Chapter 19 ไม่เป็นมืออาชีพ

หลิว ซานหมิง ไอเบา ๆ สองครั้งก่อนจะพูดขัดขึ้นว่า

“แค่ก ๆ เฮียหม่า ต่อให้พูดไปเยอะก็เปล่าประโยชน์ ปล่อยให้เขาลองทำเองเถอะ”

“ให้เขาลองเป็นผู้นำทีมเองดูหน่อย”

หม่า เหอซวี ชะงักไปเล็กน้อย แม้จะรู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะสม แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เพียงแต่หันไปมองผานอันแล้วถามว่า

“นายอยากลองวางแผนเองหรือไม่?”

“แน่นอน” — ผานอันตอบโดยไม่ลังเล

นี่แหละสิ่งที่เขาคิดอยู่แล้ว เพราะเขาชอบทำตามวิธีของตนเองมากกว่า

แม้จะเห็นแววผิดหวังในตาของหม่า เหอซวี และรอยยิ้มสะใจแฝงในดวงตาของหลิว ซานหมิง แต่เขาก็ไม่สนใจ พูดสั้น ๆ ว่า

“มีแผนที่ไหม?”

“มีสิ…” หม่า เหอซวียื่นแผนที่ส่งมาให้

ผานอันกวาดตามองแล้วพึมพำว่า

“พื้นที่ของวัดนี้กว้างกว่า 800 เมตรทีเดียว”

ดูเหมือนเขาจะคิดแผนได้แล้ว

“งั้นขอ ‘ส่องสว่าง’ ก่อน”

เขาลุกขึ้นเดินออกไป

หม่า เหอซวีขมวดคิ้ว หันไปมองหลิว ซานหมิง แต่ก็ได้เพียงการยักไหล่ราวกับบอกว่า “ไม่ใช่เรื่องของฉัน”

เขาจึงถอนหายใจ “ไปดูเขากัน”

ในใจของหม่า เหอซวีให้ค่าประเมินผานอันไม่คงที่นัก — สำหรับมือใหม่ การออกไปคนเดียวโดยไม่ปรึกษาทีมถือเป็นความผิดพลาดร้ายแรง

แต่ยังไม่ทันออกไปข้างนอก

ทุกคนก็เห็นแสงสีขาวพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!

เหมือนกับทะลวงหมู่เมฆนับพัน ปลดปล่อยแสงอาทิตย์ที่ร้อนแรงในพริบตา

แสงนั้นสว่างราวเที่ยงวัน สาดปกคลุมลงมาทั่ววัดโบราณ

ทันใดนั้นความมืดทั้งหมดภายในถูกเผยออก เสียงคร่ำครวญโหยหวนดังระงมขึ้น

และตัวเลขความเสียหายก็เริ่มปรากฏเต็มหน้าจอ

[-5000]

[-5000]

……

[-5000]

“หือ???”

หม่า เหอซวีกับหลิว ซานหมิงต่างอึ้ง —

ดาเมจ 5,000 ไม่ถือว่าเยอะอะไร แต่การที่แสดงเต็มทั้งหน้าจอ นั่นหมายถึงพลังทำลายครอบคลุมพื้นที่กว้างมหาศาล!

แถมแสงอาทิตย์นั่นยังคงลอยสูง ไม่รู้จะคงอยู่ได้นานแค่ไหน หากดำเนินต่อไปทั้งวัดหลานอิงคงไม่เหลือซาก

“นี่มัน…” ทั้งสองได้แต่ตะลึง

แต่ผานอันกลับเพียงหรี่ตา มองดวงตะวันจำลองนั้นพร้อมรอยยิ้ม

“ใช้ได้เลย”

และเสียงแจ้งเตือนก็ดังไม่หยุด

ฆ่าวิญญาณเร่ร่อนเลเวล 15 ได้รับ 299 EXP

ฆ่าผีร่ำไห้เลเวล 18 ได้รับ 333 EXP

ฆ่าผีแดงเลเวล 24 ได้รับ 833 EXP

แม้เพราะเลเวลสูงกว่าศัตรู ค่าประสบการณ์จึงลดลง แต่จำนวนที่สะสมขึ้นมาก็ไม่น้อย

[เลเวลของคุณเพิ่มเป็น 26]

ยังนับว่าคุ้มค่า

เมื่อเวลาผ่านไปอีก

ฆ่าผีรากษสเลเวล 28 ได้รับ 3222 EXP

ฆ่าผีหญิงชุดขาวเลเวล 27 ได้รับ 2888 EXP

[เลเวลของคุณเพิ่มเป็น 27]

อัตราการเก็บเลเวลแบบนี้ เพียงจบภารกิจรอบนี้ เขาอาจได้เปลี่ยนขั้นแล้ว

ทว่า…ภารกิจยังไม่สิ้นสุด

“ตูมมม!”

พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับมีอสูรยักษ์กำลังใกล้เข้ามา

เพียงพริบตาเดียว วัดโบราณที่ดูศักดิ์สิทธิ์ภายใต้แสงสว่างก็ระเบิดแตกออก เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

สิ่งที่ปรากฏออกมาคือ…

ต้นไม้ยักษ์สูงหลายสิบเมตร

ใบไม้ดำคล้ำสั่นไหว กิ่งก้านห้อยระโยงระยางด้วยซากศพมนุษย์และสัตว์

ลำต้นเปื้อนเลือดคล้ำ และตรงกลางกลับฝังหัวหญิงชราน่าเวทนาไว้หนึ่งหัว

ภายใต้แสงสว่างจัด ใบไม้ร่วงโรยอย่างบ้าคลั่ง แต่ต้นไม้ยังคงตั้งตระหง่าน

หัวหญิงชรานั้นลืมตากลวงโบ๋ กิ่งก้านแหลมคมเหมือนอสรพิษกำลังจะฉีกสังหารผู้บุกรุก

[ยายต้นไม้ดำ]

คำอธิบาย: ต้นไม้โบราณที่ยึดครองวัดหลานอิง มันดูดกินเลือดเนื้อมนุษย์และสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน จนกลายเป็นต้นไม้แห่งความชั่วร้าย

HP: 198533/200000

มานา: 30000/30000

พลังโจมตี: 2300

ความแข็งแกร่ง: 20000

ป้องกัน: 1300

ความคล่องตัว: 300

จิตวิญญาณ: 800

สกิล: กลืนกิน, ดูดซับ, รากพันธนาการ, พลังยมโลก ฯลฯ

“ผานอัน ระวัง!”

หม่า เหอซวีรีบก้าวมาขวาง ดาบยาวในมือเปล่งประกายแสง

เขาฟันออกหนึ่งกระบวนท่า ราวกับเซียนกระบี่กำลังปราบมาร

[-5333]

แต่ดาเมจนี้…น้อยเกินไป เพียงเสี้ยวหนึ่งของพลังแสงสว่างเมื่อครู่

[+2000]

แถมยังถูกการฟื้นฟูของยายต้นไม้ดำชดเชยไปเกือบหมด หากสู้ต่อคงยืดเยื้อยาวนาน แม้หลิว ซานหมิงจะเข้าร่วมด้วยก็ไม่ต่างกัน เพราะดาเมจเขายิ่งต่ำกว่า

[-4888]

หลิว ซานหมิงพุ่งเข้าโจมตีอย่างกล้าหาญ

“พวกนายถอยไป!”

เขาตะโกนพลางผลักผานอันออกไป แล้วเสือกดาบเข้าหาศัตรูราวกับจะพลีชีพ

แต่สำหรับผานอัน…ไม่จำเป็นเลย เขาแค่ยิ้มบาง ๆ แล้วเรียก “เครื่องยิงแตงโมน้ำแข็ง” ออกมา

ในชั่วพริบตา แตงโมลูกหนึ่งพุ่งทะยานผ่านเหนือศีรษะของสองกัปตันที่กำลังหารือกันอย่างจริงจัง

“ฉันล่อ นายโจมตี—ระวังหน่อย นี่เป็นต้นไม้ปีศาจที่แข็งแกร่งกว่าที่คาดไว้สิบเปอร์เซ็นต์นะ”

“ฉันรู้…เดี๋ยว ทำไมรู้สึกหนาว?”

ทั้งคู่เงยหน้ามอง เห็นแตงโมน้ำแข็งพุ่งตรงไป

“แตงโม???”

ยังไม่ทันเข้าใจ เสียงระเบิดก็ดังก้อง

“ปัง!!”

แตงโมถูกกิ่งไม้ปีศาจฟาดแตก แต่แรงระเบิดกลับปล่อยน้ำแข็งปกคลุมไปทั่วทั้งลำต้น

ในพริบตา ต้นไม้ถูกแช่แข็งทั้งต้น

เสียงแตกดังขึ้น — ร่างต้นไม้แตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ

และตัวเลขสีแดงฉานก็ปรากฏ

[-200000]

“……???”

ทั้งหม่า เหอซวีและหลิว ซานหมิงถึงกับตาค้าง

สองแสนดาเมจ? พวกเขามองเลขแล้วนับซ้ำยังไม่แน่ใจว่าตนตาฝาด

“พวกนี้…ไม่เป็นมืออาชีพเลยจริง ๆ เลย” ผานอันส่ายหัวน้อย ๆ

“มัวแต่เหม่อ ถ้าสู้จริงอาจถูกฆ่าตายโดยไม่รู้ตัว”

แต่ช่างเถอะ สิ่งสำคัญคือผลลัพธ์

ฆ่า [ยายต้นไม้ดำ] เลเวล 48 ได้รับ 150,000 EXP

[เลเวลคุณเพิ่มเป็น 29]

[ภารกิจ: ปราบวัดหลานอิง (สำเร็จ)]

รางวัล: 100,000 EXP, เมล็ดพันธุ์เลเวล 4 – “เกาลัดดื้อ”

[เลเวลคุณเพิ่มเป็น 30]

[คุณสามารถทำภารกิจขั้นแรกได้แล้ว]

ผานอันยิ้มพอใจ — เพียงคลื่นเดียวเลเวลก็ทะยานขึ้นถึง 30

แม้จะยังห่างไกลจากเลเวล 250 อีกกว่า 220 ขั้น แต่เส้นทางสู่การเปลี่ยนขั้นแรกก็เปิดแล้ว

[ต้องการยอมรับภารกิจขั้นแรกหรือไม่?]

คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว — แน่นอน!