บทที่ 36 - การแปรเปลี่ยนของสมบัติวิเศษคู่กำเนิด, ประสิทธิภาพอันท้าทายสวรรค์

บทที่ 36 - การแปรเปลี่ยนของสมบัติวิเศษคู่กำเนิด, ประสิทธิภาพอันท้าทายสวรรค์

ภายในถ้ำใต้สายธารปราณวิญญาณ

เทียนเหยี่ยนมองดูแผนภูมิภูผาและธาราที่ค่อยๆ คลี่ออกอยู่เบื้องหน้า สัมผัสได้ถึงเจตจำนงแห่งมหามรรคอันสูงส่งไร้เทียมทานสายแล้วสายเล่าที่หลอมรวมเข้าไป ในใจก็ตกตะลึงและยินดีจนหาที่เปรียบมิได้

“การปิดด่านของท่านพี่ใหญ่ในครั้งนี้ ถึงกับสามารถชักนำให้เจตจำนงแห่งมหามรรคเป็นฝ่ายหลอมรวมได้”

“หรือว่าท่านจะบรรลุเป็นมหาเซียนในคราวเดียว หยั่งรู้ถึงกฎเกณฑ์แห่งมหามรรคได้ล่วงหน้า และหลุดพ้นจากโชคชะตาอย่างเป็นทางการแล้ว?”

ท่ามกลางการรอคอยอย่างคาดหวัง ในที่สุดนางก็ได้เห็นร่างที่คุ้นเคยของพี่ชาย

“วูบ——”

ไท่ชูเดินออกมาจากแผนภูมิภูผาและธารา

เขาเห็นพลังแห่งกฎเกณฑ์แห่งมหามรรคนับไม่ถ้วนพรั่งพรูเข้ามาห้อมล้อมอารักขาทันที รอบกายมีสายฟ้าวนเวียน ลมกรดคำราม ไอทิพย์พวยพุ่ง มงคลนับพันประการ ประหนึ่งจ้าวแห่งฟ้าดิน หนึ่งเดียวแห่งมหามรรค!

“ยินดีกับท่านพี่ใหญ่ด้วย!”

เมื่อได้สติกลับคืนมา

เทียนเหยี่ยนก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อแสดงความยินดีในทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดี

เห็นได้ชัดว่า

จากกลิ่นอายแห่งมหามรรคที่พี่ชายของนางแผ่ออกมา เขาไม่เพียงแต่จะเป็นผู้ควบคุมมรรคาที่แท้จริง ขณะเดียวกันก็ยังเป็น ‘ผู้สถาปนามรรคา’ ที่เดินบนมหามรรคของตนเองอย่างเป็นทางการอีกด้วย!

นี่หมายความว่าตราบใดที่พี่ชายของนางไม่สิ้นชีพ เขาอาศัย ‘มรรคา’ ที่ตนเองสถาปนาขึ้นมา ในอนาคตไม่เพียงแต่จะสามารถทะลวงสู่ระดับมหาเซียนหุนหยวนได้ กระทั่งยังมีความหวังที่จะบรรลุถึงมหามรรคที่แท้จริง และหลุดพ้นสู่ความเป็นนิรันดร์ได้อีกด้วย!

“เทียนเหยี่ยน การที่พี่ชายผู้นี้สามารถเดินบน ‘มรรคา’ ของตนเองได้ในครั้งนี้ เจ้าสมควรได้รับความดีความชอบเป็นอันดับแรก!”

ไท่ชูยิ้มพลางลูบหัวของนางเบาๆ ลูบไล้เรือนผมสีดำขลับสามพันเส้นอันอ่อนนุ่มของนาง ในใจสงบสุขและยินดี

ในช่วงหลายปีนี้

ต้องขอบคุณเทียนเหยี่ยนที่คอยกระตุ้น ‘ไข่มุกซ่อนมรรคา’ เพื่อบดบังชะตาสวรรค์และคุ้มครองมรรคาให้ตนเองมาโดยตลอด มิเช่นนั้นแล้วด้วยนิมิตแห่งมหามรรคที่ตนเองก่อขึ้น ย่อมต้องดึงดูดผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนมาสอดแนมอย่างแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้นอย่าว่าแต่จะเดินบน ‘มรรคา’ ของตนเองได้อย่างราบรื่นเลย กระทั่งยังจะก่อให้เกิดความเสี่ยงที่จะถูกฆ่าชิงสมบัติอีกด้วย!

“ท่านพี่ใหญ่ สามารถช่วยท่านได้ ข้ามีความสุขยิ่งนัก!”

เมื่อได้รับการยกย่องจากไท่ชู เทียนเหยี่ยนก็หรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง ดูมีชีวิตชีวาและว่าง่ายอย่างยิ่ง

“เทียนเหยี่ยน พี่ชายผู้นี้จะเล่าสิ่งที่ได้จากการปิดด่านในครั้งนี้ให้เจ้าฟัง หวังว่าจะทำให้เจ้าได้รับประโยชน์บ้าง”

ต่อจากนั้น

เขาได้ถ่ายทอดสิ่งที่ได้จากการ ‘สถาปนามรรคา’ และความหยั่งรู้ในการย้อนกลับสายธารแห่งกาลเวลาเพื่อรวมตัวเป็น ‘ร่างอดีต’ ให้แก่เทียนเหยี่ยนอย่างไม่ปิดบัง ในใจหวังเป็นอย่างยิ่งว่านางจะสามารถเดินบน ‘มรรคา’ ของตนเองได้โดยเร็ว!

หนึ่งพันปีต่อมา

เทียนเหยี่ยนย่อยสลายสิ่งที่ได้จากการ ‘สถาปนามรรคา’ ที่ไท่ชูบรรยายให้ฟังได้อย่างยากลำบาก

นางอาศัย ‘มรรคาเหยี่ยนเทียน’ ที่ตนสืบทอดมาหลอมรวมกับมัน พิสูจน์ซึ่งกันและกันและลองพยายาม ในใจได้รับประโยชน์อย่างมาก และมองเห็นความหวังริบหรี่ในการ ‘สถาปนามรรคา’ ได้อย่างรางๆ

ส่วนประสบการณ์ในการย้อนกลับสายธารแห่งกาลเวลาเพื่อรวมตัวเป็น ‘ร่างอดีต’ นั้น เนื่องจากบัดนี้นางยังไม่สามารถควบคุมกฎเกณฑ์แห่งมหามรรคได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงรอคอยที่จะลองพยายามในอนาคต

ในช่วงเวลาที่เทียนเหยี่ยนหยั่งรู้มรรคาและย่อยสลายสิ่งที่ได้รับมานี้

ไท่ชูพลางคุ้มครองมรรคาให้แก่นาง พลางตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของสมบัติวิเศษคู่กำเนิดของตนเอง

เขาพบว่าโลกที่แฝงอยู่ในแผนภูมิภูผาและธาราไม่เพียงแต่จะมีสามพันมหามรรคที่สมบูรณ์ ยังสามารถควบคุมพลังอันยิ่งใหญ่ของสายธารปราณวิญญาณแห่งแดนบรรพกาลที่ตนเองหลอมรวมได้โดยตรงอีกด้วย

นี่หมายความว่าตนเองมีโลกที่สามารถบรรลุมรรคาได้อย่างแท้จริง!

ในอนาคตก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปว่าหลังจากที่มรรคาสวรรค์ปกครองแดนบรรพกาลแล้ว จะเปลี่ยนแปลงสามพันมหามรรคที่ควบคุมการทำงานของแดนบรรพกาลให้กลายเป็นสามพันกฎเกณฑ์แห่งมรรคาสวรรค์ ซึ่งจะทำให้หนทางสู่การบรรลุถึงมหามรรคถูกปิดตายโดยสิ้นเชิง

ตนเองสามารถอาศัยสามพันมหามรรคที่สมบูรณ์ในแผนภูมิภูผาและธารา เดินบนเส้นทางแห่งการบรรลุมรรคาที่แข็งแกร่งที่สุดอย่าง ‘การบรรลุมรรคาด้วยกฎเกณฑ์แห่งมหามรรค’ ต่อไปได้อย่างสมบูรณ์!

ขณะเดียวกัน

วิธีการป้องกันตัวของตนเองก็จะได้รับการยกระดับอย่างเห็นได้ชัดอีกครั้ง

ในอนาคตไม่ว่าจะอยู่ที่ใดในแดนบรรพกาล ก็สามารถอาศัยสมบัติวิเศษชิ้นนี้ชักนำพลังอันยิ่งใหญ่ของผืนปฐพีจากสายธารปราณวิญญาณที่หลอมรวมไว้ได้!

เมื่อสัมผัสได้ว่าสมบัติวิเศษคู่กำเนิดหลังจากที่แปรเปลี่ยนแล้วกลับมีประสิทธิภาพที่ท้าทายสวรรค์ถึงเพียงนี้ ในใจของไท่ชูก็ยินดีจนหาที่เปรียบมิได้

นี่ไม่ได้เป็นเพียงสมบัติวิเศษคู่กำเนิดอีกต่อไปแล้ว แต่สามารถกลายเป็นสมบัติวิเศษที่จะทำให้ตนเองบรรลุมรรคาได้อย่างแท้จริง!

“ท่านพี่ใหญ่ การปิดด่านในครั้งนี้ข้าได้ย่อยสลายความหยั่งรู้ในการ ‘สถาปนามรรคา’ ที่ท่านบรรยายให้ฟังส่วนหนึ่ง ขณะเดียวกันก็ยังได้หลอมรวมเศษเสี้ยวของร่างเดิมที่ผู้อาวุโสหงหยวนมอบให้ก่อนหน้านี้อีกด้วย”

“บัดนี้ข้าไม่เพียงแต่จะฟื้นฟูรากฐานของ เทพศักดิ์สิทธิ์กำเนิดฟ้าดินชั้นสูง ได้แล้ว และยังสามารถบรรลุเป็นเซียนทองคำไท่อี่ และเก็บเกี่ยวผลแห่งมรรคาอันเป็นอมตะได้ทุกเมื่อ!”

หลังจากที่เทียนเหยี่ยนออกจากด่านแล้ว ก็ได้รายงานสิ่งที่ได้จากการปิดด่านให้ไท่ชูทราบในทันที

“ดียิ่ง!”

ไท่ชูพยักหน้าเบาๆ สงบอารมณ์ตื่นเต้นในใจลง จากนั้นก็ให้คำชี้แนะเกี่ยวกับเส้นทางแห่งมรรคาของนางต่อไป

“เทียนเหยี่ยน ต่อไปเจ้าไม่จำเป็นต้องคิดถึงการทะลวงสู่ระดับไท่อี่ แต่จงหยั่งรู้และชี้นำกฎเกณฑ์แห่งมหามรรคต่อไปเพื่อสร้างรากฐานแห่งมรรคาของตนเองให้มั่นคง”

“ขณะเดียวกันก็ใช้ ‘ผลึกแก่นห้าธาตุกำเนิดฟ้าดิน’ ขัดเกลาอวัยวะทั้งห้า และยกระดับปราณทั้งห้าในทรวงอกของตนเองให้ถึงขีดสุด เช่นนี้แล้วในอนาคตเมื่อทะลวงระดับ ก็จะมีหวังที่จะควบคุมกฎเกณฑ์แห่งมหามรรคได้ล่วงหน้า!”

หนทางแห่งมหามรรค ก้าวไปก่อนหนึ่งก้าว ก็จะนำหน้าไปทุกก้าว!

ตนเองกับเทียนเหยี่ยนมีเพียงสถานะเทพศักดิ์สิทธิ์กำเนิดฟ้าดินระดับสูงสุด แต่กลับไม่มีเผ่าพันธุ์และพลังต้นกำเนิดของเทพศักดิ์สิทธิ์กำเนิดฟ้าดินระดับสูงสุด

หากต้องการจะต่อสู้แย่งชิงมรรคากับเหล่าเทพศักดิ์สิทธิ์กำเนิดฟ้าดินระดับสูงสุดในอนาคต กระทั่งเป็นนายแห่งชะตากรรมของตนเองอย่างแท้จริง ทำได้เพียงเดินทีละก้าว และสร้างรากฐานแห่งมรรคาของตนเองในทุกระดับให้ถึงขีดสุด เช่นนี้แล้วจึงจะมีโอกาส!

“อื้ม!”

เทียนเหยี่ยนพยักหน้าอย่างว่าง่าย และจดจำคำสั่งเสียของพี่ชายไว้ในใจ

หลังจากจัดระเบียบเรียบร้อยแล้ว

ทั้งสองคนก็กลับมาถึงพื้นดิน และสัมผัสได้ว่าไอสังหารแห่งมหาวิบัติที่อบอวลอยู่ระหว่างฟ้าดินยิ่งน่าสะพรึงกลัวขึ้น กดดันจนหายใจไม่ออก สายตาของไท่ชูก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังทิศประจิม

แม้จะอยู่ห่างไกลกันด้วยระยะทางอันไร้ที่สิ้นสุด ก็ยังสามารถมองเห็นท้องฟ้าที่แตกสลายของทิศประจิม และหลุมดำอันน่าสะพรึงกลัวผืนแล้วผืนเล่ากำลังกลืนกินฟ้าดิน ทำให้ทั่วทั้งกาล-อวกาศของแดนบรรพกาลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

‘แม้ว่าสนามรบตัดสินชี้ขาดของการต่อสู้แย่งชิงมรรคาปีศาจจะอยู่ที่ทิศประจิม แต่หงจวินกับหลัวโหวก็ได้เริ่มต่อสู้กันในสนามรบแห่งมังกรและหงส์แล้ว’

‘ประกอบกับยังมีผู้แข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์ปีศาจคอยลาดตระเวนอยู่ หากยังคงทำลาย ‘ค่ายกลดูดกลืนสังเวยแห่งมรรคาปีศาจ’ ต่อไป มีความเป็นไปได้สูงที่จะประสบกับอุบัติเหตุ กระทั่งยังอาจจะถูกลากเข้าไปพัวพันกับมหาวิบัติได้’

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ไท่ชูจึงตัดสินใจที่จะพาเทียนเหยี่ยนไปยังแดนอุดร พลางสร้างกุศลแห่งมหามรรคจากการจัดระเบียบสายธารปราณวิญญาณ พลางอดทนรอคอยให้มหาวิบัติสิ้นสุดลง

หากเป็นเมื่อก่อน

เขาอาจจะอาศัยความรู้ล่วงหน้าวางแผนชิงกุศลผลบุญจากมหาวิบัติใน ‘การต่อสู้แย่งชิงมรรคาปีศาจ’ ให้มากขึ้น และพยายามให้ตนเองกับเทียนเหยี่ยนเดินบน ‘มรรคา’ ของตนเองได้อย่างแท้จริงก่อนที่มรรคาสวรรค์จะปกครองแดนบรรพกาล

เพราะหลังจากที่มหามรรคกลับไปซ่อนตัวในแดนโกลาหลแล้ว เพื่อที่จะปกครองแดนบรรพกาลได้อย่างสมบูรณ์ มรรคาสวรรค์ก็จะแทนที่สามพันมหามรรคที่ควบคุมการทำงานระหว่างฟ้าดินด้วยสามพันกฎเกณฑ์แห่งมรรคาสวรรค์

หนทางที่สรรพชีวิตในแดนบรรพกาลจะบรรลุมรรคาด้วยกฎเกณฑ์แห่งมหามรรคจะถูกปิดตายโดยสิ้นเชิง ทำได้เพียงเดินบนเส้นทางของกฎเกณฑ์แห่งมรรคาสวรรค์เท่านั้น ไม่สามารถบรรลุถึงมหามรรคได้ และไม่สามารถหลุดพ้นสู่ความเป็นนิรันดร์ เป็นนายแห่งชะตากรรมของตนเองได้อย่างแท้จริง

เฉกเช่นสามผู้บริสุทธิ์ที่จำแลงกายมาจากวิญญาณดั้งเดิมของผานกู่, จักรพรรดิแห่งโชคชะตาสวรรค์อย่างตี้จวิ้น, และเหล่าเทพศักดิ์สิทธิ์กำเนิดฟ้าดินระดับสูงสุดนับไม่ถ้วน

พวกเขาก็เป็นเพราะหยั่งรู้ถึงจุดนี้ จึงจำต้องละทิ้งเคล็ดวิชาที่สืบทอดมาและ ‘มรรคา’ ของตนเอง และหันไปบำเพ็ญเพียรด้วยวิชาบรรลุมรรคา ‘ตัดสามศพ’ ที่มรรคาสวรรค์ยอมรับ

ต่อให้จะสามารถบรรลุเป็นมหาเซียนหุนหยวนได้อย่างราบรื่น ก็เป็นเพียงนักปราชญ์แห่งมรรคาสวรรค์เท่านั้น และจะไม่มีวันหลุดพ้นจากมรรคาสวรรค์และหนีจากการควบคุมได้ ทำได้เพียงเป็นเบี้ยตัวหนึ่ง

แต่บัดนี้

หลังจากที่สมบัติวิเศษคู่กำเนิดของตนเองอย่างแผนภูมิภูผาและธาราหลอมรวมกับเจตจำนงแห่งมหามรรคแล้ว โลกที่แฝงอยู่ภายในก็มีสามพันมหามรรคที่สมบูรณ์ ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปว่าหนทาง ‘การบรรลุมรรคาด้วยกฎเกณฑ์’ จะถูกตัดขาด!

…………