บทที่ 19 ไข่มุกหยก

【ผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลเสิ่นต่างพากันห้ามปรามเสิ่นเทียนหลิง】

【เสิ่นเทียนหลิงรู้สึกเสียดายเป็นอย่างยิ่ง】

“ปรมาจารย์สกุลเสิ่นคนนี้มีอาการชอบเข้าสังคมขั้นรุนแรงเลยนะเนี่ย” หวังลี่พลันรู้สึกว่าเสิ่นเทียนหลิงคนนี้น่าสนใจไม่น้อย

【ปีที่สิบสาม หลิวม่อ บุตรของหลิวจื่อตวน อายุห้าขวบแล้ว】

【ท่านทดสอบพรสวรรค์ให้เขา】

【ท่านผิดหวังอย่างยิ่ง】

【หลิวม่อไม่มีรากวิญญาณ】

【ในปีนี้ เจียงชิงเยียนกล่าวอำลาจากไป】

【ท่านยังคงปรุงยาไปพร้อมๆ กับฝึกฝน】

【ปีที่สิบสี่ ท่านแต่งงานกับธิดาของประมุขตระกูลเซียนเสิ่น เสิ่นอินหลี ผู้ฝึกตนรากวิญญาณสามธาตุกลายพันธุ์】

【ท่านได้พบกับคู่หมั้นของท่าน เสิ่นอินหลี】

【ผมขาว สวย นิสัยเกียจคร้าน นี่คือความประทับใจแรกที่ท่านมีต่อนาง】

【ตระกูลเซียนเสิ่นเฉลิมฉลองกันอย่างยิ่งใหญ่ จัดงานเลี้ยงใหญ่โตให้ท่าน】

【ข่าวที่ว่าปรมาจารย์โอสถอาภรณ์เทารับคู่ครอง แพร่กระจายไปทั่วโลกผู้ฝึกตนของรัฐฉีอย่างรวดเร็ว】

【ผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมากต่างก็มอบของขวัญแสดงความยินดี】

【งานแต่งงานจัดขึ้นเกือบหนึ่งเดือน】

【หลังจากการแต่งงาน ท่านสัมผัสได้ว่าระดับพลังของท่านก้าวหน้าขึ้น ห่างจากระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลายเพียงก้าวเดียว】

【ท่านพบว่าเสิ่นอินหลีเป็นคนชอบกิน】

【ท่านพบว่าเสิ่นอินหลีไม่ชอบฝึกฝน】

【ท่านพบว่าเสิ่นอินหลีเป็นเตาหลอมบำเพ็ญเพียรระดับสูง】

【ท่านพบว่าเสิ่นอินหลีแต่งงานกับท่าน เพียงเพื่อหวังให้ท่านสามารถปรุงยาอร่อยๆ ให้นางได้】

【ท่านตกอยู่ในความเงียบงัน】

【ปีที่สิบสี่ ท่านรู้สึกว่าทักษะการปรุงยาของท่านมาถึงทางตันแล้ว】

【ท่านพบว่าเสิ่นอินหลีตั้งครรภ์แล้ว】

【เสิ่นเทียนหลิงเริ่มเชิญท่านไปดื่มชาบ่อยครั้ง】

【ท่านได้รับไฟวิญญาณฟ้าดินจากผู้ฝึกตนอิสระนิรนามคนหนึ่ง: ไฟวิญญาณน้ำเร้นลับ รูปร่างเหมือนน้ำ เปลวไฟร้อนแรง】

【ท่านตกใจอย่างยิ่ง ไม่เข้าใจว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้ท่าน】

【ผู้ฝึกตนอิสระนิรนามไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่ขอบคุณท่านที่เคยปรุงยาสำคัญให้เขาในราคาถูกเมื่อครั้งอดีต】

【ท่านกลัวว่าจะถูกหลอก จึงส่งไฟวิญญาณกลับคืนไป แสดงตนว่าตนเองเพียงแค่รับเงินทำงาน】

【ผู้ฝึกตนอิสระไม่ยอมรับ แสดงตนว่าตอนนั้นเขาได้ขอร้องนักปรุงยาหลายคน มีเพียงท่านเท่านั้นที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ประกอบกับท่านปรุงยาในราคาถูกมาเป็นเวลานาน ช่วยเหลือผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมาก ไฟนี้คือรางวัลสำหรับการทำความดีสิบปีเหมือนวันเดียวของท่าน】

【ท่านทอดถอนใจว่าคนดีต้องได้ดีจริงๆ จึงรับไว้ด้วยความยินดี】

【ท่านหลอมรวมไฟวิญญาณน้ำเร้นลับ <วิชาเทพมรรคอัคคีแดงชาด> ของท่านพัฒนาขึ้น】

【ความต้านทานต่อธาตุไฟของท่านเพิ่มขึ้น】

【ทักษะการควบคุมไฟของท่านยิ่งเชี่ยวชาญขึ้น】

【ท่านพบว่าหลิวม่ออารมณ์ไม่ดีเมื่อเร็วๆ นี้】

【ท่านเริ่มสอบถาม】

【หลิวม่อร้องไห้ถามท่านว่า ท่านจะไม่เอาเขาแล้วใช่หรือไม่】

【ท่านไม่เข้าใจ】

【หลิวม่อบอกว่า เขาเคยอ่านนิทานมากมาย ในนั้นล้วนบอกว่าพ่อหลายคนหลังจากแต่งงานกับแม่เลี้ยงแล้ว ก็จะเริ่มเย็นชา หรือแม้กระทั่งเกลียดชังลูกชายแท้ๆ ของตนเอง ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ของท่านอีกด้วย】

【ท่านลูบหัวหลิวม่อ ปลอบโยนเขาว่า เขาจะเป็นลูกชายของท่านตลอดไป เรื่องนี้ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ตอนที่ท่านรับเลี้ยงเขาแล้ว จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง】

【หลิวม่อกอดท่าน】

【ปลายปีที่สิบสี่ บุตรของท่านถือกำเนิด เป็นเด็กชาย】

【หลังจากการตรวจสอบ พรสวรรค์รากวิญญาณสองธาตุ รากวิญญาณธาตุน้ำและดิน】

【ท่านประหลาดใจอย่างยิ่ง】

【ท่านดีใจจนเนื้อเต้น】

【ตระกูลเซียนเสิ่นดีใจอย่างยิ่ง】

【ประมุขตระกูลเสิ่นเสียดายที่เด็กไม่ใช่รากวิญญาณธาตุไฟและไม้ มิฉะนั้นก็สามารถเรียนรู้ทักษะการปรุงยาได้ สืบทอดวิชาของท่าน】

【เสิ่นอินหลีเริ่มเลี้ยงดูบุตร】

【เสิ่นอินหลีคิดว่าการเลี้ยงดูบุตรนั้นลำบากมาก】

【เสิ่นเทียนหลิงมาพบท่าน สอบถามว่าบุตรคนแรกสามารถใช้นามสกุลเสิ่นได้หรือไม่】

【ท่านไม่สนใจ】

【บุตรถูกมอบให้ตระกูลเสิ่นเลี้ยงดู】

【เสิ่นอินหลีทะลวงผ่านสู่ระดับก่อตั้งรากฐาน】

【ท่านยังคงฝึกฝนต่อไป】

【ปีที่สิบห้า ภายใต้การสะสมของทรัพยากรจำนวนมหาศาล ท่านทะลวงผ่านสู่ระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย】

【ระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลายเมื่ออายุยี่สิบเจ็ดปี หากมองไปทั่วโลกผู้ฝึกตนของรัฐฉี ก็ถือว่าหาได้ยากยิ่ง】

【ท่านทอดถอนใจว่าทั้งหมดเป็นเพราะความพยายามและความมุ่งมั่นของตนเอง】

【ระบบจำลองแสดงความเห็นว่าไม่มีปัญหา】

【เสิ่นเทียนหลิงเรียกพบท่านอีกครั้ง】

【ในศาลา เขาทอดถอนใจว่าท่านช่างเยาว์วัยนัก ก็ทะลวงผ่านสู่ระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลายแล้ว ด้วยพรสวรรค์รากวิญญาณสี่ธาตุ อายุเพียง 27 ปี ก็ก้าวขึ้นสู่ระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย ไม่รู้ว่าทำให้คนอื่นอิจฉาไปเท่าไหร่แล้ว】

【ท่านไม่เข้าใจว่าเขาพูดเช่นนี้เพื่ออะไร มือที่ถือถ้วยชาสั่นเล็กน้อย】

【เสิ่นเทียนหลิงบอกท่านว่า เขาไม่มีเจตนาร้าย แม้ว่าเขาจะฝึกฝนวิชามาร แม้ว่าเขาจะเคยสังหารคนมานับไม่ถ้วน แต่เขาก็เป็นคนดี】

【ท่านรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย】

【เสิ่นเทียนหลิงแบ่งปันวิชามารให้ท่าน】

【ท่านได้รับ <วิชาเทพมารห้าธาตุใหญ่> ฉบับดัดแปลง】

“???”

หวังลี่ตะลึงไป

“ไม่ใช่สิ วิชานี้มีเวอร์ชันดัดแปลงด้วยรึ?!”

【เสิ่นเทียนหลิงบอกท่านว่า วิชานี้มีพรสวรรค์โดยธรรมชาติ มีอานุภาพไร้ขีดจำกัด เมื่อฝึกฝนสำเร็จแล้ว ในระดับเดียวกันจะไร้ผู้ต่อต้าน】

【ท่านมีสีหน้าไร้อารมณ์ แต่กลับเห็นด้วยอย่างยิ่ง ในฐานะผู้ฝึกฝน <วิชาเทพมารห้าธาตุใหญ่> ท่านสามารถรับรู้ได้ถึงความไม่ธรรมดาของวิชานี้】

【น่าเสียดายที่ท่านได้รับเพียงฉบับที่เหลืออยู่ ภายในบรรจุเพียงคาถาการฝึกฝนตั้งแต่ระดับรวบรวมลมปราณจนถึงระดับแก่นทองคำเท่านั้น นอกจากนี้ก็ไม่มีอะไรอีก】

【ท่านอ่าน <วิชาเทพมารห้าธาตุใหญ่> ฉบับดัดแปลง】

【ท่านได้รับความเข้าใจบางอย่าง】

【เสิ่นเทียนหลิงบอกท่านว่า เขามีเวลาเหลือไม่มากแล้ว ครั้งที่แล้วธาตุไฟเข้าแทรกทำให้สูญเสียอายุขัยไปมากเกินไป】

【ในใจท่านตกใจอย่างยิ่ง เกิดความระแวงขึ้น ท่านกลัวว่าอีกฝ่ายจะยึดร่างท่าน】

【เสิ่นเทียนหลิงมองเห็นความกังวลของท่าน แสดงตนว่าเขาไม่มีเจตนาทำร้ายท่าน】

【เขาฝึกฝนมาจนถึงตอนนี้ อายุสามร้อยแปดสิบปี เห็นความตายมานับไม่ถ้วนแล้ว ปลงตกแล้ว สิ่งเดียวที่ปล่อยวางไม่ได้ก็คือตระกูล】

【เสิ่นเทียนหลิงหวังว่าหลังจากที่เขาสิ้นชีพแล้ว ท่านจะสามารถคุ้มครองตระกูลเซียนเสิ่นได้】

【ท่านตกลง】

【ท่านจากไป】

【ปีที่สิบหก หลังจากศึกษาค้นคว้ามาหลายปี ทักษะด้านค่ายกลของท่านพัฒนาขึ้นสู่ระดับสูง】

【คนในสกุลเสิ่นทุกคนตกตะลึงที่ท่านมีความสำเร็จในด้านค่ายกลถึงเพียงนี้】

【สถานะปรมาจารย์ค่ายกลระดับสูงของท่านแพร่กระจายไปทั่วทุกสารทิศอย่างรวดเร็ว】

【ผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมากเริ่มมาอุดหนุนกิจการของท่าน】

【การสร้างธงค่ายกลระดับต่ำ ทำให้ชื่อเสียงของท่านยิ่งโด่งดังขึ้นไปอีก】

【ปีที่สิบเจ็ด เสิ่นอินหลีตั้งครรภ์อีกครั้ง】

【ท่านมองดูเสิ่นอินหลีที่กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน ใบหน้าแสดงความอิจฉาเล็กน้อย】

【เสื้อผ้ามาถึงมือ อาหารมาถึงปาก ยามว่างอ่านหนังสือ ยามไม่มีอะไรทำก็ฟังเพลง ชีวิตเช่นนี้ คือความฝันของคนจำนวนเท่าใด】

【ปีที่สิบแปด ระดับพลังของท่านยังคงไม่ก้าวหน้า ท่านทอดถอนใจว่าการบำเพ็ญเพียรนั้นยากเย็นเกินไปจริงๆ】

【บุตรชายคนที่สองของท่านถือกำเนิด ผู้ฝึกตนรากวิญญาณสามธาตุกลายพันธุ์ รากวิญญาณธาตุน้ำ ไฟ และลม】

【ท่านตั้งชื่อให้เขาว่า หวังหลิน】

【ตระกูลเซียนเสิ่นมอบของขวัญแสดงความยินดี】

【ตระกูลเซียนเสิ่นขอให้ท่านฝึกฝนศิษย์】

【ท่านปฏิเสธ】

【ตระกูลเซียนเสิ่นไปขอร้องเสิ่นอินหลี】

【เสิ่นอินหลีปฏิเสธ】

【ปีที่สิบเก้า ท่านได้รับเปลวไฟวิญญาณฟ้าดินเส้นหนึ่ง】

【ท่านหลอมรวมมัน】

【<วิชาเทพมรรคอัคคีแดงชาด> ของท่านไม่ได้รับการพัฒนา】

【ปีที่ยี่สิบ เจียงชิงเยียนบาดเจ็บสาหัสมาหา……】

【นางมอบไข่มุกหยกให้ท่านหนึ่งเม็ดแล้ว ก็สิ้นลมจากไป สิ้นชีพ ณ ที่นั้น】

【ท่านจัดการงานศพให้นาง】

【ท่านเริ่มศึกษาความลับของไข่มุกหยก】

【ท่านขอให้เสิ่นเทียนหลิงช่วยสำรวจความลึกลับ】

【เสิ่นเทียนหลิงรับไข่มุกหยกมาดู สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างมาก……】

(จบตอน)