บทที่ 162 การรักษาหลิวรูหยัน
บทที่ 162 การรักษาหลิวรูหยัน
บทที่ 162 การรักษาหลิวรูหยัน
แปล Tarhai
กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/
ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน
ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559
อ่านบนเว็บ
https://amnovel.com/cat.php?id=58
https://www.thai-novel.com/?page_id=220202&preview=true
"หยางเจียนเว่ย ? ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน ไปไกลไป" ฉิงเฟิงโบกมือและขอให้ชายคนไหนออกไป
ชายคนนี้สมควรโดนอัด เขาต้องการนวดให้หลิวรูหยัน ถ้าเขากล้าที่จะแตะต้องหลิวรูหยัน, ฉิงเฟิงก็กล้าที่จะตัดมือเขา
หลิวรูหยันเป็นผู้หญิงของฉิงเฟิงแล้ว เขาจะเป็นคนเดียวที่สามารถแตะต้องเธอได้ ไม่มีใครสามารถสัมผัสเธอได้อีก
"คุณครับ ฉันเป็นแพทย์ประจำที่โรงพยาบาลกลาง ฉันมีทักษะสูง กรุณาเชื่อฉัน ถ้าฉันนวดให้ผู้หญิงคนนี้ เธอจะหายในเวลาไม่นาน" หยางเจียนเว่ยกล่าวอย่างชอบธรรม แต่เขาเต็มไปด้วยอารมณ์มากมายภายใน
สุภาพสตรีเบื้องหน้าคนนี้สวยบาดใจ ใบหน้าของเธอเย้ายวนใจ ผิวของเธอขาวหิมะและดวงตาของเธอดูคล้ายกับน้ำในสระน้ำ เธอมีรูปลักษณ์ความเป็นผู้ใหญ่และมีเสน่ห์
ผู้ชายทุกคนชอบผู้หญิงสวยๆ หยางเจียนเว่ยก็ไม่มีข้อยกเว้น ผู้หญิงที่มีเสน่ห์เหลือล้นคนนี้เป็นแบบที่เขาโปรดปรานที่สุด
กล่าวตามตรง หยางเจียนเว่ยหลงเสน่ห์หลิวรูหยันตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาเข้ามาในศาลา เขาพบกับผู้หญิงมานับไม่ถ้วน แต่ผู้หญิงที่น่าหลงใหลตรงหน้านี้ คือผู้หญิงที่สวยที่สุดที่เขาเคยเจอมา
หลังจากที่หยางเจียนเว่ยเห็นหลิวรูหยัน เขาก็พยายามหาโอกาสที่จะพบเธอ แต่ฉิงเฟิงอยู่เคียงข้างเธอตลอด ทำให้เขาไม่ได้มีโอกาสคุยกับเธอ
แต่ตอนนี้หยางเจียนเว่ยรู้สึกว่าโอกาสของเขาอยู่ตรงนี้แล้ว
เขาเป็นแพทย์ประจำที่โรงพยาบาลกลาง ถ้าเขาสามารถรักษาสาวสวยคนนี้ได้ เธอก็จะต้องขอบคุณและให้เบอร์โทรศัพท์ของเธอ พวกเขาก็จะสามารถติดต่อกันได้บ่อยๆ บางทีพวกเขาอาจจะกลายเป็นแฟนกันก็ได้ หยางเจียนเว่ยเริ่มฝันกลางวัน
"ฉันจะรักษาอาการปวดท้องของเธอเอง คุณไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ ไปไกลๆ!"
ฉิงเฟิงได้หมดความอดทน และขอให้ชายคนนี้ออกไป
"คุณรู้อะไรเกี่ยวกับอาการผิดปกติของสาวงามคนนี้ ? คุณเป็นใครจะมาให้การรักษาเธอ?" หยางเจียนเว่ยยิ้มอย่างเย็นชาด้วยความรังเกียจ
ในสายตาของเขา ชายหนุ่มคนนี้ขี้โม้และไม่ได้มีทักษะทางการแพทย์ใดๆ เขาเป็นเพียงแค่โม้และแสร้งทำเป็นมีฝีมือ
“เธอกำลังมีอาการปวดประจำเดือน ใบหน้าของเธอซีด เธอมีเหงื่อเย็น ฉันสามารถรักษาเธอได้และฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ ไปได้แล้ว”
ฉิงเฟิงจ้องมองอย่างหนาวเย็นไปที่หยางเจียนเว่ย การพูดข่มขู่นี้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว ซึ่งทำให้หยางเจียนเว่ยกลัวจนก้าวถอยหลังออกไปหลายก้าว
การจ้องมองของชายหนุ่มตรงหน้านั้นน่ากลัวมาก หัวใจของหยางเจียนเว่ยแทบจะหยุดเต้นและเต็มไปด้วยความความกลัว เจตนาฆ่าที่ออกมาจากแววตาของฉิงเฟิงทำให้เขารู้สึกกลัว
"รูหยัน, ฉันจะนวดให้คุณ คุณจะหายในอีกไม่ช้า"
ฉิงเฟิงไม่สนใจหยางเจียนเว่ย และเริ่มที่จะนวดจุด Hegu (จุดตรงง่ามมืออยู่ระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้) จุด TaiChong (ง่ามเท้าตรงนิ้วโป้งกับนิ้วชี้) และจุด Three YinJiao (ริมฝีปาก ริมฝีปากบน และโหนกแก้ม)
**ผิดถูกขออภัย หาข้อมูลได้แค่นี้**
หลังจากการนวดของลี่ฉิงเฟิง หลิวรูหยันรู้สึกว่ามีกระแสร้อนไหลผ่านร่างของเธอ ความเจ็บปวดที่ท้องของเธอหายไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นสองนาทีผิวที่ซีดของรูหยันก็กลับมาสดใสอีกครั้ง ความเจ็บปวดในท้องของเธอหายไปอย่างสิ้นเชิง
"คุณเก่งมากมากเลย ฉันไม่เจ็บท้องอีกต่อไปแล้ว" หลิวรูหยันกล่าวอย่างยั่วยวนแก่ฉิงเฟิง พร้อมกับยกนิ้วให้แก่เขา
เธอไม่คาดคิดว่าการนวดของฉิงเฟิงจะมีประสิทธิภาพมาก มันรักษาอาการปวดประจำเดือนของเธอได้ในทันที
อาการปวดประจำเดือนของเธอนั้นนานมากในอดีต
"ดีแล้วที่คุณสบายดี จำไว้ว่าอย่ากินอาหารเย็นๆอีก นี่ต้องเป็นเพราะคุณกินอาหารเย็นๆเมื่อเช้านี้แน่นอน ... " ฉิงเฟิงพูดขณะที่ถูมือเล็กๆของเธอ
"เข้าใจแล้ว" หลิวรูหยันพยักหน้าบอกว่าเธอเข้าใจ
เธอกินอาหารที่เย็นเมื่อเช้านี้และนอนน้อยเมื่อคืน ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้เกิดอาการปวดประจำเดือนของเธอ
"ชายคนนี้มีทักษะทางการแพทย์จริงๆ ?" หยางเจียนเว่ยเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เมื่อเขาเห็นว่าฉิงเฟิงรักษาสาวงามคนนี้ด้วยการนวดของเขา
แม้ว่าเขาจะนวดรักษาให้กับเธอ แต่ก็ต้องใช้เวลามากกว่า 10 นาทีเพื่อบรรเทาอาการปวด
แต่ชายหนุ่มข้างหน้าเขาใช้เวลาเพียงสองนาทีในการรักษา มันทำให้เขารู้สึกหดหู่
"ทักษะทางการแพทย์ของชายหนุ่มคนนี้ดีมาก เขารักษาความเจ็บปวดสาวงามด้วยการนวดของเขา"
“ไหล่ของฉันเจ็บ ... ฉันไม่รู้ว่าเขาจะสามารถรักษามันได้ไหม”
"ทำไม คุณไม่ขอความช่วยเหลือจากชายหนุ่มคนนั้นละ"
"ก็ได้ ฉันจะลองดู"
ผู้หญิงอายุห้าสิบปี เดินตรงมายังฉิงเฟิงและกล่าวว่า "หนุ่มน้อย สาวแฟนของคุณสวยมาก ไหล่ของฉันเจ็บ คุณช่วยรักษาให้ฉันได้ไหม?"
ผู้หญิงคนนี้ปากหวานและชมเชยแฟนของฉิงเฟิงทันทีที่เธอพูด ตามจริงแล้วฉิงเฟิงไม่อยากจะช่วยเธอ แต่เมื่อเขาได้ยินผู้หญิงคนนั้นกล่าวถึงหลิวรูหยันว่าเป็นแฟนของเขา เขาก็ตัดสินใจที่จะช่วยเธอ
เป็นไปตามคำพูดที่ว่า "คำพูดคำจาที่ดีมีผลกว่าเงินทอง คนปากหวานจะได้รับผลประโยชน์"
"คุณป้า คุณมีอาการปวดไหล่เพราะไหล่อักเสบ คุณเจ็บปวดเนื่องจากสภาพอากาศที่หนาวเย็น มันจะดีขึ้นหลังจากที่ฉันนวดให้คุณ"
ฉิงเฟิงกดฝ่ามือของเขากับไหล่ของป้าคนนี้ จากนั้นเขาก็นวดกดจุด
เธอรู้สึกว่าไหล่ของเธออบอุ่นและสบาย เธอไม่เคยรู้สึกสบายเช่นนี้มาก่อน สักครู่หนึ่งอาการปวดไหล่ของเธอก็หาย
"หนุ่มน้อย คุณเป็นหมอที่น่าอัศจรรย์มาก ไหล่ของฉันไม่เจ็บอีกต่อไปแล้ว" ป้าคนนั้นขอบคุณฉิงเฟิงเป็นอย่างมาก
เมื่อผู้คนภายในศาลาเห็นว่าอาการปวดไหล่ของป้าได้หายแล้ว พวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นมาก บรรดาผู้ที่มีปัญหาเล็กๆน้อยๆทั้งหมดต่างเดินไปหาฉิงเฟิงและขอความช่วยเหลือจากเขา
ฉิงเฟิงทำการนวดและรักษาให้กับทุกคนจนหายขาดจากอาการเจ็บปวดของพวกเขา เขาได้รับการสรรเสริญอีกรอบ
หยางเจียนเว่ยไม่มีความสุขและรู้สึกขมขื่น เมื่อเขาเห็นว่าคนในศาลาต่างหายจากการรักษาของฉิงเฟิง เขารู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้ มีทักษะในการรักษามากกว่าเขา ขืนอยู่ตรงนี้ต่อไปเขาก็ยิ่งอับอายขายหน้ามากขึ้น
"คุณมีความสามารถมากๆ" หลิวรูหยันได้กล่าวยกย่องเมื่อเห็นหลายๆคนหายจากการรักษาของฉิงเฟิง
"ก็ไม่เท่าไร แค่เป็นอันดับหนึ่งของโลก" ฉิงเฟิงกล่าวอย่างหลงตัวเองด้วยรอยยิ้ม
"คุณนี่มันหลงตัวเองมากๆ" หลิวรูหยันจ้องมองที่ฉิงเฟิงอย่างไม่เต็มใจ
มีแพทย์นับล้านคนบนโลกและมีผู้เชี่ยวชาญนับไม่ถ้วน ฉิงเฟิงจะเป็นอันดับหนึ่งไปได้อย่างไร? ทั้งหลิวรูหยันและผู้คนรอบตัวพวกเขาต่างไม่เชื่อคำพูดของฉิงเฟิง
"ฉันรู้ว่าคุณมีความลับหลายอย่าง นอกเหนือจากทักษะทางการแพทย์ คุณรู้อะไรอีกบ้าง ? " หลิวรูหยันยิ้มอย่างยั่วยวนและกล่าวกับฉิงเฟิง
ยิ่งเธอมีปฏิสัมพันธ์กับฉิงเฟิงมากเท่าไร เธอก็ยิ่งตระหนักได้ว่า เขาเป็นคนที่พิเศษมากๆ ชายคนนี้มีความลับมากมายที่ดึงดูดเธอและทำให้เธอต้องการสืบ
"รูหยัน, ฉันจะบอกให้คุณฟัง นอกเหนือจากทักษะทางการแพทย์และโบราณวัตถุ ฉันยังรู้วิธีขับเครื่องบินและรถถัง ถ้าจะพูดให้ง่ายก็ ฉันคือคนที่ทำได้ทุกอย่างนั่นแหละ"
"ขับเครื่องบิน,ขับถัง ? หยุดโม้เลย " หลิวรูหยันยิ้มอย่างยั่วยวนใจ เธอไม่เชื่อว่าฉิงเฟิงจะสามารถขับเครื่องบินได้จริงๆแต่สัญชาตญาณของเธอบอกว่าคำพูดของเขาเป็นความจริงส่วนล่างของฟอร์ม