เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 76 ทำก๋วยเตี๋ยวไข่ให้หลินซู่

บทที่ 76 ทำก๋วยเตี๋ยวไข่ให้หลินซู่

บทที่ 76 ทำก๋วยเตี๋ยวไข่ให้หลินซู่


บทที่ 76 ทำก๋วยเตี๋ยวไข่ให้หลินซู่

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บอีกแห่ง

https://amnovel.com/cat.php?id=58

 

"พี่ลี่ นี่เป็นเบอร์บัญชีธนาคารของฉันหมายเลขคือ 622 *********"

ลู่เสี่ยวม่านหยิบบัตรธนาคารออกและบอกข้อมูลบัตรของเธอกับฉิงเฟิง

"เอาล่ะ ฉันจะโอนให้ทันที"

ฉิงเฟิงยิ้มเบาๆและหยิบโทรศัพท์ออกมา เขาเข้าสู่ระบบธนาคารออนไลน์และโอนเงินจำนวน 1หมื่นหยวนไปให้ลูเสี่ยวม่าน (5หมื่นบาท)

เขาดูออกว่าลู่เสี่ยวม่านต้องการเงินมาก เขาจึงให้เงินเธอ 10,000 หยวน

ในบัญชีเขามีอยู่ 10 ล้านหยวน 10,000 หยวนสำหรับเขาตอนนี้เป็นเพียงเงินเล็กน้อยถ้ามันสามารถช่วยเหลือสาวสวยคนนี้ได้ ทำไมเขาจะไม่ให้ละ?

ฉันนี่เป็นคนดีจริงๆ ฉันคืออัศวินผู้พิทักษ์ความยุติธรรม ฉิงเฟิงสรรเสริญตัวเองในใจของเขา

"ลู่เสี่ยวม่าน คุณได้รับเงินรึยัง?"

"ยังนะพี่ลี่ น่าจะต้องใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงถ้าโอนเงินผ่านธนาคาร"

"เอาล่ะ งั้นคุณรอสักชั่วโมงนึงค่อยเช็คทีหลัง ฉันจะกลับละ ไว้เจอกันใหม่ถ้าโชคชะตาเราต้องกัน"

ฉิงเฟิงยิ้มเบาๆ โบกมือลาและเดินออกจากบูธ

เขาไม่ได้บอกลู่เสี่ยวม่านว่าให้เงินเธอไปเท่าไร เขารู้สึกว่ามันไม่จำเป็นต้องโม้เกี่ยวกับการทำความดี

"พี่ลี่เป็นคนดี เขาต้องทิปให้ฉันหลายร้อยหยวนแน่เลย"

สายตาของลู่เสี่ยวม่านเปล่งประกายและเธอแอบคิดขณะที่มองดูฉิงเฟิงจากไป

เธอไม่เห็นตอนที่ฉิงเฟิงโอนเงิน เธอจึงไม่ทราบว่าเขาโอนเงินให้เท่าไหร่ ในใจของเธอคิดว่าน่าจะไม่กี่ร้อยหยวน

ถ้าเธอรู้ว่าพี่ลี่คนนี้ได้โอนเงินให้เธอกว่าหมื่นหยวน เธออาจจะเป็นลมทันที

"พี่ลี่, สาวงามเบอร์ 3 งานดีมั้ย ?"

นายน้อยจางถามอย่างชั่วร้ายเมื่อเห็นฉิงเฟิงเดินออกจากห้องนอนด้านขวา

"เธองานดีมากๆ ฝากบอกด้วยว่าอย่าให้เธอทำงานหนักนัก"

ลี่ฉิงเฟิงกล่าวกับนายน้อยจาง เขากลัวว่าลู่เสี่ยวม่านจะถูกเอาเปรียบ

"มั่นใจได้เลยพี่ลี่ ในอนาคตเธอจะให้บริการแต่คุณเท่านั้น ไม่มีใครสัมผัสเธอได้"

นายน้อยชางเป็นคนฉลาด เขากล่าวอย่างมั่นใจในขณะที่ตบหน้าอกของเขา

“แล้วคุณละ ? เป็นยังไงบ้าง? เสียงดังเชียวนะ”

"พี่ลี่ ขอบคุณมาก ทักษะการรักษาของคุณยังกับเวทย์มนต์ น้องชายฉันไม่เพียงแต่ตั้งเด่ แต่ฉันยังซอยสาวสวยได้เป็นชั่วโมง"

เขารู้สึกตื่นเต้นเมื่อนึกถึงเรื่องราวระหว่างเขากับสาวงามเมื่อกี้

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะพี่ลี่คนนี้ นายน้อยจางรู้ว่าพี่ลี่ได้มอบเกียรติยศของชายชาตรีให้แก่เขา ถ้าไม่มีพี่ลี่เขาคงจะเป็นขันทีตลอดชีวิต

"ก็ดี  แต่พยายามควบคุมชีวิตส่วนตัวของคุณด้วยละ  ร่างกายของคุณเพิ่งฟื้นตัวอย่าลืมทานยาเมื่อกลับบ้าน”

ฉิงเฟิงแตะไหล่และเตือนเขา

"ขอบคุณพี่ลี่ ฉันจะระวัง"

"ดีแล้ว  3ทุ่มแล้วฉันต้องกลับละ"

"พี่ลี่ ทำไมคุณไม่ค้างคืนที่นี่เลยล่ะ?"

"ไม่เป็นไร บาย" ฉิงเฟิงโบกมือให้เขาและเดินออกไปอย่างเงียบๆ

เขาเดินไปอย่างเงียบๆเช่นเดียวกับตอนที่เขาเข้ามา หลังจากเสร็จสิ้นการนวดแล้ว

เขาก็จากไปแบบไม่มีพันธะ

"อา, คืนนี้สบายตัวจริงๆ "

ฉิงเฟิงเดินไปตามถนนและสูดอากาศบริสุทธิ์

แน่นอนว่าการนวดของลู่เสี่ยวม่านทำให้เขารู้สึกสบายขึ้น ความเหน็ดเหนื่อยของเขาถูกชะล้างออกทั้งหมด ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลังงาน พลังงานของเขาได้ถูกเติมเต็ม

ก็ไม่น่าแปลกใจที่มีคนบอกว่าผู้หญิงเท่านั้นที่สามารถทำให้ผู้ชายตื่นเต้นได้ คำกล่าวนี้เป็นความจริง

ตกกลางคืนมันก็เริ่มมืดและฝนก็หยุดตกแล้ว

เขาโบรถแท็กซี่และนั่งกลับไปที่ Noble Palace

นายน้อยจางต้องการมาส่งเขา แต่เขาปฏิเสธ เขาไม่อยากให้นายน้อยจางรู้จักความสัมพันธ์ของเขากับหลินซู่

ฉิงเฟิงเริ่มรู้สึกผิดเล็กน้อยเมื่อนึกถึงหลินซู่ เขาไป "นวด" มาวันนี้และรู้สึกผิดต่อเธอ

แต่ก็ไม่สามารถตำหนิฉิงเฟิงได้ หลินซู่ต่างหากที่เป็นคนผิด

หลินซู่เป็นภรรยาของเขา  แต่ว่าตั้งแต่ทั้งคู่แต่งงานกันมา เธอปฏิเสธที่จะให้เขาแตะต้องเธอ เธอแค่ให้เขากอดเท่านั้น

เขาเป็นผู้ชายที่มีความต้องการทางเพศสูงและต้องการผู้หญิง ก็เป็นที่เข้าใจได้ว่าทำไมเขาถึงไป 'นวด'

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงฉิงเฟิงก็มาถึงวิลล่าหมายเลข 3

เขาผลักประตูและไฟก็ยังคงเปิดอยู่ นี่ทำให้เขารู้สึกกระวนกระวายใจ

เขาคิดว่าหลินซู่น่าจะหลับไปแล้วตั้งแต่เวลา 21.00 น. เขาไม่ได้คิดว่าหลินซู่จะตื่นขึ้นและรอเขาอยู่ในห้องนั่งเล่น

หลินซู่สวมเสื้อผ้ามืออาชีพสีดำ ใบหน้าของเธอสวยใสและชุดสูทที่ห่อหุ้มเรือนร่างที่งดงามของของเธอไว้ หลินซู่ไม่ชอบใส่ชุดนอนที่บ้านและแต่งกายชุดทำงานทุกวัน

แน่นอน เมื่อเธอนอนในห้องนอน เธออาจจะใส่ชุดนอน

แต่ห้องนอนของหลินซู่อยู่ชั้นสองขณะที่ห้องนอนฉิงเฟิงอยู่ที่ชั้น 1 ฉิงเฟิงไม่มีโอกาสเห็นเธอได้แม้ว่าเธอจะใส่ชุดนอน

"คุณกลับมาแล้ว" หลินซู่มองเขาเล็กน้อย เมื่อเห็นฉิงเฟิงกลับมา

"ใช่ ผมกลับมาแล้ว" ฉิงเฟิงพยักหน้า เขารู้สึกผิดและกลัวว่าหลินซู่จะจับได้

เขารู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้น ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่หายากสำหรับเขา

"กินข้าวหรือยัง?" หลินซู่เห็นได้ชัดว่าไม่ทราบถึงความผิดปกติของฉิงเฟิงและถามเขาเบาๆ

"ยังเลย"

"ฉันก็ยังไม่ได้กินเหมือนกัน ไปทำสิ"

"ได้เลยที่รัก ฉันจะไปทำอาหารเดี๋ยวนี้"

ฉิงเฟิงกลัวที่จะสบตาของหลินซู่ เขารีบเดินเข้าไปในห้องครัวและเริ่มทำอาหาร

หลินซู่เป็นคนที่ขยันขันแข็งและบ้างานมาก แม้ตอนนี้จะ 21.00 น. แล้ว แต่เธอยังคงอ่านเอกสารของบริษัทและยังไม่ได้กินข้าว

หลินซู่อยากกินข้าวมาก แต่เธอทำอาหารไม่เป็น เธอทำทุกอย่างไหม้หมดทุกครั้งที่เธอลงมือทำงานอาหาร อีกอย่างแม่บ้านก็ไม่อยู่ที่บ้าน เธอจึงทำได้แค่รอฉิงเฟิงมาทำอาหารให้ที่บ้าน

นอกจากนี้เธอรู้สึกว่าฉิงเฟิงทำอาหารอร่อยมาก เป็นธรรมดาที่เธอจะใช้ประโยชน์ในข้อนี้ของเขา

ฉิงเฟิงก็โห่ร้องในใจ คนส่วนใหญ่เห็นแต่ภาพลักษณ์ราชินีโลกธุรกิจของหลินซู่

แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าเธอทำงานหนักขนาดไหน

เขารู้สึกชื่นชมผู้หญิงที่แข็งแกร่งคนนี้จากก้นบึ้งของหัวใจ

ฉิงเฟิงเดินเข้าไปในห้องครัวและเปิดตู้เย็น เขาพบผัก ไข่และกล่องก๋วยเตี๋ยว

"งั้นฉันจะทำก๋วยเตี๋ยวไข่ก็แล้วกัน"

ฉิงเฟิงชอบกินก๋วยเตี๋ยวไข่ เขาทำได้อร่อย เขาล้างผักแล้วตอกไข่ ใส่เพิ่มเกลือและน้ำมันงา จากนั้นเขาก็ผสมไข่เข้าไป

เขาเปิดเตาต้มน้ำก๋วยเตี๋ยวและลวกไข่ ก่อนที่จะนำเส้นก๋วยเตี๋ยวออกมา เติมเกลือเล็กน้อยและใส่น้ำมันงาสองสามหยด

"กลิ่นหอมมาก"

ใบหน้าของหลินซู่เต็มไปด้วยความสุขเมื่อเห็นชามก๋วยเตี๋ยวไข่แสนอร่อยอยู่ข้างหน้าเธอ

เธอไม่ได้กินมื้อเย็นและเธอก็หิวจนท้องร้อง เธอเริ่มกินก๋วยเตี๋ยวไข่อย่างเอร็ดอร่อย

"ก๋วยเตี๋ยวอร่อยมาก"

หลินซู่ตบหน้าท้องของเธอและกล่าวชมเชย

เธอแทบไม่เคยชมใคร นี่เป็นครั้งแรกที่เธอชมเขา

แต่ ก๋วยเตี๋ยวฝีมือฉิงเฟิงก็อร่อยจริงๆ ถึงแม้ว่าจะเป็นก๋วยเตี๋ยวธรรมดา

"ที่รัก ก๋วยเตี๋ยวฝีมือฉันดีไหม?"

ฉิงเฟิงกินก๋วยเตี๋ยวเสร็จและถามด้วยรอยยิ้ม

"ก๋วยเตี๋ยวฝีมือคุณอร่อยมาก"

"ถ้าคุณชอบ ฉันจะให้คุณกินก๋วยเตี๋ยวของฉันคราวหน้า"

ฉิงเฟิงพูดอย่างชั่วร้ายด้วยรอยยิ้ม

"ก๋วยเตี๋ยว" เป็นคำพังเพย มันหมายถึงอาหารหรืออวัยวะเพศชายก็ได้

**แปลตาม eng นะ ในภาษาจีนเส้นก๋วยเตี๋ยวอาจจะมีอีกความหมาย หมายถึง*วยก็เป็นได้  เหมือนคนไทยเราเรียกของผู้หญิงว่าหอยน่ะครับ**

ถึงแม้ว่าหลินซู่จะเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก แต่เธอก็ค่อนข้างไร้เดียงสาเกี่ยวกับเรื่องระหว่างผู้ชายกับผู้หญิง โดยไม่รู้ตัวเธอติดกับดักฉิงเฟิงอีกแล้ว

จบบทที่ บทที่ 76 ทำก๋วยเตี๋ยวไข่ให้หลินซู่

คัดลอกลิงก์แล้ว