บทที่ 3 ปาดหน้าชิงตัวเกาเสี่ยวฉินและเกาเสี่ยวเฟิ่ง!
บทที่ 3 ปาดหน้าชิงตัวเกาเสี่ยวฉินและเกาเสี่ยวเฟิ่ง!
“สวีต้าเฉิง?” จ้าวรุ่ยหลงทวนชื่อ
“ใช่! คือเขา!” หลี่เชี่ยนพูดทั้งน้ำตา “เขาบอกว่าแค่ทำให้คุณเสียชื่อเสียง พอเรื่องสำเร็จจะให้ฉันอีกสามแสน!”
“หลักฐานล่ะ?”
“ฉัน... ฉันแอบอัดเสียงตอนที่คุยโทรศัพท์กับเขาไว้...” หลี่เชี่ยนหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าออกมาจากกระเป๋าด้วยมือที่สั่นเทา
แววตาของจ้าวรุ่ยหลงเป็นประกาย ดีมาก!
เขาพยักพเยิดให้บอดี้การ์ดรับโทรศัพท์ไปเปิดไฟล์เสียง ในนั้นมีเสียงของผู้ชายคนหนึ่งกำลังสั่งการหลี่เชี่ยนอย่างชัดเจนว่าจะต้องแจ้งความอย่างไร แม้จะไม่ได้เอ่ยชื่อจ้าวรุ่ยหลงโดยตรง แต่เมื่อประกอบกับการแจ้งความของหลี่เชี่ยนแล้ว ก็ชี้เป้าได้อย่างชัดเจน
“ดีมาก” จ้าวรุ่ยหลงพยักหน้า แล้วมองไปที่หลิวชิ่งจู้ “อัดคำให้การไว้ แล้วให้เธอเขียนคำรับสารภาพ เซ็นชื่อประทับลายนิ้วมือด้วย”
หลิวชิ่งจู้รีบหยิบเครื่องอัดเสียงกับปากกากระดาษออกมาทันที ตอนนี้หลี่เชี่ยนไม่มีความคิดที่จะต่อต้านอีกต่อไปแล้ว เธอให้การอย่างว่าง่าย
หลิวชิ่งจู้ที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ถึงกับอ้าปากค้าง ทั้งข่มขู่ ล่อลวง และโจมตีจุดอ่อน ในเวลาสั้นๆ ก็ทำให้ผู้หญิงคนนี้กลับลำได้อย่างสิ้นเชิง พี่หลงเก่งขึ้นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?! นี่มันเหมือนเป็นคนละคนเลย!
“หลิวชิ่งจู้” จ้าวรุ่ยหลงเรียก
“ครับ! พี่หลง!”
“พาเธอไปที่สถานีตำรวจ ถอนแจ้งความซะ แล้วก็ให้เงินเธอไป รีบส่งแม่ลูกคู่นี้ออกจากจิงโจว ทำให้มัน... เรียบร้อยหน่อย”
“ครับ! พี่หลงวางใจได้!” หลิวชิ่งจู้รีบพาคนของเขาพร้อมกับลากตัวหลี่เชี่ยนออกจากโกดังไป
ในโกดังกลับสู่ความเงียบสงบ เหลือเพียงจ้าวรุ่ยหลงอยู่คนเดียว เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาหลิวซินเจี้ยนอีกครั้ง
“พี่หลง”
“ซินเจี้ยน ช่วยสืบคนคนหนึ่งให้หน่อย สวีต้าเฉิง ใช้ทรัพยากรทั้งหมดที่มี สืบว่าเขามีความสัมพันธ์อะไรกับตระกูลเหลียง โดยเฉพาะเหลียงจื้อเจียน”
“ได้ครับ ผมจะรีบไปสืบให้เดี๋ยวนี้!”
จ้าวรุ่ยหลงวางสาย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็น ไม่นานนัก โทรศัพท์ของหลิวซินเจี้ยนก็โทรกลับมาอีกครั้ง
“พี่หลง สืบได้แล้วครับ! สวีต้าเฉิงคนนี้ เป็นลูกพี่ลูกน้องของสวีเข่อเฟย ซึ่งเป็นลูกน้องคนสนิทของเหลียงจื้อเจียน! งานสกปรกหลายอย่างก็เป็นเขาที่ไปจัดการ!”
เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด! เบาะแสตรงกันแล้ว!
เหลียงจื้อเจียนเอ๋ยเหลียงจื้อเจียน ไม่รู้ว่าแกฉลาดหรือโง่กันแน่! คิดจะใส่ร้ายฉัน แต่กลับใช้เส้นสายที่ใกล้ตัวขนาดนี้!
จ้าวรุ่ยหลงโทรหาหลิวชิ่งจู้อีกครั้ง “ไปหาแฮกเกอร์กับนักสืบเอกชนที่ไว้ใจได้มาหน่อย ฉันต้องการความเชื่อมโยงทั้งหมดระหว่างสวีต้าเฉิง สวีเข่อเฟย และเหลียงจื้อเจียน ทั้งประวัติการโทร ประวัติการทำธุรกรรมธนาคาร ขุดให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้”
“เข้าใจแล้วครับ! พี่หลง! ต่อให้ต้องขุดดินสามฟุตผมก็จะขุดมาให้พี่ให้ได้!”
ในโกดังกลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง ปัญหาเฉพาะหน้าคลี่คลายไปชั่วคราว แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น การเผชิญหน้ากับเหลียงจื้อเจียนยังอีกยาวไกล เขาต้องการไพ่ตายที่มากขึ้น!
จิตสำนึกของจ้าวรุ่ยหลงดำดิ่งลงไปในห้วงความคิด ตัวช่วยที่มาพร้อมกับการทะลุมิติของเขา... เพียงแค่พิชิตสาวงามระดับท็อปเหล่านั้น ก็จะสามารถ “ปลดล็อก” รางวัลออกมาได้ รางวัลเหล่านี้ต่างหาก คือทุนที่แท้จริงในการพลิกชะตาของเขา!
แววตาของเขาลุ่มลึกขึ้น ในหัวปรากฏภาพของสองสาวงามสะคราญโฉม—เกาเสี่ยวฉิน และเกาเสี่ยวเฟิ่ง
ตามไทม์ไลน์แล้ว สองพี่น้องจากหมู่บ้านชาวประมงคู่นี้ ตอนนี้น่าจะเพิ่งมาถึงจิงโจวได้ไม่นาน ยังบริสุทธิ์ราวกับกระดาษขาว ที่สำคัญกว่านั้น พวกเธอไม่เพียงแต่มีรูปโฉมที่งดงาม แต่ยังมีหัวการค้าที่ไม่ธรรมดาอีกด้วย ไม่เพียงแต่เป็นเป้าหมายที่สมบูรณ์แบบ แต่ยังเป็นผู้ช่วยที่ทรงพลังสำหรับธุรกิจในอนาคตของเขา!
มุมปากของจ้าวรุ่ยหลงปรากฏรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ
ฉีถงเหว่ย, เกาอวี้เหลียง... สุดที่รักในอนาคตของพวกแก ฉันขอตัดหน้าล่ะนะ!
เขานึกถึงเศษเสี้ยวความทรงจำของร่างเดิม ไม่นานสถานที่แห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัว—คลับหรู “จินเจวี๋ย” ดูเหมือนว่าสองพี่น้องจะทำงานอยู่ที่นั่น
จ้าวรุ่ยหลงจัดปกเสื้อ แล้วเดินออกจากโกดังไป
เมืองจิงโจวยามค่ำคืน แสงนีออนส่องประกายระยิบระยับ หน้าประตู “จินเจวี๋ย” มีรถหรูจอดเรียงราย ชายหญิงในชุดแบรนด์เนมเดินเข้าออกกันขวักไขว่
จ้าวรุ่ยหลงเพิ่งจะเดินเข้าไปในล็อบบี้ ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย วัยรุ่นชายสองสามคนในชุดแบรนด์เนมกำลังล้อมหญิงสาวสองคนอยู่ พวกเธอสวมเครื่องแบบพนักงานเสิร์ฟของคลับ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและอัปยศอดสู
นั่นคือเกาเสี่ยวฉินและเกาเสี่ยวเฟิ่ง!
[จบตอน]