ตอนที่ 22 พระเอกของเรื่องมันอยู่ใหนกันเนี่ย?

วันต่อมา ชิชิโอะก็ได้ลืมขึ้นมาซึ่งเขารู้สึกว่าโลกในสายตาของเขานั้นมันชัดชัดแจ๋วราวกับเขากำลังนั่งดูจอระดับ 4K อย่างงั้นแหละ เขานั้นรู้อยู่แล้วว่ารางวัลจากระบบนั้นมันสุดยอดมาก โดยเฉพาะรางวัล ‘เสริมแกร่งวิสัยทัศน์’ ซึ่งทำให้เขาสามารถมองเห็นได้ชัดเจนมากขึ้น จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินไปเปิดผ้าม่าน

เมื่อเขาเปิดผ้าม่าออก เขาก็สัมผัสได้ว่าแสงอาทิตย์ที่ส่องสว่างเข้ามาภายในห้งอของเขานั้นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดตาแต่อย่างใดซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกดีใจมาก ต่อจากนั้นเขาก็จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างและมองเห็นเสาไฟฟ้าที่อยู่ห่างออก 300 เมตรซึ่งมันทำให้เขารู้สึกทึ่งมาก

ชิชิโอะนั้นรู้อยู่แล้วว่าสายตาของเขานั้นดีแต่เขาไม่คิดว่าหลังจากกดรับ ‘เสริมแกร่งวิสัยทัศน์’ สายตาของเขาจะดีขนาดนี้ จากนั้นเขาก็ได้ลูบหน้าตัวเองและรู้สึกว่า ‘เสริมแกร่งวิสัยทัศน์’นี้ไม่ได้สร้างปัญหาให้กับชีวิตประจำวันของเขาเลย ต่อมาเขาก็เงยหน้ามองนาฬิกาและพบว่าตอนนี้เป็นเวลา 6.20 น.

เมื่อเห็นแบบนี้แล้ว ชิชิโอะจึงไม่คิดจะกลับไปนอนต่อซึ่งเขาคิดว่าจะไปทำอาหารเช้ากินสักหน่อยเพราะเขาอยากจะลองใช้วิชา‘มวยปาจี๋(มวยแปด)’กับวิชาปราณอัสนีสักหน่อย ซึ่งแม้ว่าเมื่อคืนเข้าจะกินไปเยอะแล้ว แต่เขาก็รู้สึกว่าใช้วิชาพวกนี้จำเป็นต้องใช้พลังงานเยอะมากกว่าที่เขาได้กินไปเพราะเขากลัวว่าหลังจากที่เขาลองวิชาพวกนี้เสร็จ เขาจะหิวโหยขึ้นมา

ดังนั้นแล้วชิชิโอะจึงไปล้างน้ำแปลงฟันแล้วกลับมาทำความสะอาดห้อง เขานั้นอาศัยอยู่คนเดียว ไม่มีสาวใช้ หรือแฟนสาวช่วยเขาทำความสะอาดห้อง ดังนั้นเขาจึงต้องทำความสะอาดห้องเอง

หลังจากเขาทำเสร็จ เขาก็เปลี่ยนมาใส่กางเกงวอร์มกับเสื้อแขนกุด

ความจริงแล้ว เขานั้นอยากจะลอง วิชาปราณอัสนีกับมวยปาจี๋(มวยแปด)ซะเดี๋ยวนี้เลย แต่ว่าการใช้ศิลปะการต่อสู้พวกนี้ภายในอาคารนั้นมันอันตรายมากเพราะมันอาจจะทำให้ห้องเสียหายได้ ยิ่งไปกว่านั้นคือศิลปะการต่อสู้ทั้งสองนั้นจำเป็นต้องกระทืบเท้าอย่างแรงแถมทั้งสองอย่างนี้ก็เป็นศิลปะการต่อสู้ที่เน้นด้านความเร็วด้วย

ซึ่งในห้องเล็กๆของเขานั้น ไม่มีทางที่เขาจะใช้ศิลปะการต่อสู้พวกนี้ได้

‘แต่วิชาปราณอัสนีนี่ก็แจ๋วดีแหะ’

วิชาปราณอัสนีนั้นเป็นสิ่งที่มาจากเรื่องราวแฟนตาซีเรื่องหนึ่งซึ่งไม่เหมือนกับ ‘วิชามวยปาจี๋(มวยแปด)’ที่ทำให้เขามีความรู้ความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับวิชามวปาจี๋(มวยแปด)แต่แม้ว่าเขาจะกดรับ ‘วิชาปราณอัสนี’มา เขาก็ไม่คิดว่าเขาจะสามารถสร้างผลพิเศษอย่างเช่นสร้างกระแสไฟฟ้าออกมาจากร่างในตอนที่เขาใช้วิชาปราณอัสนีได้หรอก

แต่แม้จะเป็นแบบนั้น วิชาปราณอัสนีนี้ก็เป็นศิลปะการต่อสู้ที่ทรงพลังมาก

ดังนั้นแล้วชิชิโอะจึงสงสัยว่าเขาจะหาดาบคาตานะดีๆสักอันได้หรือไม่เพราะวิชาปราณอัสนีนั้นเป็นวิชาดาบและแน่นอนว่าเขาจำเป็นต้องใช้ดาบคาตานะในการจะใช้มันซึ่งตามความเข้าใจของเขานั้น ศิลปะการต่อสู้นี้มันคือ…

‘มันเหมือนกับวิชาดาบอิไอ(วิชาชักดาบฟันแบบฉับพลันนั่นเอง)’

ชิชิโอะนั้นจำได้ว่าในหอพักนี้มีดาบไม้อยู่ ฉะนั้นแล้วเขาจึงสงสัยว่าเขาจะสามารถยืมมันมาใช้ได้หรือ จากนั้นเขาก็ได้ลงไปที่ชั้น 1 เพื่อเตรียมอาหารเช้าของเขาแต่ทันใดนั้น เขากลับเห็นคนปรากฏขึ้นบนโถงทางเดินข้างซ้าย

ในขณะฟังเสียงเท้าที่ดังขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวที่สวมเสื้อเชิ้ตสีเหลืองและกางเกงขาสั้นสีดำก็เดินออกมา

หญิงสาวคนนี้มีผิวสีขาวสวย ผมสั้นสีน้ำตาลและดวงตาสีม่วงอ่อน

ชิชิโอะนั้นยอมรับว่าหญิงสาวคนนี้ช่างสาวมากเลยซึ่งบางครั้งหน้าตาของเธอนั้นกลับทำให้เขานึกถึงรุย อย่างไรก็ตาม เขาก็มั่นใจว่าหญิงสาวคนนี้คงมีต้นกำเนินดมาแบบเดียวกับชิโรซังและซายากะ

หญิงสาวคนนี้กลับไม่ได้มองเขาเนื่องจากเธอเอาแต่อ่านหนังสือในมือเธออย่างขมักเขม้น

ชิชิโอะจึงสงสัยว่าหนังสือที่เธออ่านนั้นมันน่าสนใจมากถึงขนาดที่เธอเดินไปด้วยอ่านไปด้วยเลย ซึ่งฉากนี้มันทำให้เขานึกถึงฉากในชีวิตที่แล้วของเขา แต่อย่างไรก็ตาม ผู้คนในฉากนั้นส่วนใหญ่นั้นกลับถือสมาร์ทโฟนทั้งนั้น….

ชิชิโอะนั้นกลับรู้สึกว่าเขาพอจะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครแต่ในเวลาเดียวกันเขากลับขมวดคิ้วขึ้นมาเนื่องจากโลกใบนี้ที่เขาอยู่นั้นเป็นโลกที่มีอนิเมะหลายเรื่องปะปนกันอยู่แต่เขาก็รู้สึกดีใจที่เขาไม่ได้เป็นนักเขียนมังงะหรือนักเขียนนิยายเพราะเขากลัวว่าตัวละครของเรื่องที่เขานำมาเขียนนั้นจะปราฏขึ้นตรงหน้าเขา

ชิชิโอะนั้นรู้สึกว่าหากว่าเขาอยากจะก็อปปี้ผลงานในชาติที่แล้ว เขาจำเป็นต้องตรวจสอบก่อนว่าตัวลคระในเรื่องราวเหล่านั้นมีตัวตนในโลกนี้หรือไม่

<พบเป้าหมาย!!!>

<ยินดีด้วย คุณได้รับหุ้น 67 เปอร์เซ็นของบริษัทโคดันฉะ(Kodansha)>

“…”

ความจริงแล้ว ชิชิโอะนั้นตกตะลึงมากเนื่องจากเขาไม่คิดว่าจู่ๆเขาจะได้หุ้นของสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่อย่างกระทันหันแบบนี้ นอกจากนี้เขานั้นยังรู้ดีว่าโคดันฉะนั้นมีมูลค่ามหาศาลมากแถมมันยังเป็นบริษัทเอกชนด้วย แม้ว่าเมื่อปีที่แล้วบริษัทจะขาดทุน แต่การได้รับหุ้น 67 เปอร์เซ็นของบริษัทโคดันฉะนั้นทำให้เขากลายมหาเศษฐีพันล้านทันที

ในวันแรก เขาได้รับระบบ ได้เงิน 500 ล้านเยน ส่วนในวันที่สอง เขานั้นได้รับเงิน 2 หมื่นล้านและวันที่สามนั้นเขาทรัพย์สินทั้งหมดของเขานั้นกลับเพิ่มขึ้นไปหลักแสนล้านเลยเนี่ยนะ ?

ชิชิโอะนั้นรู้สึกอึ้งในการที่เขาได้รับทรัพย์สินอัรมหาศาลที่รวดเร็วขนาดนี้ อย่างไรก็ตาม เขานั้นก็รู้สึกชินชากับระบบนี้ไปแล้วแถมเขาก็รู้ว่าหลังจากนี้เขาคงได้ทรัพย์อื่นๆยากขึ้นเพราะถ้าหากเขาอยากจะได้รางวัลมากกว่านี้ เขาก็จำเป็นต้องทำเรื่องพรรค์(จับขึ้นเตียงงงง)นั้นกับเป้าหมายที่ระบบเลือกเพราะช่องโหว่ของระบบอาจจะใช้ไม่ได้ผลเสมอไป

ชิชิโอะนั้นไม่อยากจะเป็นเศษสวะ ดังนั้นถ้าหากเขาอยากจะร่ำรวยกว่านี้ เขาจำเป็นต้องคิหาวิธิเพิ่มพูนทรัพย์สินโดยไม่ต้องใช้ระบบเข้าช่วย

“สวัสดี เธอเป็นใครหรอ?”

ในขณะที่ชิชิโอะกำลังประหลาดใจกับรางวัลที่เขาได้รับและกำลังคิดถึงเรื่องอนาคตอยู่นั้น หญิงสาวที่เดินออกมาจากระเบียงทางซ้ายก็ได้เข้ามาทักเขาเนื่องจากเธอสังเกตเห็นเขายืนคิดอะไรบางอย่างอยู่เพียงลำพังที่หน้าโถงทางเดิน

เมื่อได้ยินเสียงของผู้หญิงคนนี้ ชิชิโอะก็เงยหน้าขึ้นทักทายผู้หญิงคนนี้ทันที

“สวัสดีครับ ผมเป็นหลานชายของจิฮิโระเซ็นเซย์ ผมชื่อว่าโองะ ชิชิโอะ พอดีผมพึ่งมาอยู่ซากุระโซวิเมื่อสองวันก่อนเองครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ และจากนี้ไปก็ของฝากตัวด้วยนะครับ”ฃ

ความจริงแล้ว ตอนแรกชิชิโอะนั้นอยากจะทักทายผู้หญิงคนนี้ก่อนแต่รางวัลที่เขาได้รับนั้นมันช่างล้ำค่ามากจนทำให้เขาอึ้งไปชั่วขณะ

“อ้อ คนที่พี่จิฮิโระพูดให้ฟังนี่เอง ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันชื่อว่า คาวาอิ ริทสึ ฝากตัวด้วยนะ แล้วก็อย่ามายืนกลางห้องโถงนะ มันรบกวนคนอื่นนะ”

หลังจากริทสึพูดเสร็จ เธอก็หันหน้าเดินออกไปโดยไม่รอให้เขาตอบกลับ

“…”

หลังจากที่ริทสึพูดคำพวกนี้ออกมา ทันใดนั้น ชิชโอะก็อยากจะจับเธอกดลงพื้นแล้วตีก้นสั่งสอนเธอแทนพ่อแม่ของเธอเอามากๆ แต่ด้วยจิตใจของเขาที่กว้างใหญ่ราวกับมหาสมุทธ เขาจึงให้อภัยเธอ และยิ่งไปกว่านั้นคือเขานั้นได้รับรางวัลอันยิ่งใหญ่ก็เพราะผู้หญิงคนนี้ด้วย

จากนั้นไม่นานชิชิโอะก็ส่ายหัวแล้วสงสัยว่าทำไมตัวละครหลักในเรื่องนั้นกลับหลงรักผู้หญิงแบบนี้กัน เขานั้นรู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้ค่อนข้างจะน่ารัก  แต่มันก็แค่นั้น

ยังไงเสียในโลกนี้ก็มผู้หญิงสวยเต็มไปหมด ดังนั้นแล้วเขานั้นไม่มีทางไปไล่จีบผู้หญิงนิสัยแปลกๆแบบนี้หรอก

‘หืม…’

จากนั้นแล้วชิชิโอะก็สงสัยว่าตัวละครหลักของเรื่องที่เขาเคยเห็นเมื่อชาติที่แล้วนั้นไปอยู่ใหนกันเพราะเขายังไม่เห็นพวกนั้นเลยตั้งแต่ที่เขามาถึงโตเกียว จากผู้คนที่เขาได้พบเมื่อหลายวันก่อน เขาจึงรู้ว่ามันจะต้องมีตัวละครหลักอย่างน้อย 2 คนแน่ๆ ซึ่งเขานั้นก็ไม่ได้รังเกียจหากว่าคาวาอิ ริทสึเป็นคนมาหลงรักเขา เขาก็พร้อมจะรับเธอด้วยความเต็มใจ อย่างไรก็ตาม สำหรับตัวละครหลักที่อยู่ในเรื่องเดียวกับน้าของเขา เขานั้นรู้สึกว่าหมอนี่มันตัวน่ารำคาญมากและยิ่งไปกว่านั้นหมอนี่มันทำให้เหล่านางเอกของเรื่องต้องเสื่อมเสียอีกด้วย

แต่สุดท้ายแล้วชิชิโอะก็ตัดสินใจไปห้องครัว และทันใดนั้นเอง ก็มีคนเรียกชื่อของเขาเข้า

“โองะคุง? มาทำอะไรหรอ?”

#พรุ่งนีี้จะเปิดกลุ่มลับเรื่องนี้แล้วนะครับผมเจอกันได้ที่FANPAGE Facebook ได้เยยยยย #ชื่อเพจก็เปลี่ยนแล้วเน้ออรู้ยัง JIBInovel | Facebook ที่นี่เลย