ระบบประมูลบอสวายร้าย ตอนที่ 400 สมกับที่เป็นท่านเจ้าของ

ระบบประมูลบอสวายร้าย ตอนที่ 400 สมกับที่เป็นท่านเจ้าของ

“หินศักดิ์สิทธิ์ 4,000 ล้านก้อน!”

“หินศักดิ์สิทธิ์ 10,000 ล้านก้อน!”

“หินศักดิ์สิทธิ์ 50,000 ล้านก้อน!”

“หินศักดิ์สิทธิ์ 100,000 ล้านก้อน!”

แทบจะในชั่วพริบตาที่ค้อนประมูลตกลงมา เสียงก็ได้พุ่งสูงขึ้นไปถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ มิต้องกล่าวถึงคู่แข่งธรรมดา แม้แต่ผู้สูงสุดก็ยังต้องรู้สึกไร้เรี่ยวแรง

“นี่......!” เจ้าภูเขาไท่หางถึงกับพูดไม่ออกด้วยความตกตะลึง แม้จะรู้ว่าโอกาสที่จะเก็บตกของดีนั้นมีน้อยยิ่งนัก เกือบจะไม่มีเลย แต่ก็ยังคงถูกการประมูลราคาที่น่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้ตกตะลึงไป

“ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!” ใบหน้าที่งดงามของฉู่จีแห่งตำหนักธิดาเทพก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงเช่นกัน ความเร็วนี้ช่างรวดเร็วเกินไปแล้ว ไม่เหลือช่องว่างให้ได้ตอบสนองเลยแม้แต่น้อย แทบจะในขณะที่เสียงของคนก่อนหน้ายังไม่ทันจะสิ้นสุด คนต่อไปก็เสนอราคาสูงขึ้นมาทันที

“น่าสะพรึงกลัว!” เจ้าแคว้นโหลวหลานก็รู้สึกไร้เรี่ยวแรงอยู่บ้าง เมื่อนึกถึงยามที่พวกเขามาถึงครั้งแรกช่างองอาจผึ่งผายเพียงใด แต่บัดนี้กลับกระทั่งราคาเริ่มต้นของการประมูลก็ยังมิอาจตะโกนออกมาได้

“หินศักดิ์สิทธิ์ 200,000 ล้านก้อน!”

“หินศักดิ์สิทธิ์ 300,000 ล้านก้อน!”

“หินศักดิ์สิทธิ์ 400,000 ล้านก้อน!”

มุมปากของผู้สูงสุดยอดพิศวงก็กระตุกเล็กน้อย ราคาที่พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัวนี้แม้แต่เขามองดูก็ยังต้องจุ๊ปากไม่หยุด พึมพำว่า “คนเหล่านี้ร่ำรวยถึงเพียงนี้เชียวรึ?”

ผู้สูงสุดอารามอุดรเหลือบมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังประมูลราคา พบว่าผู้ที่ตบะต่ำที่สุดล้วนเป็นขุมอำนาจชั้นนำของนครจักรพรรดิ กระทั่งกึ่งจักรพรรดิก็ยังมีหลายท่านที่เอ่ยปากประมูลราคา ในสถานการณ์เช่นนี้ ไหนเลยจะมีคุณสมบัติให้พวกเขาได้ประมูลราคาเล่า

“อมิตาภพุทธ!” ผู้สูงสุดปฐมจักจั่นเอ่ยพระนามพุทธะคราหนึ่ง ทั้งยังกล่าวว่า “ยังคงเป็นเหล่าขุมอำนาจท้องถิ่นแห่งดินแดนบรรพกาลเหล่านี้ที่มองการณ์ไกล พวกเราสมควรจะเรียนรู้จากพวกเขา!”

กลุ่มคนมองไป ก็ได้เห็นว่าคนจากดินแดนบรรพกาลเหล่านี้ไม่ถามไม่สนใจแต่เนิ่น ๆ แล้ว กลับจมดิ่งอยู่กับการไตร่ตรองอย่างเต็มที่ คิดจะได้รับแรงบันดาลใจสักเล็กน้อยจากม้วนภาพหกพู่กันนี้

“จุ๊!”

มุมปากของผู้สูงสุดแห่งราชวงศ์ต้าหลีก็กระตุกเล็กน้อยเช่นกัน รู้ดีว่าเรื่องการประมูลราคานี้คงจะไม่ถึงตาตนเองแล้ว พึมพำว่า “ก็เรียนรู้จากคนเหล่านี้หยั่งรู้ไตร่ตรองดู ไม่แน่ว่าจะตระหนักรู้สิ่งใดขึ้นมาได้!”

ผู้สูงสุดจู๋ชิงภายในห้องรับรองแขกพิเศษของสถานศึกษาจี้เซี่ยก็อยู่ด้วยเช่นกัน เขาเคยเข้าร่วมมาแล้วหลายครั้ง ระดับบนร่างก็ได้มาถึงจุดวิกฤตแต่เนิ่น ๆ แล้ว ห่างจากกึ่งจักรพรรดิเพียงก้าวเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งประกายแสงแห่งจิตวิญญาณที่เบ่งบานขึ้นมาชั่วครู่เมื่อครู่นี้ ยิ่งราวกับได้รับพรจากสวรรค์ ได้รับประโยชน์มากมาย เอ่ยกับตนเองว่า “ข้าบางทีอาจจะอาศัยโอกาสนี้ทะลวงสู่กึ่งจักรพรรดิได้!”

จี้จิ่วรุ่นเยาว์มองไปอย่างประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อนึกถึงว่าช่วงเวลานี้แม้ผู้สูงสุดจู๋ชิงจะเงียบงันไป แต่ก็ยังคงเติบโตขึ้นอย่างมั่นคงมาโดยตลอด ก็กล่าวว่า “พยายามทะลวงสู่กึ่งจักรพรรดิให้ได้โดยเร็ว ข้าจะไม่ไปหยั่งรู้แล้ว!”

เขาสามารถตระหนักรู้ถึงความไม่ธรรมดาของม้วนภาพหกพู่กันนี้ได้ แม้แต่ประมุขสถาบันก็ยังหยั่งรู้ไม่ทะลุปรุโปร่ง ในชั่วเวลาสั้น ๆ ก็ไม่คิดว่าตนเองจะมีการเก็บเกี่ยวอันใด ตรงกันข้ามกลับเป็นการชมดูการประมูลราคาในงานที่น่าสนใจอย่างยิ่ง

หินศักดิ์สิทธิ์ 1 ล้านล้านก้อน

หินศักดิ์สิทธิ์ 2 ล้านล้านก้อน

หินศักดิ์สิทธิ์ 3 ล้านล้านก้อน

การประมูลราคาในงานยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เจ้าตระกูลแห่งสำนักหยินหยางลงสนามแล้ว อดรนทนไม่ไหว หากเป็นปกติเพียงแค่ไม่กี่ลมหายใจนี้เขาย่อมไม่รีบร้อนเป็นแน่ แต่ของสิ่งนี้กลับทำให้เขาใจเต้นอย่างแท้จริง

นิกายสกัดสวรรค์

นิกายซ่อมสวรรค์

สองขุมอำนาจที่ไม่ลงรอยกันนี้ก็ทยอยเข้าร่วมด้วย ที่จริงแล้วเป็นเพราะอารมณ์ก่อนหน้านี้ถูกปลุกเร้าขึ้นมาอย่างร้อนแรงเกินไป ช่างเป็นจังหวะที่เหมาะสมอย่างยิ่ง ตั้งแต่ค้อนประมูลตกลงมาจนถึงบัดนี้ยังไม่ถึงสิบลมหายใจ

ฮั่วเยาเหราอุทานด้วยความตกตะลึงและเทิดทูนว่า “สมกับที่เป็นท่านเจ้าของโดยแท้จริง!”

ของชิ้นที่สองนี้เพิ่งจะเริ่มต้นไปนานเท่าใด การประมูลราคาก็พุ่งสูงขึ้นไปเกือบจะถึงห้าล้านล้านแล้ว หากเปลี่ยนเป็นนาง นางยอมรับว่าไม่มีทางไปถึงระดับนี้ได้อย่างแน่นอน

แม้รูปลักษณ์ของนางจะเย้ายวนและเปี่ยมเสน่ห์ น่าหลงใหลอย่างยิ่ง แต่ก็ต้องดูว่าเป็นผู้ใด หากเป็นผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับผู้สูงสุด ย่อมสามารถทำให้พวกเขาลุ่มหลงจนกลับตาลปัตรได้ แต่ในห้องรับรองแขกพิเศษชั้นสองเหล่านั้นล้วนเป็นบุคคลสำคัญอันใดกัน ระดับจักรพรรดิมีอยู่เป็นกอง นานมาแล้วที่เคยได้เห็นสตรีโฉมงามล่มเมืองนานาชนิด เพียงอาศัยรูปลักษณ์ภายนอก ย่อมมิอาจปลุกเร้าเพลิงปรารถนาของคนเหล่านี้ได้โดยแท้จริง

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งมีชีวิตจากภูเขาร้อยท่อน ยังมีเทพหลิว เหล่านี้ล้วนเป็นสตรีผู้มีท่วงทางสง่างามไร้ผู้ใดเทียมทาน ยิ่งไม่มีทางที่จะใจเต้นเพราะนาง

“หากสามารถจมดิ่งอยู่ได้อีกสักครู่ก็คงจะดี!” บ่าวชราชุดคลุมเทาที่มุมลานประมูลก็กำลังพึมพำกับตนเองเสียงเบาเช่นกัน เมื่อครู่เขาก็จมดิ่งอยู่ข้างในมีการเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่

“เป๊าะ!”

ลมหายใจถัดมา

บ่าวชราชุดคลุมเทา

จักรพรรดินีเหยาฉือ

คนทั้งสองต่างก็จมดิ่งอยู่ภายในม้วนภาพหกพู่กัน

ฉู่สวินเหลือบมองด้วยหางตา สามารถมองเห็นสีหน้าตกตะลึงของคนทั้งสองได้ มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่แสดงสีหน้า ของสิ่งนี้เดิมทีก็ถูกนำมาประมูล ก่อนหน้านี้มีประโยชน์อันใดไหนเลยจะลืมคนของตนเองได้

ประมุขสถาบันแห่งสถานศึกษาจี้เซี่ยเพียงมองปราดเดียวก็มองออกว่าบ่าวชราชุดคลุมเทาที่มุมห้องได้ตกอยู่ในขอบเขตที่ลึกล้ำแห่งหนึ่ง ทั่วร่างอบอวลไปด้วยกลิ่นอายเทพที่มิอาจเอ่ยออกมาได้และมิอาจอธิบายได้ ดวงตาเจือความอิจฉาอย่างรุนแรง แต่ในใจก็พลันบังเกิดเจตจำนงต่อสู้อันร้อนแรงขึ้นมา กล่าวอย่างร้อนแรงว่า “ลานประมูลแห่งนี้น่าสะพรึงกลัวกว่าที่จินตนาการไว้มากนัก เช่นนั้นของสิ่งนี้ยิ่งต้องคว้ามาให้ได้!”