บทที่ 161 พิกัดโลก

【ท่านเห็นข้อมูลขอความช่วยเหลือที่เทพสวรรค์ล่วนกู่ส่งมา ก็รู้สึกดีใจอย่างยิ่งทันที】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่ในการจำลองครั้งที่แล้ว ปีที่สองก็ถูกบังคับให้หนีกลับมายังทวีปเทียนซวี แต่ในการจำลองครั้งนี้ ผ่านไปถึงสี่ปีจึงค่อยส่งข้อมูลขอความช่วยเหลือมา ดูเหมือนว่าจะนำคำพูดที่ท่านเคยพูดกับมันก่อนหน้านี้ไปใส่ใจแล้ว】

【ท่านเปิดช่องทางเคลื่อนย้าย】

【ท่ามกลางอาการเวียนหัวโลกหมุน ท่านก็จุติลงมายังทวีปเทียนหยวน】

【ท่านมองดูทวีปเทียนหยวนที่เคยมาแล้ว มองดูเทพสวรรค์ล่วนกู่ที่ถูกหญิงสาวชุดขาวตีจนร่างกายแตกสลายอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าก็ฉายแววขบขันเล็กน้อยทันที】

【ท่านไม่นึกเลยว่าเทพสวรรค์ล่วนกู่ครั้งนี้จะไปยุ่งเกี่ยวกับไป๋หลิง น้องสาวของไป๋มู่】

【ท่านเห็นใบหน้าของเทพสวรรค์ล่วนกู่ฉายแววดีใจ】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่ตะโกนเรียกท่าน: “น้องชายหวังลี่! แม่นางคนนี้เก่งกาจยิ่งนัก! รีบมาช่วยข้าเร็วเข้า”】

【ท่านมองดูร่างอวตารภายนอกกายที่เปิดใช้งานพรสวรรค์ตายแล้วแข็งแกร่งขึ้น เกิดใหม่กลับมาแวบหนึ่ง】

【แล้วท่านมองไปยังหญิงสาวชุดขาวตรงหน้า】

【ท่านเห็นหญิงสาวชุดขาวก็มองมายังท่านเช่นกัน】

【ท่านเห็นหญิงสาวชุดขาวเอ่ยปากขึ้นมา “น่าสนใจ ไม่นึกเลยว่าโลกเบื้องล่างจะมีผู้ฝึกตนที่สามารถท่องไปในห้วงมิติได้อีกคนหนึ่ง หากมองเช่นนี้แล้ว โลกเบื้องล่างในตอนนี้ ก็มีผู้ฝึกตนที่สามารถท่องไปในห้วงมิติได้สามคนแล้ว

ดูเหมือนว่า ความคิดของท่านเทพสวรรค์ที่จะฟื้นคืนชีพแล้วลงมือทำลายค่ายกลใหญ่ผนึกฟ้าดินนั้นถูกต้องแล้ว

ปล่อยพวกท่านไว้ ไม่ช้าก็เร็วจะต้องกลายเป็นภัยคุกคาม”】

【พรสวรรค์ปรมาจารย์โดยกำเนิดทำงาน】

【พรสวรรค์การต่อสู้ที่ไม่สิ้นสุดทำงาน】

【พรสวรรค์เทพเจ้าแห่งโลกมนุษย์ทำงาน】

【พร้อมกับหญิงสาวชุดขาวที่พูดจบ ท่านก็เด็ดหัวนางลงมา】

【ในมือท่านเปล่งแสงสีแดงออกมา ทำลายกระดูกอมตะของหญิงสาวชุดขาว】

【ท่านลบเลือนสติวิญญาณดั้งเดิมของหญิงสาวชุดขาว ดึงวิญญาณหยินกลั่นวิญญาณหยางผนึกเข้าธงวิญญาณ】

【ท่านนำเทพสวรรค์ล่วนกู่ที่ตกใจอย่างยิ่งและร่างอวตารภายนอกกายกลับมายังทวีปเทียนซวี】

【พร้อมกับท่านที่เพิ่งจะจากไป ท่านก็ได้ยินเสียงคำรามดังมาจากเหนือน่านฟ้าทวีปเทียนหยวน โหยหวนและโกรธจัด】

“ไป๋มู่มาแล้วรึ? คาดว่าคงจะเห็นศพไร้หัวของน้องสาวมันแล้ว คงจะโกรธมากสินะ? แต่โกรธไปก็ไร้ประโยชน์ ในเมื่อกล้าที่จะเป็นศัตรูกับข้า ก็ต้องเตรียมพร้อมทางใจไว้ทุกอย่าง”

【ท่านนำเทพสวรรค์ล่วนกู่และร่างอวตารภายนอกกายกลับมายังทวีปเทียนซวี】

【ท่านมองดูเทพสวรรค์ล่วนกู่ที่ฟื้นฟูถึงระดับกลั่นเทพแล้ว】

【ท่านนำเลือดเนื้อจำนวนมากที่เก็บไว้ในแหวนเก็บของของไป๋มู่และไป๋หลิง มอบให้เทพสวรรค์ล่วนกู่】

【ท่านบอกเทพสวรรค์ล่วนกู่ว่า เลือดเนื้อเหล่านี้ควรจะช่วยให้มันฟื้นฟูพลังได้ไม่น้อย】

【ท่านเห็นใบหน้าของเทพสวรรค์ล่วนกู่ฉายแววดีใจเล็กน้อย】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่กลืนกินเลือดเนื้อจำนวนมากในแหวนเก็บของจนหมดสิ้น】

【ท่านเห็นระดับพลังของเทพสวรรค์ล่วนกู่ฟื้นฟูอย่างต่อเนื่อง】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่ฟื้นฟูถึงระดับหลอมรวมห้วงอากาศสมบูรณ์แบบ】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่ฟื้นฟูถึงระดับหลอมรวมกาย】

【ท่านนำพลังงานดั้งเดิมแห่งฟ้าดินหลายสิบสายที่ได้มาจากไป๋หลิงกลืนกินเข้าสู่โลกภายในตนเอง】

【ท่านหลอมรวมพวกมันในทันที】

【แท่นบัวใต้ร่างเจตจำนงแห่งโลกภายในตนเองท่านเติบโตถึงแปดชั้น】

【ท่านทะลวงผ่านสู่ระดับหลอมรวมกายขั้นปลาย】

【ท่านหยิบวิญญาณที่เหลืออยู่ของหญิงสาวที่ถูกลบเลือนสติแล้วออกมา】

【ท่านเริ่มทำการค้นวิญญาณ】

【ท่านพบว่าความทรงจำของหญิงสาวชุดขาวก็ถูกมันทำอะไรบางอย่างไว้เช่นกัน ความทรงจำลับที่สำคัญทั้งหมดถูกผนึกไว้ในโลกเบื้องบน】

【ท่านราวกับคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะต้องเป็นเช่นนี้ ไม่ได้ประหลาดใจอะไร】

【ในตอนนี้ ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่เอ่ยปากขึ้นมา “สะใจ! สะใจยิ่งนัก! น้องชายหวังลี่ นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ข้าได้กินอิ่มขนาดนี้! สะใจขนาดนี้! ช่างทำให้ข้าระลึกถึงตอนที่อยู่ในโลกเสวียนเทียนเสียจริง ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะได้กลับไป”】

【ท่านยิ้มเล็กน้อย บอกเทพสวรรค์ล่วนกู่: “ผู้อาวุโส ไม่ทราบว่าในมือท่านมีแผนที่โลกดวงดาวของโลกเสวียนเทียนหรือไม่? หากมี พวกเราก็สามารถกลับไปได้ทุกเมื่อ”】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่สีหน้าเปลี่ยนไป】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่หยิบกระดูกอมตะออกมาจากร่างกาย】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่ดีดนิ้วทีเดียว จำลองแผนที่โลกดวงดาวขึ้นมาในห้วงอากาศ】

【ท่านได้รับพิกัดโลกชุดหนึ่ง】

【ท่านจะเปิดใช้งานพรสวรรค์การเคลื่อนย้ายข้ามโลกไปยังที่นั่นหรือไม่?】

【ใช่】

【ไม่】

เมื่อเห็นตัวเลือกสุดคลาสสิกปรากฏขึ้นตรงหน้า หวังลี่ก็ไม่คิดเลย เลือก ไม่ ทันที อย่างไรเสียพิกัดโลกก็อยู่ในมือแล้ว เมื่อไหร่ก็สามารถไปยังโลกเสวียนเทียนได้

【ท่านเลือก ไม่】

【ท่านเลือกที่จะไม่เปิดใช้งานพรสวรรค์เพื่อไปยังโลกเสวียนเทียนในตอนนี้ ท่านยังมีเรื่องราวมากมายที่ยังไม่ได้ทำในทวีปเทียนซวี】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่ชี้ไปยังแผนที่โลกดวงดาวในห้วงอากาศ สอบถามว่าท่านสามารถจากไปได้เมื่อใด】

【ท่านบอกเทพสวรรค์ล่วนกู่ว่า ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา】

【ท่านบอกเทพสวรรค์ล่วนกู่ว่า ท่านจะแจ้งให้มันทราบเมื่อถึงเวลาที่จะจากไป】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่พยักหน้า กล่าวว่ารับทราบ】

【ท่านเกิดความคิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน เทพสวรรค์ล่วนกู่จะรู้ร่องรอยของสวรรค์หรือไม่】

【ท่านแจ้งความแค้นระหว่างท่านกับสวรรค์ให้เทพสวรรค์ล่วนกู่ทราบ】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่ได้ฟังจบแล้ว ก็ชูนิ้วโป้งให้ท่าน】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่ไม่นึกเลยว่าท่านจะไปต่อกรกับสวรรค์แห่งโลกเทียนซวี】

【ท่านสอบถามเทพสวรรค์ล่วนกู่ว่า หากสวรรค์ตั้งใจจะซ่อนตัว จะมีวิธีใดบ้างที่จะสามารถค้นหามันได้】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่บอกท่านว่า สวรรค์ในฐานะเจ้าแห่งโลก หากตั้งใจจะซ่อนตัว ก็ไม่มีใครสามารถตรวจสอบร่องรอยของมันได้ เว้นแต่ว่าจะทำลายทั้งโลกเสีย】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่บอกท่านว่า หากอาวุธวิเศษเครื่องมือค้นหาสวรรค์ของมันไม่ได้ถูกเทพไท่ซวียึดไป มันก็สามารถช่วยท่านตามหาสวรรค์ได้】

【ท่านนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง มอบเครื่องมือค้นหาสวรรค์ให้เทพสวรรค์ล่วนกู่】

【ท่านบอกเทพสวรรค์ล่วนกู่ว่า ท่านเคยพยายามจะใช้เครื่องมือค้นหาสวรรค์ค้นหาร่องรอยของสวรรค์ ผลลัพธ์ก็คือไม่ได้อะไรเลย】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่ใบหน้าฉายแววสงสัยเล็กน้อย】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่ไม่ได้สอบถามว่าเหตุใดเครื่องมือค้นหาสวรรค์จึงอยู่ในมือท่าน รับเครื่องมือค้นหาสวรรค์แล้ว ก็เริ่มค้นหาการมีอยู่ของสวรรค์ทันที】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่ค้นหาอยู่ครึ่งชั่วยามแล้ว ใบหน้าก็ฉายแววงุนงง】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่บอกท่านว่า มันไม่ได้ค้นพบร่องรอยของสวรรค์ในทวีปเทียนซวี】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่บอกท่านว่า หรือไม่ก็สวรรค์ถูกท่านทำลายไปแล้ว หรือไม่ก็สวรรค์ไม่ได้อยู่ในทวีปเทียนซวี】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่บอกท่านว่า เครื่องมือค้นหาสวรรค์คืออาวุธวิเศษที่มันสร้างขึ้นโดยใช้อำนาจสวรรค์แห่งโลกเสวียนเทียนในตอนนั้น มีความไวต่อการมีอยู่ของสวรรค์อย่างยิ่งโดยกำเนิด เคยช่วยมันและกองทัพใหญ่ของโลกเสวียนเทียนสังหารสวรรค์ในโลกเล็กๆ หลายแห่งมาแล้ว】

【ท่านได้ฟังคำพูดของเทพสวรรค์ล่วนกู่จบแล้ว ก็นิ่งเงียบไปทันที หากสวรรค์ไม่ได้อยู่ในทวีปเทียนซวี แล้วจะอยู่ที่ใดได้อีกเล่า?】

“สวรรค์ไม่ได้อยู่ในทวีปเทียนซวีรึ? นี่ นี่มันเป็นไปไม่ได้ หากสวรรค์ไม่ได้อยู่ในทวีปเทียนซวี แล้วมันจะอยู่ที่ใดได้อีกเล่า?!”

หวังลี่คิดไม่ออกแล้ว

หากสวรรค์ไม่ได้อยู่ในทวีปเทียนซวี แล้วตอนที่ตนเองสังหารเว่ยเทียนนั้น ใครกันแน่ที่หยุดเวลาตนเองไว้? หรือว่าสวรรค์สามารถหยุดเวลาตนเองได้จากโลกหรือทวีปอื่นรึ? นี่มันเกินไปแล้วนะ?!

สวรรค์หากมีความสามารถเช่นนั้น เหตุใดจึงไม่สังหารตนเองโดยตรงเลยเล่า? กลับเพียงแค่หยุดเวลาตนเอง ควบคุมเว่ยเทียนให้ระเบิดตัวเองรึ?!

หวังลี่สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้ว ก็มองไปยังระบบจำลองต่อไป...

(จบตอน)