บทที่ 1 ทะลุมิติเป็นจ้าวรุ่ยหลง เปิดเกมมาก็โดนข้อหาพยายามข่มขืน?
บทที่ 1 ทะลุมิติเป็นจ้าวรุ่ยหลง เปิดเกมมาก็โดนข้อหาพยายามข่มขืน?
“อึก! ปวดหัวชะมัด!”
ชายหนุ่มลืมตาโพลง ความรู้สึกปวดร้าวแล่นปราดในหัวราวกับจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเพดานห้องที่ไม่คุ้นเคย ประดับด้วยโคมไฟระย้าคริสตัลที่ส่องแสงเจิดจ้าจนแสบตา ทั่วทั้งร่างอบอวลไปด้วยกลิ่นเหล้าเหม็นคลุ้ง
ที่นี่มันที่ไหนกัน?
เขาพยายามพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตามองไปรอบๆ และพบว่าตัวเองอยู่ในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทที่หรูหราจนน่าตกใจ
“เชี่ย... นี่เราทะลุมิติมาเหรอ?”
เดิมทีเขาเป็นแค่ชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง ที่เมื่อคืนอดหลับอดนอนอ่านนิยายออนไลน์จนดึกดื่น... แล้วก็ทะลุมิติมาทั้งอย่างนั้น!
แถมยังเป็นการทะลุมิติมาทั้งตัว! เพราะบนพื้นข้างๆ เขายังมีร่างของใครคนหนึ่งนอนอยู่... เป็นศพที่มีใบหน้าเหมือนกับเขาราวกับแกะ!
ทันใดนั้นเอง ความทรงจำนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวราวกับเขื่อนแตก... เป็นความทรงจำของร่างที่นอนไร้วิญญาณอยู่บนพื้น...
เสียงกรีดร้องโหยหวนของผู้หญิงที่แต่งหน้าจัดจ้าน... เศษเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นกระจัดกระจาย... และใบหน้าที่บิดเบี้ยวถมึงทึงของตัวเขาเอง
ความเจ็บปวดรุนแรงจู่โจมเข้ามาอีกครั้ง ราวกับมีเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงเข้ามาในสมอง เศษเสี้ยวความทรงจำอันยุ่งเหยิงหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างบ้าคลั่ง
จ้าวรุ่ยหลง?!
เวรเอ๊ย! ศพที่นอนอยู่บนพื้นนั่นคือ ‘จ้าวรุ่ยหลง’ งั้นเหรอ?!
ลูกชายคนเดียวของจ้าวลี่ชุน ผู้ว่าการมณฑลฮั่นตงคนปัจจุบัน! ไอ้ทายาทอภิสิทธิ์ชนที่หยิ่งผยอง ไม่เอาไหน และไม่เอาถ่านคนนั้น!
ในตอนนั้นเอง เสียงกลไกไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นในหัวของเขา
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทะลุมิติเข้ามาในโลกภาพยนตร์แบบผสมผสาน กำลังเชื่อมต่อระบบ “สุดยอดเทคโนโลยี”... เชื่อมต่อสำเร็จ!]
[เพียงแค่มีการ ‘แลกเปลี่ยนอย่างลึกซึ้ง’ กับสาวงามระดับท็อปเป็นครั้งแรก ก็จะสามารถปลดล็อกทักษะระดับสุดยอดและเทคโนโลยีล้ำสมัยได้]
[ติ๊ง! กำลังมอบของขวัญสำหรับมือใหม่... มอบสำเร็จ!]
[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ “คุณสมบัติซัคคิวบัส”:]
[- รูปลักษณ์ที่เหนือกว่า (มิติใบหน้าคมชัดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ)]
[- ร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น (พละกำลัง ความเร็ว ความว่องไว พุ่งสู่ขีดจำกัดของมนุษย์)]
[- เสน่ห์ดึงดูดถึงขีดสุด (โดยเฉพาะกับหญิงสาวคุณภาพสูง)]
[- ความอดทนที่ยาวนานขึ้น (เจ็ดครั้งต่อคืนได้อย่างสบายๆ ไม่ปวดเอวของจริง)]
[- และสาวงามที่ผ่านการ ‘แลกเปลี่ยนอย่างลึกซึ้ง’ แล้ว จะตกหลุมรักอย่างหัวปักหัวปำ มีค่าความภักดีพุ่งทะลุเพดาน!]
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ชายหนุ่มถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก!
นี่เขากลายเป็นจ้าวรุ่ยหลงไปแล้วจริงๆ เหรอ? แต่แล้วจ้าวรุ่ยหลงตัวจริงที่นอนอยู่บนพื้นล่ะจะทำยังไง?
ราวกับได้ยินความคิดในใจ เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[ติ๊ง! โฮสต์ไม่ต้องกังวล ระบบจะจัดการเก็บกวาดให้เอง]
วินาทีต่อมา ร่างของจ้าวรุ่ยหลงบนพื้นก็อันตรธานหายไปในพริบตา!
“โคตรเจ๋ง!” ชายหนุ่มอุทานออกมา
“งั้นต่อไปนี้ เราก็คือจ้าวรุ่ยหลงแล้วสินะ?” ไอ้ทายาทอภิสิทธิ์ชนที่จุดจบต้องเข้าคุกพร้อมกับพ่อของเขาอย่างน่าอนาถน่ะเหรอ?!
ไม่ได้! ไม่มีทางเด็ดขาด! อุตส่าห์ได้ทะลุมิติมาทั้งที ใครจะอยากมีชะตากรรมเป็นนักโทษกัน!
เขาคว้าโทรศัพท์มือถือรุ่นสั่งทำพิเศษที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมา หน้าจอสว่างวาบขึ้น แสดงวันที่—ปี 2005!
“ฟู่...” เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ เส้นประสาทที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อย
โชคดีที่ยังเร็วไป ยังเหลือเวลาอีกนานกว่าที่เขากับพ่อคนใหม่อย่างจ้าวลี่ชุนจะถึงคราวล่มสลาย! ยังมีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง!
ในเมื่อเขามาแล้ว ก็ไม่มีทางที่จะเดินไปบนเส้นทางแห่งความตายของสองพ่อลูกนั่นอีกเด็ดขาด! แววตาของเขาพลันเฉียบคมขึ้นมาทันที!
เขาจะพลิกชะตาฟ้าลิขิต! จะไม่ทำให้เหล่านักทะลุมิติทั้งหลายต้องอับอาย!
“ปัง! ปัง! ปัง!”
เสียงเคาะประตูที่ร้อนรนดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของเขา
“พี่หลง! พี่หลง! เปิดประตูหน่อย! เกิดเรื่องแล้ว!”
เป็นเสียงของหลิวชิ่งจู้ ลูกสมุนคนสนิทของเขานั่นเอง
จ้าวรุ่ยหลงสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ ปรับสีหน้าให้กลับไปเย่อหยิ่งเช่นเดิม เขาจัดเสื้อคลุมนอนอย่างไม่รีบร้อน แล้วเดินไปเปิดประตู
หลิวชิ่งจู้ถลาเข้ามาข้างใน หน้าซีดเป็นกระดาษ หน้าผากชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
“พี่หลง! แย่แล้ว! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
จ้าวรุ่ยหลงขมวดคิ้ว พูดเสียงเข้ม “โวยวายอะไรนักหนา? ฟ้าจะถล่มรึไง?”
หลิวชิ่งจู้ตั้งสติได้เล็กน้อย แต่ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน “พี่หลง ผู้หญิงคนเมื่อคืน... แจ้งตำรวจแล้ว บอกว่าพี่พยายามข่มขืนเธอ!”
“เมื่อกี้นี้เอง ตำรวจไปที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายเธอแล้ว! ได้ยินมาว่าทั้งใบรับรองผลการตรวจ ทั้ง ‘หลักฐาน’ ในที่เกิดเหตุ... ก็เก็บไว้หมดแล้ว!” หลิวชิ่งจู้ร้อนใจจนพูดจาติดๆ ขัดๆ
“แล้วก็ไม่รู้ว่าไอ้เวรที่ไหนปล่อยข่าว นักข่าวหลายสำนักรู้เรื่องแล้วก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว! พี่หลง ด้วยฐานะของพี่ ถ้าเรื่องนี้ถูกแฉออกไปจริงๆ ไม่ว่าจะถูกตัดสินว่ามีความผิดหรือไม่ พี่ก็จบเห่แน่! ท่านผู้ว่าจ้าวเองก็คงจะได้รับผลกระทบไปด้วย...”
หลิวชิ่งจู้ไม่กล้าพูดต่อ เพราะผลที่ตามมานั้นเลวร้ายเกินกว่าจะจินตนาการได้
สีหน้าของจ้าวรุ่ยหลงพลันดำมืดลง
เปิดเกมมาก็เจอหายนะเลยเรอะ! เพิ่งทะลุมิติมา ก็โดนยัดข้อหา “พยายามข่มขืน” เสียแล้ว!
นี่มันเห็นๆ อยู่ว่ามีคนจัดฉาก! ใครมันช่างไม่เจียมตัว กล้ามาหาเรื่องกับคนอย่างเขา?
ไม่ใช่สิ! นี่ไม่ใช่การพุ่งเป้ามาที่เขา แต่เป็นการพุ่งเป้าไปที่พ่อของเขา จ้าวลี่ชุน!
“จะตกใจอะไร!” เขาโบกมือเป็นสัญญาณให้หลิวชิ่งจู้ใจเย็นลง “ฟ้าถล่มลงมาก็ยังมีฉันคอยรับไว้ ถ้าฉันรับไม่ไหว ก็ยังมีพ่อของฉันอีกคน!”
หลิวชิ่งจู้ถูกรัศมีที่น่าเกรงขามนี้ข่มจนตกตะลึง มองจ้าวรุ่ยหลงอย่างงงงัน
“ไปจัดการให้ฉันสองสามเรื่องเดี๋ยวนี้” จ้าวรุ่ยหลงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและรวดเร็ว
“หนึ่ง ใช้อำนาจทุกอย่างที่มี ปิดข่าวให้ฉัน! โดยเฉพาะฝั่งสื่อ ใครกล้าลงข่าวส่งเดช อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”
“สอง ไปสืบมาให้ชัดเจนว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ตอนนี้อยู่ที่ไหน พอเจอแล้วรีบบอกฉันทันที!”
“สาม ทางสถานีตำรวจ หาทางถ่วงเวลาไว้ก่อน...”
จ้าวรุ่ยหลงออกคำสั่งอย่างใจเย็นและเป็นขั้นเป็นตอน เมื่อมอง “พี่หลง” ที่มีแววตาเฉียบคมและมีเหตุผลตรงหน้า หลิวชิ่งจู้ก็รู้สึกเหมือนอยู่ในความฝันไปชั่วขณะ
นี่ยังเป็นคุณชายนิสัยเสียที่เอาแต่โวยวายคนเดิมอยู่หรือเปล่า?
แต่เขาไม่กล้าถามอะไรมาก รีบพยักหน้าแล้วโค้งคำนับ “ครับ ครับ! พี่หลง ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้!”
เมื่อเห็นหลิวชิ่งจู้กำลังจะหันหลังกลับ จ้าวรุ่ยหลงก็เรียกเขาไว้ “เดี๋ยวก่อน เรื่องนี้ พอจะเดาได้ไหมว่าเป็นฝีมือใคร?”
หลิวชิ่งจู้ชะงักไป ส่ายหัวอย่างงุนงง “เอ่อ... ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ เมื่อคืนพี่ดื่มหนักมาก ผมส่งพี่มาถึงก็กลับเลย...”
แววตาของจ้าวรุ่ยหลงฉายแววเย็นเยียบ ด้วยความคุ้นเคยกับเนื้อเรื่องเดิม เขาสามารถระบุตัวการเบื้องหลังได้แทบจะในทันที—
เลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายแห่งมณฑลฮั่นตง เหลียงฉวินเฟิง! หรือจะให้ถูกก็คือ ลูกชายคนรองที่ไม่เอาไหนของเขา—เหลียงจื้อเจียน!
เพราะเขากับอีกฝ่ายต่างก็เป็นทายาทคนใหญ่คนโตในฮั่นตง อย่างที่เขาว่ากันว่า เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้! ทั้งสองจึงมีเรื่องขัดแย้งกันอยู่บ่อยครั้ง ความแค้นสะสมมานานแล้ว!
ถ้าให้เดาว่าใครคือผู้บงการเบื้องหลัง คนแรกที่นึกถึงก็คือมัน!
ยิ่งไปกว่านั้น พ่อของเหลียงจื้อเจียนอย่างเหลียงฉวินเฟิงก็มองจ้าวลี่ชุนเป็นคู่แข่งทางการเมืองมาโดยตลอด การวางแผนใส่ร้ายจ้าวรุ่ยหลงเพื่อทำลายชื่อเสียงตระกูลจ้าว ย่อมสอดคล้องกับผลประโยชน์ของสองพ่อลูกตระกูลเหลียงอย่างไม่ต้องสงสัย!
แถมในเศษเสี้ยวความทรงจำเมื่อคืน ก็ดูเหมือนจะมีเงาของเหลียงจื้อเจียนแวบเข้ามาด้วย...
แกเองสินะ ไอ้สารเลวเหลียงจื้อเจียน! เปิดเกมมาก็มอบ “ของขวัญชิ้นใหญ่” ให้กันเลย!
มุมปากของจ้าวรุ่ยหลงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็น
เหลียงจื้อเจียน? เหลียงฉวินเฟิง? คิดจะใช้วิธีการสกปรกแบบนี้เพื่อโค่นล้มจ้าวรุ่ยหลงคนนี้งั้นเหรอ? คอยดูเถอะ ฉันจะทำให้พวกแกรู้ว่าอะไรคือการขว้างหินใส่เท้าตัวเอง!
“ไปได้แล้ว ทำตามที่ฉันสั่ง” จ้าวรุ่ยหลงโบกมือ น้ำเสียงสงบนิ่ง แต่แววตากลับคมกริบดุจใบมีด
หลิวชิ่งจู้มองจ้าวรุ่ยหลงในตอนนี้แล้วรู้สึกใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกว่า... พี่หลงวันนี้ ดูเหมือนจะมีบางอย่างเปลี่ยนไป? แต่เขาก็ไม่มีเวลามาคิดมาก รับคำแล้วก็รีบวิ่งออกไปทันที
ในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทอันกว้างขวาง เหลือเพียงจ้าวรุ่ยหลงอยู่คนเดียว เขาเดินไปที่ตู้เก็บไวน์ รินวิสกี้ให้ตัวเองหนึ่งแก้ว แล้วเดินไปหยุดที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองลงไปยังเมืองจิงโจวที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล
วังวนแห่งอำนาจแห่งนี้... เขา จ้าวรุ่ยหลงคนใหม่ ผู้มาพร้อมกับความทรงจำที่ล้ำหน้าไปสิบกว่าปีและระบบ “สุดยอดเทคโนโลยี”... ได้มาถึงแล้ว!
[จบตอน]