Chapter 6 สถิติที่ไม่มีใครเทียบได้

เสียงหัวเราะยังคงดังขึ้น

ทว่า ความเร็วในการลงมือของ ผานอัน ไม่ได้ช้าเลยแม้แต่น้อย

เขาอาศัยจังหวะที่มอนสเตอร์โคโดตัวนี้สมองมีปัญหานิดหน่อย

ยกปืนกลถั่วขึ้นเล็งเป้า

เสียงกระสุนดัง “ปัง ปัง ปัง” ระเบิดออกมาเป็นชุด

แต่สำหรับกระสุนถั่วพวกนี้

มอนสเตอร์โคโดกลับไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเทียบกับขนาดร่างกายอันมหึมาแล้ว ต่อให้เป็นกระสุนจริงก็ไม่ต่างอะไรไปจากรอยขีดข่วน

ทว่าเพียงครู่เดียว รูม่านตาของมันกลับหดเล็กลงทันที

เสียงคำรามโหยหวนก็ดังสะท้อนออกมา

“ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!”

พร้อมกับเสียงระเบิด

ตัวเลข “-1500, -1500” ปรากฏบนร่างมอนสเตอร์โคโด

แม้หลังจากถูกโจมตีสี่ครั้ง ผิวหนังของมันเพิ่งเริ่มแตกร้าว เลือดสาดกระเซ็นออกมา และยังไม่ถึงขั้นอาการสาหัส

แต่แล้วสี่ นัด...ไม่สิ แปด สิบสอง สิบหก กระสุนถั่วที่กำลังกราดเข้ามาอีกระลอก

ทำให้มันเริ่มรู้สึกถึงความหวาดกลัว

แต่ก็สายเกินไปที่จะเสียใจ

“ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!”

เสียงระเบิดถาโถม

ร่างใหญ่โตถูกอัดกระเด็นตกลงจากแท่นบูชา

แรงสะเทือนทำให้พื้นดินสั่นสะท้าน

แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ

สิ่งที่สำคัญคือ—

สังหารมอนสเตอร์โคโด (กลายพันธุ์) ได้ รับค่าประสบการณ์ 2000

[ระดับของคุณเพิ่มขึ้นเป็น ระดับ 8]

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

ประกาศถึงการหายไปของอุปสรรคสุดท้าย

“เร็วกว่าที่คาดไว้ตั้งหลายวินาที”

ทั้งกระบวนการสังหาร ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที

จากเริ่มต้นเพียง เลเวล 1 กลายเป็น เลเวล 8 ในทันที

แม้แต่ผานอันเองยังรู้สึกพอใจกับความเร็วนี้

เขาไม่รีรอ รีบพุ่งไปวางม้วนคัมภีร์ไว้ที่กลางแท่นบูชา

แสงจากคัมภีร์สว่างเจิดจ้า ลอยขึ้นกลางอากาศ

วงเวทปรากฏขึ้นบนแท่นบูชา แผ่รัศมีแสงออกไป

เส้นสายพุ่งแผ่ราวกับหนวด กางคลุมพยายามปิดกั้นทั้งถ้ำเอาไว้

แต่ทั้งหมดนั้นไม่ใช่สิ่งที่ผานอันสนใจ

สิ่งเดียวที่เขาจับจ้องอยู่คือตัวแจ้งเตือนที่ลอยตรงหน้า

[คุณได้ผ่าน “ถ้ำครวญคราง (โหมดปกติ)”]

[เวลาเคลียร์: 2 นาที 31 วินาที]

[การประเมิน: SSS]

สถิติเดิมของถ้ำครวญคราง (โหมดปกติ): 5 นาที 22 วินาที

[คุณได้ทำลายสถิติการเคลียร์ที่เร็วที่สุดในโหมดปกติ]

[รางวัล: หีบสมบัติเคลียร์ (ระดับเพชร), หีบสมบัติความสำเร็จ (ระดับเพชร)]

สองนาทีสามสิบเอ็ดวินาที

เร็วกว่าที่ผานอันคาดไว้ว่าจะทำได้ในสามนาทีเกือบครึ่งนาที!

และเร็วกว่าสถิติเดิมมากกว่าสองเท่า!

“สถิตินี้คงอีกนานกว่าจะมีใครทำลายได้” ผานอันยิ้มพึงพอใจ

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาสนใจกว่ามากคือ—รางวัล

“นี่สินะ หีบสมบัติ?”

ตรงหน้าปรากฏหีบสมบัติสองใบ ลอยขึ้นจากความว่างเปล่า

หีบสมบัติหรูหรา ประดับด้วยอัญมณีระยิบระยับ งดงามสง่างาม

แต่ผานอันกลับเพียงสงสัยเล็กน้อย

“พวกอัญมณีพวกนี้ เอาไปขายได้มั้ยนะ?”

เขากำลังขัดสนเรื่องเงิน

แต่แน่นอน นั่นก็แค่ล้อเล่น

คุณค่าที่แท้จริงของหีบสมบัติ อยู่ที่สิ่งที่อยู่ภายใน

โดยทั่วไป ผลงานของผู้เล่นจะถูกประเมินจากดาเมจ เวลาในการเคลียร์ ฯลฯ

ผลการประเมินจะกำหนดคุณภาพของหีบสมบัติ

ปกติมีสี่ระดับ: เหล็กดำ ทองแดง เงิน และทอง

แต่สิ่งที่ผานอันได้มา กลับเป็น ระดับเพชร

ซึ่งไม่เคยมีใครได้จากการเคลียร์ดันเจี้ยนปกติเลย!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหีบสมบัติความสำเร็จระดับเพชร ที่ยากจะได้พบ

นี่คือผลตอบแทนที่คุ้มค่าสำหรับเขาอย่างแท้จริง

[เมื่อผู้เล่นผ่านดันเจี้ยน ระบบจะเปิดพื้นที่เก็บอัตโนมัติ]

[รางวัลถูกเก็บในพื้นที่เก็บแล้ว]

[ดันเจี้ยนสิ้นสุด กำลังส่งกลับ…]

ร่างของผานอันถูกส่งเข้าสู่การเคลื่อนย้าย

และในเสี้ยววินาทีที่เขาถูกส่งออกไป

บนจอขนาดใหญ่ด้านนอกวงเวทย์ส่งตัว

ข้อความสีทองสว่างไสวขึ้น—

[ประกาศ: ผู้เล่นระดับ 8 “ผานอัน” ได้สร้างสถิติใหม่ในการเคลียร์ถ้ำครวญคราง (โหมดปกติ) ด้วยเวลา: 2 นาที 31 วินาที]

เสียงประกาศดังขึ้น พร้อมเสียงสัญญาณเตือนที่เร้าใจ

โทรศัพท์ของผู้เล่นทุกคนสั่นสะท้านพร้อมกัน

บางคนหยิบมือถือขึ้นมาดู

บางคนจ้องไปยังจอใหญ่

เพียงสองสามวินาทีให้หลัง—โถงดันเจี้ยนระเบิดเสียงอื้ออึงทันที

“เหี้ย! ตาฝาดปะวะ มีคนทำลายสถิติถ้ำครวญคราง?”

“ที่สำคัญคือ 2 นาที 31 วินาที นี่มันไม่ใช่แค่ทำลายสถิติแล้ว แต่มันคือสถิติที่ไม่มีวันถูกทำลายต่างหาก!”

“แถมยังทำโดยผู้เล่นแค่เลเวล 8 อีกต่างหาก แบบนี้มันโกงแล้ว!”

“ใครวะ ผานอัน? มีใครรู้จักไหม?”

เสียงพูดคุยถกเถียงดังสนั่นทั้งโถง

ในเขตพักผ่อน หนิงเทียนซิง กำลังขมวดคิ้ว

เขากำลังอธิบายกลยุทธ์กับทีม หวังจะทำลายสถิติในถ้ำครวญครางเช่นกัน

เสียงวุ่นวายนี้ย่อมทำให้ไม่สบอารมณ์นัก

“จะโวยวายอะไรกันนักหนา…” เขาบ่นออกมาอย่างไม่พอใจ

แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

“พี่หนิง อย่าโกรธเลยค่ะ ที่โถงดันเจี้ยนก็แบบนี้แหละ เต็มไปด้วยพวกหยาบๆ”

หญิงสาว ฉินเสี่ยวเสี่ยว โน้มตัวเข้ามาใกล้ ดวงตาเป็นประกายชื่นชม

“ไม่เหมือนพี่หนิง ทั้งเก่ง ทั้งหล่อ… ตอนนี้ยังจะพาเราไปทำลายสถิติห้านาทีอีก นี่ถือว่าเป็นก้าวสำคัญเลยนะคะ”

คำพูดหวานหู ทำให้คนฟังสบายใจขึ้นทันตา

โดยเฉพาะเมื่อมีสาวสวยอยู่ในอ้อมแขน ยากที่จะยังคงโมโหได้

เขาหัวเราะออกมา พูดถ่อมตนว่า

“ไม่หรอก เป้าหมายจริงๆ คืออยากพาทุกคนทำให้ได้ต่ำกว่าสี่นาที หรือแม้แต่สามนาที แบบนั้นถึงจะเรียกว่าสำเร็จจริง”

“สถิติห้านาทีต้นๆ แค่นี้ ไม่ยากหรอก…”

แต่ยังพูดไม่ทันจบ—

“พี่หนิง!”

เสียงทีมเมทคนหนึ่งดังแทรกขึ้น

หนิงเทียนซิงขมวดคิ้วไม่พอใจ

แต่ยังพยายามข่มอารมณ์ ก่อนหันไปถามว่า

“มีอะไร?”

สีหน้าของทีมเมทเคร่งเครียด

“พวกเราต้องทำลายสถิติตอนนี้จริงๆ ดูเหมือนจะต้องกดต่ำกว่าสามนาทีแล้ว”

“พูดอะไรบ้าๆ!” หนิงเทียนซิงกลอกตา

นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

เขาเองก็แค่พูดไปงั้น เพราะสามนาทีมันเป็นไปไม่ได้สำหรับมือใหม่เลเวล 0 แบบพวกเขา

แต่เมื่อเขามองจอโทรศัพท์ที่ทีมเมทยื่นมา

ใบหน้ากลับแข็งค้างทันที

“นี่ทุกคนคงกำลังพูดถึงเรื่องนี้กันหมดแล้ว โถงถึงได้โกลาหล” ทีมเมทอธิบาย

“แต่มันเกินไป แบบนี้จะเป็นการแจ้งเตือนผิดรึเปล่า?” หนิงเทียนซิงถามร้อนรน

ทีมเมทส่ายหัว “พันธมิตรเปิดมาหลายปี ไม่เคยพลาดเลย”

“เกิดอะไรขึ้นคะพี่หนิง?” ฉินเสี่ยวเสี่ยวเห็นท่าทีไม่ดี รีบถาม

หนิงเทียนซิงก้มลงอ่านข้อความบนหน้าจอ อ่านออกเสียงเบาๆ

“ผานอัน… สถิติใหม่… 2 นาที 31 วินาที”

เพียงอ่านจบ รูม่านตาของเขาก็หดเล็กลง

คนอื่นสนใจแค่ตัวเลขสถิติ

แต่ ฉินเสี่ยวเสี่ยว กลับคุ้นเคยกับชื่อนี้ดี

ฟังเสียงทีมเมทคนอื่นๆ ถกเถียง—

“ไอ้ผานอันนี่มันใครวะ? เป็นมือทองคำรึไง?”

“แต่ปีนี้ไม่ได้ยินว่ามีมือทองจากเมืองเจียงหนานเลยนะ”

“หรือว่าจะเป็นอัจฉริยะจากเมืองอื่น?”

เธอถอนหายใจเบาๆ

ใช่ นี่คือความเป็นไปได้ที่มากที่สุด

ไม่งั้นจะเป็นไปได้ยังไงที่ ผานอัน… ชาวไร่ธรรมดา จะทำได้ขนาดนี้?

เขาเพิ่งถูกส่งเข้าดันเจี้ยน ไม่ตายก็บุญแล้วไม่ใช่หรือ?

สายตาของเธอหรี่ลง

จับจ้องข่าวนี้อย่างระมัดระวัง

อัจฉริยะลึกลับที่ชื่อผานอัน…

น่าจะมีค่ามากกว่า หนิงเทียนซิง เสียอีก

ขณะเดียวกัน เธอก็สังเกตเห็นว่ามีคนจากกิลด์เริ่มเคลื่อนไหว

พวกนั้นเดินตรงไปยังวงเวทย์ส่งตัว

กิลด์ย่อมมีข้อมูลมากกว่าผู้เล่นธรรมดา

หรือว่า… ผานอันจะอยู่ที่เมืองฐานเจียงหนาน?!

ดวงตาของเธอสว่างขึ้นทันที

“ใกล้น้ำย่อมได้เห็นจันทร์ก่อน”

เธอต้องหาทางติดต่อกับเขาให้ได้!