บทที่ 2 - บุรุษพึ่งพาสตรีผิดด้วยหรือ?

บทที่ 2 - บุรุษพึ่งพาสตรีผิดด้วยหรือ?

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

บนสวรรค์มีวิมาน บนปฐพีมีซูหาง

หมู่บ้านชานเหอของตระกูลมู่หรง ตั้งอยู่ริมทะเลสาบไท่หูแห่งกูซู เรียกได้ว่าทิวทัศน์งดงามดั่งภาพวาด

บุปผากระบี่, สายฝนพรำ, กังหนำ

ทั่วทุกแห่งมีศาลาและตำหนัก งดงามวิจิตรยิ่งนัก

สาวใช้ทั้งสองของตระกูลมู่หรงก็มิใช่คนธรรมดา อาจเทียบได้กับสิบสองดรุณีแห่งจินหลิงในความฝันในหอแดง

อาจูถูกมู่หรงโป๋นำกลับมา เลี้ยงดูให้เป็นผู้ดูแลบ้านตั้งแต่เด็ก ได้รับการจัดสรรให้พักอาศัยในคฤหาสน์หรู หอสดับเสียงธารหอม

อาปี้ก็มีคฤหาสน์หรูของตนเองเช่นกัน ชื่อว่า กระท่อมน้อยเสียงพิณ วันๆ ก็ดีดพิณวาดภาพ ขับกลอนแต่งโคลง ได้รับการปฏิบัติเทียบเท่าอาจู

ด้วยการดูแลอันดีงามเช่นนี้ จึงไม่น่าแปลกใจว่าทำไมอาจูและอาปี้จึงจงรักภักดีต่อตระกูลมู่หรงยิ่งนัก

อาปี้หลงรักมู่หรงฟู่อย่างไม่เสื่อมคลาย แม้มู่หรงฟู่จะเสียสติไปแล้ว ก็ยังไม่ทอดทิ้ง เป็นผู้ที่สามารถร่วมทุกข์ร่วมสุขได้

อาจูก่อนเหตุการณ์ที่ป่าต้นซิ่ง ก็หลงรักมู่หรงฟู่อย่างสุดหัวใจ เชื่อว่าคุณชายมู่หรงของตนนั้นหาผู้ใดในโลกเปรียบมิได้ เมื่อรู้ว่าพลังวัตรของมู่หรงฟู่ยังไม่เพียงพอ ก็ยอมเสี่ยงภัยไปอารามเส้าหลินเพื่อขโมยคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นให้มู่หรงฟู่

จากนั้นก็ถูกเฉียวฟงพาตัวไป...

แต่นี่ก็เป็นความมุ่งร้ายของโลก ในจักรวาลของกิมย้ง ตัวตนของลูกพี่ลูกน้องมักจะถูกเล่นงานต่างๆ นานา

ในแปดเทพอสูรของพุทธศาสนา ผู้ที่โดดเด่นที่สุดคือท้าวสักกะเทวราช

และผู้ที่เก่งกาจในการแปลงกายที่สุดคือกานธรรพ

การแปลงกายของกานธรรพสอดคล้องกับวิชาแปลงโฉมอันน่าทึ่งของอาจู ดังนั้นอาจูจึงเปรียบได้กับกานธรรพ

และกานธรรพนั้น รับใช้ท้าวสักกะเทวราช

ก่อนเหตุการณ์ที่ป่าต้นซิ่ง มู่หรงฟู่คือท้าวสักกะเทวราช ดังนั้นอาจูโฉมงามพันหน้าจึงเป็นสาวใช้ของมู่หรงฟู่

ต้วนอวี้เดินทางจากต้าหลี่มายังกูซู ตลอดทางได้พบเห็นผู้คนและเรื่องราวต่างๆ ล้วนแต่เป็นการเสริมสร้างความยิ่งใหญ่ของมู่หรงใต้

ถึงกับทำให้ต้วนอวี้รู้สึกละอายใจในความต่ำต้อยของตน

แต่เรื่องร้ายก็อยู่ตรงนี้!

ต้วนอวี้มีรัศมีตัวเอก ทั้งยังบังเอิญหลงรักลูกพี่ลูกน้องของมู่หรงฟู่ แต่ทุกคนต่างชื่นชมมู่หรงฟู่ ทำให้ต้วนอวี้ไม่พอใจ

ดังนั้น รัศมีท้าวสักกะเทวราชของมู่หรงฟู่จึงถูกต้วนอวี้ยับยั้งและถ่ายทอดไปให้เฉียวฟงที่ป่าต้นซิ่ง

ก่อนและหลังเหตุการณ์ที่ป่าต้นซิ่ง เฉียวฟงโดดเด่นอย่างต่อเนื่อง แต่มู่หรงฟู่กลับใช้ตัวตนของหลี่เหยียนจงเป็นตัวตลก

ภาพลักษณ์ของมู่หรงฟู่ที่เปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง ก็เริ่มขึ้นหลังจากที่ต้วนอวี้เข้าสู่หมู่บ้านดอกมณฑา

กล่าวได้ว่า การเป็นศัตรูกับผู้เล่นที่โกงเกม ประกอบกับโลกที่มุ่งร้ายต่อลูกพี่ลูกน้องอย่างมาก มู่หรงฟู่จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะกลายเป็นตัวตลก

แต่บัดนี้มู่หรงฟู่ได้เปลี่ยนไปเป็นคนใหม่ ทั้งยังมีระบบ เขาจะต้องขจัดปรากฏการณ์ “พยายามแทบตายกลับสูญเปล่า นอนเฉยๆ ก็ชนะได้” นี้อย่างเด็ดขาด

ต้วนอวี้ไม่อยากฝึกยุทธ์ อยากแต่จะศึกษาพุทธธรรม ก็ต้องเคารพความปรารถนาส่วนตัวของเขา

ซวีจู๋อยากเป็นเพียงนักบวช ไฉนจึงต้องบังคับให้เขาฝึกยอดวิชา สืบทอดวังคฤธร แต่งงานกับหญิงงามผู้มั่งคั่งเล่า?

ก็ให้ซวีจู๋สวดมนต์ไปดีๆ ให้ต้วนอวี้ศึกษาพุทธธรรมไปดีๆ ให้มู่หรงฟู่ไปฝึกยอดวิชา สืบทอดวังคฤธร แต่งงานกับหญิงงามผู้มั่งคั่ง ทุกคนจึงจะมีอนาคตที่สดใส

ภาระอันหนักอึ้งนี้ มู่หรงฟู่รู้สึกว่า ตนเองแบกรับไหว

แผ่นดินต้าซ่งทั้งยี่สิบสามมณฑล เขาก็สามารถแบกไว้บนบ่าได้

หญิงงาม, แผ่นดิน, ยอดวิชา เขาต้องการทั้งหมด!

ต้องคว้าไว้ทั้งสามอย่าง ต้องแข็งแกร่ง!

“อาปี้ เจ้านับวันยิ่งงดงามยิ่งนัก!” มู่หรงฟู่มองใบหน้าที่ขาวผ่องของอาจู พลางยิ้มเบาๆ

“คุณชายเจ้าคะ ข้าคืออาจูเจ้าค่ะ!” อาจูทำเสียงออดอ้อน

“เช่นนั้นข้าคงมองจูเป็นปี้เสียแล้ว” มู่หรงฟู่หัวเราะฮ่าๆ “อาจูอาปี้ต่างก็มีดีคนละอย่าง ล้วนเป็นหน้าเป็นตาของตระกูลมู่หรงของเรา!”

สาวใช้ทั้งสองเขินอาย แต่ก็มิได้รังเกียจ

เพราะมู่หรงฟู่เป็นนายของพวกนาง และมู่หรงฟู่ก็งดงามดุจหยกสลัก ท่วงท่าสง่างาม กิริยาท่าทางเหนือธรรมดา พวกนางหลงใหลในตัวมู่หรงฟู่มานานแล้ว

พวกนางสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของมู่หรงฟู่เช่นกัน แต่นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี คุณชายดูไม่เหมือนหนูไม้ไผ่ที่อมทุกข์อีกต่อไป ทั้งคนดูผ่อนคลายขึ้นมาก มีความสุขขึ้นมาก

อาหารกลางวันของมู่หรงฟู่นั้นเรียบง่ายมาก

เขามุ่งมั่นที่จะฟื้นฟูบ้านเมือง ไม่ใส่ใจความหรูหรา เสื้อผ้าที่ใส่ประจำมีเพียงแปดชุดในสี่ฤดู อาหารแต่ละมื้อก็มีเพียงสิบอย่างกับหนึ่งซุป

ตระกูลมู่หรงนั้นมั่งคั่งอย่างแน่นอน เพียงแต่การสร้างอาวุธ การติดสินบนขุนนาง การสร้างกองกำลัง การเลี้ยงดูบ่าวไพร่และนักสู้ ค่าใช้จ่ายนั้นไม่น้อยเลย

มู่หรงฟู่เป็นผู้นำ แต่ผู้นำมักจะเป็นเพียงเปลือกนอก ทุกวันที่ลืมตาขึ้นมา ก็ต้องดูแลความเป็นอยู่ของคนหลายร้อยคน

ไม่ง่ายเลย!

หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน มู่หรงฟู่ก็เริ่มครุ่นคิดถึงแผนการฟื้นฟูบ้านเมืองอย่างจริงจัง

เขาเชื่อว่า ปัญหาทุกอย่างในโลกนี้ล้วนเป็นปัญหาเศรษฐกิจ การก่อกบฏก็เหมือนกับการสวมเสื้อผ้าและรับประทานอาหาร ต้องมีเงิน

แต่สถานการณ์ทางการคลังของเอี้ยนจื่ออู้ในปัจจุบัน กล่าวได้ว่าไม่สู้ดีนัก

รายรับมาก แต่รายจ่ายมากกว่า เพราะการก่อกบฏเป็นหลุมที่ไม่มีก้นบึ้ง แม้มีภูเขาทองภูเขาเงินก็ถมไม่เต็ม

เช่นนั้นก็ต้องหาเงิน!

พัฒนาการผลิต ทำการค้า?

นี่เป็นหนทางหาเงินในระยะยาว สามารถทำได้

แต่หากต้องการร่ำรวยในเวลาอันสั้น ก็ยังต้องเริ่มจากคน

แก่นแท้ของการหาเงินคือการหาคน เพราะความมั่งคั่งนั้นคนเป็นผู้สร้าง

แต่มู่หรงฟู่ไม่ต้องการขูดรีดคนจน เขาจะหาเงินก็ต้องหาจากคนรวย

เช่นนั้นใครรวยเล่า?

ในชั่วพริบตา มู่หรงฟู่ก็นึกถึงบุคคลหนึ่งที่เรียกได้ว่าเป็นสุดยอดเศรษฐินีในต้าซ่ง หลี่ชิงหลัว!

หลี่ชิงหลัว เป็นป้าแท้ๆ ของมู่หรงฟู่ที่มีสายเลือดข้นกว่าน้ำ!

หลี่ชิงหลัวนั้นมิใช่เศรษฐินีธรรมดา

มารดาของนางคือพระสนมซีเซี่ยหลี่ชิวสุ่ย บิดาแท้ๆ คือเจ้าสำนักพรรคเสรีอู๋หยาจื่อ บิดาบุญธรรมคือเจ้าสำนักหมู่ดาวติงชุนชิว น้องชายคือฮ่องเต้ซีเซี่ยหลี่เฉียนซุ่น คนรักเก่าคืออ๋องเจิ้นหนานแห่งต้าหลี่ต้วนเจิ้งฉุน

ในด้านความมั่งคั่ง ช่วงปลายของแปดเทพอสูรมังกรฟ้า มู่หรงฟู่เรียกร้องทองคำห้าหมื่นตำลึงจากหลี่ชิงหลัว หลี่ชิงหลัวก็มิได้ใส่ใจ ดูท่าแล้วหลี่ชิงหลัวคงมีฐานะสูงส่งยิ่งนัก!

นี่ก็ไม่น่าแปลกใจ หากไม่ร่ำรวยจะสามารถเล่นกับดอกคามีเลียราคาแพงได้ทุกวันหรือ?

และหลี่ชิงหลัวไม่เพียงแต่มีเงิน นางยังมีคลังศาสตราวุธ

หลี่ชิงหลัวได้รับมรดกคัมภีร์จากถ้ำสวรรค์สุขาวดีของหลี่ชิวสุ่ยและอู๋หยาจื่อ ได้ย้ายคัมภีร์จากถ้ำสวรรค์สุขาวดีมาไว้ที่ถ้ำหยกหลางหวนในหมู่บ้านดอกมณฑา

แม้หลี่ชิวสุ่ยจะซ่อน “พลังเทพอสูรกลืนสมุทร” และ “ก้าวท่องคลื่น” ไว้ แต่ติงชุนชิวกลับนำ “ไร้ลักษณ์ไร้เงา” มาไว้ในถ้ำหยกหลางหวน เพียงแต่อยู่ในรูปแบบของบัญชี หากไม่เข้าใจวิธีการฝึกของพรรคเสรี ก็ไม่อาจเข้าใจได้

คุณค่าของถ้ำหยกหลางหวนนั้น รองลงมาจากหอคัมภีร์ของอารามเส้าหลินเท่านั้น และยังอยู่เหนือหอยังมีน้ำของตระกูลมู่หรง

หลี่ชิงหลัวมีทั้งเงินและคัมภีร์ลับ หากได้พึ่งพานางแล้ว ช่างหอมหวานนุ่มนวลยิ่งนัก!

แน่นอน มู่หรงฟู่มิได้คิดจะพึ่งพาหลี่ชิงหลัว

นางเป็นป้า “แท้ๆ” ของเขา เรื่องที่ผิดศีลธรรมเช่นนี้ แม้จะน่าตื่นเต้นยิ่งนัก แต่มู่หรงฟู่เป็นคนดี

ไม่อาจก้าวข้ามขอบเขตของศีลธรรม เข้าสู่แดนต้องห้ามแห่งรักและชีวิตได้!

ต้องมีความปรองดอง มีความรัก อย่าได้เผยธาตุแท้อันบ้าคลั่งออกมา

เขาคำนวณดูแล้ว หลี่ชิงหลัวมีเพียงบุตรสาวคนเดียวคือหวังอวี่เยียน

และหวังอวี่เยียนก็หลงรักมู่หรงฟู่อย่างสุดซึ้ง ในตอนจบก็กลับมาอยู่เคียงข้างมู่หรงฟู่ พร้อมกับอาปี้คอยดูแลมู่หรงฟู่

ความรักของหวังอวี่เยียนที่มีต่อมู่หรงฟู่นั้นลึกซึ้งเพียงใด?

กล่าวได้ว่า ถึงขั้น “ความแค้นที่มารดาถูกสังหารเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย”

ภายหลังมู่หรงฟู่พลั้งมือสังหารหลี่ชิงหลัวมารดาแท้ๆ ของหวังอวี่เยียน หวังอวี่เยียนยังสามารถกลับมาอยู่เคียงข้างลูกพี่ลูกน้องได้อย่างหน้าตาเฉย พร้อมกับอาปี้คอยปกป้องลูกพี่ลูกน้องที่เสียสติไปแล้ว

ความรักนี้บิดเบี้ยว แต่ก็แน่วแน่ยิ่งนัก!

แม้หวังอวี่เยียนจะเป็นลูกพี่ลูกน้องของมู่หรงฟู่ แต่หนึ่งคือในสมัยซ่งการแต่งงานระหว่างญาติไม่เป็นที่ต้องห้าม สองคือทั้งสองในความเป็นจริงไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด หวังอวี่เยียนแท้จริงแล้วคือต้วนอวี่เยียน และไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับอ๋องข้างบ้านผู้ล่วงลับไปแล้ว

ดังนั้น เพียงแค่แต่งงานกับหวังอวี่เยียน มู่หรงฟู่ก็จะสามารถก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตได้!

หวังอวี่เยียนเป็นบุตรสาวคนเดียว เงินของหลี่ชิงหลัวทั้งหมดเป็นของหวังอวี่เยียน ก็เท่ากับว่าเป็นของมู่หรงฟู่ไปโดยปริยาย

คัมภีร์ในถ้ำหยกหลางหวน ก็ต้องเปลี่ยนเป็นของตระกูลมู่หรง

ตาของหวังอวี่เยียนคืออู๋หยาจื่อ ยายแท้ๆ คือหลี่ชิวสุ่ย สามารถช่วยมู่หรงฟู่สร้างความสัมพันธ์กับพรรคเสรีได้

หลี่ชิวสุ่ยเป็นพระสนมซีเซี่ย บุตรชายของนางคือฮ่องเต้ซีเซี่ย ดังนั้นลุงของหวังอวี่เยียนก็คือฮ่องเต้ซีเซี่ย

บิดาแท้ๆ ของหวังอวี่เยียนยังเป็นอ๋องเจิ้นหนานแห่งต้าหลี่ต้วนเจิ้งฉุน

ปู่บุญธรรมของหวังอวี่เยียนยังเป็นปีศาจเฒ่าแห่งหมู่ดาวติงชุนชิว

เมื่อคำนวณดูแล้ว แต่งงานกับหวังอวี่เยียน จะสามารถมีความเกี่ยวข้องกับครึ่งหนึ่งของแปดเทพอสูรมังกรฟ้าได้

แม้ความสัมพันธ์เหล่านี้ในความเป็นจริงจะห่างเหินมาก แต่มู่หรงฟู่ก็เก่งกาจในการสร้างความสัมพันธ์เหล่านี้ให้แน่นแฟ้นขึ้น และใช้ประโยชน์จากเครือข่ายความสัมพันธ์

และหวังอวี่เยียนเองก็เป็นนักทฤษฎีการต่อสู้อันดับหนึ่งของแปดเทพอสูรมังกรฟ้า เป็นนักวิจารณ์ระดับห้าดาว

แม้แต่เฉียวฟงที่ใช้ยอดวิชาในป่าต้นซิ่ง ก็ยังคาดหวังให้นักวิจารณ์ระดับห้าดาวอย่างหวังอวี่เยียนมาวิจารณ์

ในด้านวิชาฝีมือ หวังอวี่เยียนก็สามารถให้ความช่วยเหลือมู่หรงฟู่ได้ไม่น้อย

การพึ่งพาสตรีครั้งนี้ หากไม่ทำคงต้องขาดทุนย่อยยับ

ส่วนอุปสรรคทางใจในการพึ่งพาสตรีเล่า?

บุรุษพึ่งพาสตรีผิดด้วยหรือ?

ฮั่นเกาจู่ มิได้พึ่งพาหลี่ว์จื้อหรือ?

จูหยวนจาง มิได้เคยพึ่งพาหม่าฮองเฮาหรือ?

เพียงแค่ภายหลังพัฒนาตนเองดุจมังกรและพยัคฆ์ บุตรเขยก็สามารถยึดอำนาจได้!

การพยายามพึ่งพาสตรี ก็ถือเป็นความพยายามเช่นกัน!

“ข้าคิดออกแล้ว!” มู่หรงฟู่มองอาจูและอาปี้ พลางกล่าวเสียงเข้ม

“คุณชายคิดอะไรออกหรือเจ้าคะ?” อาปี้ถามอย่างสงสัย

“ข้าคิดจะแต่งงานกับหวังอวี่เยียน” มู่หรงฟู่กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

อาปี้ทำหน้างงงวย

อาจูก็มีสีหน้าสงสัยเช่นกัน

มู่หรงฟู่รู้สึกตัวว่าพูดผิดไป รีบกล่าวว่า: “เป็นเช่นนี้ ข้าตั้งใจจะไปสู่ขอที่หมู่บ้านดอกมณฑา แต่งงานกับน้องอวี่เยียน”

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]