บทที่ 1050 ในที่สุดก็ได้เห็นหนังสือเล่มใหม่ของหลี่หาน(ฟรี)

ในเมื่ออดใจรอไม่ไหวแล้ว ก็รีบไปร้านหนังสือหรือแผงหนังสือใกล้ๆ เพื่อซื้อนิตยสาร ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ ฉบับล่าสุดกันเถอะ

ดังนั้น ตั้งแต่เช้าตรู่ ร้านหนังสือและแผงหนังสือหลายแห่งยังไม่ทันเปิด

หน้าร้านก็มีคนมารอซื้อนิตยสาร ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ กันมากมายแล้ว

เจ้าของร้านหนังสือและแผงหนังสือ หรือพนักงานต่างก็คุ้นเคยกับภาพนี้ดี

ในวันที่นิตยสาร ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ วางแผงแต่ละฉบับ แทบจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นเสมอ

ผลงานนิยายกำลังภายในของหลี่หานมีแรงดึงดูดต่อแฟนหนังสืออย่างมหาศาล

เปิดร้าน

เริ่มเปิดทำการอย่างเป็นทางการ

แฟนหนังสือที่รอกันมานาน ในที่สุดก็ได้นิตยสาร ‘กระบี่เย้ยยุทธจักร’ ฉบับล่าสุดมาไว้ในมือ

รีบเปิดอ่านอย่างใจจดใจจ่อ

ชื่อเรื่อง: ‘ตำนานชอลิ้วเฮียง’!

และวิธีการตั้งชื่อก็เหมือนกับ ‘ตำนานลู่เสี่ยวเฟิ่ง’

ถ้างั้น ชื่อตัวเอกของเรื่องใหม่ก็คือชอลิ้วเฮียงสินะ

หลังจากได้รู้เรื่องราวตำนานของลู่เสี่ยวเฟิ่งแล้ว ตอนนี้ก็จะได้เริ่มเรื่องราวตำนานของชอลิ้วเฮียงแล้วใช่ไหม?

ดี! ดีมาก!

ถ้าอย่างนั้นก็รีบเริ่มกันเลย

ยังคงแบ่งเป็นเรื่องราวหลายตอนเช่นเคย

เรื่องแรก: ‘กลิ่นหอมในทะเลเลือด’!

ทะเลเลือดจะส่งกลิ่นหอมออกมาได้อย่างไร? นี่เป็นคำถาม

แน่นอนว่า คำถามนี้ไว้ค่อยว่ากันทีหลัง

อ่านเรื่องก่อน

“ได้ยินมาว่าท่านมีรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาว ซึ่งปั้นเสร็จด้วยฝีมืออันยอดเยี่ยม งดงามจนข้ามิอาจห้ามใจมิให้ปรารถนาได้ คืนนี้ยามจื่อ ข้าจะเหยียบจันทร์มาเอาไป ท่านเป็นผู้มีรสนิยม ย่อมไม่ทำให้ข้าต้องกลับไปมือเปล่า”

นี่คือจดหมายฉบับหนึ่ง เปิดเรื่องมาก็เป็นจดหมายเลย

เนื้อหาในจดหมายเข้าใจได้ง่าย

ได้ยินมาว่าท่านมีรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาวอยู่องค์หนึ่ง ซึ่งปั้นเสร็จด้วยฝีมืออันยอดเยี่ยม งดงามจนข้ามิอาจห้ามใจมิให้ปรารถนาได้

คืนนี้ยามจื่อ ข้าจะอาศัยแสงจันทร์มาเอาไป หวังว่าท่านจะยังคงเป็นผู้ดีมีสกุลและเข้าใจในเหตุผลเช่นเคย เพื่อที่ข้าจะได้ไม่กลับไปมือเปล่า

แน่นอนว่า ยังสามารถพูดอีกแบบหนึ่งได้

นั่นคือ ข้าหมายตารูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาวของท่านแล้ว คืนนี้ข้าจะไปขโมย... เอ๊ย... ไปเอา

หวังว่าท่านจะเข้าใจและวางรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาวไว้อย่างดีเพื่อให้ข้าไปเอา

อย่างนี้ ผมก็จะไม่มาเสียเที่ยว

จดหมายฉบับนี้ทำเอาแฟนหนังสือยิ้มออกมา

สุดยอด! สุดยอดจริงๆ! พูดเรื่องขโมยของได้หน้าตาเฉยขนาดนี้ หมอนี่ต้องเป็นคนแรกแน่ๆ

เห็นได้ชัดว่า คนเขียนจดหมายเป็นโจร

แต่ไม่ใช่โจรธรรมดาแน่นอน

โจรธรรมดาที่ไหนจะกล้าเขียนจดหมายถึงเจ้าของของแบบนี้ก่อนไปขโมย?

คงจะสติไม่ดีแน่ๆ

แล้วโจรที่ไม่ธรรมดาคนนี้จะเป็นใครกันล่ะ?

จากข้อมูลเกี่ยวกับเนื้อเรื่องใหม่ของหลี่หานที่เคยรู้มาก่อน

แฟนหนังสือสามารถเดาได้อย่างง่ายดายว่า โจรที่ไม่ธรรมดาคนนี้ก็คือตัวเอกของเรื่อง ชอลิ้วเฮียงนั่นเอง

สุดยอด สุดยอด!

ไม่น่าแปลกใจที่ถูกเรียกว่าเป็นจอมทัพในหมู่โจร

การปรากฏตัวครั้งนี้ ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ!

แล้วเจ้าของรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาว จะยอมเชื่อฟังและวางรูปปั้นไว้เพื่อให้ชอลิ้วเฮียงไป “เอา” อย่างง่ายดายหรือไม่?

เรื่องนี้ทำให้แฟนหนังสือทุกคนเกิดความสนใจอย่างแรงกล้า

อยากจะอ่านต่ออย่างใจจดใจจ่อ

สมแล้วที่เป็นผลงานของหลี่หาน การเปิดเรื่องแบบนี้มันสุดยอดเกินไปแล้ว!

สุดยอดจริงๆ!

อ่านต่อไป

“ผู้ที่ได้รับจดหมายสั้นๆ ฉบับนี้คือจินปั้นฮวา คุณชายตระกูลมหาเศรษฐีแห่งเมืองหลวง ขณะนี้เขานั่งอยู่ข้างโต๊ะ

ใบหน้าที่ขาวสะอาดและงดงาม ซึ่งได้รับการดูแลเป็นอย่างดี บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดราวกับถูกมีดฟัน

ดวงตาจ้องมองจดหมายสั้นๆ ฉบับนี้ราวกับจ้องมองหมายเรียกของพญายม

ในจดหมายไม่มีลายเซ็น แต่เจ้าของรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาว คุณชายตระกูลมหาเศรษฐีแห่งเมืองหลวง จินปั้นฮวา รู้แล้วว่าใครเป็นคนเขียนจดหมาย

ก็เพราะรู้ ถึงทำให้ใบหน้าของเขาเจ็บปวดอย่างยิ่ง ดวงตาจ้องมองกระดาษจดหมายราวกับกำลังมองหมายจับของพญายม

…”

ที่แท้ เจ้าของรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาว คือคุณชายตระกูลร่ำรวยในเมืองหลวงคนหนึ่ง ชื่อว่าจินปั้นฮวา

จินปั้นฮวามองจดหมายที่ชอลิ้วเฮียงเขียนถึงเขา ราวกับมองหมายเรียกของพญายม

วิธีการเขียนแบบนี้ทำให้แฟนหนังสือทึ่งอีกครั้ง

สมแล้วที่เป็นหลี่หาน เขียนได้ดีจริงๆ

แล้วในเมื่อจินปั้นฮวามองจดหมายของชอลิ้วเฮียงเหมือนกับมองหมายเรียกของพญายม ก็แสดงว่าเขาหวงแหนรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาวมาก

เขาไม่อยากให้ชอลิ้วเฮียงเอามันไปแน่ๆ

เขาต้องหาวิธีรักษารูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาวไว้ให้ได้

อ่านต่อไป ผลก็เป็นไปตามคาด

จินปั้นฮวาเตรียมการไว้อย่างรัดกุม ขณะเดียวกัน เขายังได้เชิญยอดฝีมือในยุทธภพสามคนมาเพื่อคุ้มกันรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาว

แต่ถึงกระนั้น จินปั้นฮวาก็ยังคงมีสีหน้ากลัดกลุ้ม

ฝีมือของชอลิ้วเฮียงเป็นที่รู้กันทั่วหล้า คนทั้งสามนี้จะสามารถขัดขวางเขาจากการขโมยรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาวได้จริงๆ เหรอ?

เมื่อถึงยามจื่อ ชอลิ้วเฮียงก็มาตามนัด

จากนั้น เขาก็สามารถ “เอา” รูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาวไปได้สำเร็จต่อหน้าต่อตายอดฝีมือทั้งสาม

.

เมื่ออ่านถึงตรงนี้ แฟนหนังสือก็รู้สึกสะใจ!

ชอลิ้วเฮียงเท่เกินไปแล้ว!

ของที่เขาต้องการจะ “เอา” ไม่ว่าอีกฝ่ายจะซ่อนไว้อย่างดีแค่ไหน มียอดฝีมือคุ้มกันกี่คน ก็เหมือนกับการหยิบของในถุง

เท่เกินไปแล้ว!

การปรากฏตัวของชอลิ้วเฮียง รู้สึกว่าเท่กว่าการปรากฏตัวของลู่เสี่ยวเฟิ่งเสียอีก!

แฟนหนังสือทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่ และยิ่งตั้งตารอเรื่องราวต่อไปของชอลิ้วเฮียงมากขึ้น

อ่านต่อไป

ชอลิ้วเฮียงเดินทางมาถึงทะเล นอนอยู่บนดาดฟ้าเรือใบสามเสาที่สวยงาม เล่นรูปปั้นงามหยาดเยิ้มหยกขาวที่เพิ่งได้มา

ข้างกายยังมีหญิงสาวสวยสามคนคอยปรนนิบัติ

นี่มันชีวิตเหมือนเทพเซียนชัดๆ

แต่ไม่นาน ก็มีศพหนึ่งลอยมาบนผิวน้ำ

ชอลิ้วเฮียงนำศพขึ้นมา และจำได้ว่าศพนั้นเป็นใคร

หัวหน้าใหญ่ของพรรคดาวตก เจ็ดดาวคร่าวิญญาณ จั่วโย่วเจิง

ชอลิ้วเฮียงอนุมานจากหลายสาเหตุว่า คนที่ฆ่าจั่วโย่วเจิงน่าจะเป็นนักฆ่าบัณฑิตในสำนักชาด ซีเหมินเชียน

ไม่นาน หลังจากนั้นก็มีศพอีกศพหนึ่งลอยมาบนผิวน้ำ

ครั้งนี้กลับกลายเป็นนักฆ่าบัณฑิตในสำนักชาด ซีเหมินเชียน

ซีเหมินเชียนฆ่าจั่วโย่วเจิงก่อน ตอนนี้ตัวเองก็ถูกคนอื่นฆ่าตาย

ชอลิ้วเฮียงอนุมานจากสาเหตุต่างๆ อีกครั้งว่า ซีเหมินเชียนน่าจะตายด้วยน้ำมือของคนในสำนักไห่หนาน

อีกไม่นาน หลังจากนั้นก็มีศพอีกศพหนึ่งลอยมาบนผิวน้ำ

ครั้งนี้คือหลิงจิ่วจื่อจากสำนักไห่หนาน

น่าจะเป็นเขาที่ฆ่าซีเหมินเชียน

แต่ตอนนี้ เขาก็ถูกคนอื่นฆ่าตายเช่นกัน

เห็นได้ชัดว่าเกิดเรื่องขึ้นแล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว

และเป็นเรื่องใหญ่ที่แปลกประหลาดมาก

น่าจะเกิดคดีที่ใหญ่มาก แปลกประหลาดและซับซ้อนขึ้น

ชอลิ้วเฮียงจะเข้าไปพัวพันกับคดีและเริ่มสืบสวนแล้วใช่ไหม?

แฟนหนังสือยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น

ทุกคนยังไม่ลืมว่า ผลงานเรื่องนี้ก็เหมือนกับ ‘ตำนานลู่เสี่ยวเฟิ่ง’ ถึงแม้จะเป็นนิยายกำลังภายใน แต่ก็มีองค์ประกอบของแนวสืบสวนสอบสวนอยู่มาก

ชอลิ้วเฮียงก็จะเหมือนกับลู่เสี่ยวเฟิ่ง ที่จะเข้าไปพัวพันกับคดีที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนทีละคดี

จากนั้นก็จะใช้ความสามารถต่างๆ ของตนเองในการคลี่คลายคดีและค้นหาความจริง

ตอนนี้ คดีแรกก็ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนแล้ว

ศพที่ลอยมาบนผิวน้ำอย่างต่อเนื่อง มีความเกี่ยวข้องกันมากมาย

ซึ่งบ่งชี้ว่าคดีครั้งนี้แปลกประหลาดและซับซ้อนมาก

ยิ่งคดีแปลกประหลาดและซับซ้อนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งอ่านสนุกและสะใจมากเท่านั้น

ดังนั้น แฟนหนังสือจึงยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น