บทที่ 8 ทดลองดินแดนลึกลับครั้งแรก

ในที่สุด หวังลี่ก็เลือกหินวิญญาณ

เมื่อหินวิญญาณกว่า 30,000 ก้อนปรากฏขึ้นตรงหน้า หวังลี่ก็ปูเสื้อผ้าผืนหนึ่งออก ตักหินวิญญาณ 300 ก้อนใส่ แล้วห่อแบกไว้บนหลัง

ตั้งใจจะเดินทางไปยังตลาดในวันพรุ่งนี้ เพื่อซื้อของที่ต้องการ

คืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบสงบ

วันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งจะสาง หวังลี่ก็ออกจากบ้าน

ทันทีที่เขาเพิ่งจะออกจากทิวเขาหลิงหลงที่ตระกูลเซียนหลี่ตั้งอยู่

ศิษย์หอลงทัณฑ์สองคนที่กำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ในเหมืองก็มีปฏิกิริยาในทันที

“พี่ใหญ่ แมลงกู่ที่ข้าทิ้งไว้บนตัวเด็กคนนั้น แสดงว่าเขาออกจากทิวเขาหลิงหลงแล้ว ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่เราจะลงมือ”

ศิษย์หอลงทัณฑ์หนุ่มมองซ้ายมองขวาแล้ว จึงหันไปพูดกับศิษย์ที่อายุมากกว่าซึ่งอยู่ตรงหน้า

“ดีมาก ในที่สุดก็รอถึงเวลานี้เสียที อายุสิบสองก็มีพลังไม่ด้อยไปกว่าพวกเรา ข้าชักจะอยากรู้อยากเห็นความลับบนตัวเขาเสียแล้ว”

ศิษย์หอลงทัณฑ์ที่อายุมากกว่าดวงตาฉายแววเย็นเยียบ

จากนั้นทั้งสองคนก็ขออนุญาตจากผู้ดูแลเหมือง แล้วโคจรพลังบำเพ็ญ วิ่งไปยังนอกทิวเขาหลิงหลง

ป่าทึบรอบนอกทิวเขาหลิงหลง หวังลี่เดินอย่างไม่รีบร้อน จิตสัมผัสเปิดกว้าง ตรวจสอบรอบทิศทางอย่างระมัดระวัง

“ไม่รู้ว่าศิษย์หอลงทัณฑ์สองคนนั้นจะมาหรือไม่?”

กำลังคิดอยู่ จิตสัมผัสของหวังลี่ก็รับรู้ได้ถึงร่างสองร่างที่กำลังวิ่งมาจากป่าทึบด้านหลังอย่างรวดเร็ว

“มาแล้ว”

พึมพำในใจ หวังลี่ก็ยกมือขึ้นร่ายคาถาพื้นฐาน ลูกไฟก่อตัวขึ้นในมือ แล้วขว้างไปยังป่าทึบด้านหลัง

“ไม่ดีแล้ว!”

พร้อมกับเสียงร้องตกใจดังขึ้น หวังลี่ก็เห็นผู้ที่มาหลบลูกไฟของตนได้

หวังลี่ไม่ได้ประหลาดใจกับเรื่องนี้ รีบใช้คาถาลูกไฟขว้างไปอีกครั้ง

ไม่นาน ร่างสองร่างที่เสื้อผ้าขาดวิ่นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เสื้อผ้าทั่วทั้งตัวของคนทั้งสองขาดรุ่งริ่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ราวกับภูตผีปีศาจที่ดุร้าย

“เจ้าเด็กบ้า เล่นพอหรือยัง!?”

ศิษย์หอลงทัณฑ์ที่อายุมากกว่าเล็กน้อย มองสำรวจหวังลี่ขึ้นลงแล้ว ก็พูดด้วยความโกรธจัด

“พวกท่านเล่า? เล่นพอหรือยัง?”

พูดจบ หวังลี่ก็ไม่ปิดบังระดับพลังอีกต่อไป กลิ่นอายขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นแปดเผยออกมา กดดันคนทั้งสอง

ขณะเดียวกันก็ร่ายคาถา ลูกไฟสองลูกพุ่งออกไปโจมตีคนทั้งสองทันที

“รวบรวมลมปราณขั้นแปด? เป็นไปได้อย่างไร!!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่มาจากตัวหวังลี่ ศิษย์หอลงทัณฑ์ทั้งสองคนก็ตกใจอย่างยิ่ง จากนั้นก็หมดความกล้าที่จะต่อสู้อีกต่อไป หันหลังจะหนี

แต่หนีไม่ทัน ก็ถูกลูกไฟสองลูกโจมตีเข้าอย่างจัง ทั้งสองคนล้มลงบนพื้น

มองดูหวังลี่ที่กำลังเดินเข้ามาหา ศิษย์หอลงทัณฑ์ทั้งสองคนรีบยื่นมือขอความเมตตา “สหายธรรม! สหายธรรม โปรดไว้ชีวิตด้วย! พวกเราสองพี่น้องเพียงแค่หน้ามืดตามัวชั่วครู่...อ๊ะ!”

ยังไม่ทันพูดจบ หวังลี่ก็ใช้คาถาลูกไฟสังหารคนทั้งสองเสียแล้ว

เก็บกวาดสนามรบ ทำลายศพและหลักฐาน ทุกอย่างราบรื่น

หลังจากเก็บถุงเก็บของของคนทั้งสองไปแล้ว ดวงตาของหวังลี่ก็ฉายแววดูถูก “ศิษย์หอลงทัณฑ์มีฝีมือแค่นี้เองรึ? ดูเหมือนว่าตระกูลเซียนหลี่ก็ไม่ได้มีแต่หัวกะทิ อย่างน้อยสองคนนี้ก็เป็นพวกไร้ประโยชน์”

หลังจากผูกถุงเก็บของไว้ที่เอวแล้ว หวังลี่ก็วิ่งไปยังตลาด

ยามเย็น ก่อนที่ฟ้าจะมืดและตะวันจะตกดิน หวังลี่นำ <ตำราซ่อนเร้นลมปราณขั้นพื้นฐาน> และ <ตำราค่ายกลขั้นพื้นฐานฉบับสมบูรณ์> กลับมายังเรือนพำนักเป่ยซาน ขณะเดียวกัน ก็นำหินวิญญาณระดับต่ำ 200 ก้อนที่ได้มาจากศิษย์หอลงทัณฑ์ทั้งสองคน เติมเข้าไปในระบบจำลองทั้งหมด...

【ระบบจำลองชีวิต Lv1】

【ผู้ใช้งาน: หวังลี่】

【อายุ: 12】

【วิชาบำเพ็ญ: <คัมภีร์อัคคีแดงชาด>】

【ระดับพลัง: รวบรวมลมปราณขั้นแปด】

【แต้มจำลอง: 400】

【จำนวนครั้งในการจำลอง: 0】

【พรสวรรค์: วิญญาณแค้นทวงชีวิต (ดำ), อัจฉริยะด้านค่ายกล (ฟ้า)】

【ระดับคุณสมบัติพรสวรรค์: ขาว, ดำ, เหลือง, ฟ้า, ม่วง, แดง, ทอง, รุ้ง】

“จำลอง! เริ่มทำงาน!”

【กำลังเริ่มระบบจำลอง】

【กำลังสุ่มพรสวรรค์...】

【สุ่มได้พรสวรรค์: อัจฉริยะด้านการปรุงยา】

【ยินดีด้วย ท่านได้รับพรสวรรค์สีฟ้า: อัจฉริยะด้านการปรุงยา】

【อัจฉริยะด้านการปรุงยา: ท่านมีพรสวรรค์อันโดดเด่นด้านการปรุงยามาโดยกำเนิด หากฝึกฝนอย่างขยันหมั่นเพียร ไม่ช้าก็เร็ว ท่านจะกลายเป็นปรมาจารย์ด้านการปรุงยาผู้ยิ่งใหญ่】

【ต้องการใช้พลังงาน 100 แต้มเพื่อรีเฟรชพรสวรรค์หรือไม่?】

“อัจฉริยะด้านการปรุงยางั้นรึ? หวังว่าครั้งนี้จะสามารถหาวิธีแก้ไขโอสถสกัดกั้นลมปราณได้”

หวังลี่มองดูพรสวรรค์อัจฉริยะด้านการปรุงยา พึมพำในใจ ขณะเดียวกันก็เลือกไม่

หลังจากผ่านการจำลองหลายครั้งก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาหมดหวังกับตระกูลเซียนหลี่โดยสิ้นเชิงแล้ว

ในการจำลองครั้งก่อน เดิมทีคิดว่าการได้รับเลือกเป็นศิษย์ใน ได้รับนามสกุลหลี่ จะสามารถรักษาชีวิตน้อยๆ นี้ไว้ได้

ไม่นึกเลยว่าตระกูลเซียนหลี่เพียงแค่ต้องการขูดรีดตนเองอย่างหนักหน่วงก่อนที่จะส่งไปยังดินแดนลึกลับเพื่อรับความตายเท่านั้น ที่เรียกว่าการรับเข้าเป็นศิษย์ใน การมอบนามสกุลหลี่ ก็เป็นเพียงการปลอบใจตนเองเท่านั้น

“หนีออกจากตระกูลเซียนหลี่ไม่ได้ ข้าก็จะฆ่าฟันฝ่าออกไปจากตระกูลเซียนหลี่ให้ได้!!” หวังลี่กำหมัดแน่น ตะโกนในใจ

【วันนี้ท่านซื้อ <ตำราซ่อนเร้นลมปราณขั้นพื้นฐาน> และ <ตำราค่ายกลขั้นพื้นฐานฉบับสมบูรณ์> จากตลาด ท่านได้ฝึกฝน <ตำราซ่อนเร้นลมปราณขั้นพื้นฐาน> แล้ว】

【วันที่สอง หลิวจื่อตวนชวนท่านไปขุดเหมือง】

【ท่านปฏิเสธ เพราะตอนนี้ท่านมีหินวิญญาณเพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปทำงานหนักที่เหมืองอีกต่อไป】

【ท่านตัดสินใจว่าก่อนจะออกจากบ้านครั้งหน้า จะต้องฝึกฝน <ตำราซ่อนเร้นลมปราณขั้นพื้นฐาน> ให้สำเร็จเสียก่อน】

【ท่านปิดด่านฝึกฝน】

【วันที่สาม <ตำราซ่อนเร้นลมปราณขั้นพื้นฐาน> ฝึกฝนสำเร็จ ท่านซ่อนเร้นระดับพลังที่แท้จริงของตนเองได้แล้ว】

【วันที่สี่ ท่านออกจากบ้านไปซื้อตำราเกี่ยวกับการปรุงยา ท่านซื้อ <ตำราปรุงยาขั้นพื้นฐานฉบับสมบูรณ์> จากหอคอยหมื่นสมบัติ ในหนังสือมีบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการปรุงยาอย่างง่ายๆ ไว้บางส่วน】

【นอกจากซื้อตำราปรุงยาฉบับสมบูรณ์แล้ว ท่านยังใช้หินวิญญาณหนึ่งพันก้อนซื้อเตาหลอมยาระดับต่ำมาหนึ่งเตา】

【ท่านเริ่มเรียนรู้การปรุงยา】

【เมื่อเข้าใจเทคนิคการปรุงยาพื้นฐานแล้ว ท่านก็ใช้นามแฝงว่าหลี่ลี่ เริ่มตั้งแผงขายยาในตลาดทุกวัน รับเงินปรุงยาให้ผู้อื่น】

【หนึ่งเดือนผ่านไป ท่านได้รับงานไม่น้อย】

【ท่านชดใช้หนี้สินของหลิวจื่อตวนจนหมด】

【ภายใต้การเสริมพลังของอัจฉริยะด้านการปรุงยา ทักษะการปรุงยาของท่านก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว】

【ปีที่สอง ทักษะการปรุงยาของท่านยอดเยี่ยมไร้ที่ติ เทียบได้กับนักปรุงยาระดับกลางบางคนแล้ว ในตลาดตระกูลหลี่ ทักษะการปรุงยาของท่านเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งเดียว

เนื่องจากค่าบริการค่อนข้างต่ำ ท่านจึงเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ฝึกตนอิสระ ผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมากยินดีที่จะอุดหนุนกิจการของท่าน】

【มีผู้ไม่หวังดีบางคนเคยคิดจะเล่นงานท่าน แต่ผลลัพธ์คือถูกผู้ฝึกตนอิสระที่โหดเหี้ยมกว่ากำจัดไป กลายเป็นคนพิการ】

【ในปีนี้ ท่านก็แอบหาวิธีแก้ไขโอสถสกัดกั้นลมปราณอย่างลับๆ สุดท้ายท่านก็ได้สมปรารถนา ได้รับตำรับยาที่ชื่อว่าโอสถชีวะวิญญาณจากมือผู้ฝึกตนอิสระคนหนึ่ง】

【ท่านเริ่มรวบรวมสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถชีวะวิญญาณ】

【ปีที่สาม ภายใต้การตั้งรางวัลอย่างงาม ท่านรวบรวมสมุนไพรสำหรับโอสถชีวะวิญญาณได้ครบถ้วน ท่านเริ่มปรุงโอสถชีวะวิญญาณ】

【สามเดือนต่อมา ท่านปรุงยาสำเร็จ และกินโอสถชีวะวิญญาณเข้าไป】

【เมื่อท่านกินโอสถชีวะวิญญาณเข้าไป ท่านรู้สึกว่าอวัยวะภายในทั้งห้าของท่านเกิดการเปลี่ยนแปลง เลือดสีดำจำนวนมากไหลออกจากรูขุมขนของท่าน】

【ท่านขจัดโอสถสกัดกั้นลมปราณในร่างกายได้แล้ว!】

เมื่อเห็นฉากนี้ หวังลี่ที่อยู่นอกการจำลองก็กำหมัดแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดี

【หลังจากแก้ไขโอสถสกัดกั้นลมปราณในร่างกายได้แล้ว ท่านก็หยุดกิจกรรมการปรุงยาในตลาด หันไปฝึกฝนต่อ】

【ปีที่สี่ ภายใต้การช่วยเหลือของยาเม็ดและหินวิญญาณจากการจำลอง ระดับพลังของท่านบรรลุถึงขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นเก้า】

“หืม? ด้วยการช่วยเหลือของยาเม็ดและหินวิญญาณจากการจำลอง? หรือว่า? หินวิญญาณที่ได้จากรางวัลการจำลอง ก็สามารถใช้ในการฝึกฝนได้ด้วย?

ใช่แล้ว ระบบจำลองเพียงแค่บอกว่าไม่สามารถใช้ในการจำลองได้ ไม่ได้บอกว่าไม่สามารถใช้ในการฝึกฝนได้

แต่ว่า หลักการข้าเข้าใจหมดแล้ว เพียงแต่ไม่เข้าใจเล็กน้อยว่า เหตุใดจึงไม่สามารถใช้ในการจำลองได้?”

ดวงตาของหวังลี่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

นิ่งเงียบไปนาน หวังลี่ก็อ่านต่อไป

【ท่านรู้ว่านี่ยังไม่เพียงพอ จึงยังคงฝึกฝนอย่างหนักต่อไป ในระหว่างนั้น หลิวจื่อตวนมาหาท่านหลายครั้ง ต้องการชวนท่านออกไปเที่ยวเล่น แต่ก็ถูกท่านปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา】

【ปีที่ห้า ภายใต้การช่วยเหลือของยาเม็ดและหินวิญญาณ ระดับพลังของท่านบรรลุถึงขอบเขตรวบรวมลมปราณขั้นสิบ】

【สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่พลุ่งพล่านในร่างกาย ท่านตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างเซียนกับมนุษย์เป็นครั้งแรกอย่างแท้จริง】

【ปีที่หก ตระกูลเซียนหลี่หยุดแจกจ่ายทรัพยากรบำเพ็ญเพียร ศิษย์นอกตระกูลทุกคนร้องไห้โหยหวน มีเพียงท่านเท่านั้นที่ไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ】

【ระดับพลังของท่านค่อยๆ เข้าใกล้ระดับรวบรวมลมปราณขั้นสิบเอ็ด】

【หลิวจื่อตวนมาหาท่านหลายครั้ง เห็นท่านปิดด่านฝึกฝนอยู่ตลอดเวลา ก็จากไปด้วยความผิดหวัง】

【เดือนมกราคมปีที่เจ็ด หลี่อวิ๋นซีกลับมายังตระกูลเซียน ก่อให้เกิดความฮือฮาชั่วขณะ】

【เดือนมีนาคมปีที่เจ็ด ท่านใช้ทรัพยากรบำเพ็ญเพียรจำนวนมากทะลวงผ่านระดับรวบรวมลมปราณขั้นสิบเอ็ดในคราวเดียว】

【ท่านยังไม่ทันได้ดีใจ ก็เริ่มเดินทางไปยังตลาดเพื่อตั้งแผงปรุงยาต่อไป】

【ไม่ได้มาตลาดหลายปี ตลาดตระกูลหลี่ในปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก มองไปรอบๆ มีใบหน้าใหม่ๆ เพิ่มขึ้นไม่น้อย】

【บางคนจำตัวตนของท่านได้ ตั้งใจจะชวนท่านร่วมหุ้นทำธุรกิจ ท่านโบกมือปฏิเสธ เอาแต่ปรุงยาอย่างเดียว】

【ไม่ได้พบกันหลายปี ฝีมือการปรุงยาของท่านยังคงเป็นเลิศในตลาด พอลงมือ ก็ดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมากอีกครั้ง】

【ธุรกิจของท่านยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ】

【ท่านเริ่มรวบรวมตำรับยาโอสถกระจ่างวิญญาณอย่างลับๆ นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ชนิดของยาเม็ดที่สามารถแก้ไขยาเม็ดลวงจิตได้】

【ท่านเริ่มรวบรวมตำรับยาโอสถเสริมสร้างกระดูกอย่างลับๆ ยานี้มีสรรพคุณในการเสริมสร้างและฟื้นฟูกระดูก】

【ท่านเริ่มเรียนรู้วิชาการต่อสู้】

【เดือนสิงหาคมปีที่เจ็ด ท่านปรุงโอสถกระจ่างวิญญาณสำเร็จ】

【เดือนกันยายนปีที่เจ็ด ท่านปรุงโอสถเสริมสร้างกระดูกสำเร็จ】

【ปลายเดือนสิบปีที่เจ็ด ท่านได้ยินข่าวว่าหลิวจื่อตวนทรยศต่อตระกูลและถูกประหารชีวิต ท่านถอนหายใจครั้งหนึ่งแล้วก็ฝึกฝนคาถาอาคมต่อไป】

【ปีที่แปด คืนแรกของปีใหม่ ศิษย์หอลงทัณฑ์ระดับรวบรวมลมปราณขั้นแปดคนหนึ่งลอบโจมตีท่าน ท่านแกล้งทำเป็นถูกโจมตีสำเร็จ】

【ท่านถูกป้อนยาเม็ดลวงจิต】

【ท่านถูกผนึกด้วยวิชาผนึก】

【ท่านถูกหักแขนหักขา】

【โอสถกระจ่างวิญญาณในร่างกายของท่านเริ่มทำงาน】

【ท่านโคจรพลังวิญญาณทะลวงผ่านผนึก】

【โอสถเสริมสร้างกระดูกในร่างกายของท่านเริ่มทำงาน】

【ท่านฟื้นคืนสติ...】

【กระดูกของท่านเริ่มสร้างขึ้นใหม่...】

【ท่านพร้อมด้วยศิษย์นอกตระกูลอีกสิบสามคนถูกส่งตัวไปยังสำนักเทียนอี】

【ท่านพร้อมด้วยศิษย์นอกตระกูลอีกสิบสามคนถูกส่งตัวไปยังหุบเขาแห่งหนึ่งที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกวิญญาณตลอดทั้งปี】

【ท่านและผู้ฝึกตนอีกกว่าสี่ร้อยคน ถูกส่งตัวไปยังดินแดนลึกลับแห่งหนึ่ง】

【ศิษย์สำนักเทียนอีที่รับผิดชอบในการส่งตัวพวกท่าน ชักดาบสังหารพวกท่าน】

【ท่านเห็นศิษย์นอกตระกูลหลายคนถูกสังหาร เลือดเนื้อถูกดินดูดซับจนหมดสิ้น ฉากนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง】

【ศิษย์สำนักเทียนอีคนหนึ่งถือดาบยาว เดินเข้ามาหาท่านด้วยใบหน้าไร้อารมณ์...】

(จบตอน)