บทที่ 13: เหตุการณ์ไม่คาดฝัน!

แจ้งก่อน มหาวิทยาลัยการต่อสู้แห่ง

มหานครอสูร จะเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเซียงไฮ้ ครับ  คือคนจีนมักเรียกเมืองเซียงไฮ้ว่า เมืองปิศาจ หรือเมืองเซี่ยงไฮ้ในบริบทนี้สื่อถึงเมืองที่ทันสมัยแต่ก็เหลื่อมล้ำ มีด้านมืดเยอะ แต่ตอนผมแปลครั้งแรกลืมสังเกตุน่ะ มหาวิทยาลัยการต่อสู้ จะเปลี่ยนเป็นมหาลัยอู่ต้า ครับ

บทที่ 13: เหตุการณ์ไม่คาดฝัน!

"พี่คนขับครับ ไปมหาวิทยาลัยอู่มู่ "

เฉินเย่ขึ้นไปนั่งบนรถแท็กซี่

มหาวิทยาลัยอู่มู่...

ก็คือมหาวิทยาลัยการต่อสู้แห่งเมืองเซี่ยงไฮ้นั่นเอง!

"อู่" และ "มู่"  ล้วนเป็นอักษรที่ใช้บ่อยในระบบการตั้งสมัญญานามหลังเสียชีวิตในสมัยโบราณ

ส่วนคำว่า "อู่มู่" เมื่อรวมกัน โดยทั่วไปจะใช้เป็นสมัญญานามของแม่ทัพผู้มีชื่อเสียง

มหาวิทยาลัยการต่อสู้แห่งเมืองเซี่ยงไฮ้ใช้ชื่อ "อู่มู่" เป็นชื่อเล่น ทั้งแสดงถึงปณิธานอันยิ่งใหญ่ และไม่เป็นการล่วงเกินข้อห้ามใดๆ

คนขับรถแท็กซี่ เมื่อได้ยินว่าเฉินเย่จะไป "อู่ต้า" (ชื่อย่อของมหาลัย) ท่าทีที่ดูเนือยๆ ก่อนหน้านี้ ก็เปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

"พ่อหนุ่ม จะไปเรียนที่อู่ต้าเหรอ?"

พี่คนขับถามพลางสตาร์ทรถ

เฉินเย่นั่งอยู่เบาะหลัง จัดการคาดเข็มขัดนิรภัยอย่างคล่องแคล่ว "ใช่ครับ!"

"โอ้โห! งั้นพ่อหนุ่มนี่มันสุดยอดไปเลยนะ!"

เมื่อได้รับการยืนยันจากเฉินเย่ พี่คนขับก็ยิ่งกระตือรือร้นมากขึ้น "คนที่เข้าเรียนอู่ต้าได้น่ะ ล้วนแต่เป็นหัวกะทิทั้งนั้น... พ่อหนุ่ม พรสวรรค์ที่ผสานได้ ต้องเป็นฮีโร่ระดับ S แน่ๆ เลยใช่ไหม?"

"...ผมผสานพลังฮีโร่ระดับ C ครับ" เฉินเย่ตอบอย่างจนใจ

"ฮ่าๆ พ่อหนุ่มนี่มันช่างพูดเล่นจริงๆ"

พี่คนขับมองว่าคำพูดของเฉินเย่เป็นเรื่องตลกไปโดยสิ้นเชิง

จากนั้น พี่คนขับก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ พูดพลางยิ้ม "จะว่าไปนะ ผมได้ยินมาว่าเมื่อไม่นานมานี้ มีไอ้โง่คนหนึ่งจริงๆ นะ ตอนถ่ายทอดสด ดันไปผสานพลังฮีโร่ระดับ C ซะงั้น ขายขี้หน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว"

เฉินเย่: "..."

"มันเหลือเชื่อจริงๆ นะ! ขนาดผมที่ไม่ค่อยได้เล่นอินเทอร์เน็ต ยังรู้เลยว่าฮีโร่ระดับ C มันกากทั้งนั้น ไม่รู้ว่าไอ้โง่คนนั้น ในสมองมันคิดอะไรอยู่กันแน่?" พี่คนขับตอกย้ำความเจ็บปวดอีกครั้ง

เฉินเย่: "..."

ฉันกำลังคิดว่า...

จะอัดแกสักเปรี้ยงดีไหม!

เฉินเย่เลยหลับตาลง แกล้งทำเป็นพักสายตา ไม่อยากจะสนใจลุงขี้บ่นคนนี้อีกต่อไป

แต่ว่า พี่คนขับดูเหมือนจะเป็นคนคุยเก่ง เห็นได้ชัดว่าไม่ยอมปล่อยเฉินเย่ไปง่ายๆ "พ่อหนุ่ม มาเมืองเซี่ยงไฮ้ครั้งแรกเหรอ?"

เมื่อได้ยินคำถาม เฉินเย่ก็จำใจต้องลืมตาขึ้น เขาเป็นคนมีมารยาท

"ก็ไม่เชิงครับ ก่อนหน้านี้เคยมาเที่ยวแล้ว"

เฉินเย่หมายถึงชาติที่แล้ว

บนโลกก็มี "เมืองเซี่ยงไฮ้" เหมือนกัน ก่อนที่จะทะลุมิติมา เขาเคยไปเที่ยวมาแล้วสองสามครั้ง

ตอนนั้นเอง...

ไกลออกไป จู่ๆ ก็มีเสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นมา

"บึ้ม!"

ไม่รู้ว่าอะไรระเบิด ถึงได้ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขนาดนี้

ขนาดอยู่ไกลขนาดนี้ ประตูกระจกของร้านค้าแห่งหนึ่งริมถนนยังแตกละเอียด

ผู้คนที่เดินอยู่บนถนน ต่างก็ตกใจกรีดร้องออกมา

พี่คนขับก็ตกใจเช่นกัน รีบเหยียบเบรกทันที

รถแท็กซี่เบรกกะทันหัน หยุดนิ่งอยู่กับที่

"เกิดอะไรขึ้นครับ?" เฉินเย่สีหน้าประหลาดใจ

"ไม่รู้สิ!"

พี่คนขับดูเหมือนจะยังขวัญเสียไม่หาย แต่ในแววตาก็ลุกโชนไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เขาขับรถไปจอดริมถนนพลางพูดว่า "พ่อหนุ่ม นั่งรอในรถแป๊บนึงนะ เดี๋ยวผมไปดูแวบหนึ่ง ถ้าข้างหน้ามีเรื่องอะไร เราจะได้เปลี่ยนเส้นทางไป... ไม่ต้องห่วงนะ ทางที่อ้อมไป ผมไม่คิดเงินเพิ่มหรอก"

เฉินเย่ไม่ได้มีความสนใจจะไปมุงดูอะไร พอได้ยินดังนั้นก็พูดว่า "ครับ ผมรอในรถก็ได้ครับ"

พี่คนขับลงจากรถ เดินไปสมทบกับไทยมุงคนอื่นๆ ตรงไปยังทิศทางที่เกิดเสียงระเบิด

ประมาณไม่ถึงสิบนาที...

พี่คนขับก็กลับมา

สีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก

พอนั่งเข้ามาในรถ พี่คนขับก็สบถออกมา "ไอ้พวกนี้มันสมควรตายจริงๆ!"

เฉินเย่ถามด้วยความสงสัย "พี่ครับ ข้างหน้าเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?"

พี่คนขับสตาร์ทรถพลางพูดว่า "เป็นพวกอันธพาลจาก 'กลุ่มคลั่ง' น่ะสิ มันไปวางระเบิดไว้ที่ถนนกวงหมิง เมื่อกี้เพิ่งจะระเบิดไปลูกหนึ่ง ได้ยินว่ายังมีระเบิดอีกนะ ตอนนี้คนแถวนั้นกำลังอพยพกันอยู่"

เฉินเย่เห็นจริงๆ ว่า มีผู้คนจำนวนมากกำลังวิ่งมาทางนี้

ในสมองของเขา ข้อมูลเกี่ยวกับ "กลุ่มคลั่ง" ก็ผุดขึ้นมา

สิ่งที่เรียกว่า "กลุ่มคลั่ง" จริงๆ แล้วก็คือกลุ่มคนบ้าสติแตกกลุ่มหนึ่ง ที่คิดว่าสัตว์ประหลาดคือผู้ครอบครองดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ถึงขนาดบูชาสัตว์ประหลาดเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เชื่อว่ามนุษย์ควรจะยอมรับชะตากรรมที่สัตว์ประหลาดมอบให้ ไม่ควรต่อต้านการบุกรุกของสัตว์ประหลาด

คนของกลุ่มคลั่งเหล่านี้ ถึงแม้จะมีจำนวนไม่มาก แต่ก็ชดเชยด้วยความบ้าคลั่ง ความคลั่งไคล้ และความไม่กลัวตายของพวกเขา

พวกเขามักจะก่อเหตุวินาศกรรมแบบพลีชีพไปทั่วโลก สร้างความวุ่นวายให้กับสังคมมนุษย์ ทำเอาแต่ละประเทศปวดหัวไปตามๆ กัน

เฉินเย่ไม่คิดเลยว่า ตัวเองเพิ่งจะมาถึงเมืองเซี่ยงไฮ้ ก็จะมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า

"พ่อหนุ่ม ตอนนี้แถวนั้นมันไม่ปลอดภัยแล้วนะ ถนนหลายสายโดนปิดชั่วคราว ผ่านไม่ได้ เราคงต้องอ้อมไปทางอื่นแล้วล่ะ"

พี่คนขับพูด

เฉินเย่ย่อมไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว "ครับ อ้อมไปก็ได้ครับ"

รถแท็กซี่จึงกลับรถจากจุดเดิม มุ่งหน้าไปยังเส้นทางอื่น

ตลอดทาง...

เฉินเย่ได้ยินเสียงระเบิดอีกหลายครั้ง ทั้งหมดดังมาจากที่ไกลๆ

เขาค่อนข้างประหลาดใจ

ดูท่าทางแล้ว เรื่องคราวนี้ คงจะวุ่นวายไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว

คนขับรถแท็กซี่ที่ก่อนหน้านี้คุยเก่งมาก คาดว่าคงจะตระหนักถึงความรุนแรงของสถานการณ์แล้ว ระหว่างทางก็ไม่พูดอะไรอีก สีหน้าดูเคร่งเครียดมาก

ครู่ต่อมา...

รถแท็กซี่มาจอดอยู่หน้าประตู "อู่ต้า"

ในฐานะมหาวิทยาลัยพลังพิเศษที่มีชื่อเสียง ประตูใหญ่ของอู่ต้า สร้างได้อย่างโอ่อ่าอลังการมาก

เพียงแต่ว่า ในตอนนี้หน้าประตูอู่ต้า ถูกทหารจำนวนมากปิดล้อม ห้ามไม่ให้บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าใกล้

เฉินเย่ยังไม่ทันจะเดินเข้าไป ก็ถูกทหารนายหนึ่งสกัดไว้

"สวัสดีครับ บริเวณนี้ถูกควบคุมชั่วคราว ห้ามบุคคลใดเข้าใกล้ครับ"

"สวัสดีครับ ผมเป็นนักศึกษาใหม่มารายงานตัว เข้าไปไม่ได้เหรอครับ?"

"กรุณาแสดงใบตอบรับเข้าศึกษาต่อด้วยครับ"

เฉินเย่จึงเปิดกระเป๋าเป้ของตัวเอง หยิบใบตอบรับออกมา

เมื่อทหารตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว ก็ปล่อยให้เข้าไป

เมื่อเฉินเย่เดินเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัย ก็พบว่าบรรยากาศในมหาวิทยาลัย ก็ดูเคร่งเครียดเช่นกัน

เฮลิคอปเตอร์หลายลำจอดอยู่บนสนามหญ้า

"น้องครับ สวัสดี"

ขณะที่เฉินเย่กำลังมองดูเฮลิคอปเตอร์เหล่านั้นอยู่ ก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากข้างๆ

เฉินเย่หันไปมอง เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา

"น้องเป็นนักศึกษาใหม่ที่เพิ่งมารายงานตัวใช่ไหมครับ?" ชายหนุ่มคนนั้นถาม

"ใช่ครับ" เฉินเย่พยักหน้า

"พี่เป็นเจ้าหน้าที่แนะแนวนักศึกษาใหม่ครับ" ชายหนุ่มสีหน้าค่อนข้างเคร่งเครียด "เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ตอนนี้มีคำสั่งให้อพยพคนทั้งเมือง นักศึกษาถือเป็นกลุ่มที่ต้องอพยพก่อน น้องไม่ต้องไปหาหอพักแล้วนะครับ ตรงไปขึ้นเครื่องได้เลย!"

"ผมขอถามหน่อยได้ไหมครับว่า เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันอะไรขึ้น ถึงขนาดต้องอพยพคนทั้งเมืองเลยเหรอครับ?"

เฉินเย่ตกใจมาก

จริงๆ แล้วในใจเขาก็พอจะเดาได้อยู่บ้าง ที่ถามไปก็เพื่อจะยืนยันให้แน่ใจเท่านั้น

เจ้าหน้าที่แนะแนวถอนหายใจออกมา "มีกลุ่มอันธพาลคลั่งลัทธิกลุ่มหนึ่ง ไประเบิดกำแพงเมืองด้านหนึ่งพังไป ทำให้เกิดวิกฤตฝูงอสูร ขึ้นครับ"

ถึงแม้ในใจจะพอเดาได้อยู่บ้าง แต่เมื่อเฉินเย่ได้ยินคำพูดของเจ้าหน้าที่แนะแนว ก็ยังตกใจมากอยู่ดี

เมืองเซี่ยงไฮ้เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเจริญรุ่งเรืองที่สุดในประเทศ มีประชากรอาศัยอยู่กว่าสิบล้านคน!

ส่วนวิกฤตฝูงอสูรที่เจ้าหน้าที่แนะแนวพูดถึง ก็คือฝูงสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลราวกับคลื่นยักษ์ บุกเข้าโจมตีเมืองของมนุษย์

เห็นได้ชัดว่า การที่กำแพงเมืองถูกระเบิด ทำให้พวกสัตว์ประหลาดเห็นโอกาส

หากทางการไม่สามารถรับมือกับวิกฤตฝูงอสูรครั้งนี้ได้ ผลลัพธ์ที่ตามมามันยากที่จะจินตนาการจริงๆ!

สิ่งที่ทำให้เฉินเย่คิดไม่ตกก็คือ...

สิ่งปลูกสร้างที่สำคัญอย่างกำแพงเมือง ไม่ควรจะมีการป้องกันอย่างแน่นหนาหรอกเหรอ? แล้วทำไมถึงโดนพวกคลั่งลัทธิระเบิดทำลายได้ล่ะ?