บทที่ 55 ความหมายที่ลึกซึ้ง

เมืองหลวงมณฑล

เหอฉานยังคงเดินทางมาทําธุรกิจที่นี่

เธอไม่แปลกใจเมื่อเห็นว่าที่หนึ่งคือหมาผ่ามาแล้ว แต่กลับดีใจสุดๆ

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและส่งวีแชทถึงหลี่หาน "พี่หลี่หาน ขอแสดงความยินดีด้วย "

หมู่บ้านหยวนซี

หลี่หานกําลังพาเด็กหมีกลุ่มหนึ่งไปจับกุ้งมังกรในทุ่งนา

วันนี้ต่างจากเมื่อวานคือเมื่อวานเป็นการหยิบ แต่วันนี้เป็นการจับ

ไม่ว่าจะจับโดยตรงในทุ่งนาที่น้ำไม่ลึก หรือเอามือเข้าไปในรูกุ้งมังกรเพื่อจับกุ้งมังกรที่อยู่ข้างในออกมา

กุ้งมังกรชอบเจาะรูบนคันนาอย่างมาก ที่ปากถ้ำมักจะเป็นโคลนใหม่แฉะซึ่งแยกแยะได้ง่าย

ปกติในรูกุ้งมังกรหนึ่งรูจะมีกุ้งมังกรสองตัว

หนึ่งตัวผู้หนึ่งตัวเมีย สามารถจับพร้อมกันโดยตรง

หลังจากจับกุ้งมังกรตัวใหญ่สองตัวแล้ว หลี่หานคาดว่าน่าจะใกล้ถึง 10 โมงแล้ว จึงล้างมือให้สะอาดและหยิบโทรศัพท์ออกมา ตั้งใจจะดูผลลัพธ์ที่ประกาศโดยทีมรายการช่องเด็กของCCTV

หือ?

มีข้อความใหม่ 2 ข้อความ

อันหนึ่งเป็นของเหอฉาน อีกอันหนึ่งเป็นของซูอวี่ฉิง

หลังจากอ่านข้อความทั้งสองนี้แล้ว ก็ไม่ต้องไปดูผลที่ทางรายการประกาศออกมาอีกต่อไป

สําหรับการชนะที่หนึ่ง หลี่หานไม่แปลกใจเลย นั่นเป็นเรื่องราวที่คลาสสิกมากในอีกโลกหนึ่ง

ส่งข้อความกลับไปที่เหอฉานและซูอวี่ฉิงตามลําดับ

จากนั้นเก็บโทรศัพท์มือถือแล้วจับกุ้งก้ามกรามต่อไป

……

เซี่ยงไฮ้

นิตยสารความสนุกสำหรับเด็ก

ห่าวเจี้ยนเฟิงตื่นเต้นมาก

"หมาป่ามาแล้ว" ได้รับรางวัลที่หนึ่งอย่างไม่คาดคิด

ด้วยวิธีนี้ นิตยสารความสนุกสําหรับเด็กของพวกเขาไม่เพียงแต่สามารถแสดงใบหน้าของตนได้เท่านั้น

ผู้ปกครองจํานวนนับไม่ถ้วนทั่วประเทศจะได้เห็น "หมาป่ามาแล้ว" ที่ได้รับการแนะนําโดยนิตยสารความสนุกสําหรับเด็กของพวกเขาอีกด้วย ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะทําให้ชื่อเสียงของนิตยสารของพวกเขาเพิ่มมากขึ้น

ด้วยวิธีนี้ คุณสามารถสร้างระยะห่างกับนิตยสารอื่นได้อีกไกลโข

ไม่มีข่าวไหนที่ทําให้ห่าวเจี้ยนเฟิงตื่นเต้นไปกว่านี้แล้ว

……

เหล่าเสือที่จ้องมองแผ่นหลังของ "ความสนุกสำหรับเด็ก" ในเวลานี้ต้องการร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

หลี่หาน?

ทำไมต้องเป็นหลี่หานอีกแล้ว?

สิ่งที่น่าหงุดหงิดอีกอน่างคือ ผู้แนะนําผลงานของเขาทําไมถึงเป็ผนความสนุกสำหรับเด็ก

เขาบอกว่าเขาขายผักอยู่ที่ตลาดสดไม่ใช่เหรอ?

ไม่ใช่ว่า "การแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่า" เป็นเพียงเพราะความบังเอิญที่เกิดขึ้นในตลาดเหรอ?

ไม่ใช่ว่า "การแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่า" อาจเป็นเพียงผลงานชิ้นเดียวของเขาเหรอ?

ไม่ใช่ว่าแม้ว่าเขาจะสร้างผลงานอีกครั้ง แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมียอดเยี่ยมเท่ากับ "การแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่า" เหรอ?

แล้วตอนนี้เกิดอะไรขึ้น?

ทำไมหลี่หานถึงโผล่มาอีก อีกทั้งยังคว้ารางวัลชนะเลิศด้วยนิทาน "หมาป่ามาแล้ว" ที่กดดันผู้มีชื่อเสียงด้านวรรณกรรมเด็กมากมายทั่วประเทศ

โผล่มาอะได้ แต่ทำไมต้องคว้าที่หนึ่งไปด้วย?

แค่คุณส่งบทความในนามส่วนตัวของคุณเอง ทําไมถึงติดป้ายแนะนําโดยนิตยสารสนุกสําหรับเด็กด้วย？

ด้วยวิธีนี้ นิตยสารความสนุกสำหรับเด็กจะปรากฏตัวในช่องเด็กของ CCTV และชื่อเสียงในหมู่ผู้บริโภคจะดีขึ้นเรื่อยๆ

ช่องว่างจะถูกขยายออกไปอย่างไม่ต้องสงสัย

เหล่าผู้ไล่ล่ากลุ่มหนึ่งอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตาจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม พวกเขายังอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับ "หมาป่ามาแล้ว"

หลังจาก "การแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่า" หลี่หานก็แต่งเรื่องที่ยอดเยี่ยมอีกเรื่องขึ้นมา

คราวนี้ไม่ใช่เต่าหรือกระต่าย แต่เปลี่ยนเป็นหมาป่าแล้ว

ทุกเรื่องต้องเกี่ยวกับสัตว์ทั้งหมดเลยรึไง

……

ผู้ปกครองนับไม่ถ้วนทั่วประเทศในเวลานี้ต่างอารมณ์ดีมาก

ฮ่าๆๆๆ

หลี่หานได้เข้าร่วมแข่งขันจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ยังได้ที่หนึ่งอีกด้วย

กล่าวอีกนัยหนึ่ง การดัดแปลงละครเด็กของ CCTV ในครั้งนี้จะเป็นผลงานใหม่ของหลี่หาน "หมาป่ามาแล้ว"

พวกเขารู้ว่าถ้าหลี่หานเข้าร่วมการแข่งขัน มันจะทําให้พวกเขาประหลาดใจอีกครั้ง

แล้ว "หมาป่ามาแล้ว" เป็นเรื่องราวแบบไหนกันแน่ล่ะ?

ตอนนี้เหล่าผู้ปกครองก็อยากรู้มากเช่นกัน

……

ทีมงานรายการสำหรับเด็กของ CCTV ก็ดีใจมากที่ได้เจอเรื่องราว "หมาป่ามาแล้ว"

พวกเขาเชื่อว่าละครสำหรับเด็กที่ดัดแปลงมาจากเรื่องนี้ เมื่อออกอากาศแล้วจะส่งผลกระทบเป็นวงกว้างอย่างแน่นอน

เรื่องราวที่รวบรวมมาในครั้งนี้ มีอีกหลายเรื่องที่จริง ๆ แล้วค่อนข้างยอดเยี่ยม แต่เมื่อเทียบกับ "หมาป่ามาแล้ว" ก็ยังแย่กว่ามาก

พวกเขารู้ว่า ตอนนี้โลกภายนอกอยากรู้ว่า "หมาป่ามาแล้ว" เป็นเรื่องราวแบบไหนกันแน่

ดังนั้น ไม่นานหลังจากประกาศผล เนื้อหาทั้งหมดของ "หมาป่ามาแล้ว" ก็ถูกเผยแพร่อย่างเป็นทางการ

……

หลังจากหลิวเซียงเจี๋ยเห็นแล้ว ก็ถอนหายใจอีกครั้ง

ผลงานของเขาเมื่อเทียบกับ "หมาป่ามาแล้ว" ต่างกันลิบลับ

หลังจากนักเขียนวรรณกรรมเด็กที่เหลือในกลุ่มเห็นแล้ว พวกเขาก็เงียบ

พวกเขาไม่อยากยอมรับ แต่ก็ต้องยอมรับว่า "หมาป่ามาแล้ว" ดีกว่าผลงานของตัวเองมากจริง ๆ

นอกจากนี้ หากวิเคราะห์เรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียด จะพบว่า สิ่งที่มันต้องการสื่อถึง ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่การสอนเด็ก ๆ ให้เป็นคนซื่อสัตย์เฉยๆ

ในเรื่อง เด็กที่เลี้ยงแกะคนนั้นโกหกสองครั้งว่าหมาป่ามาเพื่อหลอกชาวบ้านเพื่อความสุข

จนไม่มีใครเชื่อเขาอีกเลยเมื่อหมาป่ามาถึงจริง

แกะของเขาถูกกัดตายทั้งหมด

เขาได้ลิ้มรสราคาของการโกหก

นี่เป็นการสอนเด็ก ๆ อย่างชัดเจนว่าการเป็นคนต้องซื่อสัตย์และต้องไม่โกหก

การโกหกจะทำให้คนอื่นเสียความไว้วางใจในตัวเอง

แต่ถ้าวิเคราะห์ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เหตุผลที่ชาวบ้านไม่ได้ไปช่วยเหลือเด็กเลี้ยงแกะในครั้งที่สามก็ไม่เหมาะสมใช่ไหม

ต้องรู้ด้วยว่า ถ้าหมาป่ามาจริง แล้วชาวบ้านไม่ได้ไปช่วย ชีวิตของแกะและเด็กเลี้ยงแกะจะตกอยู่ในอันตราย

และถ้าพวกเขาไปช่วย แม้ว่าเหล่าชาวบ้านจะพบว่าเด็กเลี้ยงแกะกําลังโกหกและล้อพวกเขาเล่นอยู่ แต่สิ่งที่สูญเสียไปก็เป็นเพียงกําลังกายและเวลาเท่านั้น

และแน่นอนความไว้วางใจระหว่างผู้คน

แต่ท้ายที่สุดแล้วชีวิตเป็นสิ่งสําคัญที่สุด ในสถานการณ์ที่ชีวิตของตนเองหรือคนอื่นถูกคุกคามและตนเองไม่สามารถตัดสินความถูกต้องและเท็จได้ ควรเลือกที่จะเชื่อมากกว่า

ไปช่วยก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ดังนั้น การที่ชาวนาไม่ได้เลือกไปช่วยเหลือเป็นครั้งที่สาม นั้นไม่เหมาะสมหรือเหมาะสมกันแน่?

คําถามนี้ยากที่จะตอบและเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่ก็ทําให้ทุกคนต้องฉุกคิด

นักเขียนวรรณกรรมเด็กกลุ่มหนึ่งกําลังคิดอยู่

สิ่งนี้ทําให้พวกเขาตระหนักว่าเรื่องราวของหลี่หานดูเหมือนจะไม่ง่ายอย่างที่เห็น

พวกเขาไม่อยากยอมรับข้อนี้จริง ๆ แต่ก็ต้องยอมรับ

……

สําหรับผู้ปกครองนับไม่ถ้วน พวกเขาไม่ได้วิเคราะห์ในเชิงลึกขนาดนั้น

แค่ต้องการให้เรื่องนี้ทําให้เด็ก ๆ เข้าใจว่า การเป็นคนต้องซื่อสัตย์ก็เพียงพอแล้ว

ผู้ปกครองหลายคนเล่าเรื่องนี้ให้ลูก ๆ ของพวกเขาฟังทันที

เด็ก ๆ อาจยากที่จะเข้าใจและต้องใช้เวลาในการตีความ แต่เรื่องราวนี้จะยังคงอยู่ในใจของพวกเขาอย่างแน่นอน

แล้วในท้ายที่สุด พวกเขาจะเข้าใจมันอย่างแท้จริง

……

*หมาป่ามาแล้ว狼来了 ชื่อไทยก็คือ เด็กเลี้ยงแกะนั่นเอง