ตอนที่ 36: เทพเหินฟ้าของซาสึเกะ

ตอนที่ 36: เทพเหินฟ้าของซาสึเกะ

ในขณะที่ใช้คาถาดินใต้เท้าของซาสึเกะก็อ่อนนุ่มและจมลงไปในทันทีร่างกายของเขาถูกห่อด้วยโคลนเหลือเพียงหัวข้างนอก

นี่คือคาถาที่คาคาชิใช้กับซาสึเกะในระหว่างทดสอบเข้าทีมครั้งก่อน

จับศัตรูจากด้านล่างแล้วลากลงพื้นเพื่อจำกัด การเคลื่อนไหวศัตรูแม้ว่าเขาจะพูดบางอย่างที่ไม่ดี แต่เขาก็ยังแสดงความเมตตา

มิฉะนั้นคราวนี้เขาคงตัดคอของซาสึเกะตรงนี้ด้วยคุไนน่าเสียดายที่ซาสึเกะดูเหมือนจะไม่ตระหนักถึงเรื่องนี้

“เคล็ดลับนี้ไม่มีประโยชน์กับผมแล้วตอนนี้!” เขากระทืบเท้าอย่างแรงนี่เป็นส่วนหนึ่งของเทคนิคดาบและร่างกายของเขาก็ถูกเร่งโดยการกระทืบเท้า

ใช้ในตอนนี้เพื่อแก้ไขสถานการณ์ปัจจุบันของซาสึเกะทันใดนั้นพื้นก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ และร่างของเขาก็รีบวิ่งออกไป

เหลือรูกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่าสองเมตรทั้งนารูโตะและซากุระต่างตกตะลึง

เมื่อเทียบกับการปะทะกันในตอนนี้ประสบการณ์ในการใช้แรงประเภทนี้สามารถทำให้เกิดความตกใจได้มากกว่า

ซาสึเกะแข็งแกร่งขึ้นมามากจริงๆ ความแข็งแกร่งทั้งหมดที่แสดงออกมาเป็นเพราะซื้อขวดโหล?

นารูโตะกำหมัดแน่นเขาก็อยากแข็งแกร่งขึ้นด้วย

แม้แต่นารูโตะที่ไม่เคยมีประสบการณ์การต่อสู้ระหว่างชีวิตและความตายก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะแข็งแกร่งขึ้นและเป็นที่ยอมรับของผู้อื่น

ในการต่อสู้ครั้งนี้ซาสึเกะโต้กลับได้ไม่ดีนักเนื่องจากข้อจำกัดที่เขาเก่วเฉพาะด้านสไตล์การรุกเท่านั้น

เพราะสไตล์การต่อสู้นั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

คอ, เอว, หัวใจ, ไตและพลังทั้งหมดของร่างกายอยู่ในระยะการโจมตีของคาคาชิและความแข็งแกร่งก็แข็งแกร่งกว่าเดิมทุกครั้งที่ปะทะกันทำให้ซาสึเกะรู้สึกเจ็บที่กล้ามเนื้อ ที่สำคัญ--

ตานั้น!

ตาที่สามารถมองผ่านการเคลื่อนไหวได้เขารู้

แต่เขากฟ้ไม่ได้คาดหวังว่าแม้จะมีการเคลื่อนไหวของดาบที่ลึกลับและวิชาร่างกายที่ทรงพลังคาคาชิก็สามารถหามุมที่ดีที่สุดในการหลีกเลี่ยงและตอบโต้ได้อย่างดุเดือดเสมอ

“ช้าเกินไปแล้วนะซาสึเกะ!” คาคาชิยังคงมีพลังพิเศษมากมายและแม้กระทั่งช่วงเวลาหนึ่ง

สะกดจิต!

เพียงแค่ลังเลซาสึเกะก็รู้สึกเจ็บที่กรามของเขาและจากนั้นเขาก็บินออกไปอย่างแรง!

คาคาชิไม่แม้แต่จะให้โอกาสเขาได้หายใจอีกครั้งและไล่ตามเขาด้วยหมัดต่อยไปที่เนื้อ!

"ทำไม! นี่ทำไม!" ซาสึเกะขัดขืนอย่างหนักความเจ็บปวดของร่างกายเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดในใจ

ดวงตาแบบนั้นผู้ชายคนนั้นก็มีเช่นกัน

แข็งแกร่งยิ่งขึ้น!

เขาไม่สามารถต้านทานภาพลวงตาของคาคาชิได้นับประสาอะไรกับผู้ชายคนนั้น

“การต่อสู้ระหว่างนินจาไม่ง่ายอย่างที่คิด” คาคาชิตบหน้าซาสึเกะด้วยมือซ้ายจากนั้นเตะด้านข้างตามด้วยการตีอย่างโหดเหี้ยมนอกจากนี้เขายังทำการโจมตีด้วยวาจา“สำหรับเธอที่เป็นเช่นนี้ถ้าไปหา อุจิวะ อิทาจิ มีแต่ตายเท่านั้น”

ซาสึเกะรู้สึกว่าอวัยวะภายในของเขาเจ็บปวดอย่างมาก

ถ้าเขาไม่สามารถชนะได้คงไม่มีโอกาศที่จะชนะได้อีก!

ทันใดนั้นในใจของซาสึเกะเขานึกถึงคำพูดของเฉินโม่

เจตจำนงของดาบสามารถทำลายหมื่นพลังพิเศษได้!

กลับกลายเป็นว่าเขาเป็นแค่นักดาบที่ไม่มีเจตจำนงแห่งดาบ

จากนั้น ...

“อ้าาาาา- ดาบพายุ!” ทันใดนั้นซาสึเกะก็ตะโกนขึ้นโดยใช้ไพ่ใบหนึ่งที่ซ่อนอยู่ของเขาและดาบก็กวาดไปรอบ ๆ ตัวของเขาราวกับพายุ180องศา เป็นเหมือนพายุที่รุนแรงเหมือนพายุเฮอริเคน

แม้แต่คาคาชิก็ทำได้แค่ล่าถอยชั่วคราวในเวลานี้มีความสามารถแบบนี้ด้วย?

คาคาชิไม่รู้ว่าเขาควรจะตกใจหรือเปล่า แต่เขามองว่าซาสึเกะเป็นโจนินในการต่อสู้หรือเขาต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมจริงๆ?

คาคาชิดูลังเลอย่างไรก็ตามซาสึเกะไม่ลังเลเส้นเลือดที่คอของเขาแตกออกอย่างรุนแรงหลังจากผลักคาคาชิออกไปเขาก็หายใจเข้าลึก ๆ

ทันใดนั้น

ออร่ามีการเปลี่ยนแปลงไม่ต้องพูดถึงคาคาชิแม้ว่าจะเป็นซารุโทบิและซึนาเดะสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เพราะในสายตาของพวกเขาซาสึเกะในเวลานี้ดูเหมือนจะกลายเป็นดาบศักดิ์สิทธิ์สีขาวราวกับหยก!

ชาย​เสื้อลอยเล็กน้อยทั้งที่ไม่มีลมและร่างกายของเขาก็เปล่งประกายแหลมคมเย็นยะเยือกจนถึงกระดูกแม้ว่ารูปลักษณ์ของซาสึเกะจะไม่เปลี่ยนไป แต่นิสัยของเขาเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนทันที

"เขาต้องการใช้ทักษะขั้นสูงสุดใช่ไหม?" เฉินโม่คร่ำครวญ

“ทักษะใหญ่?” ซึนาเดะถาม แต่แทนที่จะมองไปที่เฉินโม่เธอกลับจ้องซาสึเกะอย่างใกล้ชิด

คาคาชิเริ่มระมัดระวังตัวมากขึ้น

เนื่องจากเนตรวงแหวนของเขาสามารถมองเห็นจักระในร่างของซาสึเกะพุ่งเข้าหาดาบขอบฟ้าในมือของเขาอย่างไม่สามารถควบคุมได้ในขณะนี้

ตอนนี้ - ซาสึเกะไม่ได้ควบคุมดาบอีกต่อไป แต่เป็นดาบที่ควบคุมเขา!

"นี่คือ......" ซาสึเกะบ่นพึมพำ แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบร่างของเขาก็ถูกดาบในมือผลักให้บินสูง

ภายใต้จักระที่ทะลักออกมาดูเหมือนซาสึเกะจะผสานเข้ากับดาบในมือของเขาอย่างสมบูรณ์

คาคาชิรู้สึกตัวแล้ว

“ทักษะแบบไหนกัน!” เขากัดฟันภายใต้หน้ากากและบนมือขวาของเขาก็มีเสียงฟ้าร้องดังขึ้นเรื่อย ๆ ในเวลานี้เขาไม่สามารถเมตตาได้อีกต่อไป

อันที่จริงลางสังหรณ์ของเขาถูกต้องดาบนี้ปกคลุมด้วยเจตจำนงแห่งดาบของกู่เฉิง

เมื่อเริ่มใช้แล้วแม้แต่ซาสึเกะก็ไม่สามารถควบคุมได้

นี่คือ--

เทพเหินฟ้า!

ซาสึเกะรู้สึกเพียงว่าทุกอย่างในร่างกายของเขาไม่ว่าจะเป็นจักระหรือพลังกายก็ถูกดึงออกไปอย่างเมามัน

ในสายตาของผู้อื่น

มันเป็นแสงดาบที่เหมือนสายรุ้งที่บินพุ่งเข้าหาคาคาชิด้วยท่าทางที่งดงามและไม่อาจต้านทานได้

"ไม่ดีแล้ว!" ใบหน้าของซารุโทบิเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

เขาสามารถรู้สึกได้ คาคาชิอาจจะรับท่านี้ได้ แต่ก็ยากที่จะรับประกันความปลอดภัยของซาสึเกะ

อย่างไรก็ตาม -

ช้าเกินไปเขาทำได้แค่มองคนที่คล้ายกับความโกรธเกรี้ยวของธอร์และพันปักษา​ของคาคาชิชนกัน

และนารูโตะกับซากุระอดไม่ได้ที่จะต้องปิดตาของพวกเขาลงเพราะแสงจากสองคนนี้แพรวพราวเกินไป

ทันใดนั้น

เสียงที่ทรงพลังดังขึ้น

"เบาได้เบา" ทันทีที่เสียงนี้ดังไม่ว่าจะเป็นเสียงดาบที่แผดเผาในอากาศหรือเสียงสายฟ้าทั้งหมดก็หายไปในทันที

นารูโตะลืมตาขึ้น

พบว่าซาสึเกะและคาคาชิที่น่าจะปะทะกันอยู่กลางอากาศด้วยท่าทางแปลก ๆ ในเวลานี้

ถูกต้องเป็นเฉินโม่

มือทั้งสองข้างของเขากอดกันอยู่บนหน้าอกของเขาโดยไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ แต่ร่างกายของเขาถูกแต่งแต้มด้วยแสงสีเขียวจาง ๆ (นึกถึงทัตสึมากิจากวันพั้นซ์แมน)​ ความแข็งแกร่งที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้ และอธิบายไม่ได้ควบคุมคาคาชิและซาสึเกะได้อย่างฉับพลันและแม้กระทั่งในนิ้วของเฉินโม่ ภายใต้การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยออร่าของดาบและสายฟ้าของทั้งสองคนก็หายไปราวกับว่าพวกเขาถูกบดขยี้

เขาใช้แต้มธุรกรรมเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองชั่วคราว

ซารุโทบิ มองไปที่เฉินโม่ด้วยความประหลาดใจ

มันช่างเป็นการพูดที่ทรงพลังนักหยุดทั้งสองคนในช่วงเวลาที่สำคัญ?

แล้วนี่มันพลังแบบไหนกัน?

เฉินโม่ไม่สนใจการแสดงออกของซารุโทบิเขาแค่ถอนหายใจจากนั้นโบกมือร่างของซาสึเกะบินตรงจากนั้นก็นั่งลงบนพื้นอย่างปลอดภัย

ซาสึเกะอ้าปากค้างจักระส่วนใหญ่ของเขาซึ่งเป็นพลังงานร่างกายส่วนใหญ่ของเขาถูกใช้ไปทั้งหมดโดยทักษะนี้

"ซาสึเกะเธอแพ้การต่อสู้ครั้งนี้โดยสิ้นเชิง" เฉินโม่ยกมือขึ้นเล็กน้อย

ซาสึเกะรู้สึกว่าจักระในร่างกายของเขารวมถึงพลังกายได้ฟื้นตัวในทันที

มุมตาของซารุโทบิกระตุกขณะที่อยู่ข้างๆเขา