บทที่ 141 การต่อสู้ที่ไม่สิ้นสุด

แต่แสงเหี้ยมโหดนี้เพิ่งจะปรากฏขึ้นได้ไม่นาน ก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว

“ช่างเถอะ ลองจำลองดูก่อนแล้วกันว่า การกำจัดสวรรค์ล่วงหน้าจะมีผลเสียอะไรหรือไม่ ทุกเรื่องยังคงต้องคิดให้รอบคอบก่อนลงมือ อย่าได้วู่วาม!

ความวู่วามมีแต่จะทำให้เรื่องเสีย หรือไม่ก็ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่เลวร้าย เหมือนกับการกำจัดเย่ฝูเทียนและพวกมันเร็วเกินไปในตอนนั้น ทำให้เสียสมดุลโดยใช่เหตุ ส่งผลให้สวรรค์ยิ่งกำเริบเสิบสานมากขึ้น”

หลังจากระงับจิตสังหารในใจอย่างแรงแล้ว หวังลี่ก็เปิดระบบจำลองขึ้นมาอีกครั้ง

“จำลอง เริ่มทำงาน!”

【กำลังเริ่มระบบจำลอง】

【ท่านใช้โอกาสในการจำลองไป 1 ครั้ง】

【จะใช้พลังงานจำลอง ลดโอกาสในการปรากฏตัวของพรสวรรค์คุณภาพต่ำ เพิ่มโอกาสในการปรากฏตัวของพรสวรรค์คุณภาพสูงหรือไม่?】

【ใช่】

【ไม่】

หวังลี่เลือก ใช่

【กำลังสุ่มพรสวรรค์...】

【ยินดีด้วย ท่านได้รับพรสวรรค์สีแดง: การต่อสู้ที่ไม่สิ้นสุด】

【การต่อสู้ที่ไม่สิ้นสุด: เมื่อท่านทำการต่อสู้แบบตัวต่อตัว คุณสมบัติทุกด้านของท่านจะได้รับการพัฒนาอย่างมหาศาล พลังของท่านจะอยู่ในระดับเดียวกับคู่ต่อสู้ และท่านจะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ของท่านได้อย่างง่ายดาย (จำกัดเฉพาะสองระดับพลังที่สูงกว่า)】

“พรสวรรค์สำหรับการต่อสู้แบบตัวต่อตัวรึ? พลังของท่านจะอยู่ในระดับเดียวกับคู่ต่อสู้ และท่านจะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ของท่านได้อย่างง่ายดาย...ของดีจริงๆ! แม้จะจำกัดเฉพาะสองระดับพลังที่สูงกว่า แต่ก็เพียงพอแล้ว”

【จะรีเฟรชหรือไม่?】

หวังลี่ไม่ลังเลเลย เลือก ไม่ ทันที

【จะเปิดประสบการณ์แบบสมจริงหรือไม่】

หวังลี่ยังคงเลือก ไม่

พร้อมกับหวังลี่ที่เลือกเสร็จแล้ว ระบบจำลองก็เริ่มทำการจำลอง

พร้อมกับหน้าต่างจำลองที่เคลื่อนไหว หวังลี่เห็นข้อความจำลองปรากฏขึ้นทีละบรรทัด

【พรสวรรค์บุตรแห่งโชคชะตาทำงาน】

【หลังจากค้นพบความลับที่ว่าจิตสำนึกแห่งสวรรค์ซ่อนอยู่ในไข่มุกอมตะแล้ว ท่านก็ตั้งใจจะจัดการสวรรค์ สังหารมันให้สิ้นซาก

แน่นอนว่า ก่อนหน้านั้น ท่านจะต้องสังหารเว่ยเทียนก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้เว่ยเทียนฉวยโอกาส หันกลับมาจัดการท่าน】

【ท่านคิดแล้วก็ทำทันที ท่านเรียกอวตารนอกกายมา ท่านมองดูร่างอวตารภายนอกกายที่ทะลวงผ่านสู่ระดับกลั่นเทพขั้นต้นแล้ว ใบหน้าก็ฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย】

【ท่านไม่นึกเลยว่าของขวัญจากอวตาร จะเป็นระดับพลัง】

【แต่ นี่ก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับท่าน ร่างอวตารภายนอกกายยิ่งมีระดับพลังสูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งจะช่วยเหลือตนเองได้มากเท่านั้น】

【ท่านขอนำแหวนเก็บของกลับมาจากมือร่างอวตารภายนอกกาย】

【หลายลมหายใจต่อมา ท่านก็จุติลงมายังสำนักเทียนอี】

【ท่านหยิบธงเรียกวิญญาณห้าสีและกระถางหลอมสวรรค์ออกมา หลอมรวมผู้ฝึกตนทั้งหมดในสำนักเทียนอี】

【ท่านฉวยโอกาสควบคุมหลินอวี่ที่เปิดใช้งานป้ายคำสั่งเคลื่อนย้ายโลกเซียนขนาดเล็ก】

【ท่านหลอมรวมหลินอวี่ให้กลายเป็นหุ่นเชิดแล้ว ก็ใช้ป้ายคำสั่งเคลื่อนย้าย นำหนอนกลืนสวรรค์ไปยังโลกเซียนขนาดเล็ก】

【พร้อมกับผ่านช่องทางสีน้ำเงินอมม่วง ท่านก็จุติลงมายังโลกเซียนขนาดเล็ก】

【ท่านเพิ่งจะปรากฏตัวในโลกเซียนขนาดเล็กก็มีการโจมตีหลายสายพุ่งมาทางท่าน】

【ท่านยกมือขึ้นปัดเป่าพวกมันทีละอย่าง ดีดนิ้ว หยุดเวลาทั้งโลกเซียนขนาดเล็ก】

【ท่านเหาะไปยังพระราชวังที่สูงที่สุดในโลกเซียนขนาดเล็กอย่างรวดเร็ว】

【ทันทีที่ท่านเดินทางมาถึงเหนือน่านฟ้าพระราชวัง ท่านพบว่ามีแสงกระบี่สายหนึ่งพุ่งมาทางท่าน】

【พรสวรรค์การต่อสู้ที่ไม่สิ้นสุดทำงาน】

【ท่านคว้าแสงกระบี่ทีเดียว บีบจนแหลกละเอียดแล้ว ก็ยกมือขึ้นทุบหลังคาพระราชวังที่สร้างจากหินวิญญาณระดับสูงจนพังทลาย】

【จากนั้น ท่านเห็นผู้ฝึกตนวัยกลางคนผู้หนึ่งสวมชุดนักพรตสีขาว นั่งอยู่บนเบาะเหนือตำหนักใหญ่ จิบชาเบาๆ】

【ท่านเห็นผู้ฝึกตนวัยกลางคนมองมายังท่าน กล่าวด้วยสีหน้าเมตตา: “สหายร่วมทางหวังลี่ ไม่ทราบว่าโลกเซียนขนาดเล็กล่วงเกินสหายร่วมทางที่ใด ถึงกับทำให้สหายร่วมทางบุกขึ้นมาถึงที่นี่? เหตุใดจึงไม่นั่งลง พูดคุยกันดีๆ เล่า!”】

【ใบหน้าท่านไร้อารมณ์ ชักกระบี่ไท่เสวียน ใช้วิชากระบี่เดียวฟ้าดินใน <คัมภีร์กระบี่ย้ายฟ้า>】

【ในทันใดนั้น โลกตรงหน้าเว่ยเทียนก็เปลี่ยนไป ราวกับกลายเป็นโลกแห่งกระบี่ จากนั้น เว่ยเทียนก็เห็นท่านกลายเป็นกระบี่ ดึงดูดเจตจำนงแห่งกระบี่ทั้งหมดในฟ้าดิน ฟันมาทางเขาทีเดียว】

【เว่ยเทียนถูกท่านฟันขาดเป็นสองท่อน แล้วก็เผยร่างจริงที่เป็นอสูรประหลาดออกมา】

【ท่านมองดูก้อนเนื้อที่ดุร้ายเต็มไปด้วยหนวดเคราตรงหน้า รีบใช้สายฟ้าเทพปราบมารโจมตีกระดูกอมตะของเว่ยเทียนทันที ขัดขวางไม่ให้เว่ยเทียนฟื้นฟูบาดแผล】

【ท่านเห็นเว่ยเทียนร้องโหยหวนออกมา】

【ท่านเห็นเว่ยเทียนตะโกนเรียกท่านเสียงดัง: “ท่านสวรรค์! ข้าใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว! โปรดท่านปรากฏตัวช่วยเหลือด้วย”】

【วินาทีถัดมา ท่านก็เห็นไข่มุกอมตะหนึ่งร้อยแปดเม็ดบินออกมาจากแหวนเก็บของ ลอยอยู่ในห้วงอากาศ】

【ท่านเห็นบนไข่มุกอมตะปรากฏร่างเงาสายหนึ่งที่แฝงไปด้วยพลังกดดันอย่างหนักหน่วง】

【ท่านถูกผลักถอยหลังไปหลายสิบเมตร】

【ท่านทรงตัวได้แล้ว ก็มองดูร่างเงาที่ลอยอยู่เหนือไข่มุกอมตะหนึ่งร้อยแปดเม็ด ก็ยิ้มอย่างประหลาดทันที “ท่านคิดว่าข้าไม่ได้ระวังตัวรึ? รอคอยท่านอยู่นานแล้ว!”】

【ท่านยกมือขึ้นหยิบป้ายหยกสัตว์วิญญาณออกมา】

【ท่านเรียกหนอนกลืนสวรรค์ออกมา】

【พร้อมกับหนอนกลืนสวรรค์ที่ปรากฏตัวขึ้น ท่านก็เห็นไข่มุกอมตะที่ลอยอยู่ในห้วงอากาศเริ่มแผ่พลังงานสีดำออกมาเป็นระยะๆ จากนั้นก็เหาะหนีไปยังที่ไกลๆ อย่างสุดกำลัง】

【ท่านสีหน้าเคร่งขรึม โยนหนอนกลืนสวรรค์ออกไปสุดกำลัง】

【ท่านเห็นหนอนกลืนสวรรค์ที่ตัวใหญ่เท่ากับวัว หลังจากพบไข่มุกอมตะแล้ว ก็กางปีกบินสูง พุ่งไปยังไข่มุกอมตะทันที】

【ครู่หนึ่งต่อมา ท่านก็ได้ยินเพียงเสียงร้องว่า “แย่แล้ว” ก็เห็นไข่มุกอมตะถูกหนอนกลืนสวรรค์กลืนกินเข้าท้อง เริ่มทำการหลอมรวม】

【ท่านกลัวว่าหนอนกลืนสวรรค์จะหลอมรวมไข่มุกอมตะ รีบออกคำสั่งไม่ให้หลอมรวมไข่มุกอมตะทันที】

【ท่านกังวลว่าหนอนกลืนสวรรค์จะไม่สามารถกลืนกินหลอมรวมเทพไท่หยานได้】

【ท่านก็ใช้สายฟ้าเทพปราบมารออกมาอีกครั้ง ฟาดไปยังไข่มุกอมตะในร่างหนอนกลืนสวรรค์】

【ท่านได้ยินเสียงร้องโหยหวนดังออกมาจากท้องหนอนกลืนสวรรค์】

【ขณะเดียวกัน ท่านก็ยกมือขึ้นควบคุมเว่ยเทียน เริ่มทำการค้นวิญญาณเว่ยเทียน】

【พร้อมกับพลังวิญญาณท่านที่เข้าสู่ทะเลสติเว่ยเทียน ท่านก็ตะลึงไปทันที เพราะท่านค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่】

【ท่านกลับไม่สามารถค้นวิญญาณเว่ยเทียนได้】

【ทะเลสติของเว่ยเทียนแสดงภาพว่างเปล่า เห็นได้ชัดว่าได้รับการคุ้มครองจากกฎเกณฑ์บางอย่าง】

【ท่านเห็นเว่ยเทียนพลันยิ้มให้ท่านอย่างเย้ยหยัน “เหอะๆ! หวังลี่! ประหลาดใจมากใช่หรือไม่ ที่ไม่สามารถค้นวิญญาณข้าได้?!”】

【ท่านมองดูก้อนเนื้อที่ดุร้ายเต็มไปด้วยหนวดเคราตรงหน้า ในแววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ: “เจ้าเป็นใครกันแน่?!”】

【หัวบนก้อนเนื้อจ้องมองท่านอย่างไม่วางตา จากนั้นก็หัวเราะเสียงดัง: “ข้ารึ?! ข้าคือสวรรค์!!”】

หวังลี่เห็นดังนี้ ก็ตะลึงไปทันที

“เป็นไปได้อย่างไร เว่ยเทียนจะเป็นสวรรค์ได้อย่างไร เขาหากเป็นสวรรค์แล้ว เหตุใดในการจำลองครั้งก่อนๆ เครื่องมือค้นหาสวรรค์จึงแสดงว่าสวรรค์ไม่ได้อยู่ในโลกเซียนขนาดเล็กเล่า?!”

หวังลี่คิดไม่ออก และก็ไม่เข้าใจว่าเป็นอย่างไร

【ทันทีที่ท่านกำลังลังเล เว่ยเทียนก็เอ่ยปากขึ้นมาอีกครั้ง: “หวังลี่! สังหารเทพไท่หยาน! ให้หนอนกลืนสวรรค์กลืนกินมัน! ตราบใดที่มันตาย อำนาจสวรรค์ก็จะกลับคืนสู่ร่างข้า ถึงตอนนั้น ข้าจะแต่งตั้งท่านให้เป็นตัวแทนของสวรรค์ ช่วยท่านเป็นเซียน! ไม่ต้องกังวลว่าข้าจะโกหกท่าน ข้าสามารถให้คำสาบานต่อมรรคใหญ่ได้ ข้าสามารถลงนามในสัญญากับท่านได้!!”】

【ท่านได้ฟังคำพูดของเว่ยเทียน ก็มองไปยังหนอนกลืนสวรรค์ที่อยู่ไม่ไกลทันที】

【ในตอนนี้เอง ท่านเห็นสัญญาฉบับหนึ่งบินมาอยู่ตรงหน้าท่าน】

【นี่คือผลประโยชน์ต่างๆ ที่เว่ยเทียนระบุไว้ให้ท่าน ทั้งหมดเป็นเงื่อนไขที่เป็นประโยชน์ต่อท่าน】

【ท่านอ่านอย่างละเอียดแล้ว พบว่าไม่มีช่องโหว่ใดๆ เลย ก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด】

【หลายลมหายใจต่อมา ท่านเงยหน้ามองสัญญาตรงหน้า แล้วก็มองหนอนกลืนสวรรค์ที่ไม่ไกล ใบหน้าก็ฉายแววลังเล】

ในตอนนี้เอง ตัวเลือกสุดคลาสสิกก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าหวังลี่อีกครั้ง

【จะช่วยเว่ยเทียนทวงคืนอำนาจสวรรค์หรือไม่? สังหารเทพไท่หยาน?!】

【ใช่】

【ไม่】

【ปล่อยให้การจำลองตัดสินเอง...】

หวังลี่เห็นดังนี้ ก็เริ่มชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียทันที…

(จบตอน)