บทที่ 281 สำนักงานใหญ่ราชสำนักเซียน

【หลังจากมาถึงเมืองเซียนเก้าดวงดาว ท่านก็ลอบโจมตีหลินเทียน】

【ท่านผนึกเขาไว้ในโลกภายในแล้วสวมรอยเป็นเขา】

【ท่านแทรกซึมเข้าสู่ตระกูลเซียนหลิน】

【ท่านหาโอกาสลอกเลียนแบบหลินเชียนอวี่ บุตรของประมุขตระกูลหลินเชียนเจวี๋ย】

【ท่านอ่านความทรงจำทั้งหมดของเขา】

【ท่านนำเขาเข้าสู่โลกภายในเพื่อผนึกไว้】

【ท่านเริ่มใช้กระจกส่องเซียนลอบส่องคนในตระกูล】

【ท่านเริ่มกระตุ้น 《วิชาสัมผัสไท่ซ่าง》 และ 《วิชาสัมผัสไท่ซวี》 เพื่อตรวจจับเซียนปลอม】

【ท่านไม่พบร่องรอยใดๆ】

【ท่านคาดเดาว่าเซียนปลอมอาจจะยังไม่ได้บุกรุกโลกเซียนเสวียนหยวน】

【ท่านล้างสมองหลินเทียนแล้วปล่อยตัว ให้เขาทำหน้าที่เป็นหมากของท่าน】

【ท่านเริ่มแฝงตัวอยู่ในตระกูลเซียนหลิน】

【ท่านเริ่มปรับปรุงวิชาบำเพ็ญของท่าน】

【ตามคำสั่งของท่าน อวตารร่างที่หนึ่งได้ถ่ายทอด 《วิชาสร้างสรรค์สรรพสิ่ง》 ให้ทาสเหมืองที่ท่านปลดปล่อยมา】

【อวตารร่างที่หนึ่งเริ่มนำทาสเหมืองเหล่านี้ไปปราบปรามตระกูลใหญ่ๆ ที่เหลืออยู่ในดินแดนเซียนเป่ยหาน เพื่อปลดปล่อยผู้ฝึกตนเพิ่มเติม】

【ปีที่หนึ่งร้อย เทศกาลบริจาคโลหิตของตระกูลหลินมาถึง】

【ท่านนำหลินเชียนอวี่ที่ถูกผนึกอยู่ออกมา ปล่อยโลหิตบริสุทธิ์หนึ่งในสิบส่วน】

【หลังจากปรับปรุงมานาน ท่านก็สร้าง 《วิชามารไร้ขอบเขต》 ได้สำเร็จ】

【นับจากนี้ไป ผู้ที่ฝึกฝนวิชาบำเพ็ญของท่านจะอยู่ภายใต้การควบคุม หากท่านต้องการ ก็สามารถดูดพลังวิญญาณทั้งหมดของพวกเขาได้โดยตรง】

【ท่านยังคงแฝงตัวอยู่ในตระกูลเซียนหลินต่อไป】

【อวตารร่างที่หนึ่งของท่านกวาดล้างตระกูลเซียนทั้งหมดในดินแดนเซียนเป่ยหาน】

【อวตารร่างที่หนึ่งผ่านการกลืนกินทรัพยากรจำนวนมากจนทะลวงสู่ระดับจักรพรรดิเซียน】

【เนื่องจากมันได้ปลดปล่อยเซียนสามัญนับล้านๆ คน จึงได้รับการยกย่องให้เป็นปรมาจารย์สูงสุดผู้ช่วยเหลือผู้ทุกข์ยาก】

【อวตารร่างที่หนึ่งได้ก่อตั้งกองกำลังของตนเองชื่อว่า ‘พันธมิตรหมื่นเซียน’】

【ท่านเข้ารับตำแหน่งประมุขพันธมิตร】

【ท่านเริ่มใช้ดินแดนเซียนครึ่งหนึ่งที่ยังไม่ถูกอสูรประหลาดเซียนกลืนกินเป็นฐานที่มั่น พัฒนากองกำลัง】

【ขณะเดียวกัน อวตารร่างที่สองของท่านในดินแดนเซียนหย่งเหย้า ก็พร้อมกับอสูรประหลาดเทพสวรรค์จำนวนมาก ยืนหยัดในค่ายอสูรประหลาดเซียนได้สำเร็จ กลายเป็นผู้บัญชาการฝ่ายหนึ่ง】

“ระดับของค่ายอสูรประหลาดเซียนแบ่งออกเป็นชั้นต่ำ กลาง และสูง ตำแหน่งผู้บัญชาการอยู่ในระดับชั้นกลาง ทั่วทั้งค่ายมีเพียงร้อยตำแหน่ง ดูเหมือนจะทำได้ไม่เลวเลย”

【อวตารร่างที่สองของท่านทะลวงสู่ระดับจักรพรรดิเซียนผ่านการลอบกลืนกินอสูรประหลาดเซียนจำนวนมาก】

【ท่านทำความเข้าใจมรรคใหญ่แห่งเวลาชั้นที่สาม】

【ท่านเห็นตระกูลเซียนหลินมีตำแหน่งผู้อาวุโสว่างอยู่】

【บิดาซึ่งเป็นประมุขตระกูลเรียกท่านไปยังห้องหนังสือ】

【ท่านได้พบกับหลินเชียนเจวี๋ย】

【หลินเชียนเจวี๋ยสั่งให้ท่านนั่งลง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ดีมาก ดีมาก ระดับพลังก้าวหน้าอย่างยิ่ง พลังอำนาจทั่วร่างใกล้เคียงกับข้าแล้ว”】

【ท่านประสานมือคารวะ กล่าวว่าท่านมีวันนี้ได้ก็เพราะบุญคุณของตระกูล!】

หวังลี่เห็นดังนี้ก็ยิ้ม

“ข้ามีวันนี้ได้ ก็เป็นเพราะบุญคุณของตระกูลเซียนหลินจริงๆ!”

【บิดาของท่านพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วมอบทรัพยากรจำนวนมากให้ท่าน กำชับให้รีบทะลวงสู่ระดับปรมาจารย์เซียนโดยเร็ว】

【ท่านคารวะอย่างเคารพ กล่าวว่าจะพยายามให้เร็วที่สุด】

【หลังจากทักทายกันครู่หนึ่ง ท่านก็นำทรัพยากรกลับไปอย่างเต็มไม้เต็มมือ】

【ท่านเก็บทรัพยากรไว้ ตั้งใจจะใช้ในการทะลวงสู่ระดับราชาเซียนในภายภาคหน้าทีเดียว】

【ปีที่หนึ่งร้อยห้าสิบ ท่านเข้าร่วมการประลองยุทธ์ของตระกูล】

【ท่านเปิดเผยระดับพลังจักรพรรดิเซียน กวาดล้างศิษย์รุ่นปัจจุบันทั้งหมด】

【ท่านกลายเป็นผู้ชนะ】

【บิดาของท่านออกหน้า จัดการให้ท่านเป็นผู้อาวุโสตำหนักทรัพยากร รับผิดชอบการแจกจ่ายทรัพยากรฝึกฝนของศิษย์ทั้งตระกูล】

【ท่านกลายเป็นผู้อาวุโสของตระกูลอย่างเป็นทางการ】

【ปีที่สองร้อย ท่านเริ่มใช้อำนาจในทางที่ผิด มอบสถานะศิษย์นอกตระกูลให้แก่เทพไท่ซวี ฉีเทียน เสิ่นเทียนหลิง หลิวจื่อตวน และหลี่ลี่ซิน】

“ยังคงใช้อำนาจในทางที่ผิดอยู่ ดูครั้งใดก็หัวเราะครั้งนั้น”

【ท่านทำตามขั้นตอนเดิม แอบยักยอกทรัพยากรของศิษย์ธรรมดาส่วนใหญ่】

【ปีที่สามร้อย ท่านได้รับเชิญเข้าร่วมการประชุมผู้อาวุโสระดับสูง】

【ท่านได้เห็นฉากที่ผู้อาวุโสทั้งหมดเผยร่างจริงประหลาด】

【บิดาของท่านนำผลไม้แห่งรากเหง้าออกมา】

【เขาสั่งให้ท่านกิน】

【ท่านใช้การลอกเลียนแบบสมบูรณ์ เปลี่ยนร่างเป็นอสูรประหลาด】

【ท่านดื่มโลหิตเซียนตรงหน้าจนหมดสิ้น】

【ท่านเปิดใช้งานพรสวรรค์วิวัฒนาการกระหายเลือด】

【ท่านมองไปยังเหล่าผู้อาวุโสด้วยรอยยิ้มประหลาด】

【บิดาของท่านมองท่านด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แล้วเริ่มหารือปัญหาการพัฒนาของตระกูล】

【ท่านเริ่มหลับตาพักผ่อน ตั้งใจฟังอย่างสงบ】

【ท่านพบว่าตลอดการประชุม ไม่มีใครกล่าวถึงเรื่องที่ท่านยักยอกทรัพยากรเลย】

“ไม่มีเส้นสายก็โดนตีจนตาย มีเส้นสายก็ลงโทษเล็กน้อย มีเส้นสายใหญ่ก็ไม่เป็นอะไรเลย...ไซอิ๋วไม่ได้หลอกข้าจริงๆ”

【หลังสิ้นสุดการประชุม ผู้อาวุโสทุกคนต่างแปลงร่างกลับเป็นมนุษย์】

【บิดาของท่านเรียกท่านไปยังห้องหนังสือ】

【เขามองท่านด้วยสายตาลึกซึ้ง “เจี้ยนอวี่ เจ้าเด็กนี่ทรัพยากรไม่พอใช้ ก็มาบอกข้าได้! การยักยอกทรัพยากรของคนในตระกูลจะส่งผลเสียต่อการรับตำแหน่งประมุขของเจ้าในอนาคต เจ้ารู้หรือไม่?! หากไม่ใช่เพราะพ่อคนนี้ชดเชยส่วนที่ขาดหายไปให้ก่อนการประชุม วันนี้เจ้าต้องถูกผู้อาวุโสใหญ่พวกนั้นกล่าวโทษแน่”】

【ท่านได้ยินก็ก้มหน้าประสานมือทันที “ลูกรู้ผิดแล้ว”】

【หลินเชียนเจวี๋ยถอนหายใจ “ข้ามีลูกชายเพียงเจ้าคนเดียว หวังว่าจะผลักดันให้เจ้าขึ้นเป็นประมุขได้ก่อนที่วาระของข้าจะสิ้นสุด! เช่นนี้ ข้าก็จะสามารถชดเชยให้มารดาที่ตายไปของเจ้าได้แล้ว”】

【เขาตบไหล่ท่าน ให้กำลังใจให้ฝึกฝนให้ดี แล้วมอบทรัพยากรส่วนใหญ่ให้ท่านอีกครั้ง】

“เป็นพ่อที่ดีคนหนึ่ง น่าเสียดายที่จุดยืนของเราต่างกัน!”

หวังลี่กล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วมองไปยังระบบจำลองต่อไป

【ปีที่สี่ร้อย บิดาของท่านจัดการหมั้นหมายให้ท่านด้วยตนเอง】

【ไม่ว่าจะเป็นเรื่องในตระกูลหรือการต้อนรับแขก เขาก็จะนำท่านไปด้วยเสมอ】

【ปีที่ห้าร้อย ตระกูลเซียนอันส่งทูตมาทวงถามท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ของตระกูล】

【บิดาของท่านมองมาที่ท่านด้วยสีหน้าประหลาดใจ】

【ท่านยังคงกล่าวว่าในมือท่านไม่มีท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ใดๆ ทั้งสิ้น】

【ท่านให้บิดาของท่านช่วยปฏิเสธทูตไป】

【หลังจากส่งทูตกลับไปแล้ว บิดาของท่านก็มองมาด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ในมือเจ้ามีท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลอันจริงๆ รึ?”】

【ท่านพยักหน้า】

【บิดาของท่านแสดงสีหน้าไม่พอใจ】

【เขาแนะนำให้ท่านคืนตัวนางไป】

【ท่านบอกว่านางยังมีประโยชน์ใหญ่อยู่】

【บิดาของท่านบอกให้ท่านอย่าหาเรื่องใส่ตัวจนถึงแก่ชีวิต แล้วหันหลังเดินจากไป...】

【ปีที่หกร้อย ราชสำนักเซียนจัดงานประชุมหมื่นเผ่า เชิญประมุขตระกูลใหญ่เข้าร่วม】

【บิดาของท่านนำท่านไปด้วย...】

【ท่านติดตามหลินเชียนเจวี๋ยไปยังสำนักงานใหญ่ราชสำนักเซียนในเมืองศักดิ์สิทธิ์เทียนจี๋】

【ท่านเดินทางมาถึงในวันแรก】

【ท่านสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเซียนปลอม...】

(จบตอน)