บทที่ 26 การเลือกสถานที่ตั้งสำนักงานที่ถูกใจ และการเซ็นสัญญาระยะยาว

รถแท็กซี่พาอันซินมาถึงจุดหมายปลายทางอย่างรวดเร็ว

หลังจากจ่ายค่าโดยสาร อันซินก็เปิดประตูลงจากรถ แล้วเงยหน้าขึ้นสำรวจอาคารที่มีรูปทรงเป็นเอกลักษณ์คล้ายขวดเหล้าฝรั่งหลังนี้

เมื่อพิจารณาอย่างละเอียดรอบหนึ่ง อันซินก็ส่ายหัวอย่างจนใจ

พูดตามตรง แม้จะเป็นอันซินที่เคยมาที่นี่นับครั้งไม่ถ้วนในชาติที่แล้ว เขาก็ยังรู้สึกว่าสไตล์การออกแบบของอาคารหลังนี้อาจจะล้ำสมัยเกินไป

มันเป็นสถาปัตยกรรมประเภทที่คนในวงการมองว่าสุดยอด แต่คนทั่วไปส่วนใหญ่มองว่าน่าเกลียด

แต่ถ้าไม่นับเรื่องสไตล์การออกแบบซึ่งเป็นเรื่องของรสนิยมที่แตกต่างกันไป ต้าจงหัวพลาซ่าก็ยังมีข้อดีในด้านอื่นๆ อีกมากมาย

เช่น ทำเลที่ตั้งดีเยี่ยม สิ่งอำนวยความสะดวกรอบข้างครบครัน บรรยากาศเชิงพาณิชย์เข้มข้น และการจัดการอาคารระดับสูง สิ่งเหล่านี้คือข้อดีที่อันซินให้ความสำคัญ และเป็นจุดแข็งที่สุดของต้าจงหัวพลาซ่า

ไม่น่าแปลกใจที่ในอีกสิบกว่าปีข้างหน้า ที่นี่ยังคงเป็นหนึ่งในสามโครงการเชิงพาณิชย์ชั้นนำของเมืองเซินเจิ้นได้

หลังจากยืนสังเกตการณ์อยู่หน้าอาคารครู่ใหญ่ อันซินก็ก้าวเข้าไปข้างใน

เขาไม่ได้เดินเตร่ไปเรื่อยเปื่อย แต่ตรงไปยังฝ่ายให้เช่าพื้นที่ของอาคาร แล้วผลักประตูเข้าไปทันที

เมื่อก้าวเข้าไป เขาก็เห็นเคาน์เตอร์บริการตั้งอยู่ตรงข้ามกับประตู มีผู้หญิงสาวสวยสองคนในชุดสูทสำนักงานกำลังยืนคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่หลังเคาน์เตอร์

หนึ่งในนั้นเมื่อเห็นอันซินเดินเข้ามา ก็ก้าวเดินบนรองเท้าส้นสูง โยกย้ายส่ายสะโพกออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ ตรงมาหาอันซินแล้วกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะคุณผู้ชาย ดิฉันชื่อไป๋จิ้ง เป็นที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์ของต้าจงหัว มีอะไรให้ช่วยไหมคะ”

อันซินยิ้มตอบ แล้วเอ่ยถาม “ผมอยากเช่าพื้นที่สำนักงานที่ตกแต่งเรียบร้อยแล้ว ที่นี่พอจะมีพื้นที่สำนักงานขนาดใหญ่ให้เช่าไหมครับ”

ไป๋จิ้งที่ทั้งสวยและเซ็กซี่คนนี้ เมื่อได้ยินคำถามของอันซิน ใบหน้าที่ยิ้มแย้มอยู่แล้วก็ยิ่งเปล่งประกายความดีใจ ไม่คิดว่าวันนี้จะได้เจอลูกค้ารายใหญ่เข้าโดยบังเอิญ เธอรีบพยักหน้าพลางยิ้มตอบ “มีค่ะ มีค่ะ ต้าจงหัวของเรามีพื้นที่สำนักงานให้เช่าหลากหลายรูปแบบ รับรองว่าตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้ทุกประเภทแน่นอนค่ะ

เชิญคุณผู้ชายไปรอที่ห้องรับรองก่อนนะคะ ดิฉันจะไปเอาเอกสารที่เกี่ยวข้องมา แล้วจะพาท่านขึ้นไปดูพื้นที่สำนักงานจริงค่ะ”

อันซินพยักหน้าเบาๆ เดินตามเธอไปที่ห้องรับรอง แล้วนั่งลงบนโซฟา จิบชาพลางรออย่างสบายอารมณ์

สามนาทีต่อมา ไป๋จิ้งก็กลับมาพร้อมกับแฟ้มเอกสาร หลังจากทักทายอันซินสองสามคำ เธอก็พาเขาออกจากฝ่ายธุรกิจ ขึ้นลิฟต์ไปสำรวจพื้นที่ทีละชั้น

หลังจากตามไป๋จิ้งดูพื้นที่มาเจ็ดแปดแห่ง ในที่สุดอันซินก็เจอพื้นที่ที่ถูกใจบนชั้น 18

พื้นที่แห่งนี้มีขนาดกว่า 3,300 ตารางเมตร ตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้วในสไตล์ที่เรียบง่ายแต่ทันสมัย

แสงสว่างภายในพื้นที่ก็ดีมาก หน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้นทำให้ทั้งพื้นที่ดูสว่างไสวด้วยแสงธรรมชาติ ให้ความรู้สึกอบอุ่นและสบาย

มีทั้งพื้นที่ทำงานส่วนกลาง ห้องประชุม ห้องพักผ่อน ห้องรับรองแขก และห้องทำงานส่วนตัว ครบครันทุกอย่าง จัดวางอย่างเป็นระเบียบในพื้นที่ 3,300 ตารางเมตรนี้ ซึ่งตรงกับความต้องการของอันซินเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากเดินดูรอบๆ พื้นที่อย่างละเอียด อันซินก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วพูดกับไป๋จิ้งตรงๆ ว่า “ที่นี่ไม่เลว บอกราคาเช่ามาเลยครับ”

ไป๋จิ้งที่พาอันซินดูพื้นที่มาเจ็ดแปดแห่งจนเหงื่อซึมที่หน้าผาก เมื่อเห็นว่าในที่สุดอันซินก็พอใจและเอ่ยถามราคา ใบหน้าสวยของเธอก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววดีใจ แล้วรีบยิ้มตอบ “คุณอันซินพอใจก็ดีแล้วค่ะ พื้นที่ตรงนี้มีขนาดใช้สอย 3,360 ตารางเมตร เนื่องจากทำเล แสงสว่าง และอื่นๆ ค่อนข้างดี ราคาเช่าจึงจะแพงกว่าที่อื่นเล็กน้อยค่ะ

ราคาเช่าปัจจุบันอยู่ที่ 19 หยวนต่อตารางเมตรต่อเดือน ค่าส่วนกลางอยู่ที่ 1 หยวนต่อตารางเมตรต่อเดือน รวมค่าใช้จ่ายทั้งหมดสำหรับพื้นที่ 3,360 ตารางเมตรต่อเดือนคือ 67,200 หยวน คุ้มค่าเงินแน่นอนค่ะ!”

อันซินพยักหน้ารับฟัง คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามตรงๆ ว่า “สามารถเซ็นสัญญาเช่าระยะยาวหลายปีได้ไหมครับ แบบที่ระบุอัตราการขึ้นค่าเช่ารายปีและมีค่าปรับผิดสัญญาด้วย”

ใช่แล้ว อันซินต้องการเซ็นสัญญาเช่าระยะยาวที่มีอัตราการขึ้นค่าเช่าคงที่แบบนี้ เพราะในอนาคตค่าเช่าสำนักงานในเซินเจิ้นจะพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ากลัว

อย่ามองว่าตอนนี้แค่ 19 หยวนต่อตารางเมตรต่อเดือน แต่ปีหน้าอาจจะเป็น 30 หยวน ปีถัดไปอาจจะเป็น 50 หยวน

พอถึงปี 2023 พื้นที่สำนักงานที่ชั้นดีๆ และมีขนาดใหญ่แบบนี้ในต้าจงหัวพลาซ่า ค่าเช่าพุ่งไปถึง 350 หยวนต่อตารางเมตรต่อเดือน ซึ่งเป็นราคาที่น่าตกใจ มีเพียงบริษัทข้ามชาติเท่านั้นที่จะเช่าไหว

อีกอย่าง ต่อให้ในอนาคตจะสร้างสำนักงานใหญ่ของตัวเอง ก็ยังต้องใช้เวลาอีกหลายปี ดังนั้นตอนนี้ถ้าประหยัดค่าเช่าได้ก็ควรประหยัด

เมื่อได้ยินคำถามของอันซิน ไป๋จิ้งก็ตอบทันที “คุณอันซินคะ ต้าจงหัวของเรามีบริการสัญญาเช่าระยะยาวแบบนี้ค่ะ ส่วนเรื่องระยะเวลาและอัตราการขึ้นค่าเช่า เราสามารถไปคุยรายละเอียดกันที่ห้องรับรองชั้นหนึ่งได้ค่ะ”

พูดจบ ไป๋จิ้งก็ยิ้มพลางกอดแฟ้มเอกสาร โค้งตัวเล็กน้อยแล้วผายมือทำท่าเชิญ

อันซินพยักหน้า แล้วเดินนำหน้าไป๋จิ้งกลับไปยังห้องรับรองที่ชั้นหนึ่ง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา อันซินก็เดินออกจากอาคารต้าจงหัวพลาซ่าพร้อมกับเอกสารฉบับหนึ่งในมือ

สัญญาเช่าพื้นที่สำนักงานบนชั้น 18 ขนาด 3,360 ตารางเมตรได้ถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว

ในสัญญาระบุว่าค่าเช่ารวมปีแรกคือ 800,000 หยวน โดยจะเพิ่มขึ้น 10% ทุกปี เซ็นสัญญากัน 5 ปี ค่าเช่าปีสุดท้ายอยู่ที่ 1,171,280 หยวน และมีค่าปรับผิดสัญญาสูงถึง 10 ล้านหยวน ซึ่งมีผลผูกพันทั้งสองฝ่าย

หลังจากตกลงเงื่อนไขทั้งหมดในห้องรับรอง อันซินก็เซ็นสัญญาอย่างรวดเร็ว จ่ายค่าเช่าปีแรก 800,000 หยวนผ่านบัตรเครดิตทันที จากนั้นก็ปฏิเสธคำเชิญของไป๋จิ้งที่หน้าเปื้อนยิ้มและหัวหน้าที่ดูมีเสน่ห์แบบสาวใหญ่ของเธอ ที่จะจัดเลี้ยงต้อนรับเขา แล้วเลือกที่จะลุกขึ้นเดินจากไปทันที

ช่วยไม่ได้ เพราะระหว่างที่กำลังเจรจา หวังต้าน๋าได้โทรเข้ามา บอกอันซินว่ากำลังเดินทางกลับไปที่ชุมชน คาดว่าจะถึงในอีกครึ่งชั่วโมง แล้วถามว่าเขาอยู่บ้านไหม ว่างเจอหน้ากันหน่อยหรือเปล่า

ดังนั้นอันซินจึงต้องปฏิเสธคำเชิญของสองสาวงามอย่างน่าเสียดาย ถือเอกสารสัญญาเดินออกจากอาคาร แล้วเรียกแท็กซี่ที่หน้าประตูมุ่งตรงกลับบ้านทันที

เมื่อกลับถึงบ้าน ก็เป็นเวลาประมาณบ่ายสี่โมงแล้ว

เขาถือสัญญาเข้าไปที่โต๊ะหนังสือในห้องนอน เปิดลิ้นชักแล้วเก็บเอกสารสัญญาเข้าไป จากนั้นก็กลับมานั่งที่โซฟา ยื่นมือไปเปิดโน๊ตบุ๊คบนโต๊ะน้ำชา อยากจะดูว่าราคา SHFE Copper มีการเปลี่ยนแปลงอะไรหรือไม่

81,337 หยวน!

อันซินมองราคาปัจจุบันของ SHFE Copper ตรงหน้าแล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เขาไม่ได้เลื่อนลงไปดูหน้าคำสั่งซื้อขายเพื่อดูกำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจริง แต่กลับใช้เมาส์เปิดเบราว์เซอร์ มุ่งตรงไปยังราคา LME Copper ทันที

7,475 ดอลลาร์!

ไม่เลวเลย กำลังค่อยๆ ไต่ระดับขึ้น สอดคล้องกับลักษณะของการเก็บเกี่ยวกวาดล้างอย่างช้าๆ

กลุ่มทุนอย่างเลห์แมนและดอยซ์แบงก์ไม่รอดแน่ ต่อไปตลาดก็จะค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นไปเรื่อยๆ เหมือนในชาติที่แล้ว

ลากราคาไปจนกระทั่งพวกเขาไม่สามารถรับการขาดทุนมหาศาลได้อีกต่อไป แล้วเลือกที่จะยอมจำนนต่อโกลด์แมน แซคส์และพวกพ้อง ขาดทุนอย่างย่อยยับ จากนั้นตลาดก็จะเริ่มพังทลายลงในวันที่ 14 กรกฎาคม

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”

“อันซิน เปิดประตู!”

ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก พร้อมกับเสียงเรียกที่ทุ้มหนักของหวังต้าน๋า

อันซินขานรับ “ครับ” แล้วรีบพับหน้าจอโน๊ตบุ๊คลง ลุกขึ้นเดินไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว แล้วยื่นมือไปเปิดประตูด้วยรอยยิ้ม