ยิ่งลูบไปลูบมา ใจเธอก็ลอยไปไกลถึงไหนต่อไหน…

“พี่เจียงคะ”

“หืม มีอะไรเหรอ?”

“ปกติหนูก็ถ่ายรูปเล่นเองบ้างนะคะ พี่เจียง… อยากจะดูหน่อยไหมค่ะ ถึงจะไม่สวยเท่าที่พี่ถ่ายให้ก็เถอะ”

“ศิลปะมันไม่มีคำว่าดีหรือแย่หรอก ดังนั้น…พี่ต้องดูแน่นอน”

“งั้นเดี๋ยวหนูเปิดให้พี่ดูนะคะ”

ว่าแล้ว ฉิน โยวโยว ก็หยิบโทรศัพท์มือถือ เปิดอัลบั้มลับส่วนตัวให้เขาดู

ข้างในเต็มไปด้วยรูปที่เธอถ่ายเอง มีทั้งใส่ชุดชั้นในตัวเล็กๆ ชุดกระโปรงสั้น หรือถุงน่องสีต่างๆ ท่าทางที่โพสและมุมที่ถ่าย ล้วนเซ็กซี่และเร่าร้อน

หลินเจียง เลื่อนดูภาพโดยใช้มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์เลื่อนดู ส่วนอีกมือแอบล้วงเข้าไปในสปอร์ตบราแล้วบีบขยำเล่น

แม้รูปที่ ฉิน โยวโยว ถ่ายเองอาจยังไม่สวยงามนัก แต่ก็ดูน่าชมไม่น้อย

ระหว่างดู ในหัวของ หลินเจียง ก็ผุดภาพของ ฉิน ยางยาง ขึ้นมา เขาสามารถไปลองถ่ายกับเธอดูได้เหมือนกัน ถ้าได้ถ่ายเธอบ้าง คงให้ความรู้สึกต่างออกไปไม่น้อย…

“รูปก็ออกมาดีนะ กระโปรงตัวนี้ก็ดูน่ารัก แต่สั้นไปหน่อย เหมือนจะพอแค่ปิดสะโพกได้เอง”

ฉิน โยวโยว เพราะถูก หลินเจียง บีบขยำจนรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เรียวขาทั้งสองข้างจึงหนีบเข้าหากันแน่นแล้วเสียดสีไปมา

“ใช่ค่ะ ซื้อมาแล้วก็ใส่อยู่แต่ในบ้าน เพราะมันทำให้ดูเด็กลงนิดหน่อย”

หลินเจียง พยักหน้ารับ เห็นด้วยกับคำพูดของเธอ

“อ๊าาา~ พี่เจียง…หยุดบีบได้แล้วค่ะ หนูเริ่มทรมานแล้วนะ…” ฉิน โยวโยว ครางเสียงเบา

“แล้วจะให้ทำยังไงดีล่ะ…” หลินเจียง หัวเราะถาม

“พี่เจียงไม่ต้องพูดอะไรแล้วค่ะ หนูรู้ว่าต้องทำยังไง…”

ว่าแล้ว ฉิน โยวโยว ก็เริ่มลงมืออย่างรวดเร็ว ราวกับว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นในช่วงบ่ายที่ผ่านมา ทั้งเธอยังลงมืออย่างขะมักเขม้นเป็นพิเศษ

แต่ครั้งนี้ดูจะต่างจากเดิม เนื่องจากเธอไม่ได้รีบร้อน แต่ค่อยๆ เล่นสนุกนานก่อนจะเข้าสู่ช่วงที่สอง

เมื่อทุกอย่างสิ้นสุดลง ฉิน โยวโยว ก็หมดแรงไปโดยสิ้นเชิง แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ

หลินเจียง ตบไปที่บั้นท้ายของ ฉิน โยวโยว เบาๆ “เหนื่อยแล้วสินะ งั้นก็นอนหลับเถอะ”

“อืม…” ฉิน โยวโยว ตอบเสียงแผ่วอย่างอ่อนแรง ก่อนจะหลับตาลง

หลินเจียง ลุกออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ

พอเดินออกมา เห็นประตูห้องนอนของ ฉิน ยางยาง แง้มอยู่เล็กน้อย แสดงว่าเจ้าตัวเตรียมรออยู่แล้ว

หลินเจียง จึงย่องเข้าไป ผลักประตูห้องนอนของ ฉิน ยางยาง เปิดออก เห็นเธอกำลังนั่งจัดข้าวของของตัวเองอยู่บนเตียง

ทันทีที่เห็นเขาเข้ามา เธอก็รีบดึงเขาลงบนเตียง ก่อนปิดประตูใส่กลอนทันที

“นี่รีบอะไรขนาดนี้เลยเหรอ? ถึงกับรอไม่ไหวแล้วหรือไง”

ที่จริงก็น่าเข้าใจได้ เพราะตั้งแต่ช่วงตรุษจีนมาถึงตอนนี้ ฉิน ยางยาง เองก็อดทนมานานพอสมควรแล้ว

“ตรวจสอบ!”

พูดจบ ฉิน ยางยาง ก็คว้ามันออกมาตรวจเช็คอย่างชำนาญ พอเห็นว่ามันไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เธอก็รีบเอามือกอดเอวเล็กคอดกิ่วไว้ทันที

“บอกมา! เมื่อกี้พวกคุณสองคนในห้องทำอะไรกันแน่!”

“ก็ออกกำลังกายเล่นโยคะไงล่ะ ในตอนทานข้าวกัน น้องสาวคุณก็พูดไปแล้วนี่นา”

“แล้วทำไมตอนนี้มันถึงไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย?!”

“เจ๊ครับ… เจ๊คิดว่าผมเป็นเครื่องจักรเหรอครับ แค่กดสวิตช์ก็พร้อมทำงานเลยหรือไง?”

“เอ่อ…”

พอโดน หลินเจียง พูดแบบนี้ ฉิน ยางยาง ก็รู้ตัวทันที ว่าตัวเองใจร้อนเกินไปหน่อยจริงๆ

ฉิน ยางยาง ลุกขึ้นยืน หันหลังให้เขา แล้วค่อยๆ ยกชายกระโปรงชุดนอนของตัวเองขึ้นมา

หลินเจียง ถึงกับตาโต เพราะกางเกงชั้นในที่ใส่อยู่ …คือแบบที่ เจียง หรงหมิ่น ออกแบบเอง แต่เป็นสีดำ

เมื่อเทียบกับแบบสีน้ำเงินที่เห็นตอนบ่าย สีดำกลับดูเซ็กซี่กว่าอีก ไม่ได้ยั่วยวนเหมือนสีน้ำเงิน แต่กลับเต็มไปด้วยเสน่ห์ลึกลับยิ่งกว่า

ของแบบนี้ ถ้าใส่อยู่บนตัว ฉิน ยางยาง ใครเห็นก็คงหายใจไม่ทั่วท้อง

หลังจากโชว์กางเกงในตัวจิ๋วเสร็จ ฉิน ยางยาง ก็หันกลับมา พอเห็นว่าอาวุธของเขาเริ่มมีปฏิกิริยาจริงๆ เธอก็เชื่อแล้วว่าเขากับน้องสาวไม่ได้ทำอะไรมาก่อนหน้านี้ …ไม่อย่างนั้นมันคงจะไม่เร็วขนาดนี้

จากนั้นเธอตั้งท่าจะลุกขึ้น แต่ หลินเจียง จะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ ได้อย่างไร…

“อย่าขยับ… อยู่ท่านั้นแหละ”

พูดพลาง หลินเจียง ก็เข้าไปอยู่ตรงหน้า ฉิน ยางยาง

ฉิน ยางยาง ยกมือเบรกเล็กน้อย “อย่าเพิ่งรีบสิ ขอเตรียมตัวก่อนไม่ได้หรือไง”

ว่าแล้ว ฉิน ยางยาง ก็ลุกขึ้นยืน หยิบเสื้อผ้าสองสามชิ้นมายัดตรงช่องว่างประตู กันเสียงเล็ดรอดออกไป

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ฉิน ยางยาง กลับยิ่งใจร้อนกว่าเดิม เธอรวบผมด้วยยางรัด แล้วคุกเข่าลงทันที ท่าทางลงมือเร่งรีบยิ่งกว่า ฉิน โยวโยว เมื่อครู่นี้เสียอีก

นี่แค่ยังไม่เข้าสู่วัยสาวเต็มตัวแท้ๆ ก็เร่าร้อนถึงขนาดนี้แล้ว

อีกไม่กี่ปีข้างหน้า… ไม่รู้ว่า ‘ไตระดับทองคำ’ ของเขาจะยังรับไหวหรือเปล่า

ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที หลินเจียง ก็อุ้มเธอขึ้นไปบนเตียง ฉิน ยางยาง โอบรอบคอเขาไว้แน่น จนทั้งคู่ล้มตัวลงไปด้วยกัน

ซี้ด—

ฉิน ยางยาง หลับตาพริ้ม ถอนหายใจยาว แสดงถึงความพึงพอใจที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน และภาพตรงหน้าก็ทำเอา หลินเจียง มองดูแล้วก็รู้สึกเพลินตาดีไม่น้อยทีเดียว

………………………

เช้าวันถัดมา ขณะที่ หลินเจียง ยังครึ่งหลับครึ่งตื่น ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าข้างนอก ทุกคนในบ้านทยอยตื่นกันแล้ว

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เห็นข้อความจาก สวีหลิน

แม้จะไม่มีเรื่องสำคัญอะไร แต่ในระหว่างบรรทัดเต็มไปด้วยความคิดถึง ลึกลงไปกว่านั้น ก็มีความหมายที่มีเพียง หลินเจียง เท่านั้นที่เข้าใจ

แกร๊ก—

ในตอนนั้นเอง เสียงประตูเปิดดังขึ้น ฉิน โยวโยว แอบย่องเข้ามา แล้วโถมตัวลงบนอกของเขาทันที

“พี่เจียง~ ตื่นได้แล้วคะ!”

หลินเจียง กอด ฉิน โยวโยว ไว้ มือเลื่อนเข้าไปใต้กระโปรงชุดนอนของเธอ ทันทีที่มือของเขาวางบนบั้นท้ายได้ เขาก็พบว่า เนื้อผ้าเปลี่ยนไปแล้ว

“วันนี้เปลี่ยนแบบใหม่เหรอ?”

“อื้ม! ตอนเช้าไปล้างหน้า หนูแอบเห็นพี่สาวใส่ลูกไม้ หนูเลยกลับไปเปลี่ยนบ้าง รู้สึกว่าแบบนี้มันดูเป็นผู้หญิงมากขึ้น”

พูดพลาง ฉิน โยวโยว ก็ลุกขึ้นจากอกเขา แล้วหันไปหมุนตัวโชว์ให้ดูรอบหนึ่ง

“นี่เป็นแบบฉลุด้านหลังนะค่ะ สวยใช่ไหมล่ะ?”

“อืม… ดูเป็นผู้หญิงมากขึ้นจริงๆ”

“หนูตัดสินใจแล้วล่ะค่ะ ต่อไปจะใส่แนวนี้บ่อยขึ้น รวมถึงถุงน่องด้วย”

“ใส่ให้พี่ดูคนเดียวก็พอ เวลาอื่นไม่ต้อง”

“คิกๆ ทราบแล้วค่ะ~”

ว่าแล้ว ฉิน โยวโยว ก็ลุกขึ้นจากเตียง หยิบเสื้อผ้าของ หลินเจียง มาให้

“พี่เจียง รีบลุกเร็วสิค่ะ”

“อืม”

หลินเจียง ลุกขึ้นแต่งตัว พอออกจากห้องก็สบตากับ ฉิน ยางยาง เข้าเต็มๆ

เขาจึงทำทีเป็นเดินผ่านไปอย่างไม่ใส่ใจ แต่สายตาของเธอกลับซ่อนร่องรอยบางอย่างเอาไว้

ส่วน ฉิน โยวโยว ที่ยังไม่รู้เรื่องราวอะไร กลับไม่ทันสังเกตเห็นการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของพี่สาวเธอเลยสักนิด เธอเดินเคียงข้าง หลินเจียง ไปเข้าห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี

หลังจากล้างหน้าล้างตาแปรงฟันเสร็จ ทุกคนก็มารวมกันทานอาหารเช้า …จากนั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายออกไปทำธุระ

หลินเจียง สตาร์ทรถ ขับรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของ สวีหลิน

ดูเหมือนว่าการออกกำลังกายยามเช้าในวันนี้… คงต้องไปทำที่นั่นแทนเสียแล้ว