บทที่ 238 - อุจิวะ เคย์: ตอนนี้ เวลา เริ่มเร่งความเร็วแล้ว

คิเคียวได้พบกับเป้าหมายในชีวิตที่ไม่เคยมีมาก่อน!

ใช่แล้ว หลังจากที่ได้รู้เรื่องการไลฟ์สดผ่านเน็ตและสิ่งที่มันเป็นตัวแทนแล้ว ดวงตาของอุซึมากิ คิเคียว ก็ราวกับกำลังเปล่งประกาย

ราวกับมีบางอย่างในดีเอ็นเอของเธอถูกจุดประกายขึ้นมา ทั้งตัวก็ดูกระปรี้กระเปร่าและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

นั่นคือยีนแห่งการก่อเรื่องของตระกูลอุซึมากิที่กำลังทำงานอยู่

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่มันอุซึมากิชัดๆ

ตระกูลอุซึมากิในโลกนินจา ไม่ใช่ตระกูลที่ยึดติดกับกฎเกณฑ์ แต่เป็นตระกูลที่ชอบทำอะไรนอกกรอบ

ในต้นฉบับมีตระกูลอุซึมากิปรากฏตัวไม่มากนัก แต่แต่ละคนก็มีความคิดที่ก้าวหน้าและเป็นเอกลักษณ์อย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นคนที่นิสัยเปิดเผยร่าเริง หรือคนที่เก็บตัว ก็ล้วนมีคุณสมบัติ ‘จูนิเบียว’ อยู่

คิดๆ ดูแล้วก็ใช่ ในสถานการณ์ที่ทั้งโลกนินจาต่างก็ปฏิบัติตามระบบหมู่บ้านนินจาของโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง แต่กลับมีตระกูลหนึ่งที่กล้าที่จะสร้างประเทศอิสระขึ้นมาเอง สร้างหมู่บ้านอุชิโอะและแคว้นอุซึโอะขึ้นมา จะเป็นตระกูลที่ยอมจำนนต่อความธรรมดาและไหลไปตามกระแสได้อย่างไร?

ดูตัวแทนของตระกูลอุซึมากิอีกสองสามคน ก็ไม่มีใครที่ยอมคนง่ายๆ เลย

ตอนนี้ทัศนคติของคิเคียวที่อยากจะก่อเรื่องเพื่ออุจิวะ เคย์ ก็เป็นเพียงการปลดปล่อยด้านหนึ่งของตระกูลอุซึมากิออกมาเท่านั้นเอง

เป็นคนสื่อ เป็นคนสื่อที่มีอิทธิพลต่อโลกนินจา เป็นคนสื่อที่เก่งกาจที่สุดใต้บังคับบัญชาของพี่เคย์!

นี่คือทัศนคติของอุซึมากิ คิเคียว ในตอนนี้

เมื่อเผชิญหน้ากับคิเคียวเช่นนี้ อุจิวะ เคย์ ไม่ได้ตอบตกลงโดยตรง แต่หลังจากที่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ให้คิเคียวเข้าไปใน ‘โลกแห่งคาถาลวงตา’ ก่อน เขาจะเปิดพื้นที่อิสระให้เธอ ที่นั่น เขาจะนำความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการเป็นคนสื่อออกมา และจะสร้าง NPC ขึ้นมาสองสามคนเพื่อสอนความรู้ที่เกี่ยวข้องให้คิเคียวโดยเฉพาะ ให้คิเคียวได้เข้าใจสิ่งเหล่านี้อย่างแท้จริง

หากคิเคียวเต็มใจที่จะเรียนรู้จริงๆ และเรียนรู้ได้ และเรียนรู้จนประสบความสำเร็จแล้ว เขาก็จะสนับสนุนคิเคียวอย่างเต็มที่ ทำให้คิเคียวกลายเป็นเฮนรี ลูซ ของโลกนี้

ดังนั้น คิเคียวที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นจึงได้เข้าสู่มหาสมุทรแห่งการเรียนรู้เช่นนี้

และอุจิวะ เคย์ ก็ได้ใช้ฟังก์ชัน ‘ปรับอัตราการไหลของเวลา’ ในโลกแห่งคาถาลวงตาเป็นครั้งแรก

นี่คือฟังก์ชันใหม่ที่พัฒนาขึ้นสำหรับโลกแห่งคาถาลวงตาหลังจากที่อัปเกรดการควบคุมเครือข่ายจิตเป็นระดับ 4

ตามคำอธิบายโดยละเอียดในนั้น ความคิดของมนุษย์ได้พิสูจน์มานานแล้วว่าสามารถมีอัตราการไหลของเวลาที่แตกต่างจากประสบการณ์ในโลกแห่งความจริงได้อย่างสิ้นเชิง สามารถเร็วขึ้นหรือช้าลงได้ เมื่อมนุษย์เข้าใจความลับนี้ ก็จะสามารถเปลี่ยนแปลงอัตราการไหลของเวลาของผู้คนได้โดยปริยาย

ตามคำอธิบายความรู้ที่มีมาให้ในทักษะการควบคุมเครือข่ายจิต มนุษย์ในอนาคตได้ทำการวิจัยเรื่องนี้มานานแล้ว และได้นำไปรวมเข้ากับเทคโนโลยีเครือข่ายจิตแล้ว

นอกจากนี้ ต้นฉบับของนารูโตะก็ได้พิสูจน์แล้วว่า พลังเนตรระดับหมื่นบุปผา ก็สามารถเปลี่ยนแปลงอัตราการไหลของเวลาตามอัตวิสัยของคนคนหนึ่งได้เช่นกัน ตัวแทนในนั้นก็คือวิชาเนตรวงแหวน ‘อ่านจันทรา’

ตอนนี้แม้ว่าคนที่เปิดเนตรวงแหวนหมื่นบุปผาจะไม่มีใครได้รับ ‘อ่านจันทรา’ แต่พลังเนตรระดับหมื่นบุปผาก็มีอยู่แล้ว อุจิวะ เคย์ หลังจากที่คัดลอกมันมาแล้ว ก็นำไปรวมเข้ากับการควบคุมเครือข่ายจิตระดับ 4 ก็จะสามารถทำกระบวนการเปลี่ยนแปลงอัตราการไหลของเวลาได้โดยตรง

ตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น หลังจากที่ได้เล่าให้คิเคียวฟังถึงฟังก์ชันการเปลี่ยนแปลงอัตราการไหลของเวลาตามอัตวิสัยนี้ และได้สอบถามคิเคียวว่าต้องการจะลองใช้หรือไม่ คิเคียวก็ตกใจไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนหวานและพยักหน้าตกลงอย่างเต็มใจ

ในวินาทีนี้ สายตาที่คิเคียวมองอุจิวะ เคย์ นั้นถึงกับเป็นประกาย เต็มไปด้วยความชื่นชมที่มีต่อชายอันเป็นที่รัก คิดว่าชายที่ตนเองชอบนั้นช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน เรื่องแบบนี้ก็ยังทำได้

จากนั้น คิเคียวก็เข้าสู่โลกคาถาลวงตาขนาดเล็กที่อุจิวะ เคย์ เปิดให้เธอโดยเฉพาะ ที่นี่มีโรงเรียนอยู่หนึ่งแห่ง และรูปแบบการสร้างก็สร้างตามโรงเรียนในอนิเมะแนวชีวิตประจำวันวัยรุ่นของญี่ปุ่นโดยสิ้นเชิง

สนามเด็กเล่น อาคารเรียน ประตูโรงเรียน และอื่นๆ ล้วนมีครบ และยังสะอาดมากอีกด้วย และเพราะไม่มีคนจึงดูเงียบสงบมาก

อันที่จริง นี่คือโมดูลโรงเรียนที่เพิ่มเข้ามาใหม่ภายใต้ทักษะการควบคุมเครือข่ายจิตระดับ 4 และนอกจากตัวโรงเรียนเองแล้ว ยังสามารถสร้างนักเรียนและครูจำนวนมากออกมาได้ ทำให้ที่นี่กลายเป็นโรงเรียนที่ไม่แตกต่างจากโรงเรียนจริงๆ มากนัก

แน่นอนว่า NPC ก็คือ NPC แม้จะค่อนข้างฉลาด และสามารถพูดคุยทั่วไปได้ สามารถเล่นด้วยกันได้ แต่ก็เป็นของปลอม

อุจิวะ เคย์ เคยลองแล้ว ประสบการณ์ครั้งแรกก็ไม่เลว รู้สึกฉลาดมาก ถึงกับสามารถสัมผัสกับการปฏิบัติเหมือนตัวเอกในอนิเมะได้โดยปริยาย สร้างสาวสวยที่มีเอกลักษณ์แตกต่างกันออกมาสองสามคนเพื่อแสดงเนื้อเรื่องแนวฮาเร็ม

แต่ว่า เมื่ออยู่ด้วยกันนานขึ้น ก็จะพบว่า NPC เหล่านี้ยังคงเป็นของปลอม และจะกระตุ้นปรากฏการณ์หุบเขาอันน่าขนลุก ดังนั้นอุจิวะ เคย์ จึงไม่ได้สร้างออกมาตั้งแต่แรก แต่ต้องการจะถามความเห็นของคิเคียวก่อน

หลังจากที่ได้เล่าเรื่องของ NPC ให้คิเคียวฟังแล้ว คิเคียวก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองดูโรงเรียนที่สวยงาม แล้วก็ถามอุจิวะ เคย์ ว่า “พี่เคย์ นี่คือโรงเรียนของอีกโลกหนึ่งที่พี่พูดถึงเหรอคะ?”

อุจิวะ เคย์ ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ใช่ นี่คือโมดูลโรงเรียนของประเทศเกาะแห่งหนึ่งในอีกโลกหนึ่ง โรงเรียนที่นั่นก็คล้ายๆ กับที่นี่ บางแห่งก็ดีกว่า บางแห่งก็แย่กว่า แต่โครงสร้างพื้นฐานของโรงเรียนจะไม่เปลี่ยนแปลง”

คิเคียวได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะรำพึงว่า “อย่างนี้นี่เอง... ที่นั่นคนอายุเท่าฉันก็ยังเป็นแค่เด็ก ต้องใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนแบบนี้... ช่างเป็นโลกที่สงบสุขจริงๆ!”

“พี่เคย์ สิ่งที่พี่ต้องการ ก็คือการทำให้โลกนินจากลายเป็นโลกแบบนี้ใช่ไหมคะ?”

อุจิวะ เคย์ ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า แล้วก็ส่ายหน้า “ไม่ หรือจะให้ถูกต้องก็คือเหมือนกับอีกประเทศหนึ่งที่ดีกว่า แต่ว่า สถานการณ์ของโลกนินจาไม่สามารถบังคับได้ ดังนั้นสำหรับพวกเราแล้ว ไม่มีความหมายในการอ้างอิงเท่าไหร่ กลับกันโมเดลประเทศเกาะที่ข้าพูดถึงกลับเหมาะสมกว่า”

อย่างไรเสีย ในโลกนินจาที่มีพลังเหนือธรรมชาติ และความแตกต่างระหว่างความแข็งแกร่งกับความอ่อนแอก็มากกว่าคนกับสุนัข ในโลกที่โดยธรรมชาติแล้วไม่มีความเท่าเทียมหรือความยุติธรรม การที่จะบังคับให้เหมือนกับประเทศที่ลุกขึ้นมาจากซากปรักหักพังนั้นมันไร้สาระเกินไป สู้ไปสร้างจักรวรรดิเทอร์ราของวอร์แฮมเมอร์ 40K ยังจะน่าเชื่อถือกว่า

และสภาพแวดล้อมของประเทศเกาะที่ในสายตาของคนจีนนั้นดูบิดเบี้ยวและมีการแบ่งชนชั้นที่แข็งตัว... มันช่างเหมาะสมกับโลกนินจาอย่างยิ่ง เมื่อคิดดูดีๆ แล้วก็รู้สึกว่ามันถูกต้องจริงๆ อย่างไรเสียก็เป็นรูปแบบความคิดและสภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมา

อุจิวะ เคย์ ไม่ใช่ผู้กอบกู้โลก และก็ไม่มีทัศนคติเช่นนั้น และสำหรับโลกนินจาที่บิดเบี้ยวเหมือนส้วมหลุมนั้น อันที่จริงก็ไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันอะไรมากนัก ดังนั้นสำหรับหลายเรื่องแล้ว เขาก็มีทัศนคติที่ว่าถ้าทำได้ก็ลองดู ถ้าทำไม่ได้ก็ช่างมัน

การผลักดันนามิคาเสะ มินาโตะ ไปข้างหน้าก็เป็นเช่นนั้น การทำให้โคโนฮะยิ่งใหญ่ก็เป็นเช่นนั้น

สำหรับคิเคียวแล้ว สิ่งที่แฝงอยู่ในคำพูดของอุจิวะ เคย์ นั้น เธอไม่เข้าใจหลายอย่าง แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เธอเข้าใจว่า การเรียนรู้ในโรงเรียนแห่งนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้อง และอนาคตที่อุจิวะ เคย์ หวังว่าโลกนินจาจะเต็มไปด้วยโรงเรียนเช่นนี้

ดังนั้น คิเคียวจึงเผยรอยยิ้มที่สวยงามออกมา “พี่เคย์ สร้างคนปลอมในโรงเรียนนี้ออกมาทั้งหมดเลยเถอะค่ะ! อย่างไรเสีย ถ้าโรงเรียนที่สวยงามเช่นนี้สามารถเปิดได้ทั่วทั้งโลกนินจา ก็เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมาก”

“ถ้าสามารถเห็นได้โดยตรงว่าโรงเรียนเช่นนี้ที่เต็มไปด้วยผู้คนเป็นอย่างไร ในอนาคตพวกเราก็จะสามารถพยายามไปในทิศทางนั้นได้ไม่ใช่เหรอคะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อุจิวะ เคย์ ก็ยิ้มออกมาเช่นกัน จากนั้นก็เปิดหน้าต่างขึ้นมา เปิดโหมด ‘สมจริง’ โดยตรง

ในชั่วพริบตา โรงเรียนที่เคยเงียบเหงาก็ครึกครื้นขึ้นมา ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยผู้คน และ NPC แต่ละคนก็มีเอกลักษณ์แตกต่างกัน มีการตั้งค่าบุคลิกและนิสัยที่ชัดเจน และสีหน้าก็สดใส ดวงตาก็มีชีวิตชีวา ราวกับเป็นคนจริงๆ

คิเคียวเห็นดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความทึ่ง ในขณะเดียวกันก็เข้าใจว่าทำไมอุจิวะ เคย์ ถึงบอกว่าสภาพแวดล้อมเช่นนี้ค่อนข้างน่ากลัว เพราะในสถานการณ์ที่รู้ดีว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นของปลอม แต่กลับพบว่าคนเหล่านี้ก็ดูสมจริงมาก ในใจก็จะมีความรู้สึกว่า ‘รอบข้างเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด’

ทว่า คิเคียวกลับไม่สนใจเรื่องนี้ เพราะเธอเคยเห็นนรกที่แท้จริงมาแล้ว ในสิบสองปีแรกของชีวิตล้วนใช้ชีวิตอยู่ในนรก

เมื่อเทียบกับประสบการณ์ในแคว้นคุสะในอดีตแล้ว สภาพแวดล้อมเช่นนี้... เป็นดุจสวรรค์ดีๆ นี่เอง!

ดังนั้น คิเคียวจึงยิ้มเล็กน้อย แล้วก็ให้อุจิวะ เคย์ วางใจ จากนั้นก็ให้อุจิวะ เคย์ เริ่มการเปลี่ยนแปลงอัตราการไหลของเวลาโดยตรง เธอจะเริ่มวันเวลาแห่งการเรียนรู้อย่างขยันขันแข็งที่นี่แล้ว

ดังนั้น อุจิวะ เคย์ จึงออกจากเกม คิเคียวก็เริ่มกระบวนการที่อัตราส่วนเวลาระหว่างโลกเล็กๆ ของเธอกับโลกแห่งความจริงคือ 10:1

ในโลกเล็กๆ สิบวัน โลกแห่งความจริงก็แค่ผ่านไปหนึ่งวัน

อันที่จริง นี่ไม่ใช่ขีดจำกัดของการปรับอัตราการไหลของเวลา แต่เป็นขีดจำกัดของจิตใจและสมองของคิเคียว

ตอนนี้เด็กสาวสามารถทนรับการปรับอัตราการไหลของเวลานี้ได้มากที่สุดเท่านี้ หากเร็วกว่านี้ ก็จะทำให้จิตใจอ่อนเพลีย สมองได้รับความเสียหาย

ทว่า แม้จะเป็นเพียงอัตราการไหลของเวลา 1:10 สำหรับคิเคียวแล้ว ก็เพียงพอแล้ว เพราะในโลกนี้ เธอได้เรียนรู้เนื้อหาที่ในโลกนินจาไม่สามารถเรียนรู้ได้โดยสิ้นเชิง และยังได้สัมผัสกับบรรยากาศของโรงเรียนที่แตกต่างจากโรงเรียนนินจาโดยสิ้นเชิงอีกด้วย

เพียงแค่ได้สัมผัสในโลกแห่งความจริงสามวัน ในโลกเล็กๆ หนึ่งเดือน คิเคียวก็เข้าใจอย่างชัดเจนแล้วว่าความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างโรงเรียนเช่นนี้กับโรงเรียนนินจาก็คือ โรงเรียนเช่นนี้ไม่จำเป็นต้องสนใจความแตกต่างระหว่างนินจากับสามัญชน เป็นโรงเรียนที่สามารถทำให้ประชาชนทุกคนเข้าสู่ระบบการศึกษาได้อย่างแท้จริง

และในโรงเรียนเช่นนี้ ทุกคนจะได้รับการศึกษาที่เท่าเทียมกัน และพรสวรรค์ในการเรียนรู้ของแต่ละคนก็แตกต่างกัน ก็จะมีความสำเร็จที่แตกต่างกัน และพรสวรรค์และความสามารถที่แตกต่างกันก็จะแสดงออกมาในกระบวนการนี้

หากโชคดีถูกค้นพบพรสวรรค์ที่เหนือกว่าคนอื่นและได้รับการฝึกฝนอย่างตรงจุด แม้จะไม่เป็นนินจา ไม่เป็นผู้แข็งแกร่ง ก็จะสามารถแสดงคุณค่าที่น่าทึ่งอย่างยิ่งออกมาได้ และหากสามารถให้สถานะทางสังคมและคุณค่าทางเศรษฐกิจที่สอดคล้องกันได้ ก็จะกลายเป็นเป้าหมายและวัตถุที่ผู้คนไล่ตาม ชักนำให้ผู้คนมากขึ้นกลายเป็นอาชีพเหล่านี้

การแบ่งแยกอาชีพ ความเชี่ยวชาญ และความเป็นวิทยาศาสตร์ที่ได้เรียนรู้จากการศึกษาที่นี่

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่มีในโลกนินจา และก็เป็นสิ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้อย่างแท้จริง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ระบบเช่นนี้สำหรับโลกนินจาแล้วเป็นการพลิกโฉม ถึงกับอาจจะสั่นคลอนสถานะของนินจาได้

ไม่สิ สถานะของนินจาอันที่จริงจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร แต่จะมีความเชี่ยวชาญมากขึ้น เช่น กลายเป็นกองทัพหรือนักรบมืออาชีพอะไรพวกนี้

สิ่งที่ถูกสั่นคลอนอย่างแท้จริง ก็คือไดเมียวและขุนนาง คือชนชั้นและพลังอำนาจดั้งเดิมที่คนเหล่านี้เป็นตัวแทน!

ก็มาถึงขั้นตอนนี้เองที่คิเคียวพลันตระหนักขึ้นมาว่า ทำไมอุจิวะ เคย์ ถึงไม่ค่อยมีความรู้สึกดีต่อไดเมียวและขุนนางมาโดยตลอด

แม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยได้ยินอุจิวะ เคย์ พูดมาบ้าง แต่ไม่มีประสบการณ์ที่ลึกซึ้ง ไม่มีการเรียนรู้และทำความเข้าใจอย่างละเอียดและเป็นระบบ คิเคียวก็แค่คิดว่าไดเมียวและขุนนางเสื่อมโทรมและล้าหลัง ตายหมดถึงจะดีที่สุด

ตอนนี้ คิเคียวจึงเข้าใจแล้วว่าอะไรคือความล้าหลัง

“ดังนั้น ในสายตาของพี่เคย์ โลกนินจาก็คือโลกที่ ‘ล้าหลัง’ แบบนี้เหรอคะ?”

พึมพำไปพลาง คิเคียวก็พลันตระหนักขึ้นมาว่า เธอดูเหมือนจะเข้าใจอุจิวะ เคย์ มากขึ้น

นี่ทำให้เด็กสาวตะลึงไปพร้อมๆ กับมีแรงผลักดันมากขึ้น ในกระบวนการเรียนรู้ยิ่งขยันขันแข็งขึ้น หวังว่าจะเรียนจบเร็วๆ จะได้ไปช่วยอุจิวะ เคย์

ในขณะเดียวกัน กระบวนการเรียนรู้ของคิเคียวก็ถูกอุจิวะ เคย์ สังเกตการณ์อยู่ ในขณะเดียวกันก็ยืนยันได้ว่า ฟังก์ชันการเปลี่ยนแปลงอัตราการไหลของเวลานี้มีประโยชน์จริงๆ ตราบใดที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ดี ที่นี่ก็จะกลายเป็นสถานศึกษาที่ศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริง และจะสามารถบ่มเพาะบุคลากรจำนวนมากได้ในเวลาอันสั้น

แน่นอนว่า นี่ก็จะทดสอบขีดจำกัดความทนทานต่อแรงกดดันทางจิตใจของอุจิวะ เคย์ ด้วย อย่างไรเสียตอนนี้ฟังก์ชันนี้ยังไม่สามารถใช้งานใน ‘เครือข่ายคาถาลวงตา’ ภายนอกได้ ทำได้เพียงใช้ในโลกแห่งเครือข่ายจิตเท่านั้น และหากต้องการจะดึงคนเข้ามาทำการบ่มเพาะระยะยาวด้วยการเปลี่ยนแปลงอัตราการไหลของเวลา ก็จะต้องให้อุจิวะ เคย์ มารับภาระค่าใช้จ่ายด้านแรงกดดันทางจิตใจนี้

ไม่ว่าจะให้คนเข้ามา หรือเปลี่ยนแปลงอัตราการไหลของเวลา อันที่จริงแล้วล้วนสร้างแรงกดดันทางจิตใจขึ้นมา และตอนนี้อุจิวะ เคย์ ก็ยังไม่สามารถให้คนเข้ามามากเกินไปได้

ทว่า ตราบใดที่ทักษะการควบคุมเครือข่ายจิตยังคงอัปเกรดต่อไป หรืออุจิวะ เคย์ สามารถพัฒนาเนตรวงแหวนของตนเองได้ ทำให้เนตรวงแหวนของตนเองวิวัฒนาการต่อไป สภาพร่างกายก็วิวัฒนาการตามไปด้วย ไม่ช้าก็เร็ว ฟังก์ชันนี้ก็จะสามารถนำออกไปใช้งานได้อย่างแท้จริง ทำให้ผู้คนจำนวนมากเข้าสู่โรงเรียนเช่นนี้เพื่อเรียนรู้ได้

อนึ่ง อันที่จริงนอกจากคิเคียวแล้ว ก็ยังมีคนอื่นที่ได้รับ ‘ของขวัญ’ นี้เช่นกัน

เช่น โอโรจิมารุและซาโซริ สองคนบ้าวิจัยที่วันๆ เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการเรียนรู้ก็ถูกอุจิวะ เคย์ เปิดฟังก์ชันนี้ให้ และโมดูลการศึกษาที่มีมาให้ในระดับ 4 ก็ทำให้พวกเขาไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ด้วยตนเองเพียงอย่างเดียว สามารถสร้างครู NPC ที่มีความเชี่ยวชาญสูงออกมาสอนพวกเขาได้

ตอนนี้ สติของสองคนบ้าวิจัยก็อยู่ในโลกเล็กๆ ของตนเอง รับการสอนพิเศษจากศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย หมกมุ่นอยู่กับการเรียนรู้จนถอนตัวไม่ขึ้น

ส่วนเรื่องสภาพแวดล้อมของโรงเรียนที่สมจริงอะไรพวกนี้ พวกเขาทั้งสองไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย สิ่งที่พวกเขาต้องการมีเพียงแค่ครูผู้สามารถชี้แนะแนวทางให้พวกเขาได้เท่านั้น

ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ ความก้าวหน้าของทั้งสองคนก็รวดเร็วอย่างยิ่ง และในความเป็นจริงก็ได้นำผลงานวิจัยออกมาอย่างรวดเร็ว

ยาปลุกสมรรถภาพทางเพศฉบับปรับปรุง ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวขาว ผลิตภัณฑ์รักษาสภาพความอ่อนเยาว์ และผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพอื่นๆ ก็ปรากฏขึ้นมาเช่นนี้ และทั้งหมดก็ถูกโยนไปให้สมาคมการค้าเกมโคโนฮะหรือโคโนฮะเป็นผู้ดำเนินการโดยตรง กระแสการจ้างงานใหม่ก่อตัวขึ้น ความเจริญรุ่งเรืองของโคโนฮะเข้าสู่ช่วงการเติบโตใหม่

แน่นอนว่า ปริมาณงานที่เกิดขึ้นจากเหตุนี้ก็น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ทำให้กำลังคนในด้านต่างๆ ของโคโนฮะไม่เพียงพอ

ดังนั้น เบื้องบนจึงได้จัดประชุมขึ้น หารือถึงวิธีการแก้ไขปัญหา

ในที่สุด เมื่อซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เข้าสู่สถานะเกษียณอายุโดยสมบูรณ์ ซึนาเดะก็กุมอำนาจอย่างเต็มที่ ภายใต้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ของอุจิวะ เคย์ และนามิคาเสะ มินาโตะ และกำลังใจจากคุณปู่ใหญ่เซ็นจู ฮาชิรามะ ในโลกแห่งเครือข่ายจิต ซึนาเดะก็กัดฟันตัดสินใจ ออกประกาศรับสมัคร ปลดล็อกข้อจำกัดด้านสัญชาติและหมู่บ้าน รับสมัครบุคลากรที่มีความสามารถจากทั่วทั้งโลกนินจามาทำงานที่โคโนฮะ

และแผนการรับสมัครบุคลากรที่มีความสามารถต่างๆ นานาก็ได้จัดทำเป็นรายการ ระบุอย่างชัดเจนว่าบุคลากรที่โคโนฮะต้องการมีใครบ้าง ตราบใดที่มีพรสวรรค์และความสามารถในด้านที่เกี่ยวข้อง ก็สามารถไปสมัครงานที่โคโนฮะได้

ถึงกับว่า โคโนฮะได้ร่วมมือกับสมาคมการค้าเกมโคโนฮะโดยตรง ใช้เงินเปิดจุดรับสมัครบุคลากรในร้านเกมต่างๆ ยินดีต้อนรับบุคลากรที่มีความสามารถจากทุกที่ไปสมัครงานที่นั่น ผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกรอบแรกจะได้รับการดูแลฟรีจากสมาคมการค้าเกมโคโนฮะ ได้รับเงินช่วยเหลือค่าตั้งตัวก้อนหนึ่ง และจะมีหน่วยนินจามืออาชีพคอยคุ้มกันคนเหล่านี้ไปยังโคโนฮะ ไม่ต้องกังวลว่าจะเจอโจรภูเขาหรือโจรปล้นระหว่างทาง

และหน่วยนินจาเหล่านี้ก็เป็นภารกิจระดับ A ที่ออกให้กับหมู่บ้านนินจาใหญ่ๆ โดยตรง และค่าใช้จ่ายก็ใกล้เคียงกับระดับ S แบ่งปันผลประโยชน์ให้กับหมู่บ้านนินจาใหญ่ๆ ด้วย และยังประชาสัมพันธ์อย่างกว้างขวาง ผูกมัดผลประโยชน์และศีลธรรมเข้าด้วยกันโดยตรง และในสถานการณ์เช่นนี้หากเกิดเรื่องขึ้นในภารกิจคุ้มกัน ความสูญเสียก็คือชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือของหมู่บ้านนินจาใหญ่ๆ

(😘😘จากผู้แปลครับ ตอนแถมที่ 3😘😘)

[จบแล้ว]