เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 86 ภรรยาบอกให้ฉันไปซื้อกระดานซักผ้า

บทที่ 86 ภรรยาบอกให้ฉันไปซื้อกระดานซักผ้า

บทที่ 86 ภรรยาบอกให้ฉันไปซื้อกระดานซักผ้า


บทที่ 86 ภรรยาบอกให้ฉันไปซื้อกระดานซักผ้า

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บอีกแห่ง

https://amnovel.com/cat.php?id=58

 

"ที่รัก ฉันกลับมาแล้ว"

ลี่ฉิงเฟิงกลับมาที่ออฟฟิศของ CEO และกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"หึ คุณยังรู้ทางกลับเหรอ ?"

ความไม่พอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่มีเสน่ห์ของหลินซู่และร่างกายของเธอแผ่ซ่านไปด้วยรังสีอมหิต

ที่ใต้อาคารเธอเพิ่งเห็นหลิวรูหยันจูบสามีของเธอด้วยสายตาตัวเอง นี่ทำให้เธอไม่พอใจมาก

ในฐานะภรรยาของลี่ฉิงเฟิง, หลินซู่ไม่เคยแม้แต่จะจูบเขามาก่อน แต่นังบ้านั่นกลับจูบสามีของเธอ ดังนั้น ยกโทษให้ไม่ได้ !

"ที่รัก นี่เป็นบ้านที่แท้จริงของฉัน ฉันมีความสุขเสมอทุกครั้งที่ได้เห็นคุณ"

ลี่ฉิงเฟิงใช้วิธีการล่อลวงหญิงสาวและทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อเกลี้ยกล่อมหลินซู่ แต่หลินซู่โกรธมาก  มันไม่มีผลอะไรเลยไม่ว่าเขาจะทำอะไร

"ฉันถามคุณหน่อย ทำไมเมื่อกี้นังบ้านั่นจูบคุณ?"

"ที่รัก นั่นไม่ใช่ความผิดของฉัน ผู้หญิงบ้านั่นทำให้ฉันแปดเปื้อน ธอทำลายความไร้เดียงสาของฉัน แต่ในใจของฉัน คุณสวยที่สุดเสมอ"

เพื่อให้หลินซู่ยกโทษให้ ลี่ฉิงเฟิงได้โยนหลิวรูหยันไปอยู่ใต้รถบัสทันที(โยนความผิด)

**Throw someone to the bus เป็นสำนวนครับแปลว่าโยนความผิด**

 

ว่ากันตามตรง ตอนที่หลิวรูหยันจูบลี่ฉิงเฟิง  เขาโคตรรู้สึกดี! แต่เขาไม่อาจยอมรับมันเมื่ออยู่ต่อหน้าภรรยาของตัวเอง

งั้นขอถามหน่อย ทำไมคุณถึงเรียกเธอว่าพี่สาว พวกคุณสนิทสนมกันแค่ไหน?

หลินซู่ยิ้มอย่างเย็นชาและพูดด้วยความไม่พอใจ

แม้ว่าเธอจะเป็นซีอีโอของบริษัท และดูแลปัญหานับพันทุกๆวัน แต่เธอก็รู้เรื่องบรรทัดฐานทางสังคมด้วย

หลินซู่เคยได้ยินมาว่า พ่อ พี่สาว น้องสาว พี่ชาย น้องชาย ในอีกความหมายหนึ่ง (ที่มีคำว่า gan นำหน้านั่นแหละ) พวกเขาจบที่เตียง

"ที่รัก นังบ้าหลิวรูหยันคนนั้นบอกว่าถ้าฉันไม่เรียกเธอว่าพี่สาว(gan) เธอจะไม่ร่วมมือกับบริษัทของเรา ฉันเสียสละชื่อเสียงและความบริสุทธิ์ของฉันเพื่อบริษัท! ที่รัก ฉันทำเพื่อบริษัทมากขนาดนี้ ทำไมคุณยังสงสัยผม? "

ลี่ฉิงเฟิงบังคับให้น้ำตาไหลออกมาและพูดอย่างน่าสงสาร

"ที่คุณพูดมาทั้งหมดเป็นเรื่องจริงเหรอ?"

หลินซู่ยกคิ้วขึ้น ใบหน้าของเธอยังเต็มไปด้วยความสงสัยอยู่

"ที่รักฉันสาบานต่อพระเจ้า ขอให้ฉันถูกฟ้าผ่าถ้าฉันโกหก ฉันสูญเสียความบริสุทธิ์ของฉันเพื่อบริษัท ฉันทุกข์ทรมาน"

ฉิงเฟิงแกล้งทำเป็นว่าเขาไม่สามารถรักได้อีก เขาเก่งในด้านการแกล้งทำ ทุกคนที่ได้ยินเรื่องราวของเขาจะเสียใจและร้องไห้

เพื่อที่จะได้รับการให้อภัยจากภรรยา เขาได้ใช้ความพยายามอย่างมาก เนื่องจากวิธีการล่อลวงผู้หญิงของเขาไม่ได้ผล ดังนั้นเขาทำได้เพียงแกล้งเล่นละครน่าสงสาร

"หึ ก็ได้ ตอนนี้ฉันจะเชื่อคุณ อย่าใกล้ชิดกับนังบ้าคนนั้นอีกนะคราวหน้า"

หลินซู่ยกริมฝีปากสีแดงของเธอและพึมพัม แต่สายตาของเธอยังดูราวกับว่าพวกมันฆ่าคนได้

"เข้าใจแล้วที่รัก ฉันจะเก็บความบริสุทธิ์ของฉันไว้ให้คุณและจะไม่มอบให้แก่นังบ้านั่น"

ลี่ฉิงเฟิงตบหน้าอกตัวเองและสัญญาด้วยเสียงอันดัง

"เพ้ย ! เก็บความบริสุทธิ์อะไรให้ฉัน น่าขยะแขยง"

หลินซู่เป็นคนอนามัยแบบสุดโต่ง เธอรู้สึกไม่สบายใจที่พูดถึงความเรื่องความบริสุทธิ์ของคนอื่น

ไม่มีทางแก้เลย เธอเป็นคนอนามัยและเยือกเย็น เธอเกลียดผู้ชาย

"ที่รัก ตอนนี้คุณยกโทษให้ฉันหรือยัง?" ลี่ฉิงเฟิงถามอย่างน่าสงสาร

"ไม่  ไปซื้อกระดานซักผ้าที่ห้างสรรพสินค้ามาให้ฉัน"

หลินซู่ยกคิ้วขึ้น ริมฝีปากสีแดงของเธอโค้งขึ้นในขณะที่พูดอย่างมีเสน่ห์

เธอได้ยินจากผู้หญิงคนอื่นๆว่า ถ้าสามีทำผิดการลงโทษที่ดีที่สุดคือการให้พวกเขาคุกเข่าลงบนกระดานซักผ้า พวกเขาจะไม่ทำผิดในครั้งต่อไปอีก

เพื่อหลีกเลี่ยงความสนิทสนมของนังบ้านั่นกับสามีเธอ เธอรู้สึกว่าจำเป็นต้องลงโทษสามีเธอเป็นคำเตือน

"ที่รัก อย่าต้องถึงขั้นนั้นเลย"

ลี่ฉิงเฟิงรู้สึกเศร้าและพูดอย่างหดหู่

สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดเกิดขึ้นจนได้ ภรรยาคนนี้ต้องการให้เขาซื้อกระดานซักผ้า

แย่มาก เมื่อใดก็ตามที่ผู้ชายคนหนึ่งทำผิด ผู้หญิงมักจะใช้กระดานซักผ้าเพื่อลงโทษผู้ชาย

"ฉันจะให้คุณเลิกงานก่อนเวลา เพื่อที่คุณจะได้ไปซื้อกระดานซักผ้าดีๆและนำกลับบ้านตอนกลางคืน"

หลินซู่ไม่ได้ตอบสนองอะไรต่อท่าทางที่น่าสงสารของฉิงเฟิง เธอยังยืนยันให้เขาซื้อกระดานซักผ้า

"ที่รัก เราจำเป็นต้องซื้อจริงๆเหรอ?"

"ใช่แล้ว ถ้าคุณซื้อกระดานซักผ้ามา ฉันจะให้อภัยคุณ"

"เอาล่ะ ก็ได้ที่รัก ฉันจะไปซื้อมันเดี๋ยวนี้"

ลี่ฉิงเฟิงได้หยุดท่าทางอันน่าสงสารของเขาและไปหาซื้อกระดานซักผ้า

ภรรยาของเขาบอกว่า ตราบเท่าที่เขาซื้อกระดานซักผ้ามา เธอจะยกโทษให้เขา

แม้ว่าเขาจะเกลียดกระดานซักผ้า แต่เพื่อที่จะให้ภรรยายกโทษให้ เขาทำได้เพียงต้องไปซื้อกระดานซักผ้า ใครจะคาดคิดว่าหลินซู่จะไปเห็นตอนหลิวรูหยันจูบเขา? เขาจึงต้องยอมรับความเจ็บปวดจากผลที่ตามมา

ไม่ต้องทำงานช่วงบ่ายก็ถือว่าดีเหมือนกัน

ลี่ฉิงเฟิงเดินออกจากออฟฟิศและเดินไปที่ธนาคาร

ทำไมเขาถึงต้องไปธนาคาร  ก็เพราะว่าเขาต้องการที่จะถอนเงินออก เพื่อนำไปซื้อกระดานซักผ้า

10 นาทีต่อมา ลี่ฉิงเฟิงก็มาถึงที่ธนาคารแห่งประเทศจีน

มีผู้คนจำนวนมากเข้าแถวอยู่ที่ธนาคาร เขาหยิบบัตรคิวและต่อแถว

คนที่ยืนอยู่หน้าลี่ฉิงเฟิงเป็นสาวสวย  มองจากด้านหลังเธอสูงและก้นงอน ขาเรียวยาวและมีส่วนโค้งเว้าของรูปร่างที่สวยงาม

แต่เนื่องจากมีคนจำนวนมากกำลังต่อแถว คนข้างหลังดันลี่ฉิงเฟิงไปหาสาวสวยคนนั้น

ปัง!

ลี่ฉิงเฟิงและร่างของหญิงสาวคนนั้นชนกันอย่างใกล้ชิด เขาเอื้อมมือไปข้างหน้าและสัมผัสก้นของผู้หญิงคนนั้น มันนุ่มและเรียบเนียนดี

ตั้งแต่ที่ก้นของเธอได้ถูกสัมผัส ใบหน้าของหญิงสาวก็แปรเปลี่ยนไปและหันมามองคนที่สัมผัสก้นของเธอด้วยความโกรธ

"ไอ้เลว , เป็นคุณ?"

ผู้หญิงสาวสวยหันกลับมาและสังเกตเห็นว่าคนที่โดนก้นของเธอเป็นคนที่เธอรู้จักและก็เป็นคนที่เธอเกลียดด้วย ทันใดนั้นเธอก็โกรธมาก

"เฮ้ คนสวย  พวกเราถูกผูกมัดกันด้วยโชคชะตาและได้พบกันอีกครั้ง"

ลี่ฉิงเฟิงก็แปลกใจเหมือนกัน เขาไม่คิดว่าเขาจะได้พบกับผู้หญิงคนนี้ที่นี่

หญิงสาวคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เธอคือตำรวจสาวซูเมิ่งเหยา โดยปกติแล้วพวกเขาถือเป็นศัตรูกัน

"ไอ้เลว จับก้นของฉันทำไม?"

หน้าที่งดงามของซูเมิ่งเหยาเต็มไปด้วยความโกรธที่ร้อนแรงยังกับเปลวไฟ  เธอโกรธมากๆจนจมูกของเธอกระดกขึ้น

เธอรู้สึกเหมือนกับว่าวันนี้เธอโชคร้ายจริงๆ เธออาจจะลืมอ่านปฏิทินก่อนออกจากบ้าน แต่เดิมเธอมาที่ธนาคารเพื่อถอนเงินออก แต่เธอไม่คิดว่าเธอจะได้พบกับลี่ฉิงเฟิง

สำหรับไอ้เลวคนนี้ ซูเมิ่งเหยาเกลียดเขาเข้ากระดูกดำ เมื่อใดก็ตามที่เธอได้พบกับเขาเธอก็จะรู้สึกว่าเธอเจอแต่เรื่องโชคร้าย ครั้งก่อนเธอเพิ่งสูญเสียจูบแรกของเธอไปและมาคราวนี้เธอก็โดนจับก้นอีก

บางทีโชคชะตาอาจจะกำหนดให้ผู้ชายคนนี้เป็นศัตรูตัวฉกาจของเธอ นี่ทำให้ซูเมิ่งเหยาโกรธมาก

"เหยาเหยาน้อย ฉันไม่ได้มีจุดประสงค์แบบนั้น คนที่อยู่ข้างหลังผลักฉัน ดังนั้นฉันจึงสัมผัสโดนก้นของคุณโดยบังเอิญ แต่จะบอกตามตรง ก้นของคุณให้ความรู้สึกดีมาก"

ลี่ฉิงเฟิงยิ้มล้อเลียนและเหลือบมองไปที่ก้นของเธอเพื่อลิ้มรสสัมผัสนั้น

สำหรับตำรวจหญิงคนนี้ที่ชอบหาเรื่องกับเขา ลี่ฉิงเฟิงจะแกล้งเธอทุกครั้งที่เขาเจอเธอ

 

 

จบบทที่ บทที่ 86 ภรรยาบอกให้ฉันไปซื้อกระดานซักผ้า

คัดลอกลิงก์แล้ว