บทที่ 8: สะเทือนทั้งแผ่นดิน!

บทที่ 8: สะเทือนทั้งแผ่นดิน! 

กลับมาถึงห้อง...

เฉินเย่ล็อกประตูห้องอย่างดี ลองเพ่งสมาธิ...

วินาทีต่อมา...

ในดวงตาข้างซ้ายของเขา ก็มีหน้าต่างสถานะ "เด้ง" ขึ้นมาทันที

ชื่อ: เฉินเย่

ค่าร่างกาย: 7

ค่าจิตใจ: 11

ค่าพละกำลัง: 9

ค่าความว่องไว: 9

พรสวรรค์: ร่างทรงไซตามะ

หน้าต่างสถานะแบบนี้ ทุกคนที่ผสานพลังฮีโร่สำเร็จจะมีกันทุกคน และมีเพียงตัวเองเท่านั้นที่มองเห็น

เมื่อเห็นช่อง "พรสวรรค์" เฉินเย่ก็ดีใจสุดขีด

"ร่างทรงไซตามะ" ถ้าหากคนอื่นได้ไป คาดว่าคงจะงงเป็นไก่ตาแตก พอเวลาผ่านไปนานๆ พบว่าร่างกายนี้มันไม่มีประโยชน์อะไร ก็คงจะทิ้งขว้างไปเหมือนพรสวรรค์ไร้ค่า

มีเพียงเฉินเย่เท่านั้นที่รู้ว่า พรสวรรค์นี้มันสุดยอดขนาดไหน!!

เมื่อคิดว่าอีกสามปีข้างหน้าตัวเองจะไร้เทียมทานไปทั่วปฐพี เฉินเย่ก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้...

จากนั้น...

เขาสังเกตเห็นว่า ค่าสถานะของร่างกายนี้มันค่อนข้างต่ำ โดยเฉพาะค่าร่างกาย มีแค่ 7 แต้มเท่านั้นเอง อดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้

ค่าเฉลี่ยสี่อย่างของคนวัยผู้ใหญ่ปกติ จะอยู่ที่ประมาณ 10 แต้ม

อย่างค่าสถานะที่มีแค่ 7 แต้ม ย่อมไม่ปกติแน่นอน

"ไอ้เด็กเวรนี่ มันต้องไตอ่อนแอแน่ๆ เลยส่งผลกระทบต่อพัฒนาการทางร่างกาย!" (ไตพร่อง/อ่อนแอ มักใช้ในความหมายว่าสมรรถภาพทางเพศถดถอย)

"เขาว่ากันว่าผู้หญิงอายุสามสิบน่ะดุเหมือนเสือเหมือนหมาป่า แค่ร่างกายยังไม่ทันจะโตเต็มวัยของแกเนี่ยนะ จะไปสู้พวกเจ๊ๆ เขาไหวเรอะ?"

เฉินเย่แอบบ่นเจ้าของร่างเดิมในใจ แต่จริงๆ แล้วก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

เมื่อมี "ร่างทรงไซตามะ" แล้ว การจะฟื้นฟูร่างกายที่ไตอ่อนแอกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมมันง่ายนิดเดียว

พูดได้เลยว่า ร่างกายในอนาคตของเขา สามารถจะ "จัดการ" ผู้หญิงทั้งโลกได้สบายๆ...

ตอนนั้นเอง...

โทรศัพท์มือถือก็มีเสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น:

[น้องหมาน้อยของเจ๊ (หมายถึง หนุ่มน้อยน่ารัก อ่อนกว่าวัย) เป็นอะไรไปหรือเปล่า? โดนอะไรกระทบกระเทือนจิตใจมารึไง? อยากให้เจ๊ปลอบใจคืนนี้ไหมจ๊ะ?]

ผู้ส่งข้อความ ชื่อที่บันทึกไว้คือ "เจ๊ฉิง"

ในสมองของเฉินเย่ ความทรงจำเกี่ยวกับเจ๊ฉิงก็ผุดขึ้นมาทันที

ต้องบอกเลยว่า...

เจ้าของร่างเดิมในฐานะทายาทรุ่นสอง ถึงแม้รสนิยมจะค่อนข้างไม่ปกติ จัดอยู่ในกลุ่มผู้ป่วย "โรคเสพติดเมียชาวบ้านระยะสุดท้าย" แต่คุณไม่สามารถสงสัยในสายตาของเขาได้เลย

นั่นคือหญิงสาววัยสามสิบต้นๆ หน้าตาสะสวย เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว มีออร่าความเป็นเจ๊ใหญ่แผ่ซ่าน หน้าอกหน้าใจสะท้านทรวง ชอบใส่ถุงน่องดำ...

โอ้ ใช่แล้ว...

เจ๊ฉิงคนนี้ ก็คือเพื่อนสนิทของแม่เขา และยังเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจอีกด้วย!

เมื่อเห็นเนื้อหาข้อความ ใบหน้าของเฉินเย่ผู้ซึ่งพยายามจะ เป็นคนดี ก็ปรากฏแววตาหวั่นไหวขึ้นมาทันที

[ได้สิครับ คืนนี้ไปหาที่ห้องเจ๊นะ...]

เหมือนมีอะไรดลใจ ข้อความหนึ่งก็ถูกส่งออกจากมือของเฉินเย่ไป

ไม่นานนัก...

ฝั่งตรงข้ามก็ตอบกลับมา:

[นึกว่าน้อง X น้อยของเจ๊ (คำเซ็นเซอร์ หมายถึงอวัยวะเพศชาย) โดนอะไรกระทบกระเทือนจิตใจมาซะอีก ถึงได้สิ้นหวังจนเลือกพลังฮีโร่ระดับ C ไป ตอนนี้ดูท่าทางจะสบายดี เจ๊ก็โล่งใจแล้ว... เมื่อกี้หยอกเล่นนะจ๊ะ เจ๊ยังอยู่ต่างจังหวัด กว่าจะกลับก็อีกพักใหญ่เลย]

เมื่อเห็นข้อความนี้ เฉินเย่ก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อย

[งั้นรอเจ๊กลับมา ผมจะไปเลี้ยงต้อนรับให้นะครับ]

[จะเลี้ยงต้อนรับที่ไหนดีล่ะจ๊ะ? ในอ่างอาบน้ำที่บ้านเจ๊? หรือว่าบนโซฟาดี?]

ในสมองของเฉินเย่ ภาพที่ไม่เหมาะกับเยาวชนก็ผุดขึ้นมาทันที เลือดในกายก็เริ่มจะสูบฉีดไปรวมกันอยู่ที่จุดๆ หนึ่ง

เขาอดที่จะทอดถอนใจไม่ได้ว่า แม่ม่ายกับเด็กสาว มันช่างแตกต่างกันจริงๆ

คำพูดหยอกเย้าพวกนี้ ถึงแม้เด็กสาวจะพูดออกมาได้ รสชาติมันก็ไม่เหมือนกัน

ขณะที่เฉินเย่กำลังจะตอบกลับไป...

ทันใดนั้น...

เสียงทะเลาะกันก็ดังมาจากชั้นล่าง:

"ไอ้เด็กเวรนั่นมันอยู่ไหน!?"

นี่คือเสียงของชายวัยกลางคน เสียงดังฟังชัด ราวกับราชสีห์คำราม

เฉินเย่รู้สึกราวกับว่าพื้นบ้านกำลังสั่นสะเทือน

แต่เขากลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

เพราะว่า ความทรงจำในสมองบอกเขาว่า พ่อของเขาน่ะเป็นพวก "กลัวเมีย"

ไม่นานนัก...

เสียงของแม่หยางหรงจือก็ดังขึ้น:

"คุณจะตะโกนเสียงดังทำไม? อย่ารบกวนลูกฉันพักผ่อนสิ!"

ถึงแม้พลังเสียงจะสู้พ่อเฉินไม่ได้ แต่พลังอำนาจกลับเหนือกว่าเห็นๆ

พ่อเฉินคาดว่าคงจะโมโหจนควันออกหู เถียงกลับไปว่า "มันยังมีหน้ามาพักผ่อนอีกเหรอ? ดูเรื่องงามไส้ที่มันทำไว้สิ ดันไปเลือกพลังฮีโร่กากๆ แถมยังตอนถ่ายทอดสดอีก... ใบหน้าแก่ๆ ของฉัน โดนมันทำขายขี้หน้าจนหมดแล้ว!"

"ใบหน้าแก่ๆ ของคุณมันสำคัญ หรือว่าร่างกายของลูกฉันมันสำคัญกว่ากันแน่? เขาก็เสียใจมากพอแล้วนะ คุณยังจะไปซ้ำเติมเขาอีก ถ้าเขาคิดสั้นขึ้นมา ฉันก็จะไม่ขอมีชีวิตอยู่ต่อไปเหมือนกัน!"

พอคำพูดนี้หลุดออกมา...

พ่อเฉินก็จนปัญญา ทำได้เพียงพูดว่า "คุณก็เอาแต่ตามใจเขานั่นแหละ! ถึงใบหน้าแก่ๆ ของฉันมันจะไม่สำคัญ แต่ไอ้หนูนี่มันเลือกพลังฮีโร่กากๆ มา มันก็ส่งผลกระทบต่ออนาคตของตัวมันเองนั่นแหละ ตอนนี้ไม่มีโรงเรียนไหนกล้ารับมันแล้ว ดูซิว่ามันจะทำยังไง!"

หยางหรงจือ: "คุณประธานเฉินไม่ใช่ผู้ยิ่งใหญ่หรอกเหรอ? แค่อนาคตของลูกชายตัวเอง คุณยังจัดการไม่ได้เลยเหรอ? ถ้าคุณไม่มีปัญญา ลูกของฉัน ฉันเลี้ยงเองได้!"

...

ถ้าพูดถึงฝีมือ...

พ่อเฉินถือว่ามีชื่อเสียงติดอันดับประเทศเลยทีเดียว

ท่าไม้ตาย "เพลงหมัดทะลวงธารศิลา" (ท่าของแบงค์ในวันพันช์แมน) ทำให้ศัตรูได้ยินชื่อก็ขวัญหนีดีฝ่อ

แต่ถ้าพูดถึงการทะเลาะวิวาท...

ต่อหน้าหยางหรงจือ พ่อเฉินสู้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย โดนตบสั่งสอนอยู่ฝ่ายเดียว

ไม่นานนัก เสียงทะเลาะกันข้างหลัง เฉินเย่ก็ไม่ได้ยินแล้ว

เขายิ้มเล็กน้อย ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

ส่วนปัญหาเรื่องอนาคตที่พ่อเฉินพูดถึง เฉินเย่ยิ่งไม่กังวลเข้าไปใหญ่

เวลา...

จะพิสูจน์ทุกสิ่งเอง!

จากนั้น เฉินเย่ก็นั่งลงบนโซฟา หยิบมือถือขึ้นมาเริ่มท่องอินเทอร์เน็ต

สำหรับคำวิพากษ์วิจารณ์ของชาวเน็ตที่มีต่อเขา เขาก็อยากรู้เหมือนกันนะ

พอเปิดหน้าเว็บขึ้นมา ก็เห็นว่าตัวเอง ติดอันดับข่าวร้อนแรงไปแล้ว!

«ช็อก! ปี 2029 แล้ว ยังมีคนเลือกพลังฮีโร่ระดับ C อีกเหรอ?»

หัวข้อข่าวนี้...

ทำเอาเฉินเย่พูดไม่ออก

"ฉันจำได้ว่า ตั้งแต่ผสานเสร็จที่โรงเรียนจนถึงตอนนี้ น่าจะยังไม่ถึงสองชั่วโมงเลยนะ? นี่ติดอันดับข่าวร้อนแรงแล้วเหรอ?"

คลิกเข้าไปในลิงก์ข่าว ก็เห็นวิดีโอที่สื่อต่างๆ โพสต์ไว้มากมาย และเนื้อหาในวิดีโอ ก็คือขั้นตอนการผสานฮีโร่ของเขานั่นเอง

ในวิดีโอ เฉินเย่ยังเห็นว่า อาจารย์ประจำชั้นของเขาคนนั้น สุดท้ายเหมือนจะโดนรมควันจนสลบไป... (โกรธจนสลบ)

ช่างโชคร้ายจริงๆ!

ด้านล่างวิดีโอ คือคอมเมนต์ของชาวเน็ตนับไม่ถ้วน:

"ไอ้พี่ชายคนนี้มันแน่จริง! ดันไปเลือกผสานพลังฮีโร่ระดับ C ตอนถ่ายทอดสดซะด้วย"

"ไม่เข้าใจเลย ฮีโร่ระดับ C มันไม่ได้ถูกพิสูจน์แล้วเหรอว่าเป็นฮีโร่กากๆ? ถึงจะผสานสำเร็จแล้วมันจะมีประโยชน์อะไร?"

"ฉันสงสัยว่าไอ้หมอนี่มันตั้งใจทำว่ะ เป้าหมายคืออยากจะดังเป็นเน็ตไอดอลหาเงิน ตอนนี้มันดังขนาดนี้ ก็บรรลุเป้าหมายแล้วล่ะสิ"

"พี่ชายข้างบนนั่นน่ะ แกเข้าใจผิดแล้วว่ะ คนนี้เขาเบื้องหลังไม่ธรรมดานะ ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีนี้หาเงินหรอก พ่อเขาคือท่านประธานเฉินแห่งสาขาจังหวัดชิ่งอันเชียวนะ!"

"เชี่ย! ลูกชายท่านประธานเฉิน? จริงดิ?"

"เป็นไปไม่ได้น่า! ลูกชายท่านประธานเฉิน จะทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้ได้ยังไง? ท่านประธานเฉินก็ไม่ห้ามเลยเหรอ?"

"เขาว่ากันว่าพ่อเสือย่อมไม่ให้กำเนิดลูกหมา คำพูดนี้ก็ไม่จริงเสมอไปนี่หว่า!"

...

เฉินเย่ไล่ดูข่าวจากสื่อต่างๆ หลายอัน พบว่าคอมเมนต์ของชาวเน็ต พอมีคนเปิดโปงตัวตนของเขาขึ้นมา ก็จะเริ่มเบี่ยงประเด็นไปพูดถึงพ่อของเขาทันที

และก็ไม่ใช่คำพูดดีๆ สักเท่าไหร่...

ถึงว่าสิ...

พ่อเขาถึงได้โกรธขนาดนั้น

ถ้าเป็นเขา ถ้ามีลูกกตัญญู (แบบประชด) แบบนี้ เขาก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน

ถึงแม้ว่าคนที่ดังกว่าคือพ่อของเขา แต่ชื่อ "เฉินเย่" ในตอนนี้ ก็ถือว่าโด่งดังไปทั่วประเทศ กลายเป็นคนโง่ที่ใครๆ ก็รู้จักไปแล้ว