บทที่ 40 ก่อตั้งแก่นทองคำขั้นปลาย

【ชายชราผมขาวคนหนึ่งยื่นมือออกมาจากความว่างเปล่า คว้าตัวท่านไว้แน่นหนา ยากที่จะดิ้นรนหลุดพ้น】

【ท่านมองดูชายชราผมขาวตรงหน้า ในดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย】

【ท่านไม่นึกเลยว่าหนีมาถึงอาณาเขตของเจ็ดนิกายพรรคมารแล้ว ก็ยังคงถูกเนี่ยฉู่ชางตามมาจนเจอ】

【นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นในการจำลองครั้งก่อนๆ ท่านค่อนข้างจะไม่เข้าใจ】

ไม่เพียงแต่ตัวข้าในโลกจำลองที่ไม่เข้าใจ หวังลี่ผู้อยู่นอกโลกจำลองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน

“แล้ว สาเหตุคืออะไรกันแน่? การจำลองครั้งก่อนๆ ในช่วงเวลานี้ เนี่ยฉู่ชางไม่เคยตามหาข้าเจอเลย

แต่ครั้งนี้ กลับสามารถระบุตำแหน่งของข้าได้อย่างแม่นยำ ถึงกับยอมล่วงเกินนิกายเหอฮวนโดยไม่หวั่นเกรง เพียงเพื่อจะเล่นงานข้าเชียวหรือ... มีขั้นตอนใดที่ผิดพลาดไปรึ? หรือว่าข้ายังไม่ระมัดระวังและเรียบง่ายพอ?!”

ในดวงตาของหวังลี่ฉายแววประหลาดออกมา เริ่มทบทวนการดำเนินการจำลองครั้งนี้ของตนเอง

“ช่างเถอะ ค่อยมาวิเคราะห์ทีหลัง! อ่านต่อไปก่อน”

【เนี่ยฉู่ชางขอให้ท่านมอบไข่มุกอมตะในมือ】

【ท่านปฏิเสธที่จะมอบให้】

【เนี่ยฉู่ชางยิ้มเยาะเย้ย ยื่นมือออกมาบีบ กระบี่สังหารเซียนสามเล่มก็ฟันมาทางท่าน】

【ขณะที่ท่านคิดว่ากำลังจะตายแล้ว ปลาหยินหยางที่ก่อตัวจากพลังหยินหยางขาวดำสายหนึ่งก็มาขวางอยู่ตรงหน้าท่าน】

【เทพหยินหยางลงมืออย่างโหดเหี้ยม ปกป้องท่านไว้เบื้องหลัง】

【เนี่ยฉู่ชางตักเตือนเทพหยินหยางว่าอย่าได้ยุ่งเรื่องไม่เป็นเรื่อง แสดงตนว่าการบำเพ็ญเพียรของเขานั้นไม่ง่าย อย่าได้ทำลายตนเอง】

【เทพหยินหยางกุมพลังหยินหยางไว้ในมือ ต่อสู้กับเนี่ยฉู่ชางอย่างดุเดือดเหนือน่านฟ้าที่ว่างเปล่า】

【ท่านเฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมด】

【ท่านได้เห็นการปะทะกันของมหาวิชาหยินหยางและวิชามหาโชคชะตา】

【ท่านได้เห็นร่างที่สองของเทพหยินหยาง นั่นคือร่างหญิงสาวแสนสวยที่งดงามจนหาที่เปรียบมิได้ ทุกท่วงท่าล้วนเย้ายวนใจ】

【สามร้อยกระบวนท่าจบลง เนี่ยฉู่ชางพ่ายแพ้หนีไป】

【ท่านทึ่งในความแข็งแกร่งของเทพหยินหยาง】

【เทพหยินหยางไม่ได้ตำหนิที่ท่านนำศัตรูที่แข็งแกร่งมาให้นิกายเหอฮวน】

【เทพหยินหยางขอไข่มุกอมตะในมือท่าน】

【เทพหยินหยางกล่าวว่าไข่มุกนี้มีความน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง หากปล่อยไว้ในมือท่าน ไม่ช้าก็เร็วจะต้องทำร้ายท่าน】

【ท่านมอบไข่มุกอมตะให้เทพหยินหยาง】

【ท่านกลับไปยังนิกายเหอฮวน สานต่อกิจการมีบุตรต่อไป】

【เดือนกันยายนปีที่เจ็ด ผู้ฝึกตนหญิงที่เทพธิดาเมี่ยวอวี้ส่งมาตั้งครรภ์แล้ว ท่านมอบทรัพยากรบำเพ็ญเพียรให้ทีละคน ท่านให้พวกนางช่วยโฆษณาสิทธิประโยชน์ในการมีบุตรของท่าน】

【แต่ท่านประเมินธรรมชาติของมนุษย์สูงเกินไป ผู้ฝึกตนหญิงกลุ่มนี้รู้ว่าท่านเป็นผู้อาวุโสหอโอสถของนิกายเหอฮวน ทั้งยังเป็นปรมาจารย์ระดับแก่นทองคำผู้แข็งแกร่ง ประกอบกับการมีบุตรแล้วจะได้รับทรัพยากรบำเพ็ญเพียรจำนวนมาก จะยอมแนะนำผู้อื่นให้เข้าร่วมโดยง่ายได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีบางคนถึงกับร่วมมือกันกีดกันผู้ที่ต้องการจะประจบประแจงท่านอีกด้วย】

【ปีที่แปด เพิ่งจะปีใหม่ ท่านก็สัมผัสได้ว่าร่างแยกสูญเสียลักษณะของสิ่งมีชีวิตไปแล้ว】

【ท่านจดบัญชีแค้นกับตระกูลเซียนหลี่ไว้ในใจ】

【เดือนมิถุนายนปีที่แปด บุตรของท่านถือกำเนิด】

【พรสวรรค์บุตรมากวาสนาดีทำงาน คุณสมบัติทุกด้านของท่านได้รับการพัฒนา】

【ปีที่เก้า ท่านก็ทำให้ผู้ฝึกตนหญิงตั้งครรภ์ได้สำเร็จอีกครั้ง】

【ท่านมอบอั่งเปาซองใหญ่ให้ผู้ฝึกตนหญิงที่ตั้งครรภ์ทุกคน】

【ระหว่างที่ผู้ฝึกตนหญิงตั้งครรภ์ ท่านก็เริ่มไปๆ มาๆ ระหว่างหอถ่ายทอดวิชาและตลาด】

【ด้านหนึ่งก็อ่านตำราวิชามารจนขึ้นใจ อีกด้านหนึ่งก็ปรุงยาและหลอมอาวุธให้ผู้ฝึกตนอิสระ】

【ท่านสร้างคฤหาสน์หรูหราขนาดใหญ่บนทิวเขาใกล้ๆ ตลาดหรรษา เพื่อใช้เป็นที่พักอาศัยของผู้ฝึกตนหญิงและบุตร】

【ปีที่สิบ ทักษะการปรุงยาและการหลอมอาวุธของท่าน บรรลุถึงระดับปรมาจารย์แล้ว ท่านเริ่มรวบรวมวัตถุดิบ เตรียมสร้างอาวุธวิเศษประจำตัว】

【ในปีนี้ ท่านก็มีทายาทเพิ่มขึ้นอีกจำนวนมาก นับรวมบุตรที่เกิดก่อนหน้านี้ ท่านก็เป็นบิดาของบุตรถึงห้าสิบห้าคนแล้ว】

【พรสวรรค์บุตรมากวาสนาดีทำงาน】

【คุณสมบัติทุกด้านของท่านได้รับการพัฒนา】

【ท่านทะลวงผ่านสู่ระดับก่อตั้งแก่นทองคำขั้นปลาย】

“……หืม? มีลูกห้าสิบห้าคนก็ถึงระดับก่อตั้งแก่นทองคำขั้นปลายแล้วรึ? เรื่องนี้ถ้าแพร่ออกไป คาดว่าคงไม่มีใครเชื่อ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ก่อตั้งวิญญาณแรกเริ่ม การมีลูกยังคงต้องพยายามต่อไป ทำตัวเรียบง่ายเข้าไว้”

หวังลี่เห็นระดับพลังทะลวงผ่านสู่ระดับก่อตั้งแก่นทองคำขั้นปลาย ก็ดีใจอย่างยิ่ง ในใจยิ่งคาดหวังว่าหลังจากจบการจำลองครั้งนี้แล้ว ระดับพลังของตนเองจะเพิ่มขึ้นไปถึงระดับใด

ส่วนเหตุใดการมีลูกจึงง่ายดายถึงเพียงนี้ หวังลี่ก็ไม่ได้กังวล เพราะเขามั่นใจในความสามารถของตนเอง

【ท่านสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันแข็งแกร่งที่แผ่ออกมาจากภายในร่างกาย ท่านก็รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง ไม่เสียแรงที่ตนเองทำงานหนักทั้งวันทั้งคืน】

【ท่านกล่าวว่าที่มาถึงวันนี้ได้ ทั้งหมดเป็นเพราะความมุ่งมั่นและความพยายาม】

【ปีที่สิบเอ็ด เทพธิดาเมี่ยวอวี้สอบถามท่านว่ายังต้องการผู้ฝึกตนหญิงเพิ่มเติมหรือไม่】

【ท่านกล่าวว่ายิ่งมากยิ่งดี ยิ่งเยอะยิ่งดี】

【เทพธิดาเมี่ยวอวี้ส่งผู้ฝึกตนหญิงมาให้ท่านอีกยี่สิบคน】

【กองกำลังหลักในการมีบุตรของท่านในตอนนี้ ได้ขยายไปถึงห้าสิบคนแล้ว】

【ท่านยังคงเปล่งประกายสร้างผลงานต่อไป】

【นอกจากจะปฏิบัติหน้าที่ของตนเองตามปกติ ปรุงยาให้นิกายเหอฮวนแล้ว ส่วนใหญ่ก็คือการแบกรับภาระกิจการมีบุตรของตนเอง】

【ปีที่สิบสอง ในช่วงเวลาว่าง ท่านก็ได้อ่านตำราวิชามารในหอถ่ายทอดวิชาจนขึ้นใจ ท่องจำได้อย่างคล่องแคล่ว คาถาอาคมมารอันแข็งแกร่งเหล่านั้น ท่านก็ได้ฝึกฝนทีละอย่าง ใช้เป็นวิธีการเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ตนเอง】

【เดือนมีนาคมปีที่สิบสอง ผู้ฝึกตนหญิงบางส่วน ตั้งครรภ์แล้ว】

【ท่านมอบทรัพยากรบำเพ็ญเพียรจำนวนมากให้พวกนางเป็นรางวัล เพื่อเป็นกำลังใจ】

【ปีที่สิบสาม ภายใต้ความช่วยเหลือของนิกายเหอฮวน ท่านได้ก่อตั้งตระกูลผู้ฝึกตนของตนเองขึ้นมา】

【นิกายเหอฮวนได้แบ่งทิวเขาทางใต้ของรัฐโจวที่มีพลังวิญญาณค่อนข้างหนาแน่นให้ท่าน เพื่อใช้เป็นรากฐานในการก่อตั้งตระกูล】

【ในฐานะกองกำลังในอาณัติของนิกายเหอฮวน ลูกหลานของท่านทุกรุ่นจะต้องเข้าร่วมนิกายเหอฮวนเพื่อฝึกฝนเท่านั้น ห้ามเข้าร่วมนิกายอื่น หรืออยู่ในตระกูลเพื่อฝึกฝน】

【เนื่องจากท่านใช้นามแฝงว่า หานลี่ เข้าร่วมนิกายเหอฮวน ดังนั้นตระกูลเซียนของท่านจึงใช้นามสกุลหานเช่นกัน】

“กลั้นไม่อยู่……”

หวังลี่ตอนแรกยังสงสัยว่าตัวข้าในโลกจำลอง ใช้นามใดเข้าร่วมนิกายเหอฮวน จนกระทั่งเห็นการจำลองช่วงนี้ ก็อดกลั้นหัวเราะไม่ได้

หานลี่ หานลี่ ตัวข้าในโลกจำลองก็ช่างมีอารมณ์ขันเสียจริง

แต่ก็ช่วยไม่ได้ โลกผู้ฝึกตนนั้นลึกลับซับซ้อนเกินไป ท่านไม่มีทางรู้ได้เลยว่าศัตรูของท่านมีวิธีการใดมาจัดการกับท่าน การใช้นามแฝงในการเดินทางไปทั่วหล้า สามารถขจัดปัญหาที่ซ่อนเร้นไปได้มาก

【ปีที่สิบสี่ ท่านนำวัตถุดิบหายากที่รวบรวมมาได้ตลอดสิบปีนี้ทั้งหมด ใส่ลงไปในกระถางใหญ่ ประกอบกับกระดูกของตนเอง ทำตามที่บันทึกไว้ใน <คัมภีร์เซียนไท่ซวี> สร้างอาวุธวิเศษประจำตัวที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองขึ้นมา】

【เดือนมกราคมปีที่สิบห้า ท่านสร้างกระถางใหญ่สามขาสองหูขึ้นมาใบหนึ่งตามที่ใจคิด】

“เป็นกระถางอีกแล้วรึ? หรือว่าอาวุธวิเศษประจำตัวที่ข้าต้องการจริงๆ คือกระถางกันแน่?”

เมื่อเห็นตัวข้าในโลกจำลองใช้อาวุธวิเศษประจำตัวเป็นกระถางอีกครั้ง หวังลี่ก็ประหลาดใจเล็กน้อย

“ช่างเถอะ กระถางก็กระถางไปเถอะ อีกอย่าง กระถางไม่ได้ใช้แค่ปรุงยาหลอมอาวุธเท่านั้น ของสิ่งนี้เอามาทุบคนก็ใช้ได้ผลดีเหมือนกัน แล้วก็ นี่เป็นเพียงการจำลองเท่านั้น ข้าจะสร้างอาวุธวิเศษประจำตัวอะไร ยังไม่ได้ตัดสินใจเลย……”

【เดือนกุมภาพันธ์ปีที่สิบห้า เนื่องจากท่านปรุงยาและหลอมอาวุธให้นิกายเหอฮวนมาเป็นเวลานาน ทำคุณประโยชน์อันยิ่งใหญ่ให้นิกาย นิกายเหอฮวนจึงจัดสรรเตาหลอมรากวิญญาณสองธาตุให้ท่านคนหนึ่ง】

【ท่านรับเตาหลอมรากวิญญาณสองธาตุที่นิกายเหอฮวนจัดสรรให้ท่าน】

【ท่าน……ได้พบกับเสวี่ยเชียนเยว่】

【ท่านเผชิญหน้ากับเสวี่ยเชียนเยว่ที่เอาแต่จะตาย ท่านเลือกที่จะรับนางเป็นคู่ครอง】

【ปีที่สิบหก ผู้ฝึกตนหญิงตั้งครรภ์อีกครั้ง……】

【คู่ครองของท่าน เสวี่ยเชียนเยว่ ก็ตั้งครรภ์สำเร็จเช่นกัน】

【ปีที่สิบเจ็ด บุตรชายคนโตของท่าน หานจาง (หวังจาง) ออกไปฝึกฝนข้างนอก ถูกคนของนิกายกลั่นวิญญาณควักวิญญาณหยินกลั่นวิญญาณหยาง จับเข้าธงวิญญาณ ท่านทราบข่าว โกรธมาก!】

จำลองมาถึงตรงนี้ ใบหน้าของหวังลี่ก็มืดครึ้มน่ากลัว ในใจก็เกิดความโกรธแค้นขึ้นมา ตนเองทำตัวเรียบง่ายถึงเพียงนี้แล้ว แต่ก็ยังมีพวกที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงมาหาเรื่องอยู่เรื่อยๆ……

【ท่านเลือก……】

ขณะเดียวกัน ต่อหน้าหวังลี่ก็ปรากฏตัวเลือกสามอย่างขึ้นมา

【บุกนิกายกลั่นวิญญาณ เรียกร้องคำอธิบาย】

【อดทนกล้ำกลืน เพื่อวางแผนการในภายหลัง】

【ขอให้เทพหยินหยางช่วยตัดสินความยุติธรรมให้ท่าน】

“……”

(จบตอน)

………

【หานลี่ หานลี่ ตัวข้าในโลกจำลองก็ช่างมีอารมณ์ขันเสียจริง】

ที่ผู้บรรยายในเรื่อง (หรือตัวหวังลี่เอง) บอกว่า "韩厉，韩立，模拟中的自己还是挺幽默的。" (หานลี่, หานลี่, ตัวข้าในโลกจำลองก็ช่างมีอารมณ์ขันเสียจริง) นั่นเป็นการเล่นคำพ้องเสียงกับชื่อ "หานลี่" (韩立 - Hán Lì) ซึ่งเป็นชื่อพระเอกจากนิยายเรื่อง "A Record of a Mortal's Journey to Immortality" (凡人修仙传 - Fánrén Xiūxiān Zhuàn) ที่โด่งดังมากในจีนครับ การที่หวังลี่เลือกชื่อ "หานลี่" (韩厉) นี้จึงเหมือนเป็นการอ้างอิงหรือล้อเลียนชื่อนั้นอย่างมีอารมณ์ขันนั่นเอง

..........

เหตุผลที่มีวงเล็บ "(หวังจาง)" ตามหลัง "หานจาง":

นามแฝงของหวังลี่: ในการจำลองนั้น หวังลี่ได้เข้าร่วมนิกายเหอฮวนโดยใช้นามแฝงว่า "หานลี่" (韩厉 - Hán Lì) ดังนั้น เมื่อเขามีบุตรภายใต้นามแฝงนี้ บุตรจึงได้รับการตั้งชื่อโดยใช้นามสกุล "หาน" ตามบิดา (นามแฝง) จึงเป็นที่มาของชื่อ "หานจาง" (韩章 - Hán Zhāng)

นามสกุลที่แท้จริงของหวังลี่: นามสกุลที่แท้จริงของตัวละครเอกคือ "หวัง" (王 - Wáng)

……….

ขอบพระคุณสำหรับทุกๆการสนับสนุนจากผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน เจอกันใหม่พรุ่งนี้น้าาา