ระบบประมูลบอสวายร้าย ตอนที่ 365 เจ้าแห่งแดนฝังศพที่แท้จริง

ระบบประมูลบอสวายร้าย ตอนที่ 365 เจ้าแห่งแดนฝังศพที่แท้จริง

โครม! ส่วนลึกของแดนฝังศพ

ดวงตาอันมืดมนคู่นั้นพลันเย็นเยียบลงในทันที มันประจบประแจงก็จริง แต่ก็มิใช่ว่าจะไร้เรี่ยวแรงโดยสิ้นเชิง ฉู่สวินช่างอำนาจบาตรใหญ่เกินไปแล้ว สังหารร่างสิงสู่ที่มีจิตตระหนักรู้ของมันอยู่สายหนึ่งไปโดยตรง

“นี่คือต้องสังหารให้สิ้นซากโดยแท้จริง!”

“ไม่สู้ตายจนถึงที่สุดไม่ได้แล้ว!”

รูม่านตาของมันมืดมน ไอสังหารกำลังเบ่งบาน

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว

ก็ไม่มีอะไรจะกล่าวอีกต่อไปโดยแท้จริง

“ก็สมควรจะให้ชาวโลกได้เห็นความน่าสะพรึงกลัวของแดนฝังศพของข้าบ้าง มิเช่นนั้นแล้ว สุนัขแมวตัวใดก็กล้าจะมาหาเรื่อง!” จิตสังหารของมันคำรามก้องอยู่ในใจ

แดนฝังศพยิ่งมีอัสนีบาตฟ้าบุพกาลม้วนตัวในชั่วพริบตา หมอกเซียนบดบังท้องนภา ไม่รู้ว่าผืนดินกี่หมื่นลี้ต้องพังทลายลง เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด

ทั้งยังนภาถูกฉีกกระชาก มีดวงดาวร่วงหล่น มีฝนโลหิตโปรยปราย ราวกับมีผู้ใดกำลังร่ำไห้ จักรวาลผืนนี้ล้วนโศกเศร้าไปพร้อมกัน

โลกภายนอก ทุกคนต่างก็ตกตะลึงไป

แม้แต่เหล่าผู้สูงสุดก็ยังสั่นสะท้าน ดวงวิญญาณสัมผัสได้ถึงมหาความชั่วร้ายอันไร้ที่สิ้นสุด จ้องมองแดนฝังศพที่ม้วนตัวอย่างเป็นอมตะนั้น จิตใจจมดิ่งอยู่ในความสั่นสะเทือน กล่าวว่า “นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของเจ้าแห่งแดนฝังศพหรือ?”

ห่างไกลนับร้อยล้านลี้ อำนาจที่แผ่ออกมาก็เพียงพอที่จะทำให้ดวงวิญญาณต้องสั่นสะท้าน หากลงมือกับพวกข้า เกรงว่าเพียงแค่สายตาที่ดูแคลนสายหนึ่งก็เพียงพอที่จะสังหารได้อย่างง่ายดายแล้ว

น่ากลัวเกินไปแล้ว

ก็น่าสะพรึงกลัวเกินไป

ทว่า

ฉู่สวินกลับยืนอยู่ท่ามกลางฉากที่สั่นคลอนนี้ สีหน้าสงบนิ่งและเยือกเย็น ไม่มีการเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย สายตาที่ลึกล้ำจับจ้องไปยังความเปลี่ยนแปลงภายในแดนฝังศพ

ปราณเซียนนั้นกำลังค่อย ๆ สลายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือปราณสุสาน ปราณมรณะ ปราณโรยราอันหนักอึ้ง ทำให้จิตใจของผู้คนบังเกิดความกดดัน มีความยากลำบากที่มิอาจเอ่ยออกมาได้ แม้จะเป็นระดับจักรพรรดิมาก็มิอาจทนรับได้

“การไม่นำเสี่ยวจิ่วกับเสี่ยวปามาด้วยเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง!” ฉู่สวินคิดในใจ พลังอำนาจของเจ้าแห่งแดนฝังศพผู้นี้คือมหาความชั่วร้ายอย่างแน่นอน ทั้งสองคนย่อมมิอาจทนรับได้โดยสิ้นเชิง

ทั้งยังมาถึงตอนนี้ตัวจริงก็ยังไม่ปรากฏกาย เพียงอาศัยอำนาจก็เพียงพอที่จะหยิ่งผยองเหนือหล้า กดดันเหล่าจักรพรรดิจนยากจะเงยหน้าขึ้นมาได้ ไม่เสียทีที่เป็นเขตต้องห้ามอันดับหนึ่ง

“โครม!”

ฝนโลหิตโปรยปรายทั่วท้องนภา ลมหยินพัดหวีดหวิว มองเห็นซากปรักหักพังได้ทุกหนทุกแห่ง บางส่วนร่วงหล่นลงมาจากความว่างเปล่า บางส่วนมีฝนโลหิตผุดขึ้นมาจากใต้ปฐพี ฉากนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว

และบุรุษร่างกำยำผู้หนึ่งดวงตาทั้งสองข้างก็สาดประกายปราณมารอันไร้ที่สิ้นสุดออกมา เขายืนอยู่ ณ ที่แห่งนั้นราวกับเป็นจอมมารไร้เทียมทาน อำนาจกดดันดุจคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ ทำให้ผู้คนต้องเกรงกลัวและหวาดหวั่นจากก้นบึ้งของหัวใจ

เจตจำนงมารอันไร้ที่สิ้นสุดม้วนตัวอย่างเป็นอมตะ ก้องกังวานอยู่ระหว่างฟ้าดิน ควบแน่นเป็นมังกรมารทมิฬเก้าหัวอันน่าสะพรึงกลัว ดวงตาที่สะกดขวัญคู่นั้นยิ่งทำให้ผู้คนต้องหวาดหวั่น

“นี่คือเจ้าแห่งแดนฝังศพหรือ?” เฟิงเนี่ยทอดถอนใจ อำนาจมารอันไร้ที่สิ้นสุดนั้นวนเวียนอยู่ พลังระเบิดที่ซ่อนอยู่ใต้กล้ามเนื้อทั่วร่าง ดุจคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ หากไม่เคลื่อนไหวก็แล้วไป หากเคลื่อนไหวก็ทำลายล้างโลก

“น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ข้าเกรงว่ากระทั่งร่างกายเนื้อของเขาก็มิอาจฉีกกระชากได้!” ราชันหกมงกุฎพึมพำ เขาบรรลุเป็นระดับจักรพรรดิแล้ว ทั้งยังกล้าที่จะสังหารจักรพรรดิข้ามระดับตั้งแต่ยังอยู่ในระดับกึ่งจักรพรรดิ พลังอำนาจของตนเองน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับบุรุษผู้สง่างามผู้นั้นกลับขาดความมั่นใจ

ช่องว่างท้ายที่สุดแล้วก็ใหญ่เกินไป

“เจ้าแห่งแดนฝังศพหรือ?” ดวงตาของฉู่สวินก็จับจ้องไปยังร่างที่กำยำเบื้องหน้านี้เช่นกัน เมื่อเทียบกันแล้ว รูปร่างของเขากลับสูงโปร่ง ยืนตัวตรง ราวกับเซียนที่ถูกเนรเทศยืนอยู่อย่างสงบนิ่ง ณ ที่แห่งนั้น

“โครม!”

ในชั่วพริบตา กลุ่มเมฆบนท้องนภาก็คำรามก้อง มังกรมารเก้าหัวกำลังคำรามใส่ฉู่สวิน บุรุษผู้สง่างามที่อำนาจมารสะกดขวัญผู้นั้นเอ่ยอย่างเฉียบคมว่า “เจ้าของลานประมูล จำเป็นต้องสู้กันสักตั้งหนึ่งหรือไม่ ตอนนี้ถอยไปก็ยังทัน!”

ปัง ปัง ปัง ปัง!

หัวมังกรมารเก้าหัวนั้นระเบิดออกติดต่อกัน

ในเมื่อร่างจริงมาถึงแล้ว จะมีเรื่องให้หยุดมือได้อย่างไร?

“รนหาที่ตาย!”

บุรุษผู้ครอบงำที่ถูกอำนาจมารปกคลุมตะคอกอย่างเย็นชา ยกมือขึ้นสะกดข่ม กฎเกณฑ์มหามรรคอันไร้ที่สิ้นสุดระหว่างฟ้าดินล้วนก้องกังวาน เพียงอาศัยพลังของร่างกายเนื้อก็เพียงพอที่จะสั่นสะเทือนนภาได้ นับเป็นกฎเกณฑ์แห่งฤทธาขั้นสูงสุด

เจ้าแห่งทะเลวิญญาณมรณะ

เจ้าแห่งสุสานจักรพรรดิ

ผู้สูงสุดเขตต้องห้ามแห่งชีวิต

สิ่งมีชีวิตจากภูเขาร้อยท่อนล้วนอดไม่ได้ที่จะเผยความตกตะลึงออกมา

ทว่า

ดวงตาของฉู่สวินกลับมิได้เหลือบมองแม้แต่ครั้งเดียว แต่กลับทอดมองลงไปเบื้องล่างอย่างเย็นชา ที่นั่นมีโลงศพอันน่าสะพรึงกลัวโลงหนึ่งถูกไอชั่วร้ายวนเวียนปกคลุมอยู่

ค่อย ๆ ยื่นมือข้างหนึ่งออกมา นั่นคือมือที่มีเล็บยาวมากข้างหนึ่ง กดลงบนขอบโลงศพอย่างแรง บนโลงศพมีสนิมเขียว ที่มากกว่านั้นคือลวดลายที่พร่ามัวซึ่งถูกสลักไว้ ขับเน้นให้มือที่แห้งเหี่ยวและมีเล็บราวกับตะขอเหล็กนั้นโดดเด่นอย่างยิ่งยวด

ท่านผู้นี้......

ถึงจะเป็นตัวจริง

หากเป็นคนภายนอกที่ไม่มีการป้องกันย่อมต้องประสบเคราะห์กรรมเป็นแน่ แต่ภายใต้การครอบคลุมของระบบ แดนฝังศพไม่มีความลับแม้แต่น้อย และที่ซ่อนของเจ้าแห่งแดนฝังศพก็ถูกเขามองทะลุปรุโปร่งนานแล้ว

แกรก!

มือข้างนั้นชั่วร้ายอย่างยิ่งยวด มันขาดปราณโลหิต ทั้งยังหยาบกร้านและแห้งเหี่ยวอย่างหาที่เปรียบมิได้ เล็บดำเป็นมันวาว ยาวกว่าครึ่งฉื่อ บัดนี้กำลังผลักโลงศพ เผยให้เห็นรอยแยกสายหนึ่ง

มือของมันค่อย ๆ ยื่นออกมา แต่กลับมิได้โจมตีในทันที ราวกับกำลังลอบมอง กำลังวนเวียนรอคอยอยู่ในความมืดมน ส่วนบุรุษร่างกำยำที่ปราณมารวนเวียนอยู่นั้นเป็นเพียงเปลือกนอกที่ใช้ดึงดูดความสนใจเท่านั้น