บทที่ 6: ร่างทรงจอมมารหัวโล้น...ตกถึงมือแล้ว!

บทที่ 6: ร่างทรงจอมมารหัวโล้น...ตกถึงมือแล้ว!

คอมเมนต์ของเหล่าชาวเน็ต...

ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับสถานการณ์ ณ จุดนั้นเลยแม้แต่น้อย

การทดสอบของทุกคนยังคงดำเนินต่อไป!

"หลิวหย่า ผสานล้มเหลว"

"คนต่อไป... เฉินเย่!"

เมื่อชื่อ "เฉินเย่" ดังขึ้น หลายคนถึงกับหูผึ่งตื่นตัว

บนที่นั่งของเหล่าผู้บริหาร อาจารย์หลายคนต่างพากันมองไปยังเฉินเย่ด้วยแววตาคาดหวัง

อาจารย์ประจำชั้นของเฉินเย่ หรือก็คือ "อาจารย์แม่ชีมหาประลัย" ยิ่งแล้วใหญ่จับจ้องเฉินเย่ด้วยสายตาแห่งความหวังทั้งหมดที่มี ในใจเธอตอนนี้มีเพียงความคิดเดียว: หวังว่าเฉินเย่จะกู้หน้าให้เธอได้! ไม่อย่างนั้น วันนี้ผ่านไป ตำแหน่งอาจารย์ประจำชั้นของเธอคงจะถึงกาลอวสานเป็นแน่แท้

อีกด้านหนึ่ง...

เจ้าหน้าที่จากกรมการศึกษาเมื่อเห็นสถานการณ์ก็พากันทำหน้างงๆ

อาจารย์ใหญ่ที่คอยสังเกตสีหน้าอยู่ข้างๆ รีบกระซิบอธิบายเสียงเบา "ท่านครับ นักเรียนคนนี้ชื่อเฉินเย่ พ่อของเขาคือท่านประธานเฉินแห่งสมาคมผู้มีพลังพิเศษของเมืองเรานี่เองครับ"

พอได้ยินดังนั้น เจ้าหน้าที่จากกรมการศึกษาทั้งหลายก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย

ท่านประธานเฉินคือใคร พวกเขาย่อมรู้ดี ในเมืองนี้มีประธานเฉินอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น

เขาว่ากันว่า "พ่อเสือย่อมไม่ให้กำเนิดลูกหมา"! (สำนวน: พ่อเก่งลูกก็ต้องเก่ง)

ในเมื่อเป็นลูกชายของท่านประธานเฉินคนนั้น คงจะสร้างความประหลาดใจให้พวกเขาได้บ้างล่ะน่า?

การถ่ายทอดสดทั่วประเทศครั้งนี้ ไม่เพียงแต่ทางโรงเรียนจะกดดัน พวกเขากรมการศึกษาก็กดดันไม่น้อยเช่นกัน

ถ้าหากมีผู้ผสานพลังฮีโร่ระดับ S ปรากฏตัวขึ้นมาได้สักคน สำหรับพวกเขาแล้ว มันคือผลงานชิ้นโบแดงที่จับต้องได้เลยทีเดียว

...

ณ สนาม...

เมื่อได้ยินชื่อตัวเอง เฉินเย่สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินขึ้นไปบนเวที

เขารู้ดีว่า ในตอนนี้มีสายตานับไม่ถ้วนกำลังจับจ้องมาที่เขา เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

เฉินเย่ยังคงสีหน้าเรียบเฉย ในใจยังคงหนักแน่นกับการตัดสินใจของตัวเอง

เมื่อเฉินเย่ขึ้นไปบนเวที นั่งลงบนเก้าอี้ หัวหน้าฝ่ายปกครองที่อยู่ข้างๆ ก็กระซิบเตือนเสียงเบา:

"ไม่ต้องตื่นเต้น ทำตัวตามสบายก็พอ เผชิญหน้ากับฮีโร่ด้วยสภาพที่ดีที่สุด อัตราความสำเร็จอาจจะสูงขึ้นหน่อยนะ"

คาดว่าแม้แต่หัวหน้าฝ่ายปกครองก็คงจะทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว

ห้อง ② จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครผสานสำเร็จเลยแม้แต่คนเดียว...

เฉินเย่พยักหน้า สูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง แล้วทำเหมือนคนก่อนๆ คือวางฝ่ามือลงบนอุกกาบาตฮีโร่

ทันทีที่ฝ่ามือของเขาสัมผัสกับอุกกาบาตฮีโร่...

ฉับพลัน!

เฉินเย่รู้สึกราวกับว่าวิญญาณออกจากร่าง สติหลุดลอยไปยังมิติพิเศษแห่งหนึ่ง

ที่นี่มืดสนิท มองไม่เห็นอะไรเลย

เฉินเย่ในตอนนี้ไม่มีแขนไม่มีขา นอกจากจะ "มองเห็น" แล้ว ก็ทำอะไรไม่ได้เลย

เสียงเย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้นมาทันใด:

"กรุณาเลือกฮีโร่ที่คุณต้องการผสาน!"

สิ้นเสียงนั้น...

เบื้องหน้าของเฉินเย่ก็ปรากฏแสงสว่างขึ้น

ในแสงสว่างนั้น คือภาพของบุคคลต่างๆ นั่นคือรายชื่อฮีโร่นั่นเอง

เขาไม่เสียเวลาแม้แต่น้อย รีบค้นหาในรายชื่อฮีโร่ระดับ C อย่างรวดเร็ว จนพบกับเจ้าหัวโล้นที่คุ้นเคยคนนั้น แล้วก็กดยืนยัน

วินาทีต่อมา...

รายชื่อฮีโร่และแสงสว่าง ทั้งหมดก็หายวับไป

มิติแห่งนั้นกลับสู่ความมืดมิดอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด...

ในความมืดมิด จู่ๆ ก็มีดวงตาสองข้างเบิกขึ้น

ดวงตาคู่นี้ ไม่ได้เฉียบคม และก็ไม่ได้อ่อนโยน ปราศจากซึ่งแรงกดดันของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย

ตรงกันข้าม ดวงตาคู่นี้ดูค่อนข้างจะเหม่อลอย ลายเส้นก็ดูแปลกๆ... (ลายเส้นแบบไซตามะนั่นแหละ!)

สำหรับดวงตาคู่นี้...

เฉินเย่คุ้นเคยเป็นอย่างดี

พลันรู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังขึ้นมาทันที!

และหลังจากดวงตาคู่นี้ปรากฏขึ้น มันเพียงแค่จ้องมองเฉินเย่อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้น โดยไม่มีการพูดพร่ำทำเพลงใดๆ ในมิติอันมืดมิดก็พลันสว่างวาบขึ้นด้วยแสงอันเจิดจ้า สาดส่องไปทั่วทั้งมิติ

ทันใดนั้น...

แสงทั้งหมด ก็พุ่งตรงเข้ามาหาเฉินเย่ หลอมรวมเข้ากับ "ร่างกาย" ของเฉินเย่...

...

โลกภายนอก...

อุกกาบาตฮีโร่ใต้ฝ่ามือของเฉินเย่ พลันส่องแสงสว่างวาบขึ้นมา

เมื่อเห็นฉากนี้...

หลายคนที่รู้เบื้องหลังของเฉินเย่ ต่างก็ตาเป็นประกายทันที

อุกกาบาตฮีโร่มีปฏิกิริยา นั่นหมายความได้อย่างเดียว: เฉินเย่ผสานสำเร็จแล้ว!

ในจิตใต้สำนึกของทุกคน ฮีโร่ที่เฉินเย่เลือกผสาน ย่อมต้องเป็น S3 คนนั้นอย่างแน่นอน

เพราะผลงานของพ่อเขามันค้ำคออยู่

ถ้าหากมีผู้ผสานพลังฮีโร่ระดับ S ปรากฏตัวขึ้นมาได้ ถึงแม้จะเป็นโรงเรียนมัธยมปลายชั้นนำ ก็ถือเป็นเรื่องน่ายินดีที่ต้องจารึกไว้เป็นประวัติการณ์

เหล่าผู้บริหารโรงเรียน ต่างก็มีสีหน้ายินดี

โดยเฉพาะอาจารย์ประจำชั้นของเฉินเย่ ยิ่งตื่นเต้นจนตัวสั่น ลุกขึ้นจากที่นั่งทันที

"ครูรู้แล้ว! ครูรู้แล้วว่าไอ้หนูนี่มันต้องทำได้... เอ่อ??"

ทันใดนั้น...

เสียงตื่นเต้นของอาจารย์ประจำชั้นก็หยุดชะงักลงกะทันหัน

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหล่าผู้บริหารโรงเรียน ก็ค่อยๆ เลือนหายไป เปลี่ยนเป็นความเหลือเชื่อ

นักเรียนนับพันคนด้านล่าง ต่างก็มีสีหน้าตกตะลึง

กระทั่งในห้องถ่ายทอดสด ในตอนนี้ก็ตกอยู่ในความเงียบสงัดอย่างประหลาด นานหลายวินาทีที่ไม่มีชาวเน็ตส่งข้อความใดๆ ออกมาเลย

ในตอนนี้ ภายในห้องถ่ายทอดสด มีผู้คนออนไลน์อยู่หลายล้านคน

คนหลายล้านคนไม่ส่งคอมเมนต์ออกมา ย่อมเป็นเรื่องที่ไม่ปกติแน่ๆ ทุกคนเพียงแค่ถูกแสงสีขาวบนเครื่องตรวจจับพลังงาน ทำเอาตกตะลึงไปตามๆ กัน

เมื่อได้สติกลับคืนมา...

คอมเมนต์ก็ทะลักทลายราวกับเขื่อนแตก...

"เชี่ย! เมื่อกี้บนเครื่องตรวจจับพลังงาน มันเป็นแสงสีขาวใช่ป่ะ? หรือว่ากูตาฝาด?"

"กูก็เห็นเหมือนกัน เป็นแสงสีขาวจริงๆ"

"แสดงว่า... ไอ้หนูนี่มันเลือกฮีโร่ระดับ C เป็นเป้าหมายในการผสานเหรอ?"

"เวรตะไลเอ๊ย?? สมัยนี้ยังมีคนเลือกฮีโร่ระดับ C เป็นคู่ผสานอีกเหรอวะ? นี่มันกบในกะลาโดดขึ้นมาขอบบ่อชัดๆ! ทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ!" (สำนวน: กบในกะลาขึ้นมาบนขอบบ่อ หมายถึง คนที่ไม่เคยเห็นโลกกว้างแล้วมาทำเรื่องน่าขัน)

"มันมีอะไรผิดปกติในสมองหรือเปล่าวะ?"

"555 พวกแกดูสีหน้าพวกผู้บริหารโรงเรียนดิ โดยเฉพาะอาจารย์ผู้หญิงทางซ้ายน่ะ หน้าเขียวปั๊ดเลย... ไม่สิ เชี่ย! แกจะลมจับแล้วนั่น!"

"เดิมทีกูคิดว่า ไอ้พี่ชายที่โดนเปย์หนักอันดับหนึ่งจับส่งเข้าคุกเมื่อเดือนที่แล้วน่ะ การกระทำสุดเหวอของแกมันไร้เทียมทานที่สุดในปฐพีแล้วนะ ไม่คิดว่าจะมีคนกล้าบ้าบิ่นกว่าแกอีก นี่มันขุนพลของใครวะเนี่ย?"

"กูรู้! ไอ้หนูนี่ชื่อเฉินเย่ เป็นลูกชายของท่านประธานเฉินแห่งสมาคมผู้มีพลังพิเศษ สาขาจังหวัดชิ่งอัน!"

"ลูกชายท่านประธานเฉิน? จริงดิ? เชี่ย! ท่านประธานเฉินเป็นวีรบุรุษสงครามเลยนะ เป็นหนึ่งในไอดอลของกูด้วย!"

"ให้ตายสิ! ลูกชายท่านประธานเฉิน ทำไมถึงทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้วะ?"

"มันจะผิดพลาดหรือเปล่า? เครื่องมือเสีย?"

"ตั้งแต่เครื่องตรวจจับพลังงานถูกประดิษฐ์ขึ้นมาจนถึงตอนนี้ ยังไม่เคยผิดพลาดเลยนะ โดยเฉพาะวันสำคัญแบบนี้ เครื่องตรวจจับพลังงานก่อนจะนำมาใช้งาน ต้องผ่านการตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีทางผิดพลาดได้หรอก"

"ไม่รู้ว่าท่านประธานเฉินเห็นฉากนี้แล้ว จะรู้สึกยังไงบ้างนะ?"

"เฮ้อ! ชื่อเสียงที่ท่านประธานเฉินสั่งสมมาทั้งชีวิต คงจะโดนลูกชายตัวเองทำลายจนป่นปี้หมด"

"กูว่าท่านประธานเฉินตอนนี้คงเสียใจมาก ที่เมื่อสิบแปดปีก่อน ในค่ำคืนหนึ่ง ไม่ได้ดึงออกมาให้ทันเวลา..."

...

ณ สนามโรงเรียน...

เฉินเย่ลืมตาขึ้นแล้ว บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มแห่งความยินดี

อัตราความสำเร็จในการผสานฮีโร่ระดับ C เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ จริงดังคาด ไม่ใช่เรื่องโม้

เขาผสานสำเร็จแล้ว ได้รับ "ร่างทรงจอมมารหัวโล้น" มาครอบครอง

กระบวนการทั้งหมด ง่ายดายมาก!

และในระหว่างการผสาน เฉินเย่ยังได้รับความทรงจำบางส่วนของร่างกายนี้มาด้วย ทำให้เขารู้ในที่สุดว่านี่คือโลกแบบไหน และตัวตนของเขาคืออะไร

เพียงแต่ว่า...

บรรยากาศในโรงเรียนตอนนี้มันดูเงียบๆ ไปหน่อยไหม?

เฉินเย่กวาดสายตามองไปยังด้านล่างเวที ก็เห็นนักเรียนนับไม่ถ้วนกำลังจ้องมองเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง อ้าปากค้าง

ในตอนนี้ เขาได้กลายเป็นจุดสนใจของทั้งสนาม

สำหรับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ เฉินเย่รู้อยู่แก่ใจ

ในยุคที่ฮีโร่ระดับ C ถูกมองว่าเป็นฮีโร่ไร้ค่า เขากลับเลือกที่จะผสานกับฮีโร่ระดับ C ต่อหน้าธารกำนัล...

การกระทำแบบนี้ มันยิ่งกว่าการแก้ผ้าเดินกลางถนนเสียอีก

ยิ่งไปกว่านั้น สถานการณ์ในวันนี้ ยังมีการถ่ายทอดสดไปทั่วประเทศ การเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ถือเป็นอุบัติเหตุครั้งใหญ่ที่ทำให้ขายขี้หน้าสุดๆ

เหล่าผู้บริหารจากกรมการศึกษา ในตอนนี้หัวคงจะหมุนติ้วๆ...

เมื่อเห็นว่าหัวหน้าฝ่ายปกครองที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้มีทีท่าว่าจะซักถามอะไรเขา

เฉินเย่ก็ลุกขึ้นยืน เดินลงจากเวทีไป

ถึงแม้ในใจเฉินเย่จะไม่ได้รู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเองแม้แต่น้อย แต่เขาก็ไม่อยากจะยืนเป็นเป้าสายตาให้คนอื่นมองต่อไป