บทที่ 29 อัปเกรดอีกครั้ง

“ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”

ขณะที่หวังลี่เพิ่งจะเริ่มโคจรวิชามาร เสียงร้องขอความช่วยเหลือก็ดังมาจากป่าทึบแดนไกล

หวังลี่ไม่ได้อยากจะสนใจ เก็บจิตสัมผัสกลับมา โคจรวิชามารอย่างเงียบๆ

“ท่านผู้อาวุโสทุกท่าน! ท่านผู้อาวุโสที่ผ่านทางมา!”

“ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ตราบใดที่ช่วยชีวิตข้าน้อยไว้ ข้าจะมอบของล้ำค่าในมือให้ท่านอย่างแน่นอน”

“เหอะๆ เจียงชิงเยียน เจ้าหนีไม่รอดแล้ว! รีบเอาของที่พี่ชายเจ้าให้มาออกมาซะ”

“……”

หวังลี่ที่เพิ่งจะเปลี่ยนไปฝึกฝนวิชามารชั้นแรก ในตอนนี้ก็ลืมตาขึ้น ร่างกายเคลื่อนไหว คนก็พุ่งทะลุก้อนหินใหญ่ที่ปิดประตูถ้ำ มุ่งหน้าไปยังป่าทึบที่อยู่ห่างออกไปร้อยลี้

ร่างราวกับมังกรท่องไปในทะเลหมอก เพียงครู่เดียว หวังลี่ก็มาถึงเหนือน่านฟ้าป่าทึบ

และในตอนนี้ ภายในป่าทึบ ร่างเงาในชุดสีขาวกำลังเคลื่อนที่ไปมาในป่าอย่างรวดเร็ว ด้านหลังของนางคือชายในชุดคลุมสีดำคนหนึ่ง

ชายในชุดคลุมสีดำผู้นั้นมีใบหน้าชั่วร้าย รูปร่างสูงใหญ่ บนหลังสะพายดาบยักษ์เล่มหนึ่ง ดูสง่างามยิ่งนัก

“หนีไป! หนีไป! หนีไปเหมือนหมาตัวหนึ่ง! รอจนกว่าพลังวิญญาณของเจ้าจะหมดสิ้น ข้าจะทรมานเจ้าจนตาย”

เสียงของชายในชุดคลุมสีดำราวกับปลายมีดอันเย็นเฉียบ ทิ่มแทงเข้าไปในสมองของเจียงชิงเยียน ทำให้นางยิ่งรู้สึกอึดอัด

แต่เพียงแค่พริบตาเดียว เสียงกรีดร้องก็ดังเข้ามาในหูของเจียงชิงเยียน

“อ๊า! ผู้อาวุโส… ผู้อาวุโส! ท่าน… ท่านไว้ชีวิตข้าด้วยเถิด!”

“ควักวิญญาณหยินกลั่นวิญญาณหยาง! ผู้อาวุโส อย่าเลย! ข้าไม่อยากเข้าธงวิญญาณ!”

“ผู้อาวุโสไว้ชีวิต! ผู้อาวุโสไว้ชีวิต……”

เสียงดังติดต่อกันก้องไปทั่วป่าเขา หลังจากนั้น เจียงชิงเยียนที่หยุดอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ก็ระดมพลังวิญญาณไปที่ขาทั้งสองข้าง พุ่งไปยังแดนไกล

แต่ยังไม่ทันได้พุ่งไปไกลนัก ก็ถูกชายในชุดคลุมสีเทาคนหนึ่งสกัดไว้

และในมือของเขา กำลังกักขังวิญญาณดวงหนึ่งอยู่

“คน ข้าฆ่าให้เจ้าแล้ว ตอนนี้ ข้ามาเอาของล้ำค่าของข้าแล้ว”

มองดูเด็กสาวแสนสวยตรงหน้า ที่มีใบหน้าน่ารักอ่อนหวาน ดูมีเสน่ห์แบบลูกคุณหนู หวังลี่พูดอย่างเฉยเมย

สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันลึกลับซับซ้อนที่แผ่ออกมาจากคนตรงหน้า ใบหน้าน่ารักของเจียงชิงเยียนก็ฉายแววเคร่งขรึมออกมา

“กลิ่นอายแข็งแกร่งกว่าพี่ชายเสียอีก…… หรือว่าจะเป็นยอดฝีมือระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย……”

พึมพำในใจอยู่ครู่หนึ่ง เจียงชิงเยียนก็รีบลงมาที่พื้น คุกเข่าลง พร้อมทั้งมอบแหวนเก็บของให้

พูดด้วยน้ำเสียงไพเราะ แสดงความเคารพ:

“คารวะผู้อาวุโส ขอบคุณผู้อาวุโสที่ช่วยชีวิตข้าน้อยจากความทุกข์ยาก ในแหวนเก็บของนี้บรรจุของล้ำค่าที่พี่ชายข้าสะสมมาทั้งชีวิต วันนี้ขอมอบให้ผู้อาวุโส เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิต”

หวังลี่เอื้อมมือไปรับแหวนเก็บของมาแล้ว มองดูเด็กสาวแสนสวยตรงหน้า จากนั้นก็หายตัวไปเหนือน่านฟ้าป่าทึบ

เจียงชิงเยียนมองดูหวังลี่บินจากไป ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“โชคดีที่ผู้อาวุโสท่านนี้ไม่มีเจตนาจะทำร้ายข้า มิฉะนั้นข้าคงจะต้องถูกควักวิญญาณหยินกลั่นวิญญาณหยางเหมือนโจวเจี๋ยเป็นแน่ วันหน้าคงได้กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกธงวิญญาณ……”

พึมพำในใจอยู่ครู่หนึ่ง เจียงชิงเยียนก็ออกจากป่าทึบไปเช่นกัน

เมื่อกลับมาถึงถ้ำพำนักชั่วคราวแล้ว หวังลี่ก็จัดวางค่ายกลผนึกวิญญาณ จากนั้นก็เปลี่ยนไปฝึกฝนวิชาอื่นต่อ

สามวันต่อมา หวังลี่ระดมไฟตันเถียนในร่างกาย ผ่านการหลอมอย่างง่ายๆ ก็สร้างธงวิญญาณคันแรกของตนเองขึ้นมาได้

“ทักษะการหลอมอาวุธธรรมดาเกินไป จำต้องใช้ไปก่อน อย่างมากก็รับวิญญาณได้ร้อยตน หากเกินขีดจำกัดนี้ ธงวิญญาณจะต้องพังทลายอย่างแน่นอน”

หลังจากผนึกวิญญาณของโจวเจี๋ยเข้าไปในธงวิญญาณแล้ว มองดูวิญญาณมนุษย์ที่มีใบหน้าดุร้าย กำลังดิ้นรนอยู่ภายใน หวังลี่ก็วิจารณ์ธงวิญญาณเล็กน้อย จากนั้นก็เก็บมันใส่ถุงเก็บของ

“ตอนนี้ วิชาบำเพ็ญก็เปลี่ยนสำเร็จแล้ว ธงวิญญาณก็สร้างเสร็จแล้ว ถึงเวลาจำลองแล้ว”

พูดจบ หวังลี่ก็เปิดหน้าต่างจำลองขึ้นมาอย่างชำนาญ

【ระบบจำลองชีวิต Lv2】【สามารถอัปเกรดได้】

【ผู้ใช้งาน: หวังลี่】

【อายุ: 12】

【วิชาบำเพ็ญ: <คัมภีร์เทพผีเสวียนหมิงควบคุมมรรคแท้>】

【ระดับพลัง: ก่อตั้งแก่นทองคำขั้นต้น】

【แต้มจำลอง: 1700】

【จำนวนครั้งในการจำลอง: 0】

【พรสวรรค์: วิญญาณแค้นทวงชีวิต (ดำ), อัจฉริยะด้านค่ายกล (ฟ้า), อัจฉริยะด้านการปรุงยา (ฟ้า), จิตใจสองส่วน (ฟ้า), ร่างอวตารภายนอกกาย (ฟ้า), ปรมาจารย์แห่งวิถีมาร (ม่วง)】

【ทักษะ: นักปรุงยาระดับสูง, ปรมาจารย์ค่ายกลระดับต่ำ】

【ระดับพรสวรรค์จากต่ำไปสูง: ขาว, ดำ, เหลือง, ฟ้า, ม่วง, แดง, ทอง, รุ้ง】

“อัปเกรดได้อีกแล้วรึ?”

เมื่อเห็นไอคอนอัปเกรด หวังลี่ก็รีบคลิกเข้าไปดู

“หินวิญญาณแสนก้อน…… ไม่ใช่ปัญหาใหญ่”

ก่อนหน้านี้ตนเองปล้นหอคอยหมื่นสมบัติในตลาดตระกูลหลี่ ได้หินวิญญาณระดับต่ำมาเกือบสามแสนก้อน ตอนนี้สถานการณ์หินวิญญาณ เรียกได้ว่าร่ำรวยมาก

หลังจากเติมหินวิญญาณแสนก้อนเข้าไปในระบบจำลองแล้ว หวังลี่ก็เริ่มการอัปเกรด

จากนั้น ฟังก์ชันใหม่ของระบบจำลองก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าหวังลี่

【ระบบจำลองสามารถจำลองได้เดือนละหนึ่งครั้ง】

【การจำลองเพิ่มเติมต้องใช้แต้มพลังงาน 100,000 แต้ม】

【ทุกครั้งที่จำลองสามารถใช้แต้มจำลองสุ่มพรสวรรค์ได้】

【พรสวรรค์ต้องใช้พลังงานในการรีเฟรช】

【แหล่งที่มาของพลังงานรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงหินวิญญาณ】

【ทุกครั้งหลังจากการจำลอง สามารถเลือกรางวัลสองอย่างนำกลับสู่ความเป็นจริงได้ฟรี และสามารถใช้แต้มจำลองซื้อหนึ่งอย่างนำกลับมาได้】

【ตัวเอกในระบบจำลองเมื่อเผชิญหน้ากับตัวเลือกสำคัญ ผู้ใช้งานสามารถแทรกแซงและเลือกได้ด้วยตนเอง】

【การจำลองเพิ่มประสบการณ์สมจริง ผู้ใช้งานสามารถเข้าสู่โลกจำลอง เริ่มประสบการณ์แบบสมจริงได้】

หลังจากเติมหินวิญญาณที่เหลือทั้งหมดเข้าไปในระบบจำลองแล้ว หวังลี่ก็เริ่มการจำลอง

“จำลอง เริ่มทำงาน!!”

【กำลังเริ่มระบบจำลอง】

【ท่านใช้แต้มพลังงานไป 100,000 แต้ม】

【กำลังสุ่มพรสวรรค์……】

【ยินดีด้วย ท่านได้รับพรสวรรค์สีฟ้า: อัจฉริยะด้านการหลอมอาวุธ】

【อัจฉริยะด้านการหลอมอาวุธ: ท่านมีพรสวรรค์อันโดดเด่นในด้านการหลอมอาวุธมาโดยกำเนิด หากหมั่นฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง ไม่ช้าก็เร็ว ท่านจะกลายเป็นปรมาจารย์นักหลอมอาวุธที่ยอดเยี่ยม】

“? ไม่ใช่สิ ระบบจำลอง เจ้าเป็นหนอนในท้องข้าหรืออย่างไร? คิดอะไรก็ได้สิ่งนั้นเลย”

หวังลี่หัวเราะ พอดีเขาก็สนใจการหลอมอาวุธอยู่เหมือนกัน สามารถสุ่มได้พรสวรรค์นี้ก็ไม่เลว

【จะรีเฟรชพรสวรรค์หรือไม่?】

หวังลี่เลือก ไม่

【จะเปิดประสบการณ์แบบสมจริงหรือไม่】

หวังลี่เลือก เปิด

ในทันใดนั้น พร้อมกับอาการเวียนหัวโลกหมุน หวังลี่ก็มาถึงโลกจำลอง

【วันนี้ ท่านสร้างธงวิญญาณสำเร็จ แต่ท่านรู้สึกว่าธงวิญญาณคันนี้ไม่ค่อยถูกใจท่านเท่าไหร่ ท่านเกิดความคิดที่จะสร้างธงวิญญาณใหม่】

พร้อมกับเสียงของระบบจำลองดังขึ้น

ร่างกายของหวังลี่ก็เริ่มเคลื่อนไหวโดยไม่สามารถควบคุมได้

“ระบบจำลองกำลังควบคุมข้างั้นรึ?”

ใบหน้าของหวังลี่ดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย ทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนี้ ให้ความรู้สึกเหมือนหุ่นเชิด

แต่เขาก็ยังคงปล่อยให้ระบบจำลองควบคุมตนเองต่อไป

【ท่านเหาะกระบี่ออกจากทิวเขา ไปยังตลาดใกล้เคียงเพื่อซื้อวัตถุดิบสำหรับหลอมอาวุธ】

พร้อมกับเสียงของระบบจำลองดังขึ้น ร่างกายของหวังลี่ก็เหมือนถูกควบคุม เดินออกจากถ้ำพำนัก ร่ายคาถาเหาะกระบี่ บินออกจากทิวเขา

“ประหลาดเกินไป ข้าไม่ค่อยชอบความรู้สึกแบบนี้เท่าไหร่ ตอนเข้าหอค่อยดื่มด่ำแล้วกัน”

บินอยู่บนท้องฟ้าสูง หวังลี่ก็ตัดสินใจออกจากประสบการณ์แบบสมจริงทันที

“ระบบจำลอง ข้าต้องการออกจากโหมดจำลองแบบสมจริง”

หวังลี่เพิ่งจะตะโกนจบ สติของเขาก็กลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริงในทันที

วินาทีแรกที่กลับมาจากโลกจำลอง หวังลี่ก็ลืมตาขึ้นทันที

“ดีขึ้นเยอะ……”

【ท่านมาถึงตลาดเซียนลั่วเจียภายใต้การดูแลของตระกูลเซียนจ้าว】

【ท่านซื้อวัตถุดิบสำหรับหลอมอาวุธวิเศษบางอย่าง】

【ท่านเห็นป้ายประกาศรางวัลของหอคอยหมื่นสมบัติอยู่ใจกลางตลาด】

【ท่านเมินเฉยต่อป้ายประกาศรางวัล】

【หลังจากซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันบางอย่างแล้ว ท่านก็กลับไปยังทิวเขาที่ตั้งถ้ำพำนัก】

【ระหว่างทางไปยังทิวเขา ท่านถูกคนลอบโจมตี……】

(จบตอน)