บทที่ 91 อุบัติเหตุ

“คนที่ข้าคุ้นเคย? อีกทั้งยังสามารถก้าวเข้าสู่ระดับกลั่นเทพได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย? หรือว่าจะเป็นเทพธิดาเมี่ยวอวี้?”

หวังลี่คิดเช่นนี้

แต่ไม่นาน หน้าต่างของระบบจำลองก็อัปเดตแล้ว

【ท่านไม่นึกเลยว่าผู้ที่กำลังทะลวงผ่านสู่ระดับกลั่นเทพในตอนนี้ ก็คือสหายวัยเด็กของท่าน หลินอวี่】

【ท่านมองดูหลินอวี่ที่อาบไล้พลังวิญญาณฟ้าดินด้วยความตกใจ ท่านไม่นึกเลยว่า ผู้ที่ทะลวงผ่านสู่ระดับกลั่นเทพในวันนี้จะเป็นเขา ความสนใจทั้งหมดของท่านอยู่ที่หลินอวี่ จนลืมสังเกตไปชั่วขณะว่ามีชายผมขาวยืนอยู่ด้านหลังเขาด้วย】

【ไม่นาน ท่านก็สังเกตเห็นชายผมขาว ท่านเห็นชายผมขาวหัวเราะเสียงดังลั่นฟ้า จากนั้นก็มองมายังท่านและสิ่งมีชีวิตประหลาดด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร】

【ท่านตั้งใจจะหลบหนี แต่กลับพบว่าพลังวิญญาณทั้งร่างถูกแช่แข็งแล้ว】

【ท่านคาดเดาว่าชายผมขาวได้เปิดใช้งานอาณาเขตที่เคยใช้ในดินแดนวิญญาณเหนือแล้ว】

【ท่านสั่งให้สิ่งมีชีวิตประหลาดพาท่านหลบหนี】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่มองเห็นสายตาท่าน】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่พาท่านถอนตัวออกจากดินแดนวิญญาณใต้】

【ท่านเห็นแสงลูกศรสีทองสายหนึ่งยิงลงมาจากเหนือหลุมดำ】

【ท่านเห็นแสงลูกศรสีทองล็อกเป้าหมายมายังท่านและเทพสวรรค์ล่วนกู่โดยอัตโนมัติ】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่เคลื่อนย้ายไปมาในสี่ดินแดน】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่มาถึงดินแดนซากเซียน】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่หลบแสงลูกศรสีทองได้สำเร็จ】

【ท่านเห็นแสงลูกศรสีทองชนเข้ากับกำแพงกั้นดินแดนลึกลับของดินแดนซากเซียน】

【ท่านเห็นแสงลูกศรสีทองถูกทำลายจนหมดสิ้น】

【ท่านเห็นทิวเขารอบนอกดินแดนซากเซียนทั้งหมดถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง】

【ทันทีที่ท่านถอนหายใจอย่างโล่งอก】

【ท่านพบว่าเทพสวรรค์ล่วนกู่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก】

【ท่านมองไปยังหลุมดำ】

【ท่านพบว่าแสงลูกศรสีทองนับพันนับหมื่นสายจุติลงมาจากเหนือหลุมดำ พุ่งมาทางเทพสวรรค์ล่วนกู่อย่างรวดเร็ว】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่ถูกแสงลูกศรสีทองแทงทะลุจนพรุนราวกับรังผึ้ง】

【ท่านมองดูเทพสวรรค์ล่วนกู่ล้มลง】

【ท่านตกลงมาจากมือของเทพสวรรค์ล่วนกู่】

【ท่านมองดูเทพสวรรค์ล่วนกู่ที่พลังชีวิตค่อยๆ สูญสิ้นไป สีหน้าท่านก็เคร่งขรึมยิ่งขึ้น】

【เทพสวรรค์ล่วนกู่มองท่าน อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลายเป็นเพียงเสียงถอนหายใจ “เฮ้อ...เจ้าหนู ข้าผิดสัญญาแล้ว เดิมที...ยังอยากจะพาเจ้าไปยังโลกเสวียนเทียนดูสักหน่อย ไม่นึกเลยว่า...”】

【ท่านเห็นเทพสวรรค์ล่วนกู่ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกแสงลูกศรสีทองทำลายจนหมดสิ้น ท่านก็เลือกที่จะระเบิดตัวเองโดยไม่มีความลังเล】

【ชายผมขาวไม่ได้ขัดขวาง เพียงแค่มองท่านจากเบื้องบนพร้อมกับหลินอวี่】

【สัมผัสได้ว่าท่านเหลือกลิ่นอายเพียงเล็กน้อยแล้ว ชายผมขาวก็ตบไหล่หลินอวี่ ชมเชยเบาๆ ว่า “ศิษย์รัก” จากนั้นก็เริ่มนำทางหลินอวี่ขึ้นสวรรค์ไปยังโลกเบื้องบน】

【ท่านจ้องมองร่างเงาของชายผมขาวและหลินอวี่อย่างไม่วางตา สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ】

【วิญญาณดั้งเดิมของท่านดับสลายโดยสมบูรณ์】

【ท่านตายแล้ว】

【เนื่องจากวิญญาณดับสลาย พรสวรรค์ติดตัวของท่านจึงไม่สามารถทำงานได้】

【จำลองสิ้นสุด】

“เฮ้อ...เฮ้อ”

หวังลี่ถอนหายใจสองครั้งติดต่อกัน

เคยคิดว่าหลังจากสวามิภักดิ์ต่อสิ่งมีชีวิตประหลาด หรือแม้กระทั่งกลายร่างเป็นอสูรประหลาดแล้ว จะสามารถมั่นคงขึ้นได้บ้าง ไม่นึกเลยว่าก็ยังคงหนีไม่พ้นชะตากรรมที่จะต้องตาย

หลับตาทำสมาธิอยู่ครู่หนึ่ง หวังลี่จึงค่อยลืมตาขึ้น มองไปยังรางวัลการจำลอง

【การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง สามารถเลือกรางวัลสามอย่างจากรางวัลต่อไปนี้ และสามารถใช้แต้มจำลองซื้อหนึ่งอย่างนำกลับมาได้】

【ใกล้ชิดกับมรรคโดยกำเนิด: ท่านเกิดมาก็ใกล้ชิดกับมรรคใหญ่ ทำให้ท่านมีพรสวรรค์และความเข้าใจที่สูงส่งอย่างยิ่ง มีข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติในการฝึกฝนวิชาบำเพ็ญ อภินิหารคาถาอาคมต่างๆ สามารถบรรลุถึงระดับที่ลึกซึ้งได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น

เช่นเดียวกัน เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ท่านสามารถเข้าใจกฎแห่งมรรคในฟ้าดินได้อย่างง่ายดาย】

【ระดับพลังจากการจำลองครั้งนี้: กลั่นเทพขั้นต้น】

【โอสถแก่นมนุษย์: โอสถที่เกิดจากพลังบำเพ็ญเพียรทั้งหมดของเนี่ยฉู่ชาง กินแล้วจะได้รับการบำรุงอย่างมหาศาล】

【แก่นแท้แห่งเวลา: แก่นแท้ที่ท่านเข้าใจจากการนั่งมองดวงอาทิตย์ขึ้นและตกที่ชายฝั่งทะเล หากสามารถเข้าใจได้อย่างสมบูรณ์ ประกอบกับพลังวิญญาณอันแข็งแกร่ง ก็จะสามารถเปลี่ยนแปลงฟ้าดินได้อย่างง่ายดาย มีคำกล่าวว่า: เวลาคือที่สุด พื้นที่คือราชา โชคชะตาไม่ออกมา เหตุผลคือจักรพรรดิ】

【แก่นแท้สายฟ้าเทพปราบมาร: สวรรค์แห่งโลกเสวียนเทียนมีสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่ง ชื่อว่าสายฟ้าเทพปราบมาร หากสามารถเข้าใจแก่นแท้ของมันได้ การปราบมารปราบอสูรก็จะเป็นเรื่องง่ายดาย สายฟ้าเดียวตก อสูรมารถอยหนี

มีบทกวีกล่าวไว้ว่า: เคยเป็นสมบัติแห่งมรรคคุ้มครองโลกเสวียนเทียน ปราบมารทั้งปวงหมื่นดินแดนหลับใหล วันหนึ่งตกอยู่ในมือคนชั่วร้าย สร้างความเดือดร้อนไปทั่วจักรวาลนับหมื่นปี】

【โชคชะตาเผ่ามนุษย์: โชคชะตาเผ่ามนุษย์ในโลกเทียนซวีจำนวนเล็กน้อย โชคชะตานี้หากเพิ่มให้ท่าน จะต้องมีประโยชน์อย่างยิ่ง】

【ผลไม้แห่งแก่นแท้: ผลไม้ที่เกิดจากต้นไม้แห่งโลกเสวียนเทียน กินแล้วก็จะสามารถกลายร่างเป็นอสูรประหลาด ได้รับความสามารถประหลาดมากมาย】

【ธงมหาค่ายกลดาราสวรรค์บรรจบ: ธงค่ายกลสามร้อยหกสิบห้าคันที่หลอมขึ้นอย่างประณีต หากสามารถแสดงอานุภาพที่แท้จริงของค่ายกลใหญ่ออกมาได้ แม้แต่ไร้เทียมทานในโลกมนุษย์ก็เป็นเรื่องง่ายดาย】

【ของดูต่างหน้าของเสิ่นพั่ว: ของดูต่างหน้าของเสิ่นพั่วที่ท่านได้รับในดินแดนซากเซียน】

【ชุดอาวุธวิเศษชั้นสูง: ชุดอาวุธวิเศษชั้นสูงคุณสมบัติมังกรที่ท่านหลอมขึ้น】

【ประสบการณ์ปรมาจารย์ใหญ่นักปรุงยา: ประสบการณ์ที่ท่านได้รับจากการปรุงยาในระบบจำลอง】

【ประสบการณ์ปรมาจารย์ใหญ่นักหลอมอาวุธ: ประสบการณ์ที่ท่านได้รับจากการหลอมอาวุธในระบบจำลอง】

【ประสบการณ์ปรมาจารย์ใหญ่ค่ายกล: ประสบการณ์ที่ท่านได้รับจากการฝึกฝนค่ายกลในระบบจำลอง】

【หินวิญญาณระดับต่ำ 1,000,000,000,000 ก้อน: ของที่ท่านปล้นมาได้ (ไม่สามารถใช้ในการจำลองได้)】

【ตำรับยา: ตำรับยาทั้งหมดที่ท่านเชี่ยวชาญในการจำลอง】

【ค่ายกล: ค่ายกลทั้งหมดที่ท่านเชี่ยวชาญในการจำลอง】

【ประสบการณ์การฝึกฝนคาถาอาคม: ประสบการณ์การฝึกฝนคาถาอาคมของท่านในระบบจำลอง】

【กระถางหลอมสวรรค์: อาวุธวิเศษประจำตัว ผูกพันกับชีวิต เป็นอาวุธวิเศษที่สามารถเติบโตได้ วัตถุดิบหายาก ทักษะการหลอมอาวุธที่ยอดเยี่ยม ทำให้ศักยภาพในการเติบโตของมันเพิ่มขึ้นอย่างมาก】

【ธงเรียกวิญญาณห้าสี X2: ธงวิญญาณระดับอาวุธวิเศษชั้นสูงที่ดัดแปลงมาจากธงเมฆห้าสี หลังจากได้รับการเสริมพลังจากผู้ฝึกตนนับสิบล้านคน ก็แปรเปลี่ยนเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง คนธรรมดาสามัญรับมือไม่ได้ เพียงแค่เห็น ก็จะถูกควันดำลากเข้าไปในธงแล้วถูกกัดกิน】

【<วิชาจักรพรรดิเขียวอายุยืน> ระดับสมบูรณ์】

【<วิชาจักรพรรดิแดงเทพมรรค> ระดับสมบูรณ์】

【<วิชาจักรพรรดิมืดรากเหง้า> ระดับสมบูรณ์】

【<วิชาจักรพรรดิเหลืองปฐพีหนา> ระดับสมบูรณ์】

【<วิชาจักรพรรดิทองทำลายล้าง> ระดับสมบูรณ์】

【เพลิงเหมันต์เทวะ: ไฟวิญญาณฟ้าดิน สามารถแช่แข็งพลังวิญญาณ ทำให้ยากที่จะโคจร เป็นไฟวิญญาณที่หาได้ยากในฟ้าดิน】

【...】

หวังลี่มองจากบนลงล่าง อ่านรางวัลจากการจำลองครั้งนี้หลายร้อยรายการจนจบ ใบหน้าก็ฉายแววแปลกไป “แปลกจริง ทำไมยังคงไม่มีตัวเลือกไข่มุกอมตะ? หรือว่า ไข่มุกอมตะไม่ใช่ของที่เป็นของข้า? ดังนั้นรางวัลของระบบจำลองจึงไม่มีมัน?”

หลังจากผ่านการจำลองมาหลายครั้ง หวังลี่ก็เข้าใจกลอุบายของระบบจำลองแล้ว

ตราบใดที่เป็นสิ่งที่ตนเองมีอยู่ในระบบจำลอง สุดท้ายแล้วก็จะปรากฏขึ้นในหน้าต่างสรุปผลอย่างแน่นอน

แต่ไข่มุกอมตะกลับเป็นข้อยกเว้นมาโดยตลอด

ก่อนหน้านี้หวังลี่ไม่ได้ใส่ใจไข่มุกอมตะ ดังนั้นจึงไม่ได้สนใจว่าในรางวัลจะมีมันหรือไม่ แต่การจำลองสองครั้งนี้ ตนเองได้รวบรวมไข่มุกอมตะครบ 108 เม็ดแล้ว ผลลัพธ์คือในการตัดสินของระบบจำลอง ของสิ่งนี้กลับยังคงไม่ใช่ของที่เป็นของตนเอง ไม่ได้ปรากฏขึ้นในหน้าต่างรางวัล

“ช่างเถอะ ให้เนี่ยฉู่ชางเก็บไว้ให้ข้าก่อนแล้วกัน”

พูดจบ หวังลี่ก็เริ่มเลือกรางวัล

อย่างแรกคือพรสวรรค์: ใกล้ชิดกับมรรคโดยกำเนิด

อย่างที่สองคือโอสถแก่นมนุษย์ที่แฝงไปด้วยพลังบำเพ็ญเพียรทั้งหมดของเนี่ยฉู่ชาง

และสุดท้ายคือ: แก่นแท้สายฟ้าเทพปราบมาร

เลือกสามอย่างฟรีเสร็จแล้ว ในที่สุดหวังลี่ก็ใช้แต้มจำลองจำนวนมหาศาล ซื้อธงเรียกวิญญาณห้าสีสองคันที่บรรจุวิญญาณมีชีวิตของผู้ฝึกตนนับสิบล้านตน

ทำทั้งหมดนี้เสร็จแล้ว หวังลี่ก็ปิดหน้าต่างจำลอง มองดูธงเรียกวิญญาณห้าสีสองคันในมือ และโอสถแก่นมนุษย์ที่แฝงไปด้วยพลังบำเพ็ญเพียรทั้งหมดของเนี่ยฉู่ชาง ทันใดนั้นก็พึมพำในใจ:

“การจำลองครั้งนี้ก็ถือว่าสิ้นสุดลงแล้ว โดยรวมแล้ว ความน่าตื่นเต้นของการจำลองครั้งนี้ เหนือกว่าการจำลองครั้งก่อนๆ ทั้งหมดอย่างมาก

เสิ่นพั่วสมกับเป็นเจ้าเฒ่า รู้เรื่องราวมากมายจริงๆ การจำลองครั้งนี้ต้องขอบคุณเขา ข้าจึงได้รู้เรื่องราวมากมายขนาดนี้”

พึมพำจบแล้ว หวังลี่ก็เดินไปยังโต๊ะหนังสือข้างๆ หยิบพู่กันขึ้นมาเขียนต่อ:

“หนึ่ง การจำลองครั้งนี้เผยให้เห็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดก็คือ ปัจจุบันในทวีปเทียนซวีมีสิ่งมีชีวิตประหลาดเก้าตน บวกกับอาจารย์ของเสิ่นพั่ว ชายผมขาวคนนั้น กำลังสอดส่องอยู่ การกำจัดพวกมันคือปัญหาอันดับแรก

สอง เสวียนเจินหนึ่งในเก้าอสูรประหลาดเคยบอกข้าในระบบจำลองว่า ตอนที่ข้าทะลวงผ่านสู่ระดับทะลวงขีดจำกัด เขาก็สังเกตเห็นข้าแล้ว เช่นนั้น ข้าก็สมมติว่าตอนนี้เขาสังเกตเห็นข้าแล้ว

นับจากนี้ไป ทุกการกระทำของข้าจะต้องระมัดระวัง ระมัดระวัง แล้วก็ระมัดระวังอีกครั้ง ที่ดีที่สุดคือไม่ออกจากบ้าน พยายามหลอมมหาค่ายกลดาราสวรรค์บรรจบออกมาให้ได้ก่อน แม้ว่าตัวข้าในโลกจำลองจะไม่ได้ใช้ค่ายกลนี้ แต่ตามที่เสิ่นพั่วกล่าวไว้ ค่ายกลใหญ่นี้น่าจะมีความสามารถอยู่บ้าง

สาม หลินอวี่ ข้าไม่นึกเลยว่าสหายเก่าคนนี้จะสามารถบรรลุถึงระดับกลั่นเทพ ขึ้นสวรรค์ไปยังโลกเบื้องบนได้ ดูเหมือนว่าเขาก็มีความลับไม่น้อยเช่นกัน เป็นไปได้อย่างยิ่งว่า เขาคือบุตรแห่งโชคชะตาของโลกนี้...

แต่…สวรรค์ก็ไม่มีแล้ว เหลือเพียงเปลือกนอกที่ทำงานอยู่ บุตรแห่งโชคชะตาแล้วจะอย่างไรเล่า? หากมีโอกาส ข้าจะต้องแย่งชิงโชคชะตาของเขาอย่างแน่นอน

สี่ หากเป็นไปได้ ก็ยังคงต้องฝึกฝน <คัมภีร์เซียนหมื่นเคราะห์อมตะ>

แต่ ข้าจะไม่เสี่ยงกับตนเอง ดังนั้นให้ร่างอวตารรับภาระแทน

แน่นอนว่า การจำลองครั้งต่อไปจะทดสอบดูก่อนว่า ร่างอวตารภายนอกกายหลังจากการเวียนว่ายตายเกิดแล้วยังคงอยู่ในการควบคุมของข้าหรือไม่ หากไม่อยู่ ก็ไม่จำเป็นต้องฝึกฝนอีกต่อไป

ห้า ผู้ยิ่งใหญ่ที่มาทีหลังยังคงไม่ทำงาน...”

รอจนกระทั่งเขียนความคิดทั้งหมดออกมาจนหมดแล้ว หวังลี่ก็เปิดระบบจำลองขึ้นมาอีกครั้ง เตรียมพร้อมที่จะจำลองอีกครั้ง...

หารู้ไม่ว่า ในตอนนี้ แก่นแท้สายฟ้าเทพปราบมารในสมอง ราวกับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง ก็ยิงแสงสีแดงออกมาจากระหว่างคิ้วหวังลี่โดยตรง พุ่งไปยังนอกประตูอย่างรวดเร็ว...

(จบตอน)