บทที่ 16: มีมังกรซ่อน ย่อมต้องมีหงส์ร่อน

บทที่ 16: มีมังกรซ่อน ย่อมต้องมีหงส์ร่อน (สำนวนนี้ใช้เปรียบคนเก่งสองคนที่อาจจะดูแปลกๆ ทั้งคู่)

ณ ที่นั้น มีเพียงเฉินเย่เท่านั้นที่รู้...

ฮีโร่รหัส S11 ผู้นั้น...

มีฉายาว่า "ซูเปอร์อัลลอยด์ แบล็คลัสเตอร์" !

หากไม่นับ "บลาสต์"ที่ยังไม่ทราบแน่ชัด ซูเปอร์อัลลอยด์ แบล็คลัสเตอร์ น่าจะเป็นผู้ที่มีพลังป้องกันแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาฮีโร่ระดับ S

แน่นอนว่า เฉินเย่ย่อมไม่หาเรื่องใส่ตัวด้วยการพูดออกมา

การแนะนำตัวยังคงดำเนินต่อไป...

เมื่อชายหนุ่มร่างกำยำพูดจบ เด็กหนุ่มใส่แว่นที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาก็พูดขึ้น:

"สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อซุนหงเหว่ย รหัสฮีโร่ที่ผสานได้คือ A17 ครับ"

น้ำเสียงของเด็กหนุ่มคนนี้เบาลงมาก ดูไม่มีความมั่นใจเอาเสียเลย

เมื่อเทียบกับพลังฮีโร่ระดับ S แล้ว ระดับ A ที่กระจอกงอกง่อยย่อมด้อยกว่ามากจริงๆ

เฉินเย่ก็จำไม่ได้แล้วว่า ฮีโร่ระดับ A อันดับที่ 17 คือใคร

ในอนิเมะวันพันช์แมน นอกจากเหล่าฮีโร่ระดับ S ที่มีชื่อเสียงค่อนข้างมากแล้ว ฮีโร่ระดับ A มีเพียงตัวประกอบไม่กี่คนเท่านั้นที่เคยมีโอกาสได้ปรากฏตัว

ฮีโร่ระดับ A ส่วนใหญ่มีความสามารถอะไรบ้าง ในต้นฉบับก็ไม่ได้บอกไว้ เฉินเย่ย่อมไม่รู้เช่นกัน

"สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อหลี่เจิ้งอวี่ รหัสฮีโร่ที่ผสานได้คือ A1 ครับ"

เด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดคนหนึ่งแนะนำตัว

ภาพลักษณ์และออร่าของเขา ช่างเข้ากันกับ "หน้ากากหวานใจ" ฮีโร่อันดับหนึ่งของระดับ A เสียจริงๆ

เท่าที่เฉินเย่รู้ พลังของหน้ากากหวานใจนั้นไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

พรสวรรค์คือพลังชีวิตและความสามารถในการฟื้นฟูที่เหนือกว่าเหตุผลทั่วไป

ที่เขายึดครองอันดับหนึ่งของระดับ A ก็เพื่อที่จะขัดขวางไม่ให้พวกอ่อนแอ ก้าวขึ้นไปยังตำแหน่งระดับ S นั่นเอง!

"สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อจางเมิ่งเหยา รหัสฮีโร่ที่ผสานได้คือ S13 ค่ะ..."

"สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อเส้าเหวินฮุ่ย รหัสฮีโร่ที่ผสานได้คือ A19 ค่ะ..."

"สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อเจียงผิง รหัสฮีโร่ที่ผสานได้คือ S15 ครับ..."

ทุกคนต่างก็แนะนำตัวเองกันไป

ในกลุ่มคนสามสิบกว่าคนนี้ ผู้ที่มีพลังฮีโร่ระดับ S กลับมีอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

ได้แต่พูดว่า สมแล้วจริงๆ ที่เป็น "อู่ต้า" มหาวิทยาลัยชื่อดัง

กระทั่งอาจารย์หลิวก็ยังยิ้มแย้ม พยักหน้าไม่หยุด พอใจกับนักศึกษาหัวกะทิรุ่นนี้มาก

ไม่นานนัก...

ก็ถึงตาเฉินเย่

มาถึงขั้นนี้แล้ว เฉินเย่ก็ได้แต่กัดฟันสู้ตาย!

"สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อเฉินเย่ รหัสฮีโร่ที่ผสานได้คือ..."

"เดี๋ยวก่อน!"

เสียงหนึ่งดังขึ้นมาทันใด ขัดจังหวะเฉินเย่

คืออาจารย์หลิว

เขามองเฉินเย่ด้วยสายตาที่ซับซ้อน พูดว่า "เธอคือเฉินเย่สินะ?"

เฉินเย่พยักหน้า

"เธอไม่ต้องแนะนำตัวแล้ว นั่งลงเถอะ!"

น้ำเสียงของอาจารย์หลิวดูค่อนข้างจะจนใจอยู่บ้าง

เฉินเย่ได้ยินดังนั้น ในใจก็พลันคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วก็นั่งลงด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ถ้าเขาเดาไม่ผิด น่าจะเป็นผู้บริหารโรงเรียนได้พูดคุยกับอาจารย์หลิวคนนี้ไว้แล้ว อาจารย์หลิวจึงรู้ถึงสถานการณ์พิเศษของเขา

ถ้าไม่อย่างนั้น พอได้ยินเฉินเย่บอกชื่อออกมา อาจารย์หลิวคงจะไม่แสดงปฏิกิริยาแบบนี้แน่

นักศึกษาคนอื่นๆ เมื่อเห็นดังนั้น...

ต่างก็พากันมองเฉินเย่ด้วยความสงสัย

คนอื่นแนะนำตัวก็ดีๆ อยู่หรอก มีเพียงเฉินเย่เท่านั้นที่ตอนแนะนำตัวโดนอาจารย์ขัดจังหวะ

นี่มันไม่ปกติเห็นๆ

มองไปมองมา ทุกคนก็ยิ่งรู้สึกว่า เฉินเย่ดูคุ้นหน้าคุ้นตาอย่างประหลาด...

ครู่ต่อมา...

ในที่สุดก็มีนักศึกษาที่ความจำดีคนหนึ่งนึกขึ้นได้ อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความตกใจ "เขาคือลูกชายของท่านประธานเฉินคนนั้นนี่นา!"

ทุกคนพอได้ยินดังนั้น ความทรงจำเมื่อสิบกว่าวันก่อนก็ผุดขึ้นมาในสมอง ถึงบางอ้อในทันที

จากนั้น...

สายตาที่ทุกคนมองมายังเฉินเย่ ก็เปลี่ยนเป็นแปลกๆ ไป

ประหลาดใจ, สงสัย, ดูแคลน, ขบขัน, ไม่แยแส...

สายตาที่ซับซ้อนหลากหลายรูปแบบ ทั้งหมดจับจ้องมายังร่างของเฉินเย่

ในชั่วพริบตา...

เฉินเย่กลายเป็นบุคคลที่เป็นจุดสนใจของทั้งห้องโดยสาร

บรรยากาศเริ่มจะอึดอัดพิกล

สำหรับเรื่องนี้...

ตัวเฉินเย่เองกลับใจเย็นมาก

เขาคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่า จะต้องเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น เตรียมใจไว้พร้อมแล้ว

"คนที่เหลือที่ยังไม่ได้แนะนำตัวเอง แนะนำตัวต่อเลยครับ!"

อาจารย์หลิวเอ่ยปากขึ้น ทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัดนั้น

เด็กอ้วนคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างเฉินเย่ได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นยืนพูด:

"สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อเฉียนฟู่กุ้ย รหัสฮีโร่ที่ผสานได้คือ S7 ครับ!"

เมื่อได้ยินรหัส S7...

ในห้องโดยสารก็เงียบกริบลงอีกครั้ง

ทุกคนต่างก็จ้องมองเด็กอ้วนที่ชื่อ "เฉียนฟู่กุ้ย" คนนี้ด้วยความตกตะลึง

รวมถึงอาจารย์หลิวด้วย

กระทั่งเฉินเย่เอง ก็ยังมองเพื่อนร่วมชั้นที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยสายตาประหลาดใจ

ไม่นานนัก...

ก็มีคนซุบซิบกันเสียงเบา:

"คนหนึ่งผสานฮีโร่ระดับ C กากๆ อีกคนผสานกับดักขนาดใหญ่ในบรรดาฮีโร่ระดับ S สุดยอดไปเลยทั้งคู่!" (ขงเบ้ง, หงส์อ่อน/บังทอง ทั้งคู่เป็นกุนซือเก่ง แต่ในที่นี้ใช้ในความหมายประชดว่า "ตัวท็อปสายแปลก")

"จริงดังคาด มีที่ใดมีขงเบ้ง ที่นั่นย่อมมีบังทองจริงๆ"

"รุ่นของเรานี่มันสุดยอดจริงๆ มีทั้งขงเบ้งและบังทองมารวมตัวกัน อาจารย์หลิวชาติที่แล้วไปทำกรรมอะไรไว้วะเนี่ย?"

"ที่ฉันคิดไม่ตกก็คือ สองคนนี้มันเข้ามาเรียนที่อู่ต้าได้ยังไงกัน?"

"ไอ้คนที่ได้ระดับ C น่ะ น่าจะใช้เส้นสายเข้ามาแหละ พ่อเขาก็เป็นคนมีหน้ามีตาในสังคม ท่านอธิการบดีของเราก็ต้องให้เกียรติบ้าง ส่วนไอ้อ้วนคนนี้..."

"ฉันรู้! ต้องเป็นพลังแห่งเงินตราแน่ๆ ดูเสื้อผ้าที่มันใส่สิ ไม่มีตัวไหนต่ำกว่าห้าหลักเลย ขนาดชื่อยังเหม็นกลิ่นเงินกลิ่นทอง!" (กลิ่นเหม็นของทองแดง หมายถึง กลิ่นเงิน หรือความละโมบ คือชื่อเฉียนฟู่กุ้ย แปลว่า ผู้ที่ร่ำรวยเงินทองและมีเกียรติยศสูงส่ง)

...

ถึงแม้เสียงซุบซิบเหล่านี้จะเบามาก...

แต่ห้องโดยสารมันก็แคบแค่นี้ ทุกคนก็ได้ยินกันหมด

เฉินเย่ยังคงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้เหมือนเดิม

แต่เด็กอ้วนกลับโกรธจนหน้าแดงก่ำ

เขาลุกขึ้นยืนทันที "พวกคุณอย่ามาพูดจาเหลวไหลนะ ผมเข้ามาเรียนด้วยวิธีปกติ... ที่ผมเลือก S7 ก็เพราะผมไม่เชื่อว่า ในบรรดาฮีโร่ระดับ S จะมีพรสวรรค์ที่ไร้ประโยชน์กากๆ แบบนี้อยู่ด้วย ผมแค่อยากจะลองดู เพื่อค้นหาความลับเกี่ยวกับ S7 ให้กับคนรุ่นหลัง ก็เลยตัดสินใจเลือกแบบนี้!"

"พวกคุณจะหัวเราะเยาะว่าผมไร้เดียงสาก็ได้ จะหัวเราะว่าผมโง่เง่าก็ได้ แต่ผมยังคงเชื่อมั่นเสมอว่า พลังฮีโร่รหัส S7 มันจะต้องไม่ธรรมดาเหมือนที่เห็นภายนอกแน่ๆ!"

คำพูดนี้ช่างหนักแน่นทรงพลัง ทำเอาหลายคนถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว

เกี่ยวกับพลังความสามารถของเหล่าฮีโร่ คนในโลกนี้ ปัจจุบันจริงๆ แล้วก็ยังอยู่ในช่วงของการเรียนรู้และค้นคว้า

ไม่มีใครกล้าพูดว่าตัวเอง รู้แจ้งเห็นจริงเกี่ยวกับพลังความสามารถของฮีโร่ทุกคน

มีเพียงเฉินเย่เท่านั้น ที่แอบรู้สึกเสียดายแทนเด็กอ้วนคนนี้อยู่เงียบๆ

บางทีเจตนาเริ่มต้นของเฉียนฟู่กุ้ยอาจจะดี...

น่าเสียดายที่ สิ่งที่เขาทำมันมีแต่จะเสียแรงเปล่า!

เฉินเย่เคยดูต้นฉบับมาแล้ว ย่อมรู้ดีว่า ฮีโร่รหัส S7 ชื่อจริงคือ "คิง"  นอกจากเสียงหัวใจเต้นที่สามารถใช้ข่มขวัญคนได้แล้ว ก็เป็นแค่คนธรรมดาสามัญคนหนึ่งเท่านั้นเอง

อ้อ! คิงยังมีความสามารถอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือสามารถ "อัญเชิญจอมมารหัวโล้น" ได้! (เมื่อคิงตกอยู่ในอันตราย ไซตามะมักจะโผล่มาช่วยเสมอ)

แต่โลกนี้ ไม่มีจอมมารหัวโล้นให้เฉียนฟู่กุ้ยอัญเชิญหรอกนะ

"ดีมาก!"

อาจารย์หลิวปรบมือขึ้นมาทันใด "นักเรียนเฉียนฟู่กุ้ย ถ้าเธอสามารถค้นพบความลับของ S7 ได้จริงๆ มันจะเป็นคุณูปการอันยิ่งใหญ่ต่อมวลมนุษยชาติเลยนะ อาจารย์สนับสนุนเธอ!"

"ขอบคุณครับอาจารย์!"

เมื่อได้รับการให้กำลังใจจากอาจารย์หลิว เฉียนฟู่กุ้ยก็ดูตื่นเต้นมาก

นักศึกษาคนอื่นๆ ยังคงมีท่าทีเฉยเมยเหมือนเดิม

คนที่เลือกผสานพลังฮีโร่ S7 ก็ไม่ใช่ว่าจะมีแค่เฉียนฟู่กุ้ยคนเดียวเสียหน่อย

ตั้งแต่ที่อุกกาบาตฮีโร่ปรากฏตัวขึ้น จนถึงปัจจุบันเป็นเวลาหลายสิบปี คนที่เลือก S7 อย่างน้อยๆ ก็มีเป็นพันคนแล้ว

เพราะอัตราความสำเร็จในการผสาน S7 ในบรรดาฮีโร่ระดับ S นั้นสูงที่สุด

ง่ายกว่าฮีโร่ระดับ A หลายคนเสียอีก

และในบรรดาคนรุ่นก่อนเป็นพันคนนั้น กลับไม่มีใครเลยแม้แต่คนเดียว ที่สามารถค้นพบความลับอื่นๆ ของ S7 ได้สำเร็จ

ทุกคนที่ผสาน S7 นอกจากหัวใจจะเต้นผิดปกติแล้ว ก็ไม่มีความสามารถอื่นใดเลย!

ได้ยินว่า ยังมีบางคนที่หลังจากผสาน S7 แล้ว เพราะโดนเพื่อนบ้านร้องเรียนเรื่องเสียงดังรบกวนเป็นเวลานาน สุดท้ายก็เลยเลือกที่จะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย...

ก็เพราะมีตัวอย่างความล้มเหลวมากเกินไปนี่แหละ...

ฮีโร่ S7 คนนี้ ถึงได้ถูกมองว่าเป็น "กับดักขนาดใหญ่" ในบรรดาฮีโร่ระดับ S

ถึงแม้เด็กอ้วนจะไฟแรงเต็มเปี่ยม แต่ก็ไม่มีใครมองว่าเขาจะทำสำเร็จหรอก