บทที่ 18 - แผนการในอนาคต

เมืองจันทราเหมันต์, หอคัมภีร์

ตะวันลับขอบฟ้า ยามสนธยา

หลังจากตรวจสอบคัมภีร์ทั้งหมดในหอคัมภีร์แล้ว เจียงเช่อจึงจากไปอย่างสบายใจ กลับไปยังที่พำนักของตนเอง

ซือคงฉางเฟิงได้มอบเรือนที่ว่างอยู่หลังหนึ่งให้แก่เขาแล้ว

แม้จะเทียบไม่ได้กับที่พำนักเจ้าเมือง แต่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันมากนัก

พื้นที่กว้างหลายพันตารางเมตร มีสะพานเล็กๆ ลำธารไหลผ่าน ภูเขาจำลอง และสวนดอกไม้ครบครัน อีกทั้งยังมีสาวใช้กว่าร้อยคน

หลังจากทานอาหารเย็นแล้ว เจียงเช่อก็กลับไปยังห้องของตนเอง

เขาหยิบพู่กัน หมึก กระดาษ และที่ฝนหมึกออกมา เริ่มคัดลอกเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ต่างๆ ที่ได้มาจากหอคัมภีร์ในวันนี้

“หมัดทลายภูผา”, “เคล็ดวิชาเสวียนเทียน”, “คัมภีร์วายุคลั่ง”, “ฝ่ามือยูไล”...

พูดได้คำเดียวว่า เจ้าเฒ่าหลี่ฉางเซิงนี่ไม่ได้มีชีวิตอยู่มานานหลายปีโดยเปล่าประโยชน์ ของดีๆ มีอยู่ไม่น้อยเลยจริงๆ!

ครั้งนี้เจียงเช่อได้คัมภีร์ระดับสวรรค์มาทั้งหมดสิบห้าเล่ม!

“ระบบ แลกเปลี่ยนให้ข้า...”

“ติ๊ง! แลกเปลี่ยนสำเร็จ ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับ 15000 คะแนน...”

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัว มุมปากของเจียงเช่อก็ยกขึ้น

เดิมทีคิดว่าภารกิจนี้จะยากมาก ไม่นึกเลยว่าจะง่ายดายถึงเพียงนี้

รวมกับคัมภีร์นพเก้า, นพสุริยัน, และพลังเทวะอุดรที่เขาแลกเปลี่ยนไปก่อนหน้านี้ ก็เท่ากับว่าแลกเปลี่ยนคัมภีร์ระดับสวรรค์ไปแล้วสิบแปดเล่ม!

“ระบบ เปิดหน้าต่างสถานะของข้า”

ผู้เป็นนาย: เจียงเช่อ

กายา: กายวิญญาณห้าธาตุ

ระดับพลัง: มหาปรมาจารย์ขั้นที่เก้า

เคล็ดวิชา: วิชาห้าธาตุวิญญาณ (สมบูรณ์), เคล็ดวิชารวบรวมปราณแห่งสู่ซาน (สมบูรณ์), เคล็ดหมื่นกระบี่, เทพกระบี่, วิชากระบี่เหิน, ท่าเท้าเซียนเมาชมจันทร์,...

อาชีพเสริม: วิชาแพทย์ระดับเทพ

อาวุธ: กระบี่เจ็ดดาวหลงหยวน

ภารกิจ: รวบรวมเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ให้ครบหนึ่งร้อยเล่ม (18/100), สร้างชื่อเสียงให้โด่งดัง กลายเป็นหมอเทวดาแห่งยุค (รักษาโรคภัยไข้เจ็บที่ยากจะรักษาให้หายได้นับพันชนิด)

คะแนน: 18500

…………

เมื่อเห็นภารกิจการเป็นหมอเทวดา เจียงเช่อก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

แม้ว่าภารกิจจะไม่มีการบังคับและไม่มีการจำกัดเวลา

แต่เจียงเช่อก็ไม่อยากเป็นหมอชื่อดังอะไร เพราะเขาไม่ได้มีจิตใจที่จะช่วยเหลือผู้คนไปทั่ว

หลังจากปลุกระบบขึ้นมาแล้ว เจียงเช่อเพียงแค่อยากจะใช้ชีวิตอย่างสบายๆ ท่องเที่ยวไปในโลกมนุษย์

ไม่อยากจะทำภารกิจนี้ แต่เจียงเช่อกลับอยากได้โลหิตแก่นแท้หงส์เพลิงอย่างยิ่ง!

“ระบบ ถ้าข้ารับศิษย์สายตรงสักสองสามคน ถ่ายทอดวิชาแพทย์ของข้าให้พวกเขา แล้วให้พวกเขาไปรักษาคนแทนจะใช้ได้หรือไม่?”

เจียงเช่อลูบคางพลางถามด้วยความสงสัย

“ได้ขอรับ ท่าน”

“หากศิษย์ของท่านกลายเป็นหมอชื่อดังแห่งยุค ท่านก็จะพลอยมีชื่อเสียงไปด้วย ตราบใดที่ศิษย์ของท่านสามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บที่ยากจะรักษาที่ผู้อื่นไม่เคยรักษาได้นับพันชนิด ก็ถือว่าทำภารกิจสำเร็จ”

“อย่างนี้ก็ง่ายแล้ว!”

หลังจากได้รับคำยืนยันจากระบบ เจียงเช่อก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา เริ่มครุ่นคิดอยู่ในใจ

หมอชื่อดังที่เขารู้จัก ในแคว้นเป่ยหลีมีซินไป่เฉ่า, แคว้นซ่งมีเซวียมู่หัว, แคว้นต้าหมิงมีหูชิงหนิวและผิงอีจื่อ, แคว้นต้าฉินมีตวนมู่หรง...

แต่เจ้าเฒ่าซินไป่เฉ่านั่นดูเหมือนจะตายไปแล้ว ศิษย์ของเขาอย่างฮวาจิ่นได้รับสืบทอดวิชาทั้งหมดของเขาไป

อายุน้อย แต่กลับมีฉายาว่า “หมอเทวดาน้อย”

ถ้าเขารับคนเหล่านี้ทั้งหมดมาเป็นศิษย์ ให้พวกเขาได้รับสืบทอดวิชาแพทย์ของเขาไปรักษาผู้คนก็ใช้ได้แล้วมิใช่หรือ?

อีกทั้งหากเป็นโรคที่รักษาไม่หาย เขายังสามารถให้ศิษย์ของเขาไปขอคัมภีร์วิทยายุทธ์จากคนเหล่านั้นได้อีก!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงเช่อก็ยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ

ส่วนเรื่องที่ว่าคนเหล่านี้จะยอมเป็นศิษย์ของเขาหรือไม่?

เรื่องเหล่านี้เจียงเช่อไม่เคยคิดเลย!

เชื่อว่าเมื่อเจ้าพวกนี้ได้เห็นวิชาแพทย์ของเขาแล้ว จะต้องแย่งกันมาเป็นศิษย์ของเขาอย่างแน่นอน

ถ้าไม้อ่อนไม่ได้ผล ถึงตอนนั้นก็ใช้ไม้แข็ง!

เกี่ยวกับเรื่องการรวบรวมเคล็ดวิชา ในใจของเจียงเช่อก็พอจะมีลู่ทางแล้ว

ในใต้หล้าปัจจุบัน หากจะพูดว่าราชวงศ์ใดมีคัมภีร์วิทยายุทธ์มากที่สุด ก็ต้องเป็นต้าฉินอย่างไม่ต้องสงสัย!

เพราะต้าฉินมีสำนักปรัชญาร้อยสำนักอยู่

ในเมื่อเรียกว่าสำนักปรัชญาร้อยสำนัก แต่ละสำนักก็ควรจะมีเคล็ดวิชาระดับสวรรค์สักหนึ่งหรือสองเล่มใช่หรือไม่?

ถ้าเขารีดไถสำนักปรัชญาร้อยสำนักจนหมดตัว ภารกิจนี้ของเขาก็จะสำเร็จโดยตรงมิใช่หรือ?

แน่นอนว่า ในฐานะคนขี้เกียจ เจียงเช่อก็ไม่ได้ตั้งใจจะลงมือเอง

ในใจของเขามีคนที่เหมาะสมที่สุดอยู่แล้ว นั่นคืออิ๋งเจิ้ง!

เจ้าอิ๋งเจิ้งนั่นนับตั้งแต่กวาดล้างหกรัฐแล้ว ความปรารถนาที่จะมีชีวิตยืนยาวก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

รอให้เขาเรียนรู้วิชาปรุงโอสถระดับเทพเสียก่อน แล้วปรุงโอสถยืดอายุขัยสักสองสามเม็ด

เสนอความคิดที่จะร่วมมือกัน เชื่อว่าอีกฝ่ายจะต้องตกลงอย่างแน่นอน

โอสถยืดอายุขัยหนึ่งเม็ดยืดอายุได้สามสิบปี คัมภีร์ระดับสวรรค์สามสิบเล่มแลกกับโอสถยืดอายุขัยหนึ่งเม็ดก็สมเหตุสมผลดีมิใช่หรือ?

แต่ก่อนที่จะไปยังต้าฉิน เจียงเช่อยังต้องยกระดับพลังของตนเองเสียก่อน อย่างน้อยก็ต้องถึงระดับกึ่งเทพสวรรค์ หรือแม้กระทั่งทะลวงไปถึงระดับเอกภาพสวรรค์และมนุษย์ให้ได้

เพราะต้าฉินนั้นน้ำลึกมาก สำนักปรัชญาร้อยสำนัก, ตาข่ายฟ้า, แต่ละกองกำลังล้วนไม่ขาดแคลนยอดฝีมือ

แม้แต่จ้าวเกาที่อยู่ข้างกายอิ๋งเจิ้งก็เกรงว่าจะมีพลังถึงระดับเอกภาพสวรรค์และมนุษย์แล้ว ไม่ต้องพูดถึงตงหวงไท่อี้ ผู้นำของสำนักหยินหยางเลย

เจียงเช่อคาดว่าเจ้าเฒ่าตงหวงไท่อี้นั่นอย่างน้อยก็ต้องเป็นอสูรเฒ่าระดับเดียวกับหลี่ฉางเซิง

ต่อให้ยังไม่ทะลวงไปถึงแดนอายุวัฒนะ ก็เป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพสวรรค์ขั้นสูงสุด

อีกทั้ง เขาก็ค่อนข้างสงสัยในความลับของเจ็ดดาวมังกรครามอยู่เหมือนกัน

หลังจากคิดทุกอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว เจียงเช่อก็สื่อสารกับระบบในใจทันที

“ระบบ ถ้าข้าต้องการรับการถ่ายทอดวิชาปรุงโอสถระดับเทพ จะต้องใช้คะแนนเท่าไหร่?”

…………

[จบแล้ว]