ระบบประมูลบอสวายร้าย ตอนที่ 006 จำนวนเงินอันน่าสะพรึงกลัว!

ระบบประมูลบอสวายร้าย ตอนที่ 006 จำนวนเงินอันน่าสะพรึงกลัว!

“70 ล้านก้อน!”

“71 ล้านก้อน!”

“72 ล้านก้อน!”

“73 ล้านก้อน!”

“74 ล้านก้อน!”

การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไป

เมื่อราคามาถึง 79 ล้านก้อน เจ้าเมืองตลาดมืดในห้องส่วนตัวหมายเลขหกก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เอ่ยคำที่ทำให้ทั้งตลาดมืดต้องเงียบสงัด “100 ล้านก้อน!”

น้ำเสียงนั้นยิ่งใหญ่และกึกก้อง

ทันทีที่สิ้นเสียง ก็ทำลายความจอแจทั้งหมดลง

แม้แต่ผู้คนที่เริ่มรู้สึกชาชินก็ยังต้องหันกลับมาจับจ้องอีกครั้ง

หินวิญญาณระดับสูงสุด 100 ล้านก้อน

ตัวเลขที่บ้าคลั่ง

หากเป็นวันวาน

แทบจะไม่มีผู้ใดกล้าคิด

แต่บัดนี้

มันดูเหมือนจะเป็นเพียงตัวเลขธรรมดา ๆ

ท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วน ดวงตาของเจ้าเมืองตลาดมืดกลับลึกล้ำและสงบนิ่ง ตอนที่การประมูลเพิ่งเริ่มต้น เขาเป็นผู้ที่เปล่งเสียงคนแรกด้วยราคา 2,000, ก้อน เมื่อคิดดูตอนนี้ ช่างดูใจแคบไปบ้าง

ดังนั้นหลังจากเอ่ยปากครั้งนั้น เขาก็ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันอีกเลย เฝ้ามองราคาที่ไต่ระดับสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง หากเป็นไปตามนี้ เกรงว่ามันจะเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ แม้แต่ 200 ล้านก้อนก็ยังยากที่จะคว้ามาได้

ด้วยเหตุนี้เขาจึงเสนอตัวเลขที่น่าตกตะลึงออกมาโดยตรง

หนึ่งร้อยล้าน

ต้องยอมรับว่า

การเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพของตัวเลขนี้ เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนสงบลงได้

เหล่าผู้ที่เคยประมูลอย่างบ้าคลั่งก่อนหน้านี้ต่างก็พากันเงียบเสียงลงโดยพร้อมเพรียงกัน กำลังครุ่นคิดว่าตนเองมีความสามารถพอที่จะนำหินวิญญาณระดับสูงสุดออกมามากมายเพียงนี้หรือไม่ และถ้ามีความสามารถพอ มันคุ้มค่าหรือไม่

ผลลัพธ์จากการครุ่นคิด

คุ้มค่า!

“110 ล้านก้อน!” เพราะมันคุ้มค่า จึงมีคนเอ่ยปากขึ้นทันที เช่นผู้เฒ่าทะเลสาบดวงใจจากห้องส่วนตัวหมายเลขเจ็ด ในอดีตเขาก็เคยเป็นวายร้ายคนหนึ่งในดินแดนบรรพกาล มีชื่อเสียงด้านความโหดเหี้ยมอยู่ภายนอก เคยสังหารล้างขุมอำนาจชั้นนำหลายแห่งด้วยตัวคนเดียว ทรัพย์สินย่อมไม่ธรรมดา

“120 ล้านก้อน!” เจ้าเมืองตลาดมืดกล่าว

“130 ล้านก้อน!”

“150 ล้านก้อน!” เจ้าเมืองตลาดมืดเพิ่มราคาอีกครั้ง และครั้งนี้เพิ่มขึ้นโดยตรงถึง 20 ล้านก้อน จนทำให้แม้แต่ผู้เฒ่าทะเลสาบดวงใจยังต้องนิ่งเงียบไปเล็กน้อย กำลังครุ่นคิดว่าคุ้มค่าหรือไม่

คุ้มค่า!

ยังคงคุ้มค่าอย่างยิ่ง

แต่ทว่า

ผู้เฒ่าทะเลสาบดวงใจไม่ได้ขาดแคลนต้นกำเนิดแห่งชีวิตหยดนี้มากนัก

แม้ว่ามันจะล้ำค่าไร้เทียมทาน แต่เขาอยู่ตัวคนเดียว ไม่มีนิกายไม่มีสำนัก แม้จะได้มาก็ทำได้เพียงใช้เอง และสภาพของตนเองเขาย่อมรู้ดี การใช้ต้นกำเนิดแห่งชีวิตหยดนี้เป็นเพียงการสิ้นเปลือง

หากเป็นเพียง 150 ล้านก้อน หรือแม้แต่ 200 ล้านก้อน เขาก็ยังคงรู้สึกว่าคุ้มค่ามาก และจะประมูลไปอย่างสบายใจ

เพียงแต่เจ้าเมืองตลาดมืดจะยอมปล่อยมือ ไม่สู้ราคาต่อแล้วหรือ

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

สายตาของเขาก็เหลือบมองไปยังสิ่งของเทพไร้เทียมทานอีกสองชิ้นที่ยังคงถูกปกคลุมด้วยประกายแสงลึกลับ แล้วพึมพำกับตนเองอย่างแผ่วเบา “บางทีอาจจะไม่คุ้มแล้ว!” สายตาของเขาก็มองไปยังห้องส่วนตัวหมายเลขหกอย่างเรียบเฉย กล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าเมืองชื่นชอบถึงเพียงนี้ เช่นนั้นก็ขอยอมให้!”

“ขอบคุณมาก!”

เจ้าเมืองตลาดมืดกล่าวขอบคุณ

แต่คำพูดยังไม่ทันจะขาดหาย

“160 ล้านก้อน!” เสียงที่ใสกังวานน่าฟังดังขึ้น ดึงดูดสายตานับไม่ถ้วน

“เป็นฉู่หรงอวี๋!”

ผู้คนจำนวนมากต่างตกใจเล็กน้อย

สตรีโฉมงามล่มเมืองแห่งตระกูลฉู่ ไม่เพียงแต่มีรูปโฉมที่น่าตื่นตะลึง พรสวรรค์ของนางเองก็โดดเด่นอย่างยิ่งยวด ว่ากันว่าตระกูลฉู่ได้แอบบ่มเพาะนางให้เป็นผู้สืบทอดรุ่นต่อไปอย่างลับ ๆ บัดนี้การที่นางเอ่ยปาก ก็ทำให้ผู้คนไม่น้อยตกใจเช่นกัน

“170 ล้านก้อน!” เจ้าเมืองตลาดมืดกล่าวอย่างเรียบเฉย

“180 ล้านก้อน!”

“190 ล้านก้อน!”

“200 ล้านก้อน!” น้ำเสียงของเจ้าเมืองตลาดมืดหนักขึ้นสามส่วน สองร้อยล้านคือขีดจำกัดสูงสุดที่เขาสามารถนำออกมาได้แล้ว เมื่อเสียงนี้สิ้นสุดลง ผู้คนมากมายต่างรอคอยอย่างเงียบ ๆ ตระกูลฉู่ จะยอมแพ้หรือไม่

สองร้อยล้านก้อน!

จำนวนเงินอันน่าสะพรึงกลัว

เกินกว่าความคาดหมายของผู้คนไปแล้ว

ทว่า ความเงียบงันดำเนินไปเพียงชั่วสองลมหายใจ ฉู่หรงอวี๋ก็กล่าวต่อ “210 ล้านก้อน!”

ในชั่วขณะนี้

ใบหน้าของเจ้าเมืองตลาดมืดพลันซีดเผือดเล็กน้อย ฝ่ามือยิ่งกำที่นั่งข้างกายแน่นขึ้น ดวงตาแดงก่ำ สองร้อยสิบร้านก้อนเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้แล้ว ไม่ใช่จำนวนที่เขาสามารถนำออกมาได้

เขาไม่ยอมแพ้

มองไปยังตำแหน่งของฉู่หรงอวี๋

แล้วก็มองไปยังต้นกำเนิดแห่งชีวิตหนึ่งหยด

สุดท้ายก็หมดแรงราวกับอากาศถูกปล่อยออกมา ทรุดตัวลงตรงนั้น

ปล้นหรือ

หากเป็นเพียงตระกูลฉู่ก็แล้วไป ถึงตอนนั้นก็แค่คว้าต้นกำเนิดแห่งชีวิตหยดนี้แล้วหนีไปโดยตรง ดินแดนบรรพกาลกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต เชื่อมต่อกับระนาบโลกเบื้องล่างนับไม่ถ้วน เพียงแค่หาที่ซ่อนสักแห่ง ตระกูลฉู่ก็ยากที่จะตามหาได้

แต่ทว่า นี่คือลานประมูลไร้เทียมทาน

มีเจ้าของลานประมูลที่ลึกล้ำจนไม่อาจหยั่งถึงได้

มีบ่าวชราชุดเทาที่ไม่สะดุดตาคนหนึ่ง

การมีอยู่ของคนทั้งสอง

ทำให้เขาไม่เกิดความคิดที่จะปล้นชิงแม้แต่น้อย

หลังจากที่หมดแรง

เขาก็ถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ “ช่างเถิด แม้จะพลาดต้นกำเนิดแห่งชีวิตหยดนี้ไปก็ไม่เป็นไร ขอเพียงได้บำเพ็ญที่นี่อีกสักระยะ อาจจะสามารถรักษาอาการบาดเจ็บแอบแฝงบนร่างกายได้!”

“เหอะ ๆ!”

ฉู่หรงอวี๋เผยรอยยิ้มที่สดใส

สำเร็จแล้ว

แม้แต่เจ้าเมืองตลาดมืดยังยอมแพ้

นี่จะต้องเป็นของในกำมืออย่างแน่นอน

น่าเสียดาย

ที่เสียงอันเรียบเฉยอย่างที่สุดเสียงหนึ่งได้ดังขึ้น “250 ล้านก้อน!”

“ซี้ด!”

ภายในลานประมูล

เงียบสงัดในทันใด

สายตานับไม่ถ้วน

ต่างจับจ้องไปยังห้องส่วนตัวหมายเลขสี่

ณ ที่แห่งนั้นมีเสียงที่สงบนิ่งดังออกมา แต่เมื่อตกอยู่ในหูของทุกคน มันกลับไม่สงบนิ่งเลย

ฉู่หรงอวี๋ก็หันขวับไปในทันที มองไปยังห้องส่วนตัวหมายเลขสี่ นางย่อมฟังออกว่าเป็นเสียงของผู้ใด บุตรกิเลนแห่งตระกูลหวัง ตระกูลหวังซึ่งเป็นหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่แห่งดินแดนบรรพกาล รากฐานที่สั่งสมมาก็ไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าตระกูลเซียว

ภายใต้น้ำเสียงที่สงบนิ่งของหวังฉงกลับแฝงไว้ด้วยความคลุ้มคลั่งอย่างถึงที่สุด หากมีผู้ใดได้เห็นสีหน้าของเขาในตอนนี้ แม้แต่จะเกิดความหวาดกลัวขึ้นมา เพราะมันน่ากลัวเกินไปแล้ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติ

ไม่มีผู้ใดที่หัวใจสั่นสะท้านและปรารถนาต้นกำเนิดแห่งชีวิตหยดนี้มากไปกว่าหวังฉงอีกแล้ว

คนอื่น ๆ มองเห็นเพียงความสูงส่งของตระกูลหวัง

มองเห็นเพียงความน่าสะพรึงกลัวของตระกูลหวัง หนึ่งในสิบตระกูลใหญ่โบราณ ปกครองโลกเบื้องล่าง ควบคุมห้วงดาราแห่งหนึ่ง มีสัตว์เทพเป็นสัตว์ขี่นับไม่ถ้วน แต่กลับไม่เคยเห็นวิกฤตและความเสื่อมโทรมที่ตระกูลหวังกำลังเผชิญ

ตระกูลหวัง

รุ่งเรืองมานานเกินไปแล้ว

รุ่งเรืองถึงขีดสุดย่อมเสื่อมถอย

นี่คือกฎเกณฑ์ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาแต่โบราณ

จนถึงบัดนี้ บรรพชนที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นของตระกูลหวังได้มรณภาพลงทีละคน สิ้นชีพไปอย่างต่อเนื่อง คนอื่น ๆ เพียงรู้สึกว่าตระกูลหวังสูงส่ง อีกไม่นานก็จะเป็นงานเลี้ยงฉลองอายุพันปีของบรรพชนตระกูลหวัง แต่กลับไม่รู้ว่าบรรพชนตระกูลหวังเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว

หากบรรพชนตระกูลหวังเกิดสิ้นชีพไป

ในตระกูลก็จะไม่มีผู้แข็งแกร่งอีก

ด้วยกฎที่ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอแห่งดินแดนบรรพกาล จะไม่มีผู้ใดยอมปล่อยตระกูลหวังไป ทั้งศัตรูในอดีต หรือพวกที่คอยซ้ำเติมยามล้ม ก็จะเหมือนกับฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด พุ่งเข้ามาฉีกทึ้ง

นี่คือหายนะล้างตระกูล

ที่ใกล้จะมาถึงในไม่ช้า

เดิมที ในใจของเขาได้สิ้นหวังไปแล้ว การมาครั้งนี้เป็นเพียงการมาเดินเล่นอย่างไร้จุดหมาย ไม่เคยคาดคิดว่าจะได้พบกับวาสนาเซียนเช่นนี้ ต้นกำเนิดแห่งชีวิต ในสายตาของเขานี่คือวาสนาเซียนอย่างแท้จริง

ด้วยเหตุนี้ ทันทีที่ต้นกำเนิดแห่งชีวิตปรากฏโฉม เขาก็ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

หยดนี้เป็นของเขา

ไม่มีผู้ใดแย่งไปได้

ด้วยเหตุนี้ น้ำเสียงของเขาจึงแฝงไว้ด้วยความคลุ้มคลั่งอย่างเด็ดเดี่ยวภายใต้ความสงบนิ่งอย่างถึงที่สุด

ฉู่หรงอวี๋นิ่งอึ้งไปเล็กน้อย แต่ก็ยังคงกล่าว “260 ล้านก้อน!”

“300 ล้านก้อน!”

หวังฉงโพล่งออกมาโดยแทบจะไม่ลังเล

แต่เบื้องล่าง

ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดา

หรือผู้บำเพ็ญ

แม้แต่ผู้เฒ่าทะเลสาบดวงใจ และเจ้าเมืองตลาดมืดต่างก็มองไปด้วยความตกตะลึง หวังฉงผู้นี้บ้าไปแล้วหรือไร อ้าปากเพิ่มราคาครั้งละ 50 ล้านก้อน มีคนบ้าเช่นนี้ด้วยหรือ

ตระกูลหวังร่ำรวยถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน

“สามร้อย…!”

“400 ล้านก้อน!” หวังฉงกล่าวขัดขึ้นทันที

ในชั่วขณะนี้ แม้แต่ฉู่หรงอวี๋ก็ยังต้องกัดฟันเงินของนาง จ้องเขม็งไปยังห้องส่วนตัวหมายเลขสี่อย่างดุเดือด สุดท้ายก็ยังคงยอมแพ้ ความยึดมั่นของหวังฉงลึกซึ้งเกินไป อีกอย่าง สี่ร้อยล้านก้อนก็เกินขีดจำกัดไปมากแล้ว

ตระกูลฉู่ในปัจจุบันมีน้ำแห่งชีวิตอยู่หนึ่งหยด แม้จะแตกต่างจากหยดนี้ราวฟ้ากับเหว แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้ขาดแคลนของประเภทนี้

สี่ร้อยล้านก้อน

เกินกว่าที่จะรับไหวแล้ว

ด้วยเหตุนี้

นางจึงเลือกที่จะยอมแพ้

ส่วนหวังฉงในห้องส่วนตัวหมายเลขสี่ ดวงตายังคงจับจ้องไปยังต้นกำเนิดแห่งชีวิตหยดนั้นอย่างไม่วางตา ในความคิดของเขา ตระกูลหวังจะล่มสลายอยู่แล้วจะเก็บทรัพย์สมบัติไว้ทำซากอะไร วันนี้อย่าว่าแต่สี่ร้อยล้านก้อนเลย แม้จะเป็นหนึ่งพันล้านก้อนเขาก็จะไม่ลังเล