เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 156 งานฉลองเริ่มต้น

บทที่ 156 งานฉลองเริ่มต้น

บทที่ 156 งานฉลองเริ่มต้น


บทที่ 156 งานฉลองเริ่มต้น

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บ

https://amnovel.com/cat.php?id=58

https://www.thai-novel.com/?page_id=220202&preview=true

 

เวลาผ่านไปในพริบตา ตอนนี้เป็นเวลาทุ่มแล้ว

ปกติเมื่อถึงเวลาหกโมงบริษัท Ice Snow ก็จะปิดแล้ว แต่เนื่องจากวันนี้เป็นวันส่งท้ายปีและจะมีงานเลี้ยง จึงไม่มีใครไป แม้ว่าจะทุ่มนึงแล้วก็ตาม

เมื่อเวลาทุ่มหนึ่งทั่วทั้งบริษัทก็มีชีวิตชีวาและดูคึกคัก ทุกคนต่างพากันไปที่ห้องโถงชั้นสามด้วยความตื่นเต้นเต็มไปทั่วใบหน้าของพวกเขา

สถานที่จัดงานเลี้ยงวันปีใหม่อยู่ที่ห้องโถงชั้นสาม ถัดจากออฟฟิศของประธาน ซึ่งเป็นที่รองรับงานเลี้ยงขนาดใหญ่ทุกงาน

เมื่อลี่ฉิงเฟิงและคนอื่นๆมาถึงที่ห้องโถงชั้นสาม ห้องโถงเต็มไปด้วยผู้คน ซีอีโอหลินซู่นั่งอยู่บนแท่น เช่นเดียวกับฮูเจียนจุน ผู้จัดการทั่วไปและผู้อำนวยการแผนกต่างๆ

เหล่าพนักงานของทั้ง 15 แผนกนั่งอยู่รอบ ๆ ห้องโถง

ด้านหน้าห้องโถงเป็นที่ตั้งเวทีขนาดใหญ่ที่มีหน้าจอ LCD ไฟ ลำโพงใหญ่ ไมโครโฟนและอุปกรณ์อื่นๆมีป้ายที่เขียนว่า 'สวัสดีปีใหม่' อยู่รอบๆ

ลี่ฉิงเฟิง จางเซี่ยวหยู่และลีลี่ เป็นตัวแทนของฝ่ายขายในการแข่งขันและถูกพาตัวไปที่ห้องหลังเวทีเพื่อรอโชว์

ในห้องรอมี 45 คน ทั้งหมดเป็นตัวแทนของหน่วยงานต่างๆที่เกี่ยวข้อง

"พี่ใหญ่ลี่ มีคนจำนวนมากร่วมการแข่งขัน ฉันรู้สึกกังวลเล็กน้อย" ขนตาบางของจางเซี่ยวหยู่กระพริบเล็กน้อย ใบหน้าที่ไร้เดียงสาของเธอแสดงออกถึงความกระวนกระวายใจ

"น้องสาวเซี่ยวหยู่ ไม่ต้องกังวล มันไม่มีอะไรหรอก" ลี่ฉิงเฟิงจับมือเล็กๆของจางเซี่ยวหยู่ ถูเฝ่ามือเธอและยิ้มให้

"คนบ้า" เมื่อรู้สึกได้ถึงการถูเบาๆบนฝ่ามือ  ใบหน้าที่ไร้เดียงสาของจางเซี่ยวหยู่แสดงความรู้สึกอายออกมา ถูกจับมือต่อหน้าคนอื่นทำให้เธออายมาก

แม้ปากจะบอกว่า “คนบ้า” แต่เธอก็ไม่ได้ปล่อยมือจากลี่ฉิงเฟิง และปล่อยให้เขาจับมือไว้ ฝ่ามือของลี่ฉิงเฟิงมอบความอบอุ่นให้ ซึ่งทำให้เธอรู้สึกสบาย

"โย่  นั่นไม่ใช่จางเซี่ยวหยู่หรอกหรือ นี่เป็นแฟนของเธอหรือ?" มีเสียงผู้หญิงดังขึ้น

คนที่พูดเป็นผู้หญิงคนหนึ่งในชุดสีฟ้า เธออยู่ในช่วงอายุประมาณ 20 ด้วยการทาลิปสติกและแต่งหน้าหนา เธอมีความสูงโดยมาตรฐาน สวมใส่เสื้อผ้าแบบเปิดเผยผิวส่วนใหญ่ของเธอ เธอดูดี แต่เมื่อเทียบกับจางเซี่ยวหยู่แล้ว ยังถือว่าห่างไกล

ชื่อของเธอคือหวังเหมยเหลียนหัวหน้าทีมของแผนกประชาสัมพันธ์  ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับจางเซี่ยวหยู่นั้นไม่ค่อยดีนักและมีความขัดแย้งกันบ้าง

ผู้หญิงเกิดมาเพื่ออิจฉา เมื่อใดที่เธอเห็นผู้หญิงที่สวยกว่าตัวเอง พวกเธอก็จะมีความรู้สึกที่ไม่เป็นมิตร

"หวังเหมยเหลียนอย่าพูดไร้สาระ เขาชื่อลี่ฉิงเฟิงเป็นพนักงานขายของเรา เขาไม่ใช่แฟนของฉัน" จางเซี่ยวหยู่ขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดเบาๆ

เธอไม่ชอบหวังเหมยเหลียนที่อยู่ตรงหน้าเธอ ก็เป็นธรรมดาที่เธอจะไม่แสดงอาการที่เป็นมิตร

"ลี่ฉิงเฟิง จางเซี่ยวหยู่เป็นผู้หญิงร่าน เธอไม่ซิง มาคบกับฉันเป็นไง?" หวังเหมยเหลียนยิ้มอย่างเสนอตัวและพูดกับลี่ฉิงเฟิง

เมื่อได้ยินที่หวังเหมยเหลียนพูดว่าจางเซี่ยวหยู่เป็นผู้หญิงร่าน, ลี่ฉิงเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อยและรู้สึกไม่พอใจ

เขารู้ว่าจางเซี่ยวหยู่เป็นเด็กดีและเป็นสาวบริสุทธิ์ส่วนหวังเหมยเหลียนที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นดูยั่วสวาทเล็กน้อย

"หวังเหมยเหลียน ฉันคิดว่าคุณนั่นแหละที่เป็นผู้หญิงร่าน ฉันมองทีเดียวก็รู้แล้วว่าคุณนั่นแหละที่ไม่บริสุทธิ์" ลี่ฉิงเฟิงยิ้มเล็กน้อยและพูดขึ้น

"คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ? ฉันไม่บริสุทธิ์ ?"

"ก้นของคุณเหี่ยวและไม่ยืดหยุ่น คุณยืนขาถ่างและสะโพกกว้าง แน่นอนเลยว่าคุณไม่บริสุทธิ์ บนร่างของคุณยังมีกลิ่นของเพศชาย เมื่อไม่นานมานี้คุณเพิ่งเย่อกับผู้หญิงมาแน่ๆ"

"ไร้สาระ ฉันไปจะนอนกับผู้ชายได้อย่างไร?"

"อ่อเหรอ ? แล้วทำไมมีรอยแดงบนคอของคุณเล่า ?"

ลี่ฉิงเฟิงชี้ไปที่คอของหวังเหมยเหลียนและพูดเบาๆ

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ทุกคนมองไปที่คอของหวังเหมยเหลียน รอยจากผู้ชายแน่นอน

รอยแดงที่คอเป็นอะไรที่ชัดเจนมาก บางทีอาจจะเกิดจากการจูบเมื่อไม่นานนี้และยังไม่จางหายไป

เมื่อเห็นสีหน้าแปลกๆของผู้คนรอบๆ ใบหน้าของหวังเหมยเหลียนก็ซีดและโกรธแบบสุดๆ เธอรู้ว่าสิ่งที่ผู้ชายคนนี้พูดนั้นถูกต้อง เธอเพิ่งทำกับหัวหน้าแผนกโลจิสติกส์เมื่อไม่นานนี้

นอกจากนี้ เธอก็ไม่ได้เป็นสาวบริสุทธิ์อีกต่อไป เธอเสียมันไปตอนสมัยเรียน

"ลี่ฉิงเฟิง, คุณ คนงี่เง่า" เมื่อได้ยินลี่ฉิงเฟิงเปิดเผยความลับของเธอออกมา การแสดงออกทางสีหน้าของหวังเหมยเหลียนก็เปลี่ยนไปอย่างมากและเธอก็พูดด้วยความโกรธ

"ผู้หญิงร่าน น่าเกลียดยังไม่พออีก หุบปากไป" ลี่ฉิงเฟิงยิ้มเยาะเย้ยและด่าหวังเหมยเหลียน ทำให้เธอโกรธมาก

สำหรับผู้หญิงยั่วสวาทอย่างเธอที่มาวิพากษ์วิจารณ์จางเซี่ยวหยู่ แน่นอนว่าลี่ฉิงเฟิงคงไม่แสดงความเป็นมิตร

แก๊ง ~ เสียงระฆังของงานเลี้ยงดัง

"น้องสาวเซี่ยวหยู่, งานเริ่มแล้ว ไปเตรียมความพร้อมการแสดงกันเถอะ ไม่ต้องสนใจผู้หญิงน่าเกลียดคนนี้" ลี่ฉิงเฟิงจับมือเล็กๆของจางเซี่ยวหยู่และเดินขึ้นไปบนเวทีโดยไม่สนใจหวังเหมยเหลียน

"ไอ้บ้า ฉันจะไม่อภัยให้คุณ" มองด้านหลังของลี่ฉิงเฟิง ดวงตาของหวังเหมยเหลียนเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย

เพื่อความมั่นใจ หวังเหมยเหลียนเป็นเมียเก็บของหัวหน้าแผนกโลจิสติกส์และมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่ในบริษัท เธอเริ่มคิดถึงการแก้แค้นลี่ฉิงเฟิงแล้ว

ในฐานะประธานบริษัท หลินซู่เป็นคนแรกที่ขึ้นมาพูดบนเวที หลังจากนั้นงานเลี้ยงก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ในตอนนี้ผู้ชม หัวหน้าแผนกขายและฝ่ายประชาสัมพันธ์กำลังสนทนาอยู่

"เซี่ยหวานชิว, ฝ่ายขายจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอนคราวนี้" หัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ลู่ไช่เซี่ยกล่าวอย่างเย็นชา

เธอเป็นผู้หญิงวัย 30 ปี เธอมีใบหน้าสวยและร่างผอมสูง เธอมองไปที่เซี่ยหวานชิวด้วยความไม่แยแส

"ลู่ไช่เซี่ย, การประกวดยังไม่ได้เริ่มเลย คุณรู้ได้อย่างไรว่าแผนกขายของเราจะแพ้?"

เซี่ยหวานชิวเหลือบมองเธอเล็กน้อย ดวงตาที่สวยงามของเธอแสดงให้เห็นถึงความไม่พอใจ เธอรู้ดีว่าทำไมลู่ไช่เซี่ยถึงต่อต้านเธอ

เนื่องจากทั้งสองคนแข่งขันกันเพื่อชื่อ "ผู้อำนวยการดีเด่น" หากแผนกของพวกเขาได้รับรางวัลในงานเลี้ยง พวกเขาก็จะได้รับคะแนนโบนัส

"เซี่ยหวานชิว ฉันรับประกันได้ว่าฝ่ายขายของคุณจะต้องแพ้ "ผู้อำนวยการดีเด่น" จะต้องเป็นของฉันในปีนี้"

"อาจจะไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้ รอดูก็แล้วกัน"

"ใครกลัวละ เราจะได้เห็นกัน"

ในขณะที่ผู้อำนวยการที่งดงามทั้งสองกำลังเถียงกันบนแท่น พนักงานสตาฟก็รู้สึกตื่นเต้นและคาดเดาว่าใครจะเป็นผู้ชนะ

เพราะนี่เป็นเรื่องของเกียรติสำหรับทุกแผนก ทุกคนต่างก็คาดหวังว่าแผนกของตัวเองจะชนะ

โชว์เริ่มแรกคือการร้องเพลง คนแรกบนเวทีเป็นพนักงานหญิงจากแผนกทรัพยากรบุคคล พนักงานหญิงคนนี้ดูดีและร้องเพลงได้ดี ผู้ชายหลายคนกำลังเชียร์เธอ

จากนั้นคนที่สอง สามและสี่ก็ออกมาร้อง แต่เมื่อคนที่ห้าเดินขึ้นไปบนเวที ทั่วทั้งห้องโถงก็เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง

คนที่ห้าที่ขึ้นมาบนเวทีคือสาวงามหวังเหมยเหลียนจากแผนกประชาสัมพันธ์

"หวังเหมยเหลียน เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนดนตรีและร้องเพลงได้เป็นอย่างดี"

"คงไม่มีใครสามารถร้องเพลงได้ดีกว่าหวังเหมยเหลียนในกลุ่มร้องเพลงในงานเลี้ยงปีใหม่ปีนี้"

"ถูกต้อง ฉันก็คิดว่าหวังเหมยเหลียนมีโอกาสสูงมาก"

พนักงานสตาฟทุกคนโดยรอบต่างตื่นเต้น ในตอนที่พวกเขาเห็นหวังเหมยเหลียนขึ้นมาบนเวที พวกเขารู้ดีว่าผู้ที่จะชนะการร้องเพลงในปีนี้จะต้องเป็นคนจากฝ่ายประชาสัมพันธ์

จบบทที่ บทที่ 156 งานฉลองเริ่มต้น

คัดลอกลิงก์แล้ว