บทที่ 90 การขอบคุณจากสาวงาม

บทที่ 90 การขอบคุณจากสาวงาม

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บอีกแห่ง

https://amnovel.com/cat.php?id=58

"เวรอะไรวะ แกเป็นใคร แกกล้าด่าฉัน แกอยากตายรึไง?"

ชายตาเดียวตอบโต้อย่างเย็นชาหลังจากที่ได้ยินฉิงเฟิงด่าเขา

ถูกเยาะเย้ยเรื่องที่เขามีตาข้างเดียวคือเรื่องต้องห้ามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา ลี่ฉิงเฟิงเปิดเผยเรื่องของเขาเช่นนี้ต่อหน้าทุกคน ถูกด่าว่าน่าเกลียดเพราะตาที่บอดไปข้างนึงของเขา  ทำให้เขาโกรธมาก

"ฉันแนะนำตัวเองก็แล้วกัน ฉันชื่อลี่ฉิงเฟิง เป็นเพื่อนของซูเมิ่งเหยา ฉันมาที่นี่ในวันนี้เพื่อช่วยเธอ ฉันจะให้โอกาสกับพวกนาย ปล่อยเธอไปเดี๋ยวนี้ หักแขนตัวเองซะและฉันจะปล่อยให้พวกนายมีชีวิตต่อไป"

ด้วยมือที่ไขว้หลังของเขา ลี่ฉิงเฟิงพูดออกมาอย่างมั่นใจ

เมื่อยินว่าลี่ฉิงเฟิงต้องการช่วยซูเมิ่งเหยาและเขาก็ยังต้องการให้พวกเขาหักแขนตัวเองชายตาเดียวหัวเราะอย่างเย้ยหยัน

เขารู้สึกราวกับว่านี่ไม่ใช่วันของเขาที่ได้พบกับชายที่อวดเก่งแบบนี้ เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร? สไปเดอร์แมน? แบทแมน?

"ไอ้เด็กน้อย ฉันให้คะแนนเต็มสำหรับความอวดดีของแก แต่พวกเรามีกันห้าคนที่นี่และแกตัวคนเดียวเท่านั้น แกคิดว่าแกสามารถช่วยเธอได้ ?"

ชายตาเดียวหัวเราะออกมาดังๆ ด้วยใบหน้าที่เย้ยหยัน เขาคิดว่าลี่ฉิงเฟิงเป็นคนที่ไม่รู้จักประเมินความสามารถของตัวดีพอ

มีคนโง่ในทุกๆที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปีนี้ ชายคนนี้ตัดสินใจที่จะมอบบทเรียนให้คนที่น่ารังเกียจคนนี้ด้วยบทเรียนที่เลวร้าย

"ลี่ฉิงเฟิง, หนีไปเดี๋ยวนี้ อย่าพยายามช่วยฉัน ช่วยตัวเองก่อน พวกมันมีปืน นายสู้พวกมันไม่ได้"

ใบหน้าที่สวยงามของซูเมิ่งเหยาได้แสดงออกอย่างหวาดกลัว ขณะที่เธอตะโกนไปบอกลี่ฉิงเฟิง

เมื่อตอนลี่ฉิงเฟิงไม่อยู่ที่นี่ เธอต้องการให้ลี่ฉิงเฟิงปรากฏตัว แต่เมื่อเขาปรากฏตัวเธอกลับต้องการให้เขาหนีไป

เธอรู้ดีว่าคนลักพาตัวพวกนี้ไม่เพียงแต่มีปืน แต่พวกมันยังมีระเบิดอีกด้วย ลี่ฉิงเฟิงไม่สามารถต่อกรกับเหล่าอันธพาลชั่วร้ายพวกนี้ได้อย่างแน่นอน

"ลี่ฉิงเฟิง นายมันโง่มาก นายควรจะไปหาใครบางคนมาช่วยฉัน ไม่ใช้แสดงตัวออกมาอย่างมุทะลุแบบนี้"

หน้าตาสวยงามของเธอเผยให้เห็นถึงความสิ้นหวัง เธอรู้ว่าทั้งเธอและลี่ฉิงเฟิงกำลังจะตาย

พวกโจรเหล่านี้ไม่มีทางจะปล่อยให้พวกเขามีชีวิตรอดได้

"เหยาเหยาน้อย ไม่ต้องกังวล ขยะตาเดียวแบบนี้ไม่มีส่วนไหนที่ใกล้เคียงกับเลเวลฉันเลย"

ลี่ฉิงเฟิงกระพริบตาไปที่ซูเมิ่งเหยา ขณะที่เขาพูดด้วยรอยยิ้ม

เขาต้องการที่จะกำจัดพวกมันตั้งแต่ตอนที่อยู่ธนาคารแล้วแต่เขาตัดสินใจที่จะปกปิดความสามารถที่แท้จริงของเขา ตอนนี้ไม่มีบุคคลภายนอก เขาก็ไม่ต้องกังวลในการกำจัดคนเหล่านี้แล้ว

สำหรับราชันย์หมาป่า แม้กระทั่งห้าสิบคนก็ไม่คู่ควรกับเขา

"แกกล้าเรียกฉันว่าเป็นขยะตาเดียว ? แกได้ตายสมปรารถนาแน่ !"

ชายคนนั้นเปลี่ยนเป็นรุนแรง ดวงตาของเขาส่องประกายด้วยความปรารถนาที่จะฆ่า

ลี่ฉิงเฟิงแตะจุดสำคัญของเขา เยาะเย้ยเขาว่าตาเดียว เขาสาบานว่าเขาจะทำลายทุกส่วนในร่างกายของลี่ฉิงเฟิงและทำให้เขาเสียใจทุกอย่างที่เขาเพิ่งพูดไป

วูบ !

ชายคนนั้นขยับอย่างรวดเร็วเหมือนกับเสือภูเขา ด้วยความรวดเร็ว พุ่งไปหาลี่ฉิงเฟิง

ฮ่า !

เขาคำรามร้องอย่างรุนแรงขณะที่เขายกหมัดขวาขึ้นและเล็งไปที่ลี่ฉิงเฟิง การเคลื่อนไหวนั้นเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงดัง

การชกนี้มีพลังมาก มีเสียงดังเหมือนกับเสียงโซนิคบูม ชายคนนี้ค่อนข้างมีฝีมือทีเดียว สามารถบอกได้ง่ายๆจากการชกของเขาเพียงครั้งเดียว

วูบ!

ลี่ฉิงเฟิงเตะออกไปและเข้าเป้าที่ท้องของชายตาเดียวเต็มๆด้วยความเร็วยังกับสายฟ้า ความเร็วของเขานั้นเร็วกว่าชายตาเดียว

ปัง !

ร่างมนุษย์เป็นเหมือนกระสุนที่พุ่งออกจากกระบอก ลอยไปด้านหลัง เขาชนเข้ากับกำแพงและรูดลงกับพื้น เพียงแค่ทีเดียว ชายตาเดียวก็แพ้ !

ในห้องเริ่มเงียบขึ้น

ทุกคนจ้องที่ลี่ฉิงเฟิงอย่างไม่เชื่อ

"เป็นลูกเตะที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้"

ใบหน้าของซูเมิ่งเหยาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เธอจ้องมองลี่ฉิงเฟิงด้วยความชื่นชม

ชายตาเดียวไม่ใช่อันธพาลธรรมดา เขาเป็นคนที่ทางตำรวจต้องการตัวมากที่สุดในเมืองทะเลตะวันออก แข็งแกร่งที่สุดและมีพละกำลังมากที่สุด แม้แต่กองกำลังติดอาวุธก็สู้เขาไม่ได้

แต่ตอนนี้ คนที่ตำรวจติดอาวุธ 4-5 ยังไม่อาจทำอะไรเขาได้ กลับพ่ายแพ้ลี่ฉิงเฟิงจากลูกเตะเดียวของเขา

แค่ก! แค่ก!

ชายคนนั้นกระอักเลือดออกในขณะที่เขาพยายามจะลุกขึ้น เขามีใบหน้าที่สะพรึงกลัว

เขารู้แล้วว่าเขาเลือกคู่ต่อสู้ผิด ชายที่อยู่ข้างหน้าเขาแข็งแรงมากและเขาก็ไม่มีทางเทียบได้แม้แต่น้อย

"เด็กน้อย แกแข็งแกร่งแล้วยังไง แต่ฉันมีปืนเว้ย"

เขาชักปืนออกมาและเล็งไปที่ลี่ฉิงเฟิงด้วยเจตนาฆ่า

"นายคิดว่านายมีปืนแล้วฉันจะกลัวเหรอ?"

เขาหัวเราะเยาะขณะที่เขาเหลือบปืนที่มือชายคนนั้นและเดินไปหา

"ถ้าแกอยากตาย ฉันจะให้แกสมหวัง"

เขาเหนี่ยวไกและกระสุนทองแดงพุ่งตรงไปที่ลี่ฉิงเฟิง

"ลี่ฉิงเฟิง ระวัง!"

เมื่อเธอเห็นว่าชายคนนั้นเหนี่ยวไกจริงๆ ซูเมิ่งเหยาก็กรีดร้อง เธอตกใจมาก ฉิงเฟิงมาช่วยเธอ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเขา เธอจะใช้ชีวิตที่เหลือของเธอด้วยความรู้สึกแย่มากแม้ว่าเธอจะรอดชีวิตไปได้

วูบ!

ลี่ฉิงเฟิงเอียงร่างของเขาไปทางซ้ายด้วยความเร็วและหลบกระสุนได้ในทันที

"อะไรวะ เขาหลบกระสุนได้อย่างไร?"

ชายคนนี้เต็มไปด้วยตกใจ

นี่เขาเป็นมนุษย์หรือเปล่า? สามารถหลบกระสุนได้ ในขณะนั้นทุกคนเต็มไปด้วยความตกใจ

ลี่ฉิงเฟิงเคลื่อนไหวเหมือนกับลมกรดและทันใดนั้น เขาก็เคลื่อนไหวมาอยู่ข้างหน้าชายตาเดียว

ชายคนนั้นยกปืนขึ้นอีกครั้งเตรียมจะยิง แต่ลี่ฉิงเฟิงรีบคว้าปืนไว้และบิดมันจนกลายเป็นขยะ

กรึบ !

ลี่ฉิงเฟิงคว้าคอของชายคนนั้นและบีบคอเขา, จบชีวิตที่ชั่วร้ายของเขา ตาของเขายังคงเปิดอยู่ด้วยเกลียดชัง เขายังไม่อยากตายแบบนี้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าหลังจากที่ได้ครอบครองเมืองทะเลตะวันออกมานาน เขาจะตายด้วยน้ำมือของเด็กหนุ่มคนนี้

"พี่ใหญ่ตายแล้ว !เราต้องแก้แค้นให้เขา ฆ่ามัน !"

อีกสามโจรหยิบเอาปืนออกและยิงไปที่ลี่ฉิงเฟิง

ถึงกระสุนจะรวดเร็ว แต่ก็ไม่เร็วเท่าฉิงเฟิง

ราวกับเขาเทเลพอตได้, ลี่ฉิงเฟิงปรากฏตัวต่อหน้าพวกโจรทั้งสามหยิบมีดออกมาแล้วฟันไปสามครั้ง

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

โจรสามคนจับที่คอพวกเขาขณะที่พวกเขาล้มลงกับพื้น เลือดไหลออกจากคอของพวกเขาและไหลลงไปในบ่อบนพื้นดิน

ปิศาจ นี่เป็นปีศาจแน่นอน

ทันใดนั้นชายที่มีรอยแผลเป็นก็จำลี่ฉิงเฟิงได้เขาเป็นคนที่ทำลายไข่ของเขาที่บาร์ คนที่ล้มคนหลายสิบคนของเขา

"ยะ ยะ หยุดอยู่ตรงนั้น ถ้าแกขยับมา กะ กะ ใกล้ ฉันจะจุดระเบิดและพวกเราจะตายด้วยกันทั้งหมด"

ชายที่มีแผลเป็นหยิบเอาไฟแช็กขึ้นมาและยกเสื้อขึ้น เขาพูดติดอ่างขณะที่ขู่ฉิงเฟิง

เมื่อเธอเห็นวัตถุระเบิดบนร่างของมนุษย์ ซูเมิ่งเหยาก็หน้าเปลี่ยนสี เมื่อพวกเขามาถึงเขาก็จัดการทุกคนจนหมดด้วยตัวเอง แต่ยังเหลืออีกคน คนที่เป็นปัญหาใหญ่ที่สุด

แต่เห็นได้ชัดว่า ลี่ฉิงเฟิงไม่กลัวภัยคุกคามนี้เลยขณะที่เขากำลังยิ้มอย่างเย็นชา

ต้องการเล่นระเบิดต่อหน้าราชันย์หมาป่าก็เตรียมตัวตาย

ฟิ้ว!

ทันใดนั้นมีดของลี่ฉิงเฟิงก็ปามีดบินออกมาและปาดคอของชายที่มีแผลเป็นคนนั้น

ฉูด....

เลือดไหลออกจากลำคอ เขาทรุดตัวลงกับพื้น ใบหน้าของเขายังคงบูดเบี้ยวอยู่ในท่าทางที่สะพรึงกลัว

ก่อนที่เขาจะตาย เขามีความคิดเดียวว่า เด็กน้อยคนนี้เป็นปีศาจ เขาน่ากลัวเกินไป ความเร็วของมีดเขาเร็วยิ่งกว่ากระสุน

มันใช้เวลาไม่นานก่อนที่พวกโจรทั้ง 5 คนจะถูกลี่ฉิงเฟิงฆ่า

ลี่ฉิงเฟิงดึงมีดของเขาออก เช็ดเลือดออกและช่วยตัดเชือกแก้มัดให้ซูเมิ่งเหยา

"ขอบคุณ"

ซูเมิ่งเหยากล่าวขอบคุณกับเขา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความคิดที่ซับซ้อน

เธอเคยเกลียดคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ เธอคิดว่าเขาเป็นคนเลวคนหนึ่ง อันธพาลที่ไร้ยางอาย ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเขาเป็นคนที่น่าเหลือเชื่อขนาดไหน

เธอรู้อย่างชัดเจนว่าถ้าไม่เป็นเพราะเขา เธอจะถูกรุมโทรมและ มีรูปถ่ายของเธอ แล้วก็ถูกฆ่า ชายคนนี้ไม่เพียงแค่ช่วยชีวิตเธอ แต่ยังปกป้องศักดิ์ศรีของเธอ นั่นเป็นเหตุผลที่เธอรู้สึกขอบคุณเขามาก