บทที่ 51: ไล่ไอ้หนูเฉินเย่ออกเลยดีมะ?

บทที่ 51: ไล่ไอ้หนูเฉินเย่ออกเลยดีมะ?

สองทุ่มตรงเป๊ะ…

ณ ห้องประชุมใหญ่ของมหาวิทยาลัยอู่ต้า

เหล่าบิ๊กๆ ผู้บริหาร กำลังหน้าดำคร่ำเครียด ประชุมฉุกเฉินกันอยู่

"ที่เรียกทุกท่านมาประชุมดึกดื่นป่านนี้ คงจะพอเดากันได้แล้วใช่ไหมครับ?"

รองอธิการบดีจางเปิดฉากด้วยน้ำเสียงขึงขัง "ตอนนี้ในโลกออนไลน์นี่มันส์หยดเลยครับ คอมเมนต์ด้านลบที่สาดเสียเทเสียใส่มหาลัยเรานี่อย่างกับพายุ! ทุกท่านต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ด่วนๆ เลยนะครับ ถ้ายังปล่อยให้มันลอยนวลต่อไป ชื่อเสียงมหาลัยอู่ต้าที่สั่งสมมา คงได้ป่นปี้ชนิดที่เอากาวตราช้างมาแปะก็ไม่ติดแน่"

"ว่าไงครับ? ใครมีความคิดเห็นอะไรดีๆ ก็ว่ามาเลย!"

เงียบกริบ…

ทั้งห้องประชุมเงียบสนิทอย่างกับป่าช้า

ก็แหม…เรื่องคอขาดบาดตายแบบนี้ ใครจะกล้าผลีผลามเสนอไอเดีย ถ้าพลาดขึ้นมามีหวังโดนเด้งยกแผง!

เถียงกันให้ตายก็ไม่จบ! เรื่องมันดังไปทั่วประเทศขนาดนี้แล้ว จะให้แก้ไขง่ายๆ เหมือนลบโพสต์ในเฟซบุ๊กมันก็ไม่ใช่!

พอเห็นว่าไม่มีใครกล้าปริปาก รองอธิการบดีก็แค่นเสียงหึ! ออกมาทีหนึ่ง ก่อนจะปล่อยพลังเสียงเข้มขึ้น "ตอนที่ท่านอธิการบดีจะเปิดประตูพิเศษรับไอ้เด็กไร้มาตรฐานที่ชื่อเฉินเย่เข้ามาเนี่ย ผมนี่ค้านหัวชนฝา! เพราะผมรู้ดียังไงล่ะว่า เรื่องแบบนี้ถ้ามันแดงขึ้นมาเมื่อไหร่ ชื่อเสียงมหาลัยได้เละเป็นโจ๊กแน่! แล้วเป็นไงล่ะ? ไม่ทันขาดคำ ออกเรื่องจนได้!"

"ท่านอธิการบดีน่ะหัวดื้อเกินไป! ดึงดันจะเอาให้ได้!"

"ตอนนี้เรื่องมันบานปลายขนาดนี้ ต้องมีคนรับผิดชอบโว้ย!"

เหล่าผู้บริหารคนอื่นๆ พอได้ยินถึงกับสะดุ้งโหยง!

คนที่นั่งเก้าอี้ระดับนี้ได้ ไม่มีใครโง่หรอกน่า!

รองอธิการบดีจางนี่มันชัดเลย! กะจะยืมมือเรื่องนี้มาสอยท่านอธิการบดีลู่ให้ร่วงจากเก้าอี้ชัดๆ! จะให้ท่านอธิการบดีลู่รับจบเรื่องนี้ไปเต็มๆ…

ดูท่าแล้ว รองอธิการบดีจางคงจะเห็นว่านี่เป็นโอกาสทองฝังเพชรที่จะโค่นท่านอธิการบดีลู่ เลยอดใจไม่ไหว ขอลงมือก่อนได้เปรียบสินะ?

ถึงทุกคนจะรู้ดีอยู่แก่ใจว่า รองอธิการบดีจางน่ะอยากจะเลื่อนขั้นเป็นอธิการบดีตัวจริงใจจะขาด

แต่ว่านะ…ท่านอธิการบดีลู่น่ะ เขายังกรำศึกอยู่ที่แนวหน้าโน่น!

คุณพี่เล่นเลือกจะแทงข้างหลังกันตอนนี้นี่นะ? มันไม่รีบไปหน่อยเรอะ?

ทันใดนั้นเอง ผู้อำนวยการฝ่ายการคลัง ก็รีบพูดเสริมขึ้นมาทันที "ท่านรองจางพูดถูกเผงเลยครับ! ตอนนี้คอมเมนต์ในเน็ตนี่มันทำลายชื่อเสียงมหาลัยเราป่นปี้หมดแล้ว เรื่องนี้จะปล่อยให้มันเงียบๆ ไปไม่ได้เด็ดขาดครับ!"

ทุกคนถึงกับสะดุ้งอีกรอบ หันไปมองตาค้างใส่ตาผอ.วังคนนี้

ก็ใครจะไปคิดล่ะว่า ไอ้ตาผอ.วังคนนี้น่ะ มันเด็กเส้นท่านอธิการบดีลู่ชัดๆ!

ไม่คิดเลยว่า ไอ้หมอนี่มันจะย้ายข้างไปซบรองอธิการบดีซะแล้ว! เร็วยิ่งกว่านักการเมืองย้ายพรรคอีกนะเนี่ย!

พอผอ.วังออกมาช่วยตีปี๊บ เอ๊ย! ช่วยสนับสนุน รองอธิการบดีจางก็ยิ้มแก้มปริพอใจสุดๆ

แต่ว่า…คนอื่นๆ ดันนั่งทำทองไม่รู้ร้อนนี่สิ ทำให้แกถึงกับคิ้วกระตุก

คิดอยู่แป๊บนึง รองอธิการบดีจางก็พูดขึ้นอีก "เรื่องใครจะรับผิดชอบน่ะ เอาไว้ทีหลัง! ตอนนี้ที่ต้องทำด่วนจี๋เลยก็คือ จัดการเรื่องนี้ให้มันเรียบร้อย ทำให้ผลกระทบกับมหาลัยเรามันน้อยที่สุดโว้ย!"

ทุกคนได้แต่กรอกตามองบน (อย่างลับๆ)

คนเปิดประเด็นเรื่องรับผิดชอบก็คุณพี่ พอไม่มีใครเอาด้วย จะเปลี่ยนเรื่องก็คุณพี่อีก…เออ! คุณพี่มันใหญ่คับฟ้า อยากจะทำอะไรก็ทำไปเลย!

มาถึงขั้นนี้ ทุกคนก็ดูออกแล้วล่ะว่า คำพูดของรองอธิการบดีจางเมื่อกี้น่ะ มันก็แค่ลองเชิงดูท่าทีของทุกคนเท่านั้นแหละ

ทันใดนั้น…

ผอ.วัง ที่เพิ่งจะออกมาสนับสนุนรองอธิการบดีจางไปหมาดๆ ก็รีบเสนอหน้าขึ้นมาทันที "ท่านรองครับ ผมมีไอเดียบรรเจิด อยู่อย่างหนึ่งครับ…"

"โอ้ว?"

รองอธิการบดีจางเห็นลูกน้องคนโปรดเสนอตัว ก็ยิ้มหน้าบานเป็นจานเชิง พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ผอ.วัง มีไอเดียอะไรก็ว่ามาเลย ไม่ต้องเกรงใจ"

"งั้นผมขออนุญาตแสดงความเห็นอันต่ำต้อยของผมหน่อยนะครับ"

ผอ.วังกระแอมไอสองสามที ก่อนจะพูดอย่างจริงจัง "โดยส่วนตัวผมคิดว่านะครับ ที่เรื่องมันลุกลามใหญ่โตเป็นไฟลามทุ่งขนาดนี้ ต้นตอของปัญหาทั้งหมด มันก็มาจากไอ้เด็กนักเรียนที่ชื่อเฉินเย่นั่นแหละครับ! ขอแค่พวกเราจัดการเฉดหัวมันออกจากมหาลัยซะ แล้วก็ออกแถลงการณ์ขอโทษขอโพยชาวบ้านชาวช่อง ผมเชื่อว่าชื่อเสียงเราจะกลับมาปิ๊งเหมือนเดิมแน่นอนครับ"

"ชาวเน็ตเขาอยากได้อะไรล่ะครับ? ก็แค่อยากให้เราแสดงความรับผิดชอบไม่ใช่เหรอ? โยนแพะให้สักตัว พวกเขาก็พอใจแล้วล่ะครับ"

"อีกอย่างนะครับ ผมยังได้ยินมาว่า ไอ้เด็กที่ชื่อเฉินเย่นี่ อายุยังน้อยแต่ไม่รักดี วันๆ เอาแต่คิดเรื่องจีบสาว ไปสนิทสนมกับถังจื่อเฉินเข้าขั้นนั้นอีกต่างหาก คุณถังจื่อเฉินน่ะอนาคตไกล เป็นดาวรุ่งพุ่งแรง จะมามัวคลุกคลีกับเด็กเหลือขอแบบนี้ได้ยังไงล่ะครับ?"

"ไล่มันออกไปซะ ก็ถือเป็นการช่วยไม่ให้คุณถังจื่อเฉินต้องพลอยเสียคนไปด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลยนะครับ!"

แปะ! แปะ!

พอผอ.วังพูดจบ รองอธิการบดีจางก็ปรบมือดังลั่น:

"เยี่ยมมาก! พูดได้ดี! นี่สิถึงจะเป็นผู้บริหารที่ทำงานเป็น…พวกคุณน่ะ หัดดูผอ.วังเป็นตัวอย่างซะบ้าง!"

จู่ๆ ก็โดนด่าเปิง ทำเอาคนอื่นๆ หน้าเจื่อนไปตามๆ กัน

ทุกคนรู้ดีว่า รองอธิการบดีจางกำลังเหน็บแนมพวกเขาอยู่!

ให้เรียนรู้จากผอ.วังเรื่องอะไรล่ะ?

ก็เรียนรู้ที่จะซบรองอธิการบดีจางน่ะสิ ถามได้!

"ถ้าไม่มีใครมีวิธีที่ดีกว่านี้ งั้นก็เอาตามนี้แหละ!"

รองอธิการบดีจางออกคำสั่งเสียงดังฟังชัด หันไปพูดกับชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ปลายแถวสุด "เสี่ยวโจว! รีบใช้บัญชีทางการของมหาลัยเรา ออกแถลงการณ์ ประกาศไล่เฉินเย่ออก! แล้วก็หาข้ออ้างดีๆ หน่อยสิ อ้างไปว่าตอนรับนักศึกษาใหม่ ระบบข้อมูลของมหาลัยมันรวน แล้วก็ขอโทษชาวเน็ตไปซะ"

"เอ่อ…"

ชายที่ชื่อเสี่ยวโจว พอได้ยินคำสั่งนี้ หน้าก็ซีดเป็นไก่ต้ม ในใจนี่คิดหนักจนหัวแทบระเบิด

ถ้าเขาทำตามที่รองอธิการบดีจางสั่ง ออกประกาศแบบนั้นไปจริงๆ มีหวังได้ไปเหยียบตาปลาท่านอธิการบดีลู่เข้าเต็มๆ!

ต่อให้ท่านอธิการบดีลู่จะเป็นคนใจกว้างเหมือนมหาสมุทร เขาก็คงไม่มีทางรอดแหงๆ

ขอแค่ท่านอธิการบดีลู่ไม่เป็นอะไร เดี๋ยวก็มีคนเสนอตัวเป็นหมาล่าเนื้อ มาจัดการเขาเองแหละ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ไอ้เด็กนักเรียนที่ชื่อเฉินเย่นั่น มันก็ไม่ใช่หมูในอวยนะเฟ้ย!

พ่อของเขาน่ะ เป็นถึงประธานสมาคมผู้มีพลังพิเศษสาขาจังหวัดเชียวนะ ยอดฝีมือระดับห้าที่ใครๆ ก็รู้จัก ถ้าเกิดแค้นขึ้นมาจะมาเล่นงานเขาทีหลัง ด้วยตัวกระจ้อยร่อยอย่างเขา จะไปเอาอะไรสู้?

แต่ว่า…รองอธิการบดีจางก็นั่งจ้องตาเขม็งอยู่ตรงนี้ เขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งเหมือนกัน…

คิดถึงตรงนี้ เสี่ยวโจวก็ได้แต่ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางผู้หญิงคนหนึ่ง

ผู้หญิงคนนั้นเห็นดังนั้น ก็รีบพูดขึ้นทันที "ท่านรองคะ เรื่องนี้มันควรจะจัดการอย่างรอบคอบหน่อยไหมคะ? การจะไล่นักศึกษาออก อย่างน้อยก็ต้องแจ้งให้ท่านอธิการบดีทราบก่อนไม่ใช่เหรอคะ?"

"แล้วอีกอย่าง ดิฉันก็ไม่คิดว่านี่จะเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดนะคะ การไล่นักศึกษาออกเพื่อกลบเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของชาวเน็ต มันมีแต่จะทำให้คนอื่นมองว่า มหาลัยอู่ต้าของเรากล้าทำแต่ไม่กล้ารับ พอมีเรื่องก็โยนความผิดให้คนอื่น"

"แล้วก็อีกเรื่องหนึ่งนะคะ ท่านอย่าลืมสิว่า นักศึกษาที่ท่านจะไล่ออกน่ะ พ่อของเขา คือประธานสมาคมผู้มีพลังพิเศษสาขาจังหวัดนะคะ!"

สีหน้าของรองอธิการบดีจางพลันมืดทะมึนลงทันที

ผู้หญิงที่กล้ามาเถียงเขานี่ มันก็เด็กเส้นท่านอธิการบดีลู่เหมือนกัน ถือเป็นพวกหนุนหลังตัวยงเลยล่ะ

สำหรับคนประเภทนี้ เขาเกลียดขี้หน้าเป็นที่สุด!

ขณะที่รองอธิการบดีจางกำลังจะอ้าปากด่าสั่งสอน…

ทันใดนั้น…

ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างร้อนรนที่หน้าห้องประชุม

รองอธิการบดีจางขมวดคิ้วทันที ตะโกนเสียงดัง "เข้ามา!"

ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออก

คนที่เข้ามา เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ตำแหน่งผู้ช่วยธุรการ ในมือยังถือแท็บเล็ตอยู่ด้วย

"เสี่ยวหลี่? ไม่เห็นหรือไงว่าพวกเรากำลังประชุมกันอยู่? มีเรื่องอะไรก็รีบๆ พูดมา!"

รองอธิการบดีจางที่กำลังอารมณ์บ่จอย เปิดปากก็ด่าเลย

เสี่ยวหลี่ไม่ได้ใส่ใจ เธอไม่กล้าชักช้า รีบพูดทันที "ท่านผู้บริหารคะ เกิดเรื่องด่วนค่ะ! เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว คุณถังจื่อเฉินโพสต์คลิปวิดีโอลงเน็ตค่ะ เนื้อหามันเกี่ยวกับประเด็นดราม่าในเน็ตตอนนี้เลย…ตอนนี้คลิปนั่นไวรัลไปทั่วแล้วค่ะ ชาวเน็ตแชร์กันกระหน่ำเลยค่ะ"

ทุกคนพอได้ยิน ต่างก็พากันตกใจ

รวมถึงรองอธิการบดีจางด้วย ไม่คิดเลยว่า ถังจื่อเฉินจะมาโดดลงมาเล่นเรื่องนี้ด้วยตัวเองในเวลาแบบนี้

ตอนนี้สิ่งที่พวกเขากลัวที่สุดก็คือ ถังจื่อเฉินจะพูดอะไรไม่คิด ทำให้เรื่องมันยิ่งแย่ลงไปอีก

"เธอพูดว่าอะไรบ้าง?" รองอธิการบดีจางรีบถาม

"คลิปอยู่นี่ค่ะ"

เสี่ยวหลี่ไม่ได้เล่า แต่เอาแท็บเล็ตในมือ วางลงบนโต๊ะประชุม แล้วเปิดคลิปวิดีโอ กดเล่นทันที

ในหน้าจอ…

ใบหน้ารูปไข่อันงดงามหมดจดของถังจื่อเฉิน ปรากฏขึ้นในกล้อง ริมฝีปากบางสวยขยับ เริ่มพูด:

"สวัสดีค่ะทุกคน ดิฉันถังจื่อเฉินนะคะ…สำหรับประเด็นดราม่าที่เกิดขึ้นในโลกออนไลน์วันนี้ ดิฉันคิดว่า มีความจำเป็นที่จะต้องออกมาอธิบายความจริงบางอย่างค่ะ"

"เมื่อสองเดือนก่อน หลังจากที่ดิฉันผสานกับพรสวรรค์ฮีโร่ S2 ได้สำเร็จ ดิฉันก็ได้รับคำเชิญให้เข้าศึกษาต่อที่มหาลัยอู่ต้า ณ ที่นี้ ดิฉันต้องขอขอบคุณท่านผู้บริหารมหาลัยอู่ต้าทุกท่านที่ให้ความเอ็นดูค่ะ! การได้เข้าเรียนในสถาบันชื่อดังอย่างมหาลัยอู่ต้า เป็นสิ่งที่ดิฉันใฝ่ฝันมาโดยตลอด…ต่อมา ดิฉันได้ยินว่า คุณเฉินเย่ผสานกับพรสวรรค์ฮีโร่ระดับ C…ดิฉันเป็นห่วงว่าเขาอาจจะลำบาก ก็เลยไปขอร้องทางมหาลัยอู่ต้า เป็นคำขอที่ค่อนข้างจะเห็นแก่ตัวมากค่ะ…"

"ไม่คิดเลยว่า ท่านผู้บริหารของมหาลัยอู่ต้าจะใจกว้างมาก เพื่อดิฉันนักศึกษาใหม่ที่ยังไม่ได้ทำคุณงามความดีอะไรเลย กลับยอมเปิดประตูพิเศษรับคุณเฉินเย่เข้าเรียน…"

"ความจริงของเรื่องทั้งหมด มันก็ง่ายๆ แค่นี้เองค่ะ ท่านประธานเฉินกับมหาลัยอู่ต้า ไม่ได้มีเรื่องใต้โต๊ะอะไรที่ไม่โปร่งใสทั้งนั้น ขอให้ทุกท่านอย่าได้คาดเดาไปต่างๆ นานาเลยนะคะ ทุกอย่างเป็นเพราะดิฉันตัดสินใจเอง ถ้าจะมีความผิดพลาด ก็เป็นความผิดของดิฉันเองค่ะ!"

"ตัวดิฉันเอง ก็ยินดีที่จะรับโทษทุกอย่างค่ะ!"

…

คลิปมันสั้นจุ๊ดจู๋

จบแค่นี้แหละ

คำแถลงการณ์นี้ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากนัก หลายๆ อย่างมันดูไม่ค่อยจะโปรเท่าไหร่

ก็แหม ถังจื่อเฉินเพิ่งจะสิบแปดขวบหยกๆ ข้างกายก็ไม่มีทีมพีอาร์มืออาชีพคอยช่วย การที่พูดออกมาได้ขนาดนี้ ก็ถือว่าเหมาะสมและดีมากแล้วล่ะ

ในตอนนี้ เหล่าผู้บริหารมหาลัย…

หลังจากดูคลิปจบ…

ทุกคนอ้าปากค้างตาเหลือกไปตามๆ กัน!!