เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 70 คนที่ตามจีบเซี่ยหวานชิว

บทที่ 70 คนที่ตามจีบเซี่ยหวานชิว

บทที่ 70 คนที่ตามจีบเซี่ยหวานชิว


บทที่ 70 คนที่ตามจีบเซี่ยหวานชิว

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บอีกแห่ง

https://amnovel.com/cat.php?id=58

"ลี่ฉิงเฟิง บางทีคุณอาจจะยังไม่รู้แต่ตอนนี้บริษัท Ice Snow กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤติการเงิน  ตามจริงแล้วบริษัทเฉินควรจะช่วยเหลือเรา แต่พวกเราไม่แน่ใจว่าทำไมจู่ๆพวกเขาถึงเปลี่ยนใจ"

เซี่ยหวานชิวแตะหน้าผากของเธอและพูดขณะที่โทษตัวเองไปด้วย

ซีอีโอให้งานที่สำคัญเช่นนี้ แต่ตอนนี้เธอก็ทำมันพัง เป็นธรรมดาที่เธอต้องตำหนิตัวเอง

"คุณเซี่ย คุณไม่ต้องโทษตัวเองแม้ว่าบริษัทเฉินจะไม่ให้ความร่วมมือกับเรา แต่เราก็จะไม่เป็นไร"

เห็นฉิงเฟิงเห็นว่าเซี่ยหวานชิว กำลังโทษตัวเองเขาก็ยิ้มและพยายามปลอบโยนเธอ

เขาไม่ได้เห็นบริษัทเฉินอยู่ในสายตา  แล้วตอนนี้บริษัท Ice Snow ก็ไม่ได้อยู่ในภาวะวิกฤติอีกแล้วเพราะตอนนี้พวกเขาเป็นหุ้นส่วนกับหลิวรูหยันจากบริษัทหลิว

แต่เซี่ยหวานชิวไม่รู้ความคิดของลี่ฉิงเฟิง เธอยังไม่ทราบเกี่ยวกับความร่วมมือกับหลิวรูหยัน   หลังจากที่เซี่ยหวานชิวได้ยินที่ฉิงเฟิงพูด  เธอคิดว่าเขาพยายามปลอบโยนเธอ

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ก็มีคนคนหนึ่งวิ่งอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกุหลาบในมือของเขา

ชายคนนี้น่าจะอายุไม่เกิน 27-28 เขามีความสูงประมาณ 180 เซนติเมตรมีกล้ามเนื้อที่ด้านหลังเป็นมัดๆยังกับเสือและเอวหนาเหมือนหมี มองโดยรวมแล้วก็ถือว่าเขาเป็นคนที่หล่อมาก

เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของชายคนนั้นคือเซี่ยหวานชิว

แต่สิ่งที่ทำให้ลี่ฉิงเฟิงแปลกใจก็คือหลังจากที่เซี่ยหวานชิวเห็นผู้ชายคนนี้ ใบหน้าสวยๆของเธอก็เย็นลง เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเธอไม่มีความสุข

"หวานชิว นี่เป็นกุหลาบที่ผมซื้อให้คุณ"

ชายคนนี้เดินไปข้างๆเซี่ยหวานชิวและกล่าวด้วยความปรารถนาในขณะที่ส่งดอกกุหลาบให้เธอ

"ฮูเฉียง, ฉันเคยพูดแล้วไม่ใช่เหรอ ? หยุดรังควานฉันได้แล้ว" เธอพูดด้วยความโกรธ ใบหน้าของเซี่ยหวานชิวเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เธอเคยปฏิเสธผู้ชายคนนี้มาหลายครั้ง แต่เขาก็ยังตามหาเธอ ทำให้เธอไม่พอใจมาก

"หวานชิว, ผมชอบคุณตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเห็นคุณ  ตกลงเป็นแฟนกับผมเถอะ"

ฮูเฉียงยิ้มเล็กน้อยและพูดเสียงดัง เขาไม่ได้โกรธที่เซี่ยหวานชิวเย็นชากับเขา

เสียงของฮูเฉียงดังมาก ทุกคนในโรงอาหารเคยได้ยินหมดและมีผู้คนจำนวนมากเดินเข้ามาล้อมรอบตัวเขาเพื่อมุงดู

"นี่ไม่ใช่ผู้อำนวยการฝ่ายรักษาความปลอดภัยฮูเฉียงหรอกหรือ เขาทำอะไรอยู่น่ะ?"

"เจ้าโง่  นายไม่เห็นเหรอว่าฮูเฉียงถือดอกกุหลาบและกำลังตามจีบเซี่ยหวานชิว?"

"ทั้งสองคน คนหนึ่งเป็นผู้อำนวยการรักษาความปลอดภัยอีกคนหนึ่งเป็นผู้อำนวยการฝ่ายขาย  พวกเขาเหมาะสมกันมากๆ"

ทุกคนรอบตัวพวกเขาจำฮูเฉียงและเซี่ยหวานชิวได้ พวกเขากำลังพูดคุยกันเกี่ยวกับสองคนนี้

จากการพูดคุยของคนรอบข้างลี่ฉิงเฟิงก็เข้าใจเรื่องทั้งหมด คนตรงหน้าเขาชื่อว่าฮูเฉียงและเป็นผู้อำนวยการแผนกรักษาความปลอดภัย

"ฮูเฉียง คุณกำลังล้ำเส้น"

ใบหน้าสวยๆของเซี่ยหวานชิวดูเย็นยะเยือก และมีอารมณ์โฏรธในน้ำเสียงของเธอ เธอเห็นได้ชัดว่าฮูเฉียงมีแรงจูงใจซ่อนเร้น ผู้ชายคนนี้จงใจซื้อดอกกุหลาบและสารภาพรักเธอต่อหน้าทุกคน นอกจากนี้เขาพยายามที่จะดึงดูดความสนใจของทุกคนด้วยเสียงอันดัง

เป้าหมายของฮูเฉียงชัดเจนมาก เขาต้องการทำให้เรื่องนี้ดูเป็นเรื่องใหญ่โตที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้และให้ทุกคนในบริษัท Ice Snow รับรู้ว่าเขากำลังตามจีบเซี่ยหวานชิว

ด้วยวิธีนี้คนอื่นๆที่ชอบเซี่ยหวานชิวก็คงไม่กล้าจะมายุ่ง

"หวานชิว, โปรดยอมรับความรักที่จริงใจของผมและตกลงเป็นแฟนผมเถอะ!"

ฮูเฉียงคุกเข่าข้างหนึ่งหนึ่งลงบนพื้น ถือกุหลาบแนบหน้าอกและกล่าวอย่างรุ่มร้อน

"ฮูเฉียง ฉันจะพูดอีกครั้ง ฉันจะไม่เป็นแฟนคุณ"

หน้าของเซี่ยหวานชิวเย็นชาเสียงของเธอก็เช่นกัน

ปูมหลังของฮูเฉียงนั้นไม่ธรรมดา  เขาเป็นลูกชายรองประธานของบริษัท เขาตามจีบเซี่ยหวานชิวมาครึ่งปี เขายืนกรานและไม่เคยยอมแพ้ แต่เซี่ยหวานชิวไม่ได้สนใจฮูเฉียงเลย

ความจริงแล้วเซี่ยหวานชิวไม่ชอบฮูเฉียงเพราะว่าเมื่อครึ่งปีก่อนฮูเฉียงมีแฟนอยู่แล้ว แต่พอเขาเห็นเซี่ยหวานชิวสวยกว่า  เขาเลยทิ้งแฟนเขาและมาตามจีบเซี่ยหวานชิวแทนเรื่องนี้ทำให้เซี่ยหวานชิวรังเกียจเขามาก

สำหรับคนหลายใจและสามารถทิ้งแฟนตัวเองได้ลงคอ การกระทำของเขาทำให้เซี่ยหวานชิวโกรธมาก

แต่เบื้องหลังของฮูเฉียงนั้นค่อนข้างมีอำนาจ ดังนั้นเซี่ยหวานชิวจึงไม่สามารถปะทะกับเขาได้มากนัก เธอทำได้เพียงปฏิเสธไปเรื่อยๆ

แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดๆ ยิ่งเซี่ยหวานชิวปฏิเสธเขามากเท่าไร เขาก็ยิ่งตามจีบเธอหนักขึ้นเท่านั้น เขามุมมองของเขายิ่งยากยิ่งท้าทาย

หลังจากที่ทำงานที่นี่มานาน เซี่ยหวานชิวไม่เคยเห็นใครที่หน้าหนาขนาดนี้ ปอดของเธอกำลังจะระเบิดจากความโกรธ

"หวานชิว คุณยังไม่มีแฟน คุณคงเหงา ให้ผมเป็นแฟนของคุณนะ ผมจะมอบความอบอุ่นให้คุณเอง"

ฮูเฉียงคุกเข่าลงบนพื้นและกล่าวด้วยความจริงใจ

"คุณมันไร้ยางอาย  ฉันไม่ได้เหงา ฉันมีแฟนแล้ว !"

เซี่ยหวานชิวโกรธมากกับคำพูดที่คำหยาบคายของฮูเฉียง ดังนั้นเธอจึงพูดไปว่าเธอมีแฟนแล้ว

"ผมไม่เชื่อ  ถ้าคุณมีแฟนแล้วทำไมผมไม่เคยเห็นเขามาก่อน"

ฮูเฉียงส่ายหน้าด้วยความไม่เชื่อ

"คุณไม่เชื่อ ? งั้นฉันจะบอกให้  เขานี่ละเป็นแฟนฉัน"

เพื่อให้ฮูเฉียงเชื่อว่าเธอมีแฟนแล้ว  เซี่ยหวานชิวชี้ไปที่ลี่ฉิงเฟิงและพูดขึ้น

อะไรกัน ฉันถูกลากไปเกี่ยวกับเรื่องนี้เสียแล้ว ?

ลี่ฉิงเฟิงกลอกตาและไม่ได้พูดอะไร

นี่เป็นเพราะฉันหล่อเกินไปหรือ? ทำไมฉันต้องถูกลากไปยุ่งกับเรื่องพวกนี้ซะทุกครั้ง

เขาคิดในใจอย่างหลงตัวเอง

เมื่อเห็นว่าฮูเฉียงยังไม่เชื่อเธอ  เซี่ยหวานชิวจึงยื่นมือขวาและจับมือของลี่ฉิงเฟิงด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า "เห็นไหม ? เขาเป็นแฟนฉัน"

หลังจากที่เธอพูดจบ หัวใจของเซี่ยหวานชิวก็สูบฉีดและใบหน้าของเธอก็แดงด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอจับมือผู้ชายคนหนึ่ง เธอตื่นเต้นมาก ในขณะเดียวกันมีความรู้สึกอบอุ่นจากมือของลี่ฉิงเฟิงทำให้เธออาย

"ไม่มีทาง  นี่เป็นไปได้ยัง?" ฮูเฉียงตกใจมากจากฉากที่เห็นตรงหน้านี้

ไม่เพียงแต่ฮูเฉียงที่ตะลึง  แม้แต่ทุกคนที่อยู่รอบตัวพวกเขาก็ตกใจมาก

ใครคือเซี่ยหวานชิว ? เธอเป็นดอกไม้งามของบริษัท! มีคนจำนวนมากที่กำลังติดพันเธอ

ถ้าฮูเฉียงได้เป็นแฟนของเซี่ยหวานชิวแล้ว  พวกเขาจะไม่ตกใจมากเท่าไรเพราะพ่อของฮูเฉียงเป็นรองประธานและเขาเป็นผู้อำนวยการฝ่ายรักษาความปลอดภัย เขามีสถานะค่อนข้างดี ทำให้ทุกคนไม่กล้าพูดอะไร

แต่ตอนนี้พนักงานธรรมดาของแผนกขายกลับพิชิตดอกไม้งามแห่งบริษัทได้สำเร็จ ! เรื่องนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกหงุดหงิด

ฉันต้องเป็นคนที่น่าดึงดูดใจมากๆแน่นอน  ฉิงเฟิงคิดเข้าข้างตัวเองในใจ

เนื่องจากสาวงามเต็มใจมอบตัวเองให้กับเขา ในฐานะที่เป็นผู้ชาย เป็นธรรมดาที่ลี่ฉิงเฟิงจะต้องยื่นมือช่วยเหลือเซี่ยหวานชิวจากภยันตราย

"คุณชื่อฮูเฉียงใช่ไหม เซี่ยหวานชิวเป็นแฟนของฉัน โปรดจากไปและอย่ามาล่วงเกินแฟนของฉันอีก"

ลี่ฉิงเฟิงยื่นมือออกไปและคว้าเซี่ยหวานชิวที่เอว ขณะที่เขากล่าวอย่างอุกอาจ

ทันใดนั้นการถูกโอบ ผิวของเซี่ยหวานชิวกระชับขึ้นและหัวใจของเธอเต้นอย่างแรงเธออยากจะผลักลี่ฉิงเฟิงออกไป แต่เมื่อคิดว่าฮูเฉียงยังอยู่ตรงหน้าเธอ  เธอทำได้เพียงปล่อยให้ลี่ฉิงเฟิงโอบเอวไว้แบบนั้นให้มันดูเหมือนมันเป็นเรื่องจริง

"เพื่อน  คุณเป็นใครมาบอกให้ฉันวางมือจากเซี่ยหวานชิว?"

ฮูเฉียงยืนขึ้นจากพื้นดินและพูดด้วยใบหน้าที่มืดครึ้ม

"ฉันชื่อลี่ฉิงเฟิง, ฉันเป็นพนักงานของฝ่ายขาย ฉันจะพูดอีกครั้งฉันจะไม่อนุญาตให้คุณล่วงเกินแฟนของฉัน เซี่ยหวานชิว

ลี่ฉิงเฟิงยิ้มเบาๆและให้คำเตือนแก่เขา

 

จบบทที่ บทที่ 70 คนที่ตามจีบเซี่ยหวานชิว

คัดลอกลิงก์แล้ว