บทที่ 870 ปัญหาด้านความปลอดภัย

บทที่ 870 ปัญหาด้านความปลอดภัย

บอร์เดนเดาไม่ถูกทั้งหมด สาเหตุที่ชาร์ลไม่รวมรถถังและยุทโธปกรณ์หนักอื่นๆ ไว้ในรายการ หนึ่งคือเขาคิดว่าแคนาดาไม่ค่อยต้องการ สองคือต้องการหยั่งเชิงไพ่ในมือของแคนาดา ที่กล่าวว่าแคนาดาไม่ค่อยต้องการ เพราะแคนาดาอยู่ในฝ่ายป้องกันเชิงยุทธศาสตร์ พวกเขาต้องการปืนต่อต้านรถถังมากกว่ารถถัง ที่กล่าวว่าต้องการหยั่งเชิงไพ่ในมือ เพราะชาร์ลหวังจะใช้รถถังและยุทโธปกรณ์หนักเหล่านี้แลกเปลี่ยนกับทรัพยากรมากขึ้นจากแคนาดา

หากบอร์เดนบอกชาร์ลตรงๆ ว่า: "น่าเสียดาย ท่านพลโท" "อาวุธเหล่านี้ยังไม่ทำให้พวกเราพอใจ พวกเรายังต้องการสิทธิ์ผลิตรถถัง รถเกราะ และยุทโธปกรณ์หนักอื่นๆ ด้วย" "เฉพาะอย่างนี้เท่านั้น พวกเราจึงจะมั่นใจในความปลอดภัยของตนเอง และกล้าลงนามในสัญญากับท่าน"

ในตอนนั้น ชาร์ลจะเพิ่มยุทโธปกรณ์หนักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องพูดอะไรมาก ยังคงเป็นราคาครึ่งเดียว หรืออาจให้ฟรีก็ไม่มีปัญหา เงินไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งสำคัญคือ "อิสรภาพ" ของแคนาดา เพราะต้อง "คิดปัญหาจากระดับมนุษยชาติ" ชาร์ลเป็นคนรักสันติและให้ความสำคัญกับ "ภราดรภาพ" เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัย

ส่วนเรื่องเงินนั้น รอให้แคนาดาเป็นอิสระจากอังกฤษ และเผชิญกับภัยคุกคามอันใหญ่หลวงจากสหรัฐฯ อีกทั้งการผลิตอุตสาหกรรมทหารต้องพึ่งพาชาร์ลเท่านั้น เวลานั้น ชาร์ลจะตั้งราคาเท่าไรก็ได้ รถถัง ปืนใหญ่ เครื่องบินรุ่นที่พัฒนาขึ้น เพิ่มศูนย์อีกตัวขายเลย แคนาดายังต้องกราบกรานขอบคุณ

แต่บอร์เดนดูเหมือนจะไม่ได้คิดถึงประเด็นนี้ เขาถกเถียงกับรัฐมนตรีกลาโหมเป็นเวลานาน มุ่งประเด็นไปที่ภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นจากอังกฤษและสหรัฐฯ

"พวกเราต้องเตรียมรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด ฮิวส์" บอร์เดนกล่าว "เพราะพวกเราไม่มีทุนรอนที่จะเสี่ยง ผิดพลาดเพียงก้าวเดียวอาจฉุดแคนาดาเข้าสู่สงคราม"

"ผมทราบ ท่านนายกรัฐมนตรี" ฮิวส์ตอบ: "แต่ในขณะเดียวกัน โอกาสก็อยู่ตรงหน้า" "กองทัพอังกฤษถูกดึงไว้ที่ฝรั่งเศส เกาะของพวกเขาเองก็ถูกเรือดำน้ำเยอรมันล้อมและปิดกั้น มีรายงานว่าเมื่อเร็วๆ นี้ยังมีความเสี่ยงที่เยอรมันจะเจาะทะลวงทะเลเหนือได้อีกด้วย" "ในสถานการณ์เช่นนี้ อังกฤษจะเสี่ยงแตกหักกับพวกเราหรือ? หากพลาดโอกาสนี้ไป พวกเราอาจหลุดพ้นจากการควบคุมของอังกฤษได้ยาก"

บอร์เดนพยักหน้าเห็นด้วย แม้มีความเป็นไปได้ที่จะแตกหัก แต่โอกาสก็น้อยมาก

"ตอนนี้" บอร์เดนดึงแผนที่ที่วางอยู่ข้างๆ มาตรงหน้าฮิวส์ "มาพิจารณาปัญหาการเผชิญหน้ากัน เราจะรับมือได้หรือไม่?"

ฮิวส์จ้องมองแผนที่สักครู่ และตอบอย่างมั่นใจ "หากพวกเรามีเครื่องบินรบ 'คาเมล' ผมเชื่อว่าเราจะรับมือได้"

บอร์เดนไม่ค่อยเข้าใจ "ทำไมต้องเป็นเครื่องบินรบ 'คาเมล'?"

ฮิวส์ชี้ไปที่แผนที่และอธิบาย: "หากเกิดการเผชิญหน้า อังกฤษอาจส่งกองเรือมาข่มขู่เรา" "แต่พิจารณาว่ากองทัพเรือของพวกเขาถูกเยอรมันผูกมัดไว้ กองเรือที่ส่งมาคงไม่มาก" "หากเรามีเครื่องบินรบ 'คาเมล' เพื่อแย่งชิงการควบคุมน่านฟ้า เราก็จะทำให้เรือรบอังกฤษไม่สามารถใช้เครื่องบินทะเลสอดแนมเป้าหมายหรือปรับการยิงปืนใหญ่ได้"

บอร์เดนเข้าใจแล้ว "แล้วก็อาจกลายเป็นอีกหนึ่งยุทธการช่องแคบดาร์ดะเนลส์?"

"ใช่" ฮิวส์พยักหน้า "พวกเราสามารถใช้ทุ่นระเบิดและปืนใหญ่ชายฝั่งต่อสู้ รับประกันว่าอังกฤษจะไม่สามารถขึ้นบก หรือแม้จะขึ้นบกได้ ก็จะถูกพวกเราผลักกลับไป"

จากนั้นฮิวส์ยังเสริมอีกว่า "ถ้าเป็นไปได้ มีเครื่องบินทิ้งระเบิด 'คาโปรนี' ด้วยก็จะดี"

บอร์เดนซึ่งมีพื้นฐานเป็นทนายความไม่ค่อยรู้เรื่องทหารนัก จึงถามอย่างงุนงง "เครื่องบินทิ้งระเบิดแบบนี้ระเบิดเรือรบได้หรือ?"

"ไม่ใช่ระเบิด ท่านนายกรัฐมนตรี" ฮิวส์ตอบ "ชาร์ลมีเครื่องบินทิ้งระเบิดชนิดหนึ่งที่สามารถติดตั้งตอร์ปิโด และใช้ตอร์ปิโดจมเรือรบได้"

บอร์เดนร้อง "โอ้" "เหมือนที่พวกเขาทำกับกองเรือเยอรมันในทะเลเหนือใช่ไหม" เขาเคยได้ยินมาแต่ไม่ได้เชื่อมโยงสองเรื่องนี้เข้าด้วยกัน มีรายงานว่าเครื่องบินตอร์ปิโดลำนี้เคยจมเรือประจัญบานมาแล้ว

"ใช่" ฮิวส์กล่าวอย่างตื่นเต้น: "หากเรามีเครื่องบินตอร์ปิโดรุ่นนี้ พวกเราแทบไม่ต้องกังวลเรื่องภัยคุกคามจากกองเรืออังกฤษอีกต่อไป" "พูดได้ว่า แค่อังกฤษรู้ว่าเรามีเครื่องบินรุ่นนี้ พวกเขาก็ไม่กล้าส่งกองเรือมา เพราะไม่สามารถสร้าง 'การข่มขู่ที่มีประสิทธิภาพ' ได้"

นี่ทำให้บอร์เดนมีความมั่นใจมากขึ้น "ลองถามชาร์ลดูว่า จะเพิ่มเครื่องบินทิ้งระเบิดรุ่นนี้เข้ามาได้หรือไม่"

ไม่นานชาร์ลก็ตอบโทรเลขกลับมา: "นี่เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดรุ่นใหม่ล่าสุดของเรา ท่านนายกรัฐมนตรี และแนวคิดการรบของมันก็ก้าวหน้ามาก" "เนื่องจากกังวลเรื่องการรั่วไหลของเทคโนโลยี ปัจจุบันเราไม่อนุญาตให้ผลิต มีแต่จำหน่ายเท่านั้น"

ฮิวส์เสนอทันที "ซื้อก็ได้ ขอเพียงพวกเรามีเครื่องบินทิ้งระเบิดรุ่นนี้ พร้อมกับตอร์ปิโดที่ใช้ด้วยกัน ก็จะแก้ไขปัญหาที่เผชิญอยู่ได้"

จากนั้นเขาเสริมอีกว่า "เครื่องบินทิ้งระเบิดรุ่นนี้ต้องการเทคโนโลยีระดับสูง ตอร์ปิโดก็เช่นกัน แม้ชาร์ลจะอนุญาตให้ผลิต เราก็ไม่สามารถผลิตได้ในเร็ววัน"

บอร์เดนเห็นว่ามีเหตุผล จุดสำคัญคือการแก้ไขวิกฤตเฉพาะหน้า จึงส่งโทรเลขถามว่า "ราคาต่อลำเท่าไร?"

"ไม่แพง" ชาร์ลบวกราคาเพิ่มนิดหน่อย "50,000 ดอลลาร์แคนาดาต่อลำ รวมตอร์ปิโด 2 ลูก ตอร์ปิโดลูกละ 8,000 ดอลลาร์แคนาดา"

ราคานี้ไม่ได้แพงโหด ทางฝรั่งเศสเองซื้อประมาณ 30,000 ดอลลาร์แคนาดาต่อลำ ตอร์ปิโดลูกละ 5,000 ดอลลาร์แคนาดา

ฮิวส์มีสีหน้าคาดหวัง พูดอย่างระมัดระวังว่า: "ราคายุติธรรมมาก พวกเราอาจต้องการหนึ่งฝูงบิน 12 ลำ รวมราคา 600,000 ดอลลาร์แคนาดา" "นอกจากนั้น ยังต้องเพิ่มตอร์ปิโดสำรอง ชิ้นส่วนอะไหล่ และการฝึกบุคลากร อาจต้องใช้มากกว่า 1 ล้านดอลลาร์แคนาดา" "แต่นี่จะช่วยแก้ปัญหาความปลอดภัยของพวกเราได้"

บอร์เดนลังเลเล็กน้อย 1 ล้านกว่าดอลลาร์แคนาดาไม่ใช่จำนวนเล็กสำหรับแคนาดาในเวลานี้ แต่เมื่อคิดอีกที หลังจากมีเครื่องบินตอร์ปิโดเหล่านี้ ก็สามารถเรียกคืนทรัพยากรแร่จากอังกฤษได้ หักลบกับส่วนที่ให้ชาร์ลไป แคนาดายังคงได้กำไรแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น หากเขาสามารถเป็นผู้นำแคนาดาให้หลุดพ้นจากการควบคุมของอังกฤษได้ อำนาจบารมีจะเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การเลือกตั้งซ้ำในปีหน้าก็จะมั่นคง

ดังนั้น บอร์เดนจึงไม่ลังเลอีกต่อไป เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่น "เพิ่มเข้าไปในรายการได้"

ฮิวส์ดีใจเป็นอย่างยิ่ง "เป็นทางเลือกที่ชาญฉลาด ท่านนายกรัฐมนตรี แคนาดาจะมีกองทัพอากาศชั้นเยี่ยม อาจยกระดับเป็นมหาอำนาจทางทหารด้วยซ้ำ"

ถ้าจะพูดว่าขาดอะไร ก็คงเป็นเพียงรถถังและอาวุธประเภทนั้น คุณภาพของกองทัพไม่ต้องกังวล กองทัพแคนาดาผ่านการหล่อหลอมในไฟสงครามแนวรบตะวันตก ศักยภาพการรบของพวกเขาอาจแข็งแกร่งกว่าอังกฤษเสียอีก

สิ่งเดียวที่ต้องกังวลคือ หากเกิดการเผชิญหน้า จะขนย้ายทหารเหล่านี้กลับมาได้อย่างไร

บอร์เดนกล่าวว่า "หากแก้ปัญหาด้านอังกฤษได้แล้ว ก็ต้องพิจารณาปัญหาด้านสหรัฐฯ"

น้ำเสียงของฮิวส์เปลี่ยนเป็นระมัดระวังทันที: "ชาวอเมริกันเข้าร่วมสงครามแล้วได้รับการฝึกจากชาร์ลโดยตรง ศักยภาพการรบพัฒนาอย่างรวดเร็ว" "โดยเฉพาะพวกเขามีกองพลยานเกราะหนึ่งกองและกองพลยานยนต์หนึ่งกอง แต่ละกองมีกำลังพล 27,000 นาย" "นอกจากนี้ ชาวอเมริกันยังเกณฑ์ทหารนับล้าน กำลังทยอยเคลื่อนกำลังไปยังแนวรบตะวันตกอย่างต่อเนื่อง"

สีหน้าของบอร์เดนเปลี่ยนไปเล็กน้อย อีกเหตุผลหนึ่งที่แคนาดาไม่กล้าแยกตัวจากอังกฤษคือต้องการใช้อังกฤษถ่วงดุลกับสหรัฐฯ หากแตกหักกับอังกฤษ ก็ต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากสหรัฐฯ โดยลำพัง

ดังนั้น ตอนนี้เป็นจังหวะที่เหมาะสมหรือไม่?

(จบบทที่ 870)