(จบบริบูรณ์)ระบบประมูลบอสวายร้าย ตอนที่ 437 บทอวสาน

ระบบประมูลบอสวายร้าย ตอนที่ 437 บทอวสาน

การถือกำเนิดขึ้นของผู้บรรลุเป็นเซียนองค์แรก ย่อมกระตุ้นขุมอำนาจต่าง ๆ ให้ร้อนรนยิ่งขึ้น เหล่าผู้ที่ได้รับผลประโยชน์จากลานประมูลต่างก็กำลังหลอมกลั่นอย่างบ้าคลั่ง พยายามจะให้กำเนิดยอดฝีมือระดับจักรพรรดิขึ้นมาสักองค์หนึ่ง

ระดับเซียนนั้นมิกล้าอาจเอื้อม แต่ระดับจักรพรรดิกลับต้องบรรลุให้ได้

หากมิอาจบรรลุเป็นจักรพรรดิ ในความวุ่นวายครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึงย่อมต้องประสบเคราะห์กรรม ต้องรู้ไว้ว่าเจ้าของลานประมูลยังคงอยู่ แต่ผู้ใดจะรู้ว่าจะอยู่นานเท่าใด แม้สถานศึกษาจี้เซี่ยจะมีประมุขสถาบันผู้บรรลุเป็นจักรพรรดิแล้วคอยดูแลอยู่ ก็ยังมีผู้ที่สัมผัสได้ถึงวิกฤต ผู้ทรงเกียรติจู๋ชิงก็กำลังบำเพ็ญเพียรอย่างหนัก อาศัยวาสนาที่ได้รับจากลานประมูล ทะลวงสู่ระดับกึ่งจักรพรรดิได้สำเร็จ

เดิมทีระดับนี้ในจักรวาลที่แตกสลายก็นับเป็นหนึ่งในใต้หล้า แต่บัดนี้กลับดูธรรมดาสามัญเกินไป ตรงกันข้ามกลับเป็นจี้จิ่วรุ่นเยาว์แห่งสถานศึกษาจี้เซี่ยที่มีความเป็นไปได้ที่จะทะลวงสู่ระดับจักรพรรดิ

ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดเช่นนี้

นิกายสกัดสวรรค์

นิกายซ่อมสวรรค์

เจ้าราชาบูรพา

ขุมอำนาจโบราณบางแห่ง

กลับหายตัวไปอย่างลึกลับ

หายไปโดยสิ้นเชิง

หากเป็นช่วงแรกยังพอจะพบร่องรอยของพวกเขาได้บ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านพ้นไป มิต้องกล่าวถึงพวกเขา แม้แต่ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิก็ยังมิอาจตรวจพบร่องรอยของพวกเขาได้ ไม่รู้ว่าหายไปที่แห่งใด

เรื่องนี้ก่อให้เกิดความตื่นตระหนกชั่วครู่ในจักรวาลที่แตกสลาย ผู้คนเคยคิดว่าขุมอำนาจเหล่านี้ถูกสกัดสังหาร แต่เมื่อนึกถึงว่าลานประมูลสูงสุดยังคงอยู่ก็ล้มเลิกความคิดนี้ไป ทั้งยังรู้ได้อย่างเลือนรางว่าขุมอำนาจเหล่านี้ได้หลบซ่อนตัวไปแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงเคราะห์กรรมที่กำลังจะปะทุขึ้นในอนาคต

ตระกูลเซียวซึ่งเป็นตระกูลอายุวัฒนะ

ตระกูลหวังซึ่งเป็นตระกูลอายุวัฒนะ

ขุมอำนาจเหล่านี้

ก็สัมผัสได้ถึงวิกฤตเช่นกัน

หากสามารถบรรลุเป็นจักรพรรดิได้ ในอนาคตก็ยังสามารถครอบครองที่ยืนได้แห่งหนึ่ง แต่หากมิอาจบรรลุเป็นจักรพรรดิ ทั้งยังเปิดเผยความมั่งคั่งอันยิ่งใหญ่ ทั้งยังเก็บเกี่ยวผลประโยชน์สูงสุดจากลานประมูลไป นั่นก็คือต้นตอของอันตราย การหายตัวไปเช่นเดียวกับนิกายสกัดสวรรค์และพวกมันบางทีอาจจะเป็นสัจธรรมแห่งนิรันดร์ ขุมอำนาจเหล่านี้ก็เริ่มซ่อนตัวอย่างเงียบเชียบเช่นกัน

หรืออาจจะในมหายุคใดมหายุคหนึ่ง

ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน

และในตอนนั้น

เกรงว่าคงจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินไปแล้ว

ผ่านไปไม่รู้กี่กี่ยุคสมัย

เจ้าแห่งสุสานจักรพรรดิ

ยอดฝีมือแห่งทะเลวิญญาณมรณะ

แรกเริ่มพวกเขาก็พบร่องรอยที่บางเบาอยู่บ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านพ้นไป ร่องรอยเหล่านี้ก็จางหายไป ทั้งยังทอดมองไปยังลานประมูลอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง หากเป็นช่วงแรกสุด เจ้าของลานประมูลจากไปโดยตรง พวกเขาก็ยังอาจจะสกัดชิงทรัพยากรที่ลานประมูลทิ้งไว้ได้ แต่บัดนี้พร้อมกับการซ่อนตัวและหายไปของเหล่าขุมอำนาจ พวกเขาคิดจะได้รับอีกก็เป็นไปไม่ได้แล้ว

พริบตาก็ผ่านไปอีกหลายสิบปี

พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

เรื่องราวผู้คนเปลี่ยนแปลงไป

ภายในจักรวาลที่แตกสลาย

ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิไม่หาได้ยากอีกต่อไปแล้ว

มีเพิ่มขึ้นมาหลายท่าน

เรื่องนี้ทำให้เจ้าแห่งสุสานจักรพรรดิและพวกมันล้วนสัมผัสได้ถึงความตื่นตระหนกและสั่นสะท้าน ท้ายที่สุดแล้วพวกมันคือผู้สูงสุดเขตต้องห้ามที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา แม้จะได้รับการชำระล้างจากโชคสร้างสรรค์ในลานประมูล สามารถฟื้นคืนสู่จุดสูงสุดได้ชั่วคราวโดยไร้กังวล แต่หากเทียบกับเหล่าจักรพรรดิองค์ใหม่เหล่านี้จริง ๆ พวกมันก็มิได้เปรียบ ในชั่วขณะหนึ่ง พวกมันก็ตื่นตระหนกแล้ว เริ่มครุ่นคิดถึงทางถอย ว่าสมควรจะซ่อนตัวไปหลายหมื่นปี หรือหลายแสนปีหรือไม่

ท่ามกลางอารมณ์เช่นนี้

ก็มีระดับจักรพรรดิทยอยซ่อนตัว

ภูเขาร้อยท่อนหายไปแล้ว

แตกต่างไปจากเขตต้องห้ามก่อนหน้านี้

ครั้งนี้เป็นการหายไปอย่างสิ้นเชิง ในจักรวาลที่แตกสลายได้ก่อให้เกิดระลอกคลื่นขึ้น เช่นนี้ยิ่งกระตุ้นเหล่าระดับจักรพรรดิเหล่านั้น ในยุคแห่งความโกลาหลเช่นนี้ แม้แต่ระดับจักรพรรดิก็ยังมิอาจดำรงอยู่ยาวนานรับประกันความปลอดภัยของตนเองได้ ตนเองก็ยังคงต้องระมัดระวังไว้จะดีกว่า

ลานประมูล

ยังคงเป็นเช่นเคย

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สูงสุด

ผู้จาริกแสวงบุญมีอยู่มากมาย

บัดนี้ ยังมีอัจฉริยะนับไม่ถ้วนเดินทางมายังที่แห่งนี้ พวกเขาส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนรุ่นใหม่ ไม่เคยได้สัมผัสกับความรุ่งโรจน์ของลานประมูล ท้ายที่สุดแล้วเวลาผ่านไปจนถึงบัดนี้ ลานประมูลก็มิได้จัดการประมูลมานานกว่าร้อยปีแล้ว คนรุ่นใหม่กลับผลัดเปลี่ยนรุ่นแล้วรุ่นเล่า พวกเขาเพียงได้ยินถึงปาฏิหาริย์ เดินทางมาเพื่อจาริกแสวงบุญ แต่กลับจากไปโดยไม่ได้รับสิ่งใด

หน้าลานประมูล ก็มีคู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่ง กำลังมองดูโถงตำหนักอันโอ่อ่าเบื้องหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น มีทั้งการจาริกแสวงบุญและมีความคลั่งไคล้ ดวงตาของเยาวชนหนุ่มร้อนแรงกล่าวว่า “ข้าได้ยินมาว่า ลานประมูลแห่งนี้เคยสูงสุดอย่างยิ่งยวด แม้แต่ยอดฝีมือระดับจักรพรรดิก็เป็นได้เพียงผู้เฝ้าประตูของเขาเท่านั้น”

“จริงหรือ?” เยาวชนหญิงก็มีความเทิดทูนเช่นกัน ข่าวลือเหล่านี้ก็เคยได้ยินมาบ้างเพียงแต่ไม่กล้าเชื่อ ยอดฝีมือระดับจักรพรรดินั้นคือคนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของจักรวาลที่แตกสลาย แต่กลับทำได้เพียงกลายเป็นผู้เฝ้าประตูของเขา แล้วเจ้าของลานประมูลข้างในจะแข็งแกร่งเพียงใดกัน?

“น่าเสียดาย ลานประมูลมิได้จัดการประมูลมานานหลายปีแล้ว!” เยาวชนหนุ่มผู้นั้นก็ผิดหวังอีกครั้ง

ระหว่างที่สนทนากัน

ลานประมูลอันยิ่งใหญ่แห่งนั้นก็พลันสั่นสะท้านขึ้นมา

“หึ่ง!”

เยาวชนหนุ่มสาวมองไปอย่างตกตะลึง

มิใช่เพียงพวกเขา

บนตลาดมืด

ยิ่งไม่รู้ว่ามีกี่คนที่พากันมองไปอย่างใจสั่น

ผู้บำเพ็ญที่แข็งแกร่งบางคนยิ่งหายใจถี่กระชั้น

ตกตะลึงถึงขีดสุด

ลานประมูลที่ถูกผนึกไว้กว่าร้อยปีแห่งนี้......ขยับแล้ว!

ฉู่สวินยืนอยู่บนชั้นบนทอดมองลงไปเบื้องล่างอย่างแผ่วเบา ในดวงตาก็มีความรู้สึกที่ซับซ้อน ร้อยปีมานี้โลกภายนอกเกิดความเปลี่ยนแปลงมากมาย คนที่สมควรจะย่อยสลายก็ได้ย่อยสลายไปแล้ว คนที่สมควรจะซ่อนตัวก็ได้ซ่อนตัวไปแล้ว การอยู่ต่อไปก็ไร้ความหมายแล้ว และครั้งนี้เขาก็ไม่เตรียมจะพาหลินเสวียนไปด้วย ให้เขาคอยดูแลจักรวาลที่แตกสลายแห่งนี้ แม้จะเลวร้ายก็คงจะเลวร้ายไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ท้ายที่สุดแล้ว

ระดับจักรพรรดิซ่อนตัว

เซียนก็ไม่ปรากฏ

อาศัยแผนสำรองเล็กน้อยที่ตนเองทิ้งไว้ให้หลินเสวียน ก็เพียงพอที่จะทำให้จักรวาลที่แตกสลายไร้กังวล แม้จะเกิดยุคมืดชั่วคราวขึ้นมา แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

“ไปแล้ว!”

ฉู่สวินเอ่ยเสียงเบา ผ่านชั้นสองไปก็ได้เห็นเยาวชนหนุ่มสาวที่ตกตะลึงคู่นั้น มองดูสีหน้าของพวกเขา ฉู่สวินก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ ราวกับได้เห็นตนเองยามที่มาถึงครั้งแรก และยามที่ฮั่วเยาเหราเพิ่งจะพบตนเอง แย้มยิ้มเบา ๆ ส่ายหน้ากล่าวว่า “ลาก่อน!”

(จบบริบูรณ์!)

จากผู้แปลคุนเผิง: จบไปแล้วครับ เป็นการจบปลายเปิด พระเอกกำลังจะไปโลกเซียน ขอบคุณที่ติดตามมาจนจบนะครับ สัญญาว่าจะหานิยายคุณภาพดีมาอีกครับ