ตอนที่ 1: การข้ามผ่านและระบบ

ตอนที่ 1: การข้ามผ่านด้วยระบบ

เฉินโม่ลืมตาขึ้นด้วยความยากลำบากและความคิดของเขาค่อยๆฟื้นตัวจากส่วนลึกของจิตใจ ความระมัดระวังเล็กน้อยทำให้เขาพยายามแยกแยะทุกสิ่งรอบตัว

ห้องไม้ที่ไม่คุ้นเคย

ร่างกายเขาถูกปกคลุมด้วยผ้านวมบาง ๆ ไม่มีเตียง แต่นอนอยู่บนพื้นโดยตรง

แล้วเสื่อทาทามิล่ะ

เขายื่นมือไปลูบหัวและพยายามลุกขึ้น แต่ความอ่อนแอจากร่างกายของเขาทำให้เขาล้มเลิกแผนนี้

ระบบ เฉินโม่พูดในใจ

หน้าจอแสงจาง ๆ เปิดขึ้นในความคิดของเขาชัดเจนมากแน่นอนว่าไม่ใช่ภาพลวงตา เฉินโม่ไม่รู้ว่าเขาควรจะหัวเราะหรือร้องไห้

เดิมทีเขาเป็นเพียงพนักงานออกแบบเกมธรรมดาบนดาวเคราะห์สีฟ้าดวงหนึ่ง ทันใดนั้นระบบเกิดขัดข้องและเริ่มนับถอยหลังย้ายข้อมูล เขาไม่สามารถต้านทานมันได้เลย แต่เขายังสามารถใช้เจ้าระบบนี้ในช่วงสุดท้ายได้"ระบบธุรกรรม“” เขาได้ซื้อประกันชีวิตจำนวนมากให้กับครอบครัวของเขาก่อนที่จะข้ามโลก"

ความรู้สึกนี้

"น่ากลัววุ้ย" เฉินโม่บ่นไปต่างโลกพร้อมกับความสามารถโกงๆ หลายคนโหยหาสิ่งนี้แม้แต่ในความฝัน แต่ปัญหาคือระบบนั้นเป็นสิ่งประดิษฐ์อย่างแน่นอน และเขาก็ไม่รู้ว่าใครเป็นตัวการอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

สักพักเฉินโม่ดูเหมือนจะยอมรับความจริงนี้ได้แล้ว มีคำพูดที่ว่าถ้าทำอะไรไม่ได้ดังนั้นจงสนุกกับมันซ่ะตราบใดที่เขาไม่คิดว่าตัวเองอยู่สูงเกินไปชีวิตก็จะมีแต่ความสุขได้ทั่วทุกที่

“ระบบธุรกรรม” เฉินโม่มองไปที่การทำงานของระบบนี้

แค่ชื่อก็ทำให้เข้าใจง่ายละ

การทำธุรกรรมกับผู้อื่นไม่ว่าจะเป็นธุรกรรมแบบใดก็ตามสามารถแปลงเป็นสิ่งที่เรียกว่าแต้มธุรกรรมในระบบซึ่งสามารถซื้อทุกอย่างในชั้นสิ้นค้าของระบบได้ทุกอย่างในความหมายที่แท้จริง

เฉินโม่เห็นว่ามีไทม์แมชชีนของโดราเอมอนเขาต้องไม่เชื่ออย่างแน่นอน แม้ว่าราคาตัวเลขต่อไปนี้จะมีเลขศูนย์ยาวเป็นหางว่าว

แต่นี่คือไทม์แมชชีน!

มันยังคงเป็นสิ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้อย่างแท้จริง

" ถ้าอย่างนั้นมันควรมีข้อจำกัด " เฉินโม่รู้สึกว่าความคิดของเขาค่อยๆชัดเจนขึ้นและมองไปที่เงื่อนไขของการทำธุรกรรม

มีข้อจำกัดแน่นอนการทำธุรกรรมต้องเป็นไปโดยสมัครใจและมูลค่าของธุรกรรมจะต้องจำกัดอยู่ในช่วงต่ำสุด 20%ถึงห้าเท่า

เฉินโม่ในตอนนี้มีแต้มธุรกรรมหนึ่งแสนแต้ม

นั่นคือเงินออมของเขาหลังจากทำงานมาสามปี

มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปในชั้นสินค้าห้าแต้มค่าเงินหยวน(ค่าเงินในจีน)​กับแต้มธุรกรรมควรใกล้เคียงกัน

“อาจริงๆฉันเกือบจะชนะแล้ว”

จู่ๆก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นข้างนอกห้อง เฉินโม่มุ่งความสนใจของเขาไปอย่างรวดเร็ว ซื้อการป้องกันที่ทรงพลังในระบบ 2-3 อย่าง

คลื่น~

ประตูไม้ที่เคลื่อนได้ถูกเปิดออกอย่างลวก ๆ

ผู้หญิงสวมชุดแขนกุดสีเทาซีดปรากฏตัวนอกประตูผมสีทองซีดรูม่านตาสีทองและท่าทางบอบบาง

นี่คือ… คอสเพลย์ซึนาเดะ?

เฉินโม่ไม่ใช่โอตาคุ แต่ในฐานะโปรเจ็กต์บันเทิงเขาก็ชอบอนิเมะด้วย

ดังนั้นจึงสามารถรับรู้ได้อย่างรวดเร็ว

คนนี้…!

“นายตื่นแล้ว” ผู้หญิงที่แต่งตัวเหมือนซึนาเดะในอนิเมะดูเหมือนจะมีความสุขมากที่ได้เห็นเฉินโม่ตื่นขึ้น เธอเดินมานั่งข้างๆโดยไม่มีความเป็นผู้หญิงแล้วยื่นมือออกไป“อย่างที่นายเห็นฉันช่วยนายไว้ เอาล่ะมาเก็บค่ารักษาพยาบาลกันเถอะ”

เฉินโม่กระพริบตา จากประโยคแรกที่อีกฝ่ายเริ่มพูดเขาใช้แต้มธุรกรรม 30,000 แต้มเพื่อแลกเป็นภาษาญี่ปุ่นคร่าวๆ

เมื่อมองไปยังผู้หญิงอีกคนใช่แล้วชุดก็เหมือนกับชิซึเนะ

เขามีลางสังหรณ์อยู่แล้ว

"ตามนั้นค่ะ" ชิซึเนะคุกเข่าลงและนั่งลง“เราพบคุณที่นอนอยู่นอกประตูและ…เราก็พาคุณเข้ามารับการรักษา”

เธอจะไม่บอกว่าคำพูดเดิมของซึนาเดะคือ“ผู้ชายคนนี้ผิวนุ่มนวลมากเขาต้องเป็นขุนนางที่ร่ำรวย” และเธอจะโกงค่ารักษา

“นั่นคือสิ่งที่ควรทำ” เฉินโม่ตอบด้วยภาษาที่เขาเพิ่งเรียนรู้ว่า“ฉันจะจ่ายค่ารักษาพยาบาล ให้และก็จะขอบคุณมากถ้าเธอช่วยเตรียมอาหารให้ฉันก่อนได้ไหม อาหารเหลวจะดีที่สุด”

“อ้าา.. ฉันจะเรียกใครสักคนมาละกัน” ซึนาเดะลุกขึ้นยืนโดยไม่สนใจ“ชิซึเนะผู้ชายคนนี้ฉันจะทิ้งไว้กับเธออย่าปล่อยให้เขาวิ่งหนีโดยไม่จ่ายค่ารักษาไม่ได้”

เธอตรวจดูแล้วไม่มีจักระอยู่ภายในร่างกายเป็นเพียงผู้ดีธรรมดาหรือคนรวยเท่านั้น

เดิมทีซึนาเดะจะปฏิบัติต่อคนร่ำรวยบางคนเพื่อแลกกับเงินพนันดังนั้นเฉินโม่จึงถูกนำตัวเข้ามา แต่เธอก็ทำแบบไม่เป็นทางการ

ในทางตรงกันข้าม ท่าทีของชิซึเนะดีกว่ามาก หลังจากตกลงเฉินโม่ถูกขอร้องไม่ให้ขยับจากนั้นเธอก็ไปเตรียมอาหารเหลว

เฉินโม่มองไปที่พวกเขาที่จากไปและเส้นประสาทที่ตื่นตัวของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

มองที่พวกเธอแล้วความน่าจะเป็นของคอสเพลย์ไม่สูง

นั่นคือ…ร่างกายที่แท้จริง? ข้ามมายังโลกของนารูโตะ?

“ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆจะได้เปรียบ” เฉินโม่คิดในใจว่าในตอนนี้สิ่งที่เขาคิดคือได้เห็นตัวละครและครั้งหนึ่งเขาเคยรัก แต่จะทำอย่างไรเพื่อประโยชน์สูงสุดของตัวเอง? ข้อกำหนดพื้นฐานคือไม่มีอันตรายถึงตายและอีกขั้นหนึ่งคือความสุข

เขาคุ้นเคยกับโลกแห่งพล็อตอย่างไม่ต้องสงสัยมีประโยชน์มากกว่าโลกที่ไม่คุ้นเคย!

ตัวอย่างเช่น ขายเหรียญคืนชีพให้กับซึนาเดะและเขาสามารถขายได้ในราคาสูงสุดห้าเท่า

ในความเป็นจริงถ้าเขาไม่คิดที่จะแปลงธุรกรรมระบบเป็นแต้มธุรกรรมก็ไม่ยากที่จะเกินห้าเท่าเนื่องจากซึนาเดะ มีความต้องการนี้

แต่- “ธุรกรรมต้องตรงกับความต้องการของอีกฝ่ายถือเป็นระดับต่ำสุด” ปากของเฉินโม่ยกยิ้ม“การทำธุรกรรมให้เสร็จสิ้นซึ่งไม่จำเป็นในอีกด้านหนึ่งคือวิธีการทางการค้าเพื่อเพิ่มผลกำไรสูงสุด”

ในชาติก่อนมีเรื่องธุรกิจทั่วไปที่เรียกว่าขายหวีให้พระเรื่องนี้ถูกประณามว่าเป็นเรื่องหลอกลวงของคนรวยที่สุดเพราะพระไม่ต้องการหวีเลย

แต่การหลอกลวงแบบนี้ในด้านของเกมมันมีอยู่ทั่วไป

ใช่

สิ่งที่เฉินโม่พูดถึงคือการเปิดขวดโหล! หรือจั่วการ์ดเปิดกล่องเปิดกาชาเปิดแพ็คเกจและอื่น ๆ เหมือนกันทั้งหมดผู้คนจะโยนเงินเป็นจำนวนมากเพื่อสิ่งที่พวกเขาต้องการ แต่ผลที่ได้คือสิ่งที่ไร้ประโยชน์แต่ผู้แพ้ก็ยังคงเต็มใจ

เฉินโม่ในฐานะผู้ออกแบบเกมแนวกาชารู้วิธีนี้ชัดเจนมากขึ้นดังนั้นจึงตัดสินใจ

ซึนาเดะเป็นที่รู้จักในนาม "แกะอ้วนในตำนาน” ใช่หรือไม่? น่าเสียดายที่จะปล่อยมันไป

หลังจากกินอาหารเหลวและฟื้นกำลังขึ้นมาแล้วเฉินโม่ก็ใส่เนื้อหาธุรกรรมช่วยชีวิตลงในชั้นสินค้าตามปกติเพื่อให้เขาสามารถซื้อและใช้งานได้ตลอดเวลาจากนั้นเขาก็พร้อมที่จะเริ่มธุรกิจครั้งแรกของตัวเอง

เขาส่งคำขอเจรจาเรื่องค่ารักษาพยาบาลและถูกชิซึเนะพาไปหาซึนาเดะ

เขาถามไปแล้วและพล็อตตอนนี้น่าจะเป็นสงครามโลกนินจาครั้งที่สาม หลังจากที่โฮคาเงะรุ่นที่สี่ถูกสังหารมานานกว่าสิบปีซึนาเดะก็ออกจากโคโนฮะ

โคโนฮะซันนินในตำนานคนหนึ่งกำลังดื่มไวน์แก้วเล็ก ๆ คนเดียวความเมาเล็กน้อยปรากฏบนใบหน้าและร่างกายที่ร้อนผ่าวทำให้มองไม่ออกเลยว่าเธอเป็นป้าอายุ 40 ปี

แม้ว่าเฉินโม่จะมีสายตาที่ดีซึ่งได้รับจากการดูภาพยนตร์นับไม่ถ้วนเขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

เธอคือความงดงามงาม "เจ้าหนูดวงตาของนายน่าสนใจมาก" ซึนาเดะเหลือบมองไปด้านข้างในเฉินโม่

ด้วยสายตาของเธอมันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเห็นสายตาชื่นชมที่ไม่ปิดบังของเฉินโม่ในขณะนี้