บทที่ 790 เจ้าหนูหลี่หานนั่นคิดอะไรอยู่กันแน่? (ฟรี)

กลุ่มนักเขียนการ์ตูนเตรียมพร้อม จากนั้นด้วยการประชาสัมพันธ์อย่างจงใจของพวกเขา ข่าวก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งวงการการ์ตูนและภายนอกอย่างรวดเร็ว

เริ่มแรกคือนักอ่านการ์ตูนต่างประหลาดใจและดีใจ พร้อมกันนั้นก็โล่งใจอย่างมาก

ในที่สุดก็ลงมือเสียที

ก่อนหน้านี้พวกเขายังกังวลอยู่บ้างว่าจะเป็นข่าวปลอม ตอนนี้ในที่สุดก็วางใจได้แล้ว

จากนั้น ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นดีใจอย่างยิ่ง ต่างก็ตั้งตารอให้ยามาโมโตะ เคนอิจิ สามารถเอาชนะหลี่หานได้อย่างง่ายดาย เพื่อพิสูจน์ให้วงการการ์ตูนประเทศเหยียน และวงการการ์ตูนประเทศอื่นๆ เห็นว่า การ์ตูนของประเทศญี่ปุ่นพวกเขานั้นสุดยอดที่สุด

อย่างไรก็ตาม การที่แนวเรื่องของผลงานที่ใช้ในการแข่งขันครั้งนี้เป็นแนวการกีฬา กลับทำให้นักอ่านการ์ตูนจำนวนมากรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง

เพราะสำหรับนักอ่านการ์ตูนส่วนใหญ่แล้ว พวกเขาไม่ได้ชอบผลงานแนวการกีฬามากนัก

“ผลงานแนวการกีฬาไม่น่าจะสนุกเท่าไหร่นะ! ทำไมถึงเลือกผลงานแนวการกีฬาล่ะ?”

“ไม่รู้ว่าเหตุผลคืออะไร แต่ว่า นี่เป็นผลดีต่อคุณยามาโมโตะนะ เพราะคุณยามาโมโตะบังเอิญเตรียมผลงานแนวการกีฬาไว้เรื่องหนึ่ง ชื่อว่า《เด็กหนุ่มนักบาส》เดิมทีควรจะเป็นผลงานหลักเรื่องใหม่ของ《การ์ตูนรายวัน》แต่ต่อมาถูก《ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส》แทนที่ พวกคุณน่าจะรู้กันนะ!”

“เออใช่ ลืมไปเลย ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรแล้ว แนวการกีฬาก็แนวการกีฬาไปเถอะ คุณยามาโมโตะชนะนั่นแหละสำคัญที่สุด อีกอย่าง ถึงฉันจะไม่ค่อยชอบผลงานแนวการกีฬา แต่ก็พอดูได้อยู่นะ”

“วางใจเถอะ ความสามารถของคุณยามาโมโตะก็เหนือกว่าหลี่หานอยู่แล้ว ถึงแม้จะไม่ได้เปรียบเรื่องนี้ก็สามารถชนะได้อย่างง่ายดาย”

“นี่มันแน่นอนอยู่แล้ว ถ้าพูดแบบนี้ คุณยามาโมโตะก็อาจจะไม่ใช้ผลงานเรื่อง《เด็กหนุ่มนักบาส》ก็ได้สินะ?”

“อาจจะนะ ยังไงก็เหมือนกันนั่นแหละ เพียงแต่ไม่รู้ว่าหลี่หานจะเลือกกีฬาประเภทไหน?”

“ช่างมันเถอะ ยังไงก็ตาม ไม่ว่าจะเลือกกีฬาประเภทไหน ก็น่าจะไม่สนุกหรอก ผลงานแนวการกีฬามันสร้างสรรค์ยากนะ รู้สึกว่ามีข้อจำกัดเยอะมาก ก็คงมีแต่คุณยามาโมโตะเท่านั้นแหละที่มีความสามารถสร้างสรรค์ผลงานแนวการกีฬาได้”

“พูดก็ถูก ครั้งนี้ผลงานของคุณยามาโมโตะน่าติดตามจริงๆ ส่วนผลงานของหลี่หานน่ะเหรอ ยังไงฉันก็ไม่คาดหวังหรอก”

“ฉันก็ไม่คาดหวังเหมือนกัน ความสามารถของหลี่หานแน่นอนว่าแข็งแกร่งมาก แต่ผลงานแนวการกีฬาของเขา ฉันไม่เชื่อมือหรอก”

“...”

นักอ่านการ์ตูนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างเผ็ดร้อน สำหรับการประลองในอีกครึ่งเดือนข้างหน้า พวกเขาตั้งตารอคอยอย่างยิ่ง!

จากนั้น คนภายนอกและสื่อบันเทิงบางสำนักก็ให้ความสนใจเช่นกัน

นักเขียนการ์ตูนในวงการการ์ตูน ไปหาเรื่องหลี่หานจากประเทศเหยียนจริงๆ ด้วย นี่มันน่าสนใจแล้ว

การที่สามารถทำให้นักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นต้องระดมพลกันมาหาเรื่องขนาดนี้ พิสูจน์ได้ว่าความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงานการ์ตูนของหลี่หานจากประเทศเหยียนนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ!

“《ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส》สามารถดังเปรี้ยงปร้างในประเทศญี่ปุ่นของเราได้ นี่เป็นเรื่องที่ยากมาก ความสามารถของหลี่หานไม่ใช่แค่แข็งแกร่ง แต่ต้องเรียกว่าแข็งแกร่งมากถึงจะถูก ไม่อย่างนั้น นักเขียนการ์ตูนคงจะไม่ให้ความสำคัญขนาดนี้ ยิ่งพวกเขาให้ความสำคัญมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแสดงให้เห็นว่าความสามารถของหลี่หานแข็งแกร่งมากเท่านั้น”

“ก็จริงตามนั้น แล้วครั้งนี้ใครจะชนะล่ะ? คุณยามาโมโตะ? หรือหลี่หาน?”

“คนที่ชนะน่าจะเป็นคุณยามาโมโตะนะ พวกเขากล้าที่จะเป็นฝ่ายหาเรื่อง ก็แสดงว่าพวกเขามั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม”

“คุณยามาโมโตะแข็งแกร่งกว่าหลี่หานอย่างแน่นอน คนที่ชนะจะต้องเป็นคุณยามาโมโตะ เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลหรอก”

“แบบนี้ก็ดีแล้ว ยังไงก็ตาม พวกเราก็ต้องหวังให้คุณยามาโมโตะชนะอยู่แล้ว”

“แน่นอน การ์ตูนเป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจของประเทศญี่ปุ่นเรา เราต้องรักษาความภาคภูมิใจนี้ไว้ตลอดไป”

“...”

นอกจากนี้ สื่อบันเทิงบางสำนักยังได้รายงานข่าว เพื่อสร้างกระแสให้ยามาโมโตะ เคนอิจิ

“อีกครึ่งเดือนข้างหน้า คุณยามาโมโตะ เคนอิจิ นักเขียนการ์ตูนชื่อดังของประเทศเรา จะเปิดศึกประลองการสร้างสรรค์ผลงานการ์ตูนกับคุณหลี่หาน นักเขียนการ์ตูนจากประเทศเหยียน ใครจะชนะใครจะแพ้? โปรดติดตามชม”

“การ์ตูนญี่ปุ่นไม่ยอมให้ใครมาท้าทาย! คุณยามาโมโตะ เคนอิจิ จะใช้ความจริงพิสูจน์: การ์ตูนญี่ปุ่นคือการ์ตูนที่ดีที่สุดในโลก!”

“ยามาโมโตะ เคนอิจิ มั่นใจเต็มเปี่ยม: ครั้งนี้คนที่ชนะต้องเป็นผมอย่างแน่นอน!”

“คนส่วนใหญ่เห็นว่า ครั้งนี้คนที่ชนะจะเป็นคุณยามาโมโตะ เคนอิจิ! หรือแม้แต่คุณยามาโมโตะ เคนอิจิ อาจจะสามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดายด้วยซ้ำ!”

“...”

เมื่อสื่อบันเทิงรายงานข่าวเช่นนี้ ข่าวที่เกี่ยวข้องก็ยิ่งแพร่สะพัดออกไปอย่างกว้างขวาง

จากนั้น ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ไม่ได้อยู่ในวงการการ์ตูน ก็ให้ความสนใจ

ข่าวแพร่สะพัดในประเทศญี่ปุ่นแล้ว ก็ย่อมต้องแพร่สะพัดในประเทศเหยียนด้วยเช่นกัน

กลุ่มนักเขียนการ์ตูนถอนหายใจเบาๆ ในที่สุดก็มาถึงจนได้สินะ!

คนที่รับผิดชอบในการลงมือจากฝั่งประเทศญี่ปุ่น คือยามาโมโตะ เคนอิจิ จริงๆ ด้วย

นักเขียนการ์ตูนเตรียมใจไว้แล้ว ดังนั้นในตอนนี้อารมณ์จึงไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาทราบว่าแนวเรื่องที่ใช้ในการแข่งขันคือแนวการกีฬา ก็โกรธขึ้นมาทันที

แนวการกีฬาเหรอ? นี่มันข่มเหงกันเกินไปแล้วนะ!

ตอนนี้ใครบ้างจะไม่รู้ว่ายามาโมโตะ เคนอิจิ เตรียมผลงานแนวการกีฬาไว้แล้วเรื่องหนึ่ง?

ผลงานเรื่องนั้นชื่อว่า《เด็กหนุ่มนักบาส》นี่ไม่ใช่ความลับอะไรอีกต่อไปแล้ว

ใช้ผลงานที่เตรียมไว้แล้ว มาแข่งขันกับหลี่หาน ในขณะที่หลี่หานต้องสร้างสรรค์ผลงานแนวการกีฬาเรื่องใหม่ทั้งหมดภายในเวลาเพียงครึ่งเดือน

นี่มันยังจะรู้จักอายอยู่บ้างไหมเนี่ย? ยังเป็นนักเขียนการ์ตูนอาวุโสชื่อดังอยู่เลยนะ

“แนวเรื่องที่ใช้ในการแข่งขันต้องเป็นยามาโมโตะ เคนอิจิ เสนอขึ้นมาแน่ๆ ไร้ยางอายจริงๆ!”

“ใจเย็น! ใจเย็น! ทุกคนใจเย็นๆ ฟังผมก่อน” นักเขียนการ์ตูนชื่อดัง จางอี้ กล่าว “เท่าที่ผมทราบ แนวการกีฬาเป็นยามาโมโตะ เคนอิจิ เสนอขึ้นมาจริงๆ แต่ว่า หลี่หานสามารถปฏิเสธได้ แล้วเขาก็สามารถเสนอแนวเรื่องขึ้นมาแนวหนึ่ง จากนั้นก็ใช้วิธีที่ยุติธรรมบางอย่างในการตัดสินว่าจะเลือกใช้แนวเรื่องไหน?”

“จริงเหรอ? ถ้าพูดแบบนี้ แนวเรื่องที่เลือกในที่สุดก็ยังคงเป็นแนวการกีฬาอยู่ดีสินะ? เฮ้อ! นี่ก็ช่วยไม่ได้แล้ว คงต้องบอกว่าโชคของหลี่หานแย่เกินไป”

“ไม่ใช่” จางอี้ พูดต่อ “หลี่หานไม่ได้เสนอว่าจะใช้แนวเรื่องอะไร และก็ไม่ได้เสนอวิธีการเลือกแนวเรื่องแบบอื่นด้วย แต่กลับเห็นด้วยกับแนวการกีฬาที่ยามาโมโตะ เคนอิจิ เสนอขึ้นมาโดยตรงเลย แทบจะไม่ได้พิจารณาอะไรเลย ก็เห็นด้วยทันที”

“อะไรนะ? ข่าวนี้จริงเหรอ?” นักเขียนการ์ตูนคนอื่นๆ ต่างก็ไม่อยากจะเชื่อ

เจ้าหนูหลี่หานนั่นมันเป็นอะไรไปกันแน่?

เขาเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้ว่า ยามาโมโตะ เคนอิจิ มีผลงานเรื่อง《เด็กหนุ่มนักบาส》อยู่แล้ว กลับเห็นด้วยกับแนวการกีฬานี้โดยตรงเลย

นี่มันสมองโดนลาเตะ...

นักเขียนการ์ตูนแทบจะอยากสบถออกมา ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่พอใจหลี่หาน แต่การกระทำของหลี่หานครั้งนี้ มันทำให้พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆ

นี่ไม่ใช่แค่เรื่องแพ้ชนะของเขาคนเดียว แต่ยังเกี่ยวข้องกับเกียรติภูมิของวงการการ์ตูนประเทศเหยียนทั้งหมดด้วยนะ!

หลี่หานทำไมถึงได้เห็นด้วยอย่างง่ายดายและไร้เหตุผลขนาดนี้?

แนวการกีฬา เดิมทีก็เป็นแนวเรื่องที่สร้างสรรค์ยากมากอยู่แล้ว และยังเป็นแนวเรื่องที่นักอ่านการ์ตูนไม่ค่อยชอบอีกด้วย

การใช้แนวเรื่องนี้ หลี่หานก็เสียเปรียบอยู่แล้ว

เพราะหลี่หานไม่เคยสร้างสรรค์ผลงานแนวนี้มาก่อน ในขณะที่ยามาโมโตะ เคนอิจิ เคยสร้างสรรค์ผลงานแนวการกีฬามาก่อนแล้ว

ถึงแม้ว่ายามาโมโตะ เคนอิจิ จะไม่เคยสร้างสรรค์ผลงานแนวการกีฬามาก่อน นั่นก็ยังเป็นหลี่หานที่เสียเปรียบอยู่ดี

เพราะประสบการณ์ในการสร้างสรรค์ของหลี่หานนั้นยังห่างไกลจากยามาโมโตะ เคนอิจิ มาก

สำหรับแนวเรื่องที่สร้างสรรค์ยากแบบนี้ ยิ่งมีประสบการณ์มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสร้างสรรค์ได้ง่ายขึ้นเท่านั้น

ตอนนี้ ยามาโมโตะ เคนอิจิ ยังเตรียมผลงานไว้ล่วงหน้าอีก นี่มันยิ่งเสียเปรียบซ้ำซ้อนเข้าไปใหญ่เลยนะ!

เจ้าหนูหลี่หานนั่นคิดอะไรอยู่กันแน่?

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ประกาศ ประกาศ !!! วันนี้ลงครบแล้วนะคะทั้งหมด 15 ตอน ตั้งแต่ตอนที่ 766-790