บทที่ 33: แผนอำมหิตสุดขั้ว!

บทที่ 33: แผนอำมหิตสุดขั้ว! 

พริบตาเดียว...

สี่วันผ่านไปอีกแล้ว

กำหนดเวลา 20 วันของมิติประหลาดครั้งนี้ ก็ผ่านไปแล้วครึ่งทาง

ส่วนในสี่วันนี้ เฉินเย่กับถังจื่อเฉิน เจอผีดิบแค่ตัวเดียวเท่านั้นเอง

นี่แสดงให้เห็นว่าผีดิบก็ยังชอบซ่อนตัวอยู่ในป่าในเขาอยู่ดี

ไม่ค่อยชอบมาแถวริมแม่น้ำเท่าไหร่...

ตอนเช้า...

เฉินเย่กับถังจื่อเฉินกินอาหารเช้า (ปลา!) เสร็จ ก็มานั่งรวมหัวกันปรึกษาหารือ

"วันนี้ก็วันที่ 11 แล้วนะ ในสิบวันที่ผ่านมา พวกเราฆ่าผีดิบกระโดดไปทั้งหมด 8 ตัว นี่ขนาดนับรวมไอ้หนุ่มผิวดำวันแรกเข้าไปด้วยแล้วนะ..." เฉินเย่กล่าว

จริงๆ แล้ว...

ผลงานแค่นี้ สำหรับทีมทั่วไปแล้ว ก็ถือว่าดีมากแล้ว

แต่ไม่ว่าจะเป็นเฉินเย่หรือถังจื่อเฉิน ต่างก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

โดยเฉพาะเฉินเย่ ไม่พอใจมาก!

ฆ่าผีดิบไปแค่ 8 ตัว ต่อให้แต่ละตัวจะให้ค่าศักยภาพเต็มๆ 6 แต้ม รวมๆแล้วก็แค่ 48 แต้มเท่านั้นเอง แล้วยังต้องมาหารครึ่งกับถังจื่อเฉินอีก แต่ละคนก็ได้แค่ 24 แต้ม

ไม่พอให้เขายัดซอกฟันเลยด้วยซ้ำ

เขาซ้อมชิลๆ สองวัน แต้มที่ได้ยังเยอะกว่านี้อีก

ถึงแม้สิบวันนี้ จะเป็นถังจื่อเฉินที่ฆ่าผีดิบทั้งหมด เฉินเย่เป็นแค่เจ้านายยืนดูเฉยๆ ได้แต้มศักยภาพมาฟรีๆ ก็ตาม...

"หัวหน้าห้อง ผมว่า พวกเราต้องเปลี่ยนกลยุทธ์กันหน่อยแล้วล่ะ"

เฉินเย่กล่าว "ถ้ายังจะใช้วิธีเสี่ยงดวงหาผีดิบกระโดดแบบนี้ต่อไป เกรงว่ารอจนหมดเวลา พวกเราก็คงจะฆ่าได้ไม่กี่ตัว"

ถังจื่อเฉินได้ยินดังนั้น ก็ถามด้วยความอยากรู้ว่า "คุณครั้งที่แล้วก็ลองใช้เลือดสดล่อผีดิบกระโดดไปแล้วไม่ใช่เหรอ? หรือว่าคุณยังมีวิธีอื่นอีก?"

ใช่แล้ว...

ตั้งแต่คืนวันที่สาม เฉินเย่ก็ลองกรีดแผลที่ตัวเอง ปล่อยเลือดออกมาหน่อย เพื่อล่อผีดิบ

น่าเสียดาย แผนนี้ไม่ได้ผล

เฉินเย่เดาว่า น่าจะเป็นเพราะในมิติประหลาดมีกลิ่นเลือดเยอะเกินไปแล้วล่ะมั้ง

ยังไงซะ มิติประหลาดเปิดมาตั้งแต่วันแรก ก็มีคนตายแทบจะทุกวัน

"จริงๆ แล้ว ผมก็มีความคิดอื่นอยู่เหมือนกัน..."

เฉินเย่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "แต่ว่า แผนนี้ อาจจะ... ผิดศีลธรรมไปหน่อย..."

ถังจื่อเฉินได้ยินดังนั้น คิ้วสวยก็ขมวดเข้าหากัน ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก แล้วเอ่ยปากถาม:

"คุณจะบอกว่า เจอคนอื่นก็จับมาให้หมด จากนั้นก็หาผีดิบกระโดดมากัดพวกเขา ทำให้คนพวกนี้กลายเป็นมอนสเตอร์ให้หมด แล้วค่อยฆ่าทีละตัว ใช้วิธีการแบบนี้ เพื่อจะได้แต้มศักยภาพจำนวนมากใช่ไหม?"

เฉินเย่ถึงกับอึ้งไปเลย

จากนั้น เขาก็เข้าใจทันทีว่า ต้องมีคนเคยทำแบบนี้มาก่อนแน่ๆ

ไม่งั้นถังจื่อเฉินคงไม่สามารถเดาความคิดของเขาออกได้ จากคำว่า "ผิดศีลธรรม" แค่คำเดียวหรอก

"มีคนเคยทำแบบนี้แล้วเหรอ?"

"ใช่!"

"แล้วคนคนนั้นเป็นอย่างไรบ้างล่ะ?"

"ไม่ดีเลย เขาทำให้คนในครอบครัวต้องกลายเป็นหนูข้างถนน ถูกศัตรูตามล้างแค้นอย่างทารุณ ประเทศชาติก็ต้องจ่ายเงินชดเชยมหาศาล ส่วนตัวเขาเอง ก็โดนประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชน!"

เฉินเย่: "..."

ผลลัพธ์แบบนี้ ก็โหดไปหน่อยจริงๆ นั่นแหละ!

"ตอนนั้นเรื่องนี้อื้อฉาวมาก เพราะนักเรียนใหม่รุ่นเดียวกับคนๆ นั้น ตายกันเป็นเบือเลย"

ถังจื่อเฉินพูดไปพลางนึกย้อนอดีตไปพลาง "คนคนนั้นผสานกับพรสวรรค์ S3 เขาไปติดต่อกับพวกที่มีพรสวรรค์ระดับ S อีกหลายคน ในมิติประหลาด ก็ดำเนินแผนการชั่วร้าย ใช้วิธี ‘เลี้ยงกู่’

(กู่ - การปล่อยให้สัตว์มีพิษหรือสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายหลายชนิดกัดกินกันเองในภาชนะปิด จนเหลือรอดเพียงตัวเดียวที่แข็งแกร่งที่สุด ซึ่งเชื่อกันว่ามีพลังอาถรรพณ์) "

"ช่วงแรกแผนการก็สำเร็จดีอยู่หรอกนะ ไม่มีทีมไหนสามารถต่อต้านพวกเขาได้ ขอแค่เจอพวกเขาเข้า ส่วนใหญ่ก็จะโดนจับไป... ได้ยินว่า พวกเขาสองสามคน ทำร้ายคนไปหลายร้อยคนเลยนะ!"

"ต่อมา ผีดิบกระโดดที่พวกเขาควบคุมไว้ เพราะดูดเลือดคนไปเยอะมาก แล้ว... วิวัฒนาการ!"

พอได้ยินถึงตรงนี้ เฉินเย่ก็ผงะไปเล็กน้อย

เขาไม่คิดเลยว่า ผีดิบในมิติประหลาดจะวิวัฒนาการได้ด้วย?

เอาเถอะ! ผีดิบในหนัง ก็วิวัฒนาการได้เหมือนกันนี่หว่า...

เพียงแต่ว่า ข้อมูลสำคัญขนาดนี้ ทำไมอาจารย์หลิวถึงไม่เคยบอกพวกเขาเลย?

"ผีดิบกระโดดที่วิวัฒนาการแล้ว น่ากลัวมาก พลังต่อสู้เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า อาวุธโลหะผสมก็ทำอะไรไม่ได้เลย"

ถังจื่อเฉินพูดต่อ "คนคนนั้นกับพวกพ้องของเขา ไม่สามารถควบคุมผีดิบกระโดดได้อีกต่อไป แถมยังโดนผีดิบกระโดดไล่ฆ่ากลับอีกต่างหาก แผนการก็เลยพังพินาศ..."

"ถึงจะไม่รู้ว่าคนคนนั้นหนีรอดไปได้ยังไงก็เถอะ แต่ว่า ผีดิบกระโดดที่วิวัฒนาการแล้ว ก็อาละวาดฆ่าล้างบางอยู่ในมิติประหลาด สังหารนักเรียนใหม่ไปมากมาย"

"พอครบ 20 วัน นักเรียนใหม่ที่รอดชีวิตออกมาได้ ไม่ถึงหนึ่งในสิบ แถมสภาพจิตใจก็ย่ำแย่มาก หลายคนหลังจากนั้นก็ต้องไปอยู่ในโรงพยาบาลบ้า"

"มีผู้รอดชีวิต เล่าพฤติกรรมของคนคนนั้นออกมา ก็เลยเกิดเรื่องอื้อฉาวครั้งใหญ่"

"ผู้บริหารระดับสูงของสมาคมผู้มีพลังพิเศษของแต่ละประเทศ พอได้ข่าวก็โกรธจัดมาก ร่วมมือกับรัฐบาล กดดันประเทศที่คนคนนั้นสังกัดอยู่ เรียกร้องให้ส่งตัวฆาตกรออกมา แล้วชดใช้ค่าเสียหาย"

"ได้ยินว่า ตอนนั้นสถานการณ์เกือบจะควบคุมไม่ได้แล้ว และถ้าควบคุมไม่ได้จริงๆ เกรงว่าประเทศที่คนคนนั้นสังกัดอยู่ อาจจะโดนพวกผู้แข็งแกร่งล้างบางเอาได้..."

ถังจื่อเฉินพูดจบ ก็มองเฉินเย่อย่างใจเย็น

เฉินเย่หน้าเสียเลยทีเดียว

เดิมทีเขากะว่า จะเลือกเล่นงานแต่พวกฝรั่ง ไม่ไปยุ่งกับพวกเดียวกันก็พอแล้ว

ไม่คิดเลยว่า จะมีคนเคยทำแบบนี้มาก่อนแล้ว แถมยังจบไม่สวยอีกต่างหาก

คิดๆ ดูแล้ว...

แผนนี้ความเสี่ยงสูงมากจริงๆ!

ถึงเฉินเย่จะมั่นใจว่า ต่อให้ผีดิบวิวัฒนาการไปอีกขั้น เขาก็ยังควบคุมสถานการณ์ได้อยู่ แต่ว่า ขอแค่มีคนรู้เรื่องแล้วเอาไปแฉ ชะตากรรมของเขา เกรงว่าคงจะไม่ต่างอะไรกับคนคนนั้นแน่

ถึงตอนนั้น ยอดฝีมือทั่วโลกพากันมากดดัน ประเทศเซี่ยถึงจะเป็นมหาอำนาจ ก็คงจะต้านทานแรงกดดันแบบนั้นไม่ไหว

พ่อเขา ท่านประธานเฉิน ก็ไม่มีทางปกป้องเขาได้แน่นอน!

ถ้าเป็นอีกสามปีข้างหน้า เฉินเย่ยังพอจะมั่นใจ ว่าสามารถฆ่าฝ่าวงล้อมออกมาได้

แต่ตอนนี้ ด้วยความแข็งแกร่งของเขา ถ้าต้องมาเจอสถานการณ์แบบนั้น ก็คงได้แต่ยื่นคอให้เขาเชือดเท่านั้นแหละ

ผลที่ตามมามันร้ายแรงเกินไปจริงๆ

เพื่อแต้มศักยภาพในมิติประหลาดแค่ครั้งเดียว ต้องมาเสี่ยงขนาดนี้ ไม่คุ้มเลยสักนิด!!

"ฉันเหมือนจะจำได้ว่า ในเน็ตไม่มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยนะ เนื้อหาในมิติประหลาด ก็ห้ามเอาไปเผยแพร่ในเน็ตด้วยไม่ใช่เหรอ..."

เฉินเย่ถามแม่สาวคนนั้น "เพราะงั้น คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไงกัน?"

"เป็นอาจารย์หลิวบอกฉันเองค่ะ" ถังจื่อเฉินตอบเสียงเรียบ "เขาคิดว่า ฉันมีความสามารถพอที่จะดำเนินแผนการแบบนี้ได้ ก็เลย บอกฉันล่วงหน้า ป้องกันไม่ให้ฉันทำผิดพลาด"

"แผนการแบบนั้น ตอนนี้กลายเป็นข้อห้ามที่ทุกประเทศยอมรับร่วมกันแล้ว ไม่มีใครกล้าไปแตะต้องมันอีก"

เฉินเย่ฟังจบ...

รู้สึกจนปัญญามาก

ในเมื่อแผนการเมื่อครู่ ความเสี่ยงสูงเกินไป ทำไม่ได้

เขาก็ไม่รู้แล้วว่า จะไปหาผีดิบจำนวนมากได้ยังไง

หนังผีดิบที่เคยดูๆ มา ก็แค่บอกจุดอ่อนของผีดิบไว้เยอะแยะ แต่ไม่ได้บอกเลยสักนิดว่าทำยังไงถึงจะล่อผีดิบจำนวนมากออกมาได้!

ถึงผีดิบบางประเภท จะสามารถล่อออกมาได้ด้วยเงื่อนไขบางอย่างก็จริง

อย่างเช่นเสียงเพลงบางประเภท หรือญาติสนิทอะไรทำนองนั้น...

แต่ผีดิบประเภทนั้น ก็มีน้อยมาก

ในมิติประหลาด ยิ่งไม่มีอะไรให้เอามาอ้างอิงได้เลย

ถ้าไม่มีผีดิบจำนวนมากให้ฟาร์มแต้มศักยภาพ สำหรับเฉินเย่แล้ว การมาครั้งนี้ก็เท่ากับเสียเที่ยวเปล่า

…

ในขณะเดียวกัน...

ห่างจากเฉินเย่กับถังจื่อเฉินไปหลายร้อยเมตร ในป่าละเมาะแห่งหนึ่ง ก็มีคนมารวมตัวกันอยู่เป็นร้อยๆ คนแล้ว

คนพวกนี้สีผิวแตกต่างกัน ดูเหมือนจะมาจากหลายประเทศ

แต่ว่า เป้าหมายของพวกเขาเหมือนกัน!

เพื่อซุ่มยิงถังจื่อเฉิน!!